AD

Paul Cezanne | O πατέρας της μοντέρνας τέχνης που δημιούργησε ένα από τα ακριβότερα έργα που πωλήθηκαν ποτέ σε δημοπρασία

‘Ένα έργο τέχνης που δεν ξεκίνησε με το συναίσθημα δεν είναι τέχνη.’ έλεγε ο Γάλλος μετα-ιμπρεσσιονιστής, εκτός από τους φρέσκους, “ζωντανούς” καμβάδες του που έσπασαν την καλλιτεχνική παράδοση, δημιούργησε τους ‘Χαρτοπαίκτες’ – έναν από τους ακριβότερους πίνακες που πωλήθηκαν ποτέ σε δημοπρασία.

 

 

Ο οραματιστής Γάλλος ζωγράφος (1839-1906) ήταν ίσως ο καλλιτέχνης με τη μεγαλύτερη επιρροή της εποχής του. Θεωρείται ευρέως ως ο πατέρας της μοντέρνας τέχνης, ο πρώτος μετα-ιμπρεσιονιστής και βασικός πρόδρομος του κυβισμού. Μέσα στην ποικίλη καλλιτεχνική παραγωγή του Cezanne, τα τοπία της γενέτειράς του Προβηγκίας είναι πιο άφθονα, αλλά οι πολυάριθμοι πίνακές του από νεκρή φύση είναι ίσως ακόμη πιο ενδιαφέροντες. Αυτές οι σκόπιμα ημιτελείς συνθέσεις φρούτων και επιτραπέζιων σκευών δείχνουν τη μοναδική προσέγγιση του καλλιτέχνη στην απεικόνιση της φόρμας.Οι φρέσκοι, ζωντανοί καμβάδες του μετα-ιμπρεσιονιστή Paul Cezanne έσπασαν την καλλιτεχνική παράδοση και οδήγησε το δρόμο για την πρωτοπορία του 20ου αιώνα.

Γεννημένος στο Aix-en-Provence της Νότιας Γαλλίας το 1839, ο Cezanne ήταν γοητευμένος με την ύπαιθρο όπου μεγάλωσε. Ο τυραννικός πατέρας του καλλιτέχνη ήλπιζε ότι ο γιος του θα ακολουθούσε τα βήματά του στον τραπεζικό τομέα, αλλά ο νεαρός Cezanne είχε καλλιτεχνικές φιλοδοξίες.

Μια έντονη παιδική φιλία με τον αξιόλογο συγγραφέα Emile Zola, προώθησε τη φιλοδοξία του να ακολουθήσει τις τέχνες, μαζί με μια σειρά μαθημάτων τέχνης στο Aix. Χωρίς να το επιθυμεί, η οικογένεια του Cezanne χρηματοδότησε ένα ταξίδι στο Παρίσι, όπου ο Cezanne ήλπιζε να σπουδάσει ζωγραφική.

Η επιρροή του Παρισιού

«Η ζωγραφική από τη φύση δεν είναι αντιγραφή του αντικειμένου, είναι να συνειδητοποιείς τις αισθήσεις σου».

 

Μετά από αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες να εισέλθει στην Ecole des Beaux-Arts στο Παρίσι, ο Cezanne επέλεξε να διδάξει ο ίδιος, αντιγράφοντας πίνακες στο Λούβρο των Tiziano, Peter Paul Rubens, Michelangelo , Caravaggio και Delacroix.

Όπως και οι παλιοί δάσκαλοι, εξερεύνησε μυθολογικές ιστορίες, όπως φαίνεται στον μακάβριο πίνακα, The Murder, 1867-70. Ταυτόχρονα, ο Cezanne προσελκύθηκε από την προοδευτική πλευρά του παριζιάνικου καλλιτεχνικού κόσμου, λαμβάνοντας επιρροές από τον Gustav Courbet και τον Edouard Manet.

The Murder, 1867-70

The Murder, 1867-70

Cezanne and Pissarro, Rue de l`Hermitage 54 at Pontoise, 1873

Cezanne και Pissarro, Rue de l`Hermitage 54 at Pontoise, 1873

Ενώ παρακολουθούσε μαθήματα ζωγραφικής στην Academie Suisse στο Παρίσι, ο Cezanne γνώρισε για πρώτη φορά και έγινε φίλος με τους Camille Pissarro, Claude Renno Monet και Auguste. Συνέχισε να ιδρύει το κίνημα των ιμπρεσιονιστών στα χρόνια που ακολούθησαν. Κάτω από την επιρροή τους, ο Cezanne έλκεται ολοένα και περισσότερο στη ζωγραφική στον αέρα, από θέματα της πραγματικής ζωής πριν από αυτόν.

Ο Pisaro και ο Cezanne δημιούργησαν μια στενή φιλία και ως πρεσβύτερος του Cezanne , ο Pisaro έγινε μέντορας και οδηγός, δίνοντας στον νεαρό μαθητή του την αυτοπεποίθηση να εξελιχθεί μόνος του με ιμπρεσιονιστικό στυλ.

Κατά τη διάρκεια τακτικών επισκέψεων στη Νότια Γαλλία τη δεκαετία του 1870 και του 1880, ο Cezanne μπόρεσε να ανταποκριθεί διαισθητικά στα ζωηρά χρωματισμένα τοπία γύρω του, αναπτύσσοντας την παλέτα του από αμμώδεις αποχρώσεις με βαθύ πράσινο και ζωηρά μπλε. Ακόμη και σε αυτό το στάδιο της καριέρας του, το έργο του Cezanne είχε ήδη μια αίσθηση δομής και βάρους που τον ξεχώριζε από τους ιμπρεσιονιστές συνομηλίκους του.

O Cezanne απέκτησε έναν γιο με την ερωμένη του Hortense Fiquet το 1872 και τελικά παντρεύτηκαν το 1886, ενώ εκείνη ήταν τακτική καθίστρια των πορτρέτων του. Ο Cezanne συνέχισε επίσης να ζωγραφίζει στο πλευρό των ιμπρεσιονιστών, παίρνοντας μέρος σε πολλές από τις ομαδικές τους εκθέσεις, αν και η σκληρή κριτική που δέχτηκε τα σόου έπληξε την αυτοπεποίθησή του.

Άρχισε να περνάει όλο και περισσότερο χρόνο στη γενέτειρά του στο Aix, ιδιαίτερα όταν κληρονόμησε το οικογενειακό του σπίτι μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1886. Μετά την αποχώρησή του από την ιμπρεσιονιστική ομάδα, το έργο του Cezanne ασχολήθηκε περισσότερο με την απεικόνιση του ογκομετρικού χώρου κι επικεντρώθηκε όλο και περισσότερο σε θέματα με νεκρή φύση.

Τα πορτρέτα ήταν επίσης ιδιαίτερα γοητευτικά, με  γεωμετρικές, απλοποιημένες φιγούρες να “διαλύονται” στο περιβάλλον τους, όπως φαίνεται στο The Card Players, 1894-5. Το έργο ήταν ένα από τα πολλά στα οποία ο Cezanne αποτύπωσε την ειλικρινή απλότητα της αγροτικής ζωής, μια συνεχή πηγή γοητείας.

H επιτυχία ήρθε στον Cezanne αργότερα στη ζωή του, με την πρώτη του έκθεση το 1894, σε ηλικία 56 ετών. Τα επόμενα χρόνια, έμποροι, συλλέκτες και νεότεροι καλλιτέχνες άρχισαν να εκτιμούν τη ριζοσπαστική φύση της σιωπηλής παλέτας του  που απελευθέρωσε τη ζωγραφική από την απεικόνιση της πραγματικότητας στα βασίλεια της υποκειμενικότητας.

Μέχρι τη δεκαετία του 1900, ο Cezanne είχε γίνει μια σεβαστή και σημαντική καλλιτεχνική προσωπικότητα. Προς το τέλος της καριέρας του, επικεντρώθηκε κυρίως σε δύο βασικά θέματα. το Montagne Sainte-Victoire στην Προβηγκία και η συλλογική μελέτη των γυμνών σε ένα τοπίο, το οποίο ονόμασε The Large Bathers, 1906.

Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού για τη ζωγραφική στη γενέτειρά του Aix, ο Cezanne συνάντησε μια καταιγίδα και προσβλήθηκε από πνευμονία, πεθαίνοντας λίγες μέρες αργότερα το 1906.

Nature Morte de Peches et Poires, 1885-7

Nature Morte de Peches et Poires, 1885-7

Μέχρι το 1907, έναν χρόνο μετά το θάνατό του, μια μεγάλη αναδρομική έκθεση στο Παρίσι εξέθεσε το πλήρες εύρος της τέχνης του Cezanne σε μια νέα γενιά. Η επιρροή του έγινε αισθητή σε κινήματα avant-garde, συμπεριλαμβανομένου του κυβισμού, του φουτουρισμού και του εξπρεσιονισμού και μάλιστα οδήγησε στον αφηρημένο εξπρεσιονισμό τη δεκαετία του 1950.

“Σπασμένο” Πινέλο

Στην αρχή της καριέρας του, ο Cezanne χρησιμοποιούσε μαχαίρια παλέτας για να παράγει πίνακες ζωγραφικής με έντονη υφή. Ωστόσο, αφού δούλεψε μαζί με τους ιμπρεσιονιστές, εμπνεύστηκε να αγκαλιάσει νέες μεθόδους εφαρμογής βαφής.

Cezanne Painting of a Pyramid of Skulls

«Pyramid of Skulls», γ. 1901 (Φωτογραφία: Wikimedia Commons [Δημόσιος Τομέας]

Όπως και οι ιμπρεσιονιστές, υιοθέτησε μια τεχνική «σπασμένου πινέλου». Σε αντίθεση με τις γρήγορες πινελιές που μοιάζουν με σκίτσο και είναι χαρακτηριστικές του ιμπρεσιονισμού, ο καλλιτέχνης χρησιμοποίησε «εποικοδομητικές πινελιές» — σχολαστικά τακτοποιημένα σημάδια.  Καθώς ο Cezanne απέφευγε τη χρήση σκοτεινών γραμμών, βασίστηκε σε αυτό το αντιθετικό πινέλο για να «προσδιορίσει τα περιγράμματα των αντικειμένων όταν τα σημεία επαφής τους είναι αδύναμα και ευαίσθητα».

Λαμπρό Χρώμα

Εκτός από τις ζωγραφικές πινελιές, οι πίνακες του Cezanne χαρακτηρίζονται και από μια αναγνωρίσιμη χρωματική παλέτα.

Αυτή η τονική αντιμετώπιση είναι ιδιαίτερα έντονη στα τοπία του, όπως η λαμπερή θέα του στο Mont Sainte-Victoire. Σε αυτήν την ηλιόλουστη σειρά, ο καλλιτέχνης μειώνει τα βουνά, τα δέντρα και τα μεσογειακά σπίτια της επαρχίας της Προβηγκίας σε κατακερματισμένα αλλά αρμονικά κομμάτια χρώματος. Αυτά τα πολυχρωματικά επίπεδα προσθέτουν μια αίσθηση βάθους σε κάθε πανοραμική απεικόνιση και προβάλλουν την πρωτοποριακή προσέγγιση του Cezanne στην αναπαράσταση της φύσης. «Ήμουν ευχαριστημένος με τον εαυτό μου όταν ανακάλυψα ότι το ηλιακό φως δεν μπορούσε να αναπαραχθεί», εξήγησε, σύμφωνα με τον Renoir. Η ζωή και το έργο του. «Έπρεπε να αντιπροσωπεύεται από κάτι άλλο…με χρώμα».

Paul Cezanne Paintings Paul Cezanne Still Life Who is Cezanne

«Mont Saite-Victoire», γ. 1887 (Φωτογραφία: μέσω Wikimedia Commons [Δημόσιος Τομέας])

Στους πίνακές του, ο Cezanne συχνά απέρριπτε ρεαλιστικές απεικονίσεις του χώρου υπέρ πιο δημιουργικών συνθέσεων. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στις παραστάσεις του από νεκρές φύσεις, οι οποίες συχνά παρουσιάζουν φρούτα, μπουκάλια και άλλα καθημερινά αντικείμενα ισορροπημένα σε κεκλιμένες επιτραπέζιες επιφάνειες.

Paul Cezanne Paintings Paul Cezanne Still Life Who is Cezanne

«The Basket of Apples», 1890-1894 (Φωτογραφία: Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο

Σε αυτούς τους πίνακες, ο Cezanne έπαιζε με προοπτικές και ισοπεδωμένες επιφάνειες για να δείξει την ίδια διάταξη από πολλές γωνίες ταυτόχρονα. Αυτό το πέτυχε δίνοντας έμφαση σε κάθε μεμονωμένο αντικείμενο παρά στη σκηνή στο σύνολό της, με αποκορύφωμα τις εντυπωσιακές, παράξενες συνθέσεις. Αυτή η αρχή της παραμόρφωσης αργότερα θα έπαιζε σημαντικό ρόλο στον κυβισμό.

Paul Cezanne Paintings Paul Cezanne Still Life Who is Cezanne

«Νεκρή φύση με κανάτα γάλακτος και φρούτα», γ. 1900 (Φωτογραφία: National Gallery of Art, Washington DC

 

L’Estaque, 1883-5

L`Estaque, 1883-5

Magnus opus

To magnum opus του Cezanne, το οποίο θεωρείται επίσης ευρέως ως ένα από τα αριστουργήματα όλης της σύγχρονης τέχνης, ονομάζεται “The Bathers”. Αυτή η μεγάλη ελαιογραφία η οποία εκτείνεται σε περίπου 7 x 8 πόδια και απεικονίζει μια ομάδα γυμνών γυναικών να χαλαρώνουν δίπλα σε μια λίμνη. Ο καλλιτέχνης ζωγράφισε πολλές εκδοχές του θέματος σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του και πέρασε επτά χρόνια δουλεύοντας στην πιο διάσημη παράσταση, η οποία έμεινε ημιτελής τη στιγμή του θανάτου του, το 1906.

Paul Cezanne Paintings Paul Cezanne Still Life Who is Cezanne

«The Bathers», 1898-1905

Αυτός ο μεγάλος πίνακας θυμίζει στο περιεχόμενό του τα έργα κλασικών δασκάλων όπως ο Tiziano και ο Rubens. Όπως και αυτοί, ο Cezanne απαθανάτισε μια ατμόσφαιρα ρομαντικής αναψυχής. Ωστόσο, για να μείνει πιστός στη δική του καλλιτεχνική άποψη, ο μετα-ιμπρεσιονιστής αφαίρεσε τις φιγούρες και το φόντο σε δυνατά, γεωμετρικά σχήματα.

The Large Bathers, 1898-1905 από τον Paul Cezanne

The Large Bathers, 1898-1905 by Paul Cezanne

Εκτός από το μεγαλύτερο έργο του σε διαστάσεις, είναι επίσης το πιο επίσημο σε όψη κι έχει αναφερθεί συχνά ως παράδειγμα το ιδεώδες της σύνθεσης του μετά την πάροδο του κατά τον δέκατο ένατο αιώνα.

Είναι εξαιρετική η έντονη συμμετρία και η προσαρμογή των γυμνών μορφών στο τριγωνικό σχέδιο των δέντρων και του ποταμού. Υπάρχει εδώ, μια αναζήτηση για περιοριστικές φόρμες, μια υπερβολικά καθορισμένη σειρά που έχει να κάνει με το άγχος του Cezanne για τις γυναίκες. Όσο όμορφη κι αν είναι, η σύνθεση δεν είναι η τυπική αναγεννησιακή πυραμίδα, γιατί οι μεγαλύτερες φιγούρες και η μεγαλύτερη πυκνότητα βρίσκονται σε μικρότερες πυραμίδες στα πλάγια. Tο κεντρικό τμήμα- το οποίο συνήθως γεμίζει ένα κυρίαρχο αντικείμενο- είναι κενό ή άτονο και η κορυφή παρεμποδίζεται από το πλαίσιο. Το τρίγωνο εδώ είναι μια μορφή περιορισμού, με άλλη έκφραση από το παλαιότερο επίσημο σχέδιο.

Ο φορμαλισμός αυτής της εικόνας είναι το αποκορύφωμα μιας δια βίου ανησυχίας για το πρόβλημα. Για τριάντα χρόνια, σε πίνακες γυναικών λουομένων, τακτοποιούσε τα γυμνά σε ένα τρίγωνο, κλεισμένα από κεκλιμένα δέντρα, ενώ τα ανδρικά γυμνά ήταν ομαδοποιημένα ανοιχτά στα πλάγια και ίσα.

Ίσως αυτές οι δύο αντιλήψεις προέρχονται από διαφορετικά συναισθήματα για τα θέματα. Τα ανδρικά γυμνά πηγαίνουν πίσω σε ένα σημαντικό μέρος της παιδικής ηλικίας του Cezanne, το οποίο συχνά έφερνε στη μνήμη του. Τις μαγεμένες μέρες που περνούσε με τον Ζόλα και άλλους φίλους στην όχθη του ποταμού, κολυμπώντας, παίζοντας, μιλώντας και απαγγέλλοντας στίχους στους οποίους οι γυναίκες ήταν τα αντικείμενα ρομαντικής φαντασίας. Η ομαδοποίηση των γυναικείων γυμνών, των οποίων οι στάσεις αναπαράγουν τις πόζες των μοντέλων που είχε σχεδιάσει στη σχολή τέχνης ή των αγαλμάτων στο Λούβρο, υποδηλώνει έναν έντονο περιορισμό που είναι μοναδικός στην τέχνη του. Αυτό φάνηκε και στη δεκαετία του 1860 στο τρίγωνο των γυμνών στον Πειρασμό του Αγίου Αντωνίου.

Ανάμεσα σε αυτό το θρυλικό θέμα υπάρχουν κάποιες «ρεαλιστικές» φαντασιώσεις με γυμνές γυναίκες και ντυμένους άντρες, συμπεριλαμβανομένων δύο λουόμενων με έναν ψαρά στην άλλη όχθη του ρέματος. Απελευθερώνοντας τον εαυτό του από την ταραγμένη φαντασία του, ο Cezanne μετέφερε τα πρώιμα ερωτικά θέματα σε λιγότερο ενοχλητικά «κλασικά» αντικείμενα- γυμνά των οποίων οι στημένες στάσεις και η μη ερωτική επιφάνεια, βγαλμένες από τον παγωμένο κόσμο της σχολής τέχνης και του μουσείου, τα κάνουν να φαίνονται καθαρά όργανα της τέχνης του.

Χρησιμοποιώντας την ίδια τεχνική που χρησιμοποιείται στη ζωγραφική τοπίων και νεκρών φύσεων, το Large Bathers θυμίζει τα έργα του Tiziano και του Peter Paul Rubens. Συχνά γίνονται συγκρίσεις και με την άλλη διάσημη ομάδα γυμνών γυναικών της ίδιας περιόδου, τις Les Demoiselle d’Avignon του Picasso.

Les Demoiselles d’Avignon – Picasso

Το 1922 ο Henry Moore εντυπωσιάστηκε πάρα πολύ με τον εν λόγω πίνακα και είπε ότι η στιγμή που είδε αυτό το έργο ήταν μια από τις πιο σημαντικές στη ζωή του.

O ακριβότερος πίνακας

The Card Players, 1894-5

The Card Players, 1894-5

“Οι χαρτοπαίκτες” είναι ένας από τους διασημότερους πίνακες του Γάλλου Μεταϊμπρεσιονιστή καλλιτέχνη τον οποίο ζωγράφισε κατά την τελευταία του περίοδο, στις αρχές της δεκαετίας του 1890. Ο Cezanne δημιούργησε μια ποικιλία μεγεθών και εκδόσεων του πίνακα, όπως παρουσιάζεται στον αριθμό των παικτών που υπάρχουν στο έργο τέχνης. Επιπλέον, ολοκλήρωσε αρκετά σκίτσα ενώ ετοιμαζόταν για τη σειρά των χαρτοπαικτών η οποία αποτελείται από πέντε πίνακες. Το 2011 η βασιλική οικογένεια του Κατάρ αγόρασε μία από τις εκδοχές των Χαρτοπαικτών από την ιδιωτική συλλογή του Γιώργου Εμπειρίκου έναντι ποσού που εκτιμάται για περισσότερα από $250.000.000 και πλέον ο πίνακας αποτελεί ένα από τα πιο ακριβά αγορασμένο έργο στην ιστορία της τέχνης. Ως εκ τούτου, θεωρήθηκε ως το πιο ακριβό έργο τέχνης που πουλήθηκε ποτέ.

Η σειρά αυτού του εντυπωσιακού έργου τέχνης λέγεται ότι ήταν η καλύτερη μεταξύ των έργων του Cezanne κατά τη δεκαετία του 1890 και χρησίμευσε επίσης ως το επίκεντρο στα τελευταία χρόνια του καλλιτέχνη. Κάθε πίνακάς του απεικονίζει τυπικούς Προβηγκιανούς αγρότες που βυθίζονταν στις καθημερινές τους δραστηριότητες καθώς κάπνιζαν τις πίπες τους και έπαιζαν χαρτιά.

Τα θέματα του πίνακα είναι όλα με άνδρες που φαίνονται να είναι επικεντρωμένοι στο παιχνίδι τους.

Ο καλλιτέχνης διασκεύασε ένα θέμα από τα είδη ολλανδικής και γαλλικής ζωγραφικής του 17ου αιώνα, το οποίο παρουσίαζε παιχνίδια με χαρτιά που έπαιζαν μεθυσμένοι και ασταθείς παίκτες σε ταβέρνες. Ωστόσο, ο Cezanne αντικατέστησε αυτές τις φιγούρες με σοβαρούς εμπόρους σε ένα μάλλον απλοποιημένο περιβάλλον. Ενώ οι περισσότεροι πίνακες εκείνης της εποχής ήταν αρκετά συναισθηματικοί, τα έργα τέχνης του Cezanne ήταν γνωστά για την έλλειψη συναισθημάτων, τον συμβατικό χαρακτηρισμό και την αφήγηση. Επιπλέον, δεν υπάρχουν σημάδια δράματος ή συναισθημάτων, που ήταν εξέχουσες εικόνες ζωγραφικής του 17ου αιώνα.

“Οι χαρτοπαίκτες’ του Cezanne δεν ήταν απλώς ένα πορτρέτο δύο ανδρών που εστίαζαν στο παιχνίδι τους. Στην πραγματικότητα, αυτό το υπέροχο έργο τέχνης ήταν περισσότερο μια εξερεύνηση και ανακάλυψη της πιθανής απόχρωσης του χρώματος και του όγκου. Το αστραφτερό λευκό highlight στον πίνακα φαίνεται να χωρίζει τη σύνθεση σε δύο τμήματα, και αυτό εφιστά την προσοχή στις σκοτεινές και φωτεινές τονικότητες των ανδρικών φορεμάτων. Με αυτές τις εντυπωσιακές λεπτομέρειες και χαρακτηριστικά, “Οι χαρτοπαίκτες” ήταν γνωστό ως ένα από τα πιο λαμπρά έργα τέχνης όλων των εποχών.

cézanne portraits

Paul Cézanne, Το αγόρι με το κόκκινο γιλέκο, 1890, Foundation EG Bührle, Ζυρίχη, Ελβετία. Λεπτομέρεια.

O Paul Cezanne συνδέεται κυρίως με νεκρές φύσεις. Χαρακτηριστικά τετράγωνα μήλα και πορτοκάλια στρωμένα στα τραπέζια είναι κάτι που μας έρχεται πάντα στο μυαλό όταν τον φέρνουμε στο μυαλό. Ωστόσο ο Cezanne ζωγράφιζε συχνά πορτρέτα και αντιμετώπιζε τον άνθρωπο ως αντικείμενο, αρνούμενος να απαλύνει τον τρόπο του ή να εκτραπεί από ψυχολογικές λεπτομέρειες. Για αυτόν, η φύση, τα αντικείμενα και οι άνθρωποι συνθέτουν έναν ενιαίο υλικό κόσμο, αναπαραγόμενο μέσω της βαφής. Αυτή η ενότητα υπογραμμίζεται από μια δική του νεκρή φύση, η οποία συνήθως χρησιμεύει ως φόντο του πορτρέτου. Ακολουθούν πέντε ιδιαίτερα πορτρέτα του Cezanne.

1. Tο αγόρι με το κόκκινο γιλέκο, 1889

Paul Cezanne, The Boy in the Red Vest, 1890, Foundation EG Bührle, Ζυρίχη, Ελβετία.

Ο Cezanne ζωγράφισε τέσσερα πορτρέτα με λάδι αυτού του Ιταλού αγοριού με το κόκκινο γιλέκο, όλα σε διαφορετικές πόζες, που του επέτρεψαν να μελετήσει τη σχέση μεταξύ της φιγούρας και του χώρου. Το 1895, ο κριτικός τέχνης Gustave Geffroy είπε για αυτόν τον πίνακα ότι θα μπορούσε να συγκριθεί με τους καλύτερους πίνακες ζωγραφικής των Παλαιών Δασκάλων. Συμφωνούμε απόλυτα! Τον Φεβρουάριο του 2008, ο πίνακας εκλάπη από το Ίδρυμα EG Buhrle στη Ζυρίχη. Ήταν ο πιο πολύτιμος πίνακας του μουσείου και η αξία του ήταν 91 εκατομμύρια δολάρια. Ευτυχώς, ανακτήθηκε στη Σερβία τον Απρίλιο του 2012.

2. Madame Cezanne στην κόκκινο πολυθρόνα, 1877

Paul Cézanne, Madame Cézanne in Red Armchair, 1877, Museum of Fine Arts, Boston, MA, USA.

Η σύζυγος του Cezanne, Hortense Fiquet, ήταν το πιο συχνό μοντέλο του. Ο Cezanne ζωγράφισε σχεδόν 30 πορτρέτα της! Αυτό το πρώιμο πορτρέτο έχει κάποιο είδος μνημειακότητας που ταιριάζει με την ιδέα του καλλιτέχνη για τη μοντέρνα τέχνη. Σε μια από τις πιο συχνά αναφερόμενες δηλώσεις του, ο καλλιτέχνης είπε: «Θέλω να κάνω τον ιμπρεσιονισμό μια τέχνη τόσο σταθερή όσο αυτή των μουσείων». Η Hortense δεν συμμεριζόταν το πάθος του Cezanne για τη ζωγραφική και τη λογοτεχνία και προτιμούσε τα λαμπερά φώτα του Παρισιού από τη μοναξιά της επαρχίας της Προβηγκίας. Όμως φαίνεται ότι διέθετε τεράστια αποθέματα υπομονής και πόζαρε στον καλλιτέχνη σε ατελείωτα καθίσματα.

3. Ηλικιωμένη γυναίκα με ροζάριο, 1895-96

Paul Cezanne, Old Woman With a Rosary, 1895-96, Εθνική Πινακοθήκη, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο.

Σύμφωνα με τον ποιητή και συγγραφέα Joachim Gasquet, η καθήμενη σε αυτόν τον πίνακα ήταν μια πρώην μοναχή που είχε δραπετεύσει από ένα μοναστήρι και είχε περιπλανηθεί άσκοπα μέχρι που ο ζωγράφος την ανέλαβε ως υπηρέτρια. Ο Gasquet βρήκε αυτόν τον πίνακα το 1896 στο σπίτι της οικογένειας του Cezanne κοντά στην Aix-en-Provence, ξαπλωμένο στο πάτωμα του στούντιο του καλλιτέχνη με έναν σωλήνα να στάζει πάνω του.

 4. Gustave Geffroy, 1895 ή 1986

Paul Cezanne, Gustave Geffroy, 1895 ή 1986, Musée d`Orsay, Παρίσι, Γαλλία.

Ο Gustave Geffroy ήταν κριτικός τέχνης που επαίνεσε τους πίνακες του Σεζάν. Για να δείξει την ευγνωμοσύνη του, ο Cezanne προσφέρθηκε να ζωγραφίσει το πορτρέτο του κριτικού την άνοιξη του 1895. Ο Cezanne καθυστέρησε να ζωγραφίσει το πρόσωπο και τα χέρια μέχρι την τελευταία στιγμή και τελείωσε αφήνοντάς τα ημιτελή. Η φιγούρα του Geffroy σχηματίζει ένα ισχυρό τρίγωνο στο κέντρο του πίνακα. Το σκηνικό – βιβλία, μελανοδοχείο, τριαντάφυλλο, αγαλματίδιο του Rodin– προσδιορίζει τις δραστηριότητες και τα γούστα του θέματος, χωρίς κανένα αίσθημα συνενοχής. Δυστυχώς, η ευγνωμοσύνη του Cezanne σταδιακά έδωσε τη θέση της στον εκνευρισμό με το θέμα του, τον οποίο βρήκε πολύ εκλεκτικό στα καλλιτεχνικά του γούστα και υπερβολικά ασεβή για τη θρησκεία. Αυτός ο εκνευρισμός γρήγορα μετατράπηκε σε καθαρή εχθρότητα, αν θέλει κανείς να πιστέψει την αφήγηση του Joachim Gasquet που μίλησε για «το είδος του ανεξήγητου μίσους που έφερε ο Cézanne τον Gustave Geffroy».

5. O άντρας που καπνίζει πίπα, 1892

Paul Cezanne, Man Smoking a Pipe (Paulin Paulet), 1892, The State Hermitage Museum, Αγία Πετρούπολη, Ρωσία.

Ο Cezanne ζωγράφισε τρεις εκδοχές του Paulin Paulet, του κηπουρού που ακουμπούσε στον αγκώνα του, καπνίζοντας ένα μικρό λευκό πήλινο σωλήνα. Ο καλλιτέχνης του δίνει μια ήρεμη, στιβαρή πόζα, χωρίς καμία χειρονομία ή έκφραση, που του προσδίδει μια ορισμένη βαρύτητα. Μια μικρή διάταξη νεκρής φύσης, που αποτελείται από μερικά φρούτα και δύο μπουκάλια κρασί, φαίνεται πίσω από τον αγκώνα του. Το καπέλο του είναι πιεσμένο πίσω στο κεφάλι του και το κοστούμι του έχει βαφτεί σε γκρι τόνους. «Πιο πολύ», είπε ο Cezanne , «αγαπώ την εμφάνιση εκείνων που έχουν γεράσει χωρίς να αλλάξουν ποτέ τις συνήθειές τους». Τέτοιος είναι ο Paulin Paulet εδώ.

 

Print Friendly, PDF & Email

AD

ΜΗΝ ΧΑΣΕΤΕ

Ημαθία: Τα σπαρακτικά λόγια των γονιών της Δάφνης που πέθανε ξαφνικά | Δεν μας είχε πει ούτε καν ότι πονούσε

Οι γονείς της 23χρονης κοπέλας περιέγραψαν τις τελευταίες στιγμές με την κόρη τους – «Το προηγούμενο βράδυ γελούσε μέχρι τη 1 παρά τέταρτο»   Σπαρακτικά

Print Friendly, PDF & Email
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >

Η Ρωσία αρχίζει στρατιωτικές ασκήσεις στη χρήση πυρηνικών όπλων

Οι ρωσικές δυνάμεις άρχισαν την πρώτη φάση των στρατιωτικών ασκήσεων «που περιλαμβάνουν πρακτική εκπαίδευση στην προετοιμασία και τη χρήση μη στρατηγικών πυρηνικών όπλων» στη Νότια Στρατιωτική Περιφέρεια, ανακοίνωσε την

Print Friendly, PDF & Email
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >

Άσμα αλ Άσαντ: Η σύζυγος του Σύρου προέδρου διαγνώστηκε με λευχαιμία

Η Άσμα αλ-Άσαντ, η σύζυγος του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ, διαγνώσθηκε με λευχαιμία, ανακοινώθηκε σήμερα από την προεδρία, σχεδόν πέντε χρόνια αφότου είχε ανακοινωθεί πως ανέρρωσε πλήρως

Print Friendly, PDF & Email
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >

Θύελλα αντιδράσεων με τα ροζ μαλλιά της Δέσποινας Βανδή – Την κατέκριναν και της επιτέθηκαν για υπερβολική χρήση φίλτρων

Ανανεωμένη, με λαμπερό μίνι και με ροζ μαλλιά εμφανίστηκε η Δέσποινα Βανδή στο J2US, γεγονός που προκάλεσε πλήθος σχολίων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Print Friendly, PDF & Email
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >