AD

Madame Bovary | To θρυλικό μυθιστόρημα που έμεινε στην ιστορία προκαλώντας ταραχή στα θεμέλια της Γαλλικής κοινωνίας.

`Ο πιο βαθύς τρόπος για να αισθανθούμε κάτι είναι να υποφέρουμε γι’ αυτό`. Στις 3/1/1933, το Madame Bovary μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη.

 

Ο Γάλλος μυθιστοριογράφος Gustave Flaubert (1821-1880) σπούδασε νομικά, αλλά γεννήθηκε για να γίνει μυθιστοριογράφος. Η διάγνωση της επιληψίας τον ανάγκασε να εγκαταλείψει τη νομική του εκπαίδευση, κάτι που του έδωσε βολικά την ευκαιρία να ακολουθήσει μια λογοτεχνική καριέρα.reread the visionary Gustave Flaubert - Archyde

O Flaubert είναι ο άνθρωπος που με τα δημιουργήματά του, εγκαινίασε μια νέα εποχή στη γαλλική πεζογραφία και κυρίως στο μυθιστόρημα. Το πιο διάσημο έργο του είναι η πρώτη του δημοσιευμένη νουβέλα,  “Madame Bovary”. Πρόκειται για ένα βιβλίο που προκάλεσε ταραχή στα θεμέλια της Γαλλικής κοινωνίας.  Από τον Οκτώβριο έως το Δεκέμβριο του 1856 δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο περιοδικό Revue, προκαλώντας μεγάλο σκάνδαλο. Μάλιστα, πήρε τόσο μεγάλες διαστάσεις που υπήρξε αιτία ποινικής δίωξης του συγγραφέα και του εκδότη. Ωστόσο, στο τέλος αναγνωρίστηκε σαν μια εκπληκτική και με μεγάλη ακρίβεια εξεικόνιση των ηθών και της ζωής.

H Πλοκή

Madame Bovary (TV Movie 2000) - IMDb

H Emma είναι η κόρη ενός μικροκτηματία η οποία μεγαλώνει σε μοναστήρι όπου πλάθει μια απολύτως ψεύτικη εικόνα της μελλοντικής ζωής της. Ονειρεύεται χλιδή, πάθος και βυρωνικούς εραστές. Βγαίνοντας στον κόσμο προσγειώνεται ανώμαλα στην πραγματικότητα. Αυτό γίνεται με ακόμα πιο οδυνηρό τρόπο με το γάμο της με τον αγροτικό γιατρό Βοvary που συνοδεύεται από τον ασφυκτικό επαρχιακό περίγυρο. Η καθημερινότητά της είναι τόσο ανιαρή. Το ίδιο βαρετό νιώθει το σύζυγό της, ακόμα και το παιδί της δεν καταφέρνει να γεμίσει το κενό που τη βασανίζει. Προσπαθεί να βρει τρόπο να ξεφύγει. Η Emma αρχίζει να αναζητά  διέξοδο σε αγκαλιές εραστών. Φτάνει στο σημείο να νιώθει προδομένη από αυτούς που αγάπησε- καθώς οι εραστές της της γυρνούν την πλάτη-, πνιγμένη στα χρέη και με μόνη φυγή της, την αυτοκτονία της με αρσενικό.

Όταν ο Gustave Flaubert δημοσιεύει την ιστορία της Emma Bovary  σε ένα λογοτεχνικό περιοδικό, το κείμενο προκαλεί τόσο πολύ με το θέμα του που στη Γαλλία ξεσπάει σκάνδαλο. Oι ειλικρινείς περιγραφές της μοιχείας από τον Flaubert σκανδάλισαν τους Γάλλους αναγνώστες και οδήγησαν σε μια δίκη για άσεμνο χαρακτήρα. Κατηγορούν ότι  Flaubert προσβάλλει τόσο το κοινό θρησκευτικό αίσθημα όσο και τα χρηστά ήθη. Γίνεται δίκη η οποία διήρκεσε μόνο μία ημέρα και ο Flaubert και η La Revue de Paris αθωώθηκαν και οι δύο μια εβδομάδα αργότερα.

Μετά από δικαστική διαμάχη η Madame Bovary του Flaubert δημοσιεύθηκε ως νέο δίτομο το 1857. Η συζήτηση και ο θόρυβος που γύρω από αυτό ήταν  αρκετός για να κάνει τον συγγραφέα διάσημο και το “Madame Bovary” το πιο πολυδιαβασμένο μυθιστόρημα της εποχής του, που έμεινε στην ιστορία.

Από τότε, καθιερώθηκε ο όρος “μποβαρισμός” που ακόμα και σήμερα δηλώνει τάσεις φυγής από την πραγματικότητα που δημιουργείται από την έλλειψη ικανοποίησης και τη δημιουργία μιας φανταστικής εξιδανικευμένης προσωπικότητας.

Το ντεμπούτο του μυθιστόρημα Madame Bovary, που δημοσιεύτηκε αρχικά στο γαλλικό λογοτεχνικό περιοδικό La Revue de Paris στα τέλη του 1856, καθιέρωσε τον Flaubert ως μάστορα του γαλλικού ρεαλισμού.

Οι επιρροές από την προσωπική ζωή του Flaubert

Λίγο πριν εκδοθεί η Madame Bovary,  ο Flaubert έβαλε τέλος σε μια χρόνια σχέση με την παντρεμένη ποιήτρια Louise Collette. Ο Flaubert γνώρισε την Collette το 1846, λίγο μετά τον θάνατο της αδερφής του, Caroline, κατά τον τοκετό. Ο συγγραφέας είχε προσλάβει έναν γλύπτη για να δημιουργήσει μια προτομή στην εικόνα της Caroline και η Collette—η οποία θεωρούνταν μεγάλη ομορφιά— έκανε μόντελινγκ στο στούντιο του καλλιτέχνη όταν ο Flaubert έφτασε με τη μάσκα του θανάτου της αδερφής του.

Ο Flaubert και η Collette ερωτεύτηκαν και αντάλλαξαν γράμματα  καθ` όλη τη διάρκεια της σχέσης τους. Πολλά από τα μυθιστορήματα του Flaubert περιέγραψαν τη δημιουργική του διαδικασία ενώ έγραφε τη Madame Bovary, καθιστώντας τη γένεση ενός από τα καλύτερα χαρτογραφημένα μυθιστορήματα.

Όταν οι άνθρωποι ρώτησαν τον Flaubert πώς εμπνεύστηκε για να δημιουργήσει τον χαρακτήρα της Emma Bovary, εκείνος απάντησε :«Η Madame Bovary είναι ο εαυτός μου». Ωστόσο, ορισμένοι μελετητές πιστεύουν ότι η φανταχτερή (αν όχι επιθετική) προσωπικότητα της Emma Bovary επίσης εμπνεύστηκε από την πρώην ερωμένη  του Flaubert, Colet. Η σύζυγος του γλύπτη James Pradier (με την οποία είχε σχέση) , θα μπορούσε επίσης να επηρέασε τον Flaubert να δημιουργήσει τον χαρακτήρα της Emma.

Ο συγγραφέας περνούσε έως και δώδεκα ώρες ην ημέρα γράφοντας στο γραφείο του.  Φώναζε ακόμα και προτάσεις για να μετρήσει το ρυθμό τους. Μερικές φορές χρειαζόταν έως και μια εβδομάδα για να ολοκληρώσει μια σελίδα και η δουλειά ενός έτους απέδιδε μόνο 90 ​​σελίδες.

Ο Flaubert αφιέρωσε τη Madame Bovary στον Louis Bouilhet και έγραψε το επίγραφό του στον δικηγόρο του, Marie-Antoine-Jules Senard, ο οποίος υπερασπίστηκε επιτυχώς τον Flaubert κατά τη δίκη του το 1857. Το τελευταίο αναφέρει:

Αγαπητέ και επιφανή φίλε,

Επιτρέψτε μου να γράψω το όνομά σας στην κορυφή αυτού του βιβλίου και πάνω από την αφιέρωσή του, γιατί σε εσάς οφείλω την έκδοσή του περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον. Περνώντας τις υπέροχες εκκλήσεις σας στο δικαστήριο, το έργο μου απέκτησε, στα μάτια μου, ένα είδος απροσδόκητης εξουσίας. Σας ζητώ λοιπόν να δεχτείτε εδώ τον φόρο τιμής της ευγνωμοσύνης μου, που όσο μεγάλος κι αν είναι, δεν θα φτάσει ποτέ στο ύψος της ευγλωττίας σας ή της αφοσίωσής σας. – Gustave Flaubert

Madame Bovary (TV Movie 2000) - IMDb

Χαρακτηριστικές φράσεις από τη “Madame Bovary”…

Και τώρα, δεν μπορούσε να πιστέψει ότι η ανούσια ζωή που ζούσε ήταν η ευτυχία που είχε ονειρευτεί.

Η Madame Bovary είμαι εγώ. (έχει πει ο συγγραφέας της)

Η μοιχεία, ανακάλυπτε η Έμμα, μπορούσε να είναι εξίσου κοινότοπη με το γάμο.

Ήθελε να πεθάνει. Και ήθελε να ζήσει στο Παρίσι.

Η ζωή της ήταν κρύα σαν σοφίτα που είχε το φεγγίτη της στο βορρά. Και η πλήξη, σαν σιωπηλή αράχνη, έπλεκε τον ιστό της στις σκιές, σε κάθε γωνιά της καρδιάς της.

 

Print Friendly, PDF & Email

AD

ΜΗΝ ΧΑΣΕΤΕ

Alfred Dreyfus | Το θύμα μιας από τις μεγαλύτερες δικαστικές πλάνες

12 Ιουλίου, η σημαδιακή ημερομηνία για τον Γάλλο λογαχό. Μια μέρα που σαν σήμερα, το 1906 απαλλάχτηκε από την κατηγορία της προδοσίας ενώ την ίδια ημερομηνία το 1935 έφυγε από τη ζωή.

Print Friendly, PDF & Email
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >

Bill Cosby | Η Άνοδος, η Κατάρρευση και η Αμφιλεγόμενη Επιστροφή του ‘Μπαμπά της Αμερικής’

Πριν από 87 χρόνια, στις 12 Ιουλίου 1937, γεννήθηκε ο άνθρωπος που θα γινόταν γνωστός σε εκατομμύρια ανθρώπους ως ο ‘Μπαμπάς της Αμερικής’. Ωστόσο, η φήμη του διάσημου κωμικού κλονίστηκε σοβαρά όταν καταδικάστηκε σε φυλάκιση από τέσσερα έως δέκα χρόνια για σεξουαλική παρενόχληση.

Print Friendly, PDF & Email
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >

Amedeo Modigliani | Η δύσκολη και αυτοκαταστροφική ζωή ενός θρυλικού ζωγράφου

Στις 12 Ιουλίου του 1884 γεννήθηκε ο Ιταλός ζωγράφος Amedeo Modigliani, ο οποίος είχε μια τραγικά σύντομη καριέρα. Ωστόσο, η επιρροή του συνεχίζεται τόσο έντονα όσο πολλοί από αυτούς που εργάστηκε δίπλα τους, συμπεριλαμβανομένων των Picasso, Renoir, Brancusi.

 «Είναι καθήκον σου στη ζωή να σώσεις το όνειρό σου».

 O Amedeo Modigliani έζησε σε μια εποχή της ιστορίας όπου τα καλλιτεχνικά κινήματα άλλαζαν το δημιουργικό τοπίο και ο πόλεμος διαμόρφωνε την Ευρώπη και τις κοινωνικές της δομές. Εμπνεύστηκε από τη ζωή στις καλλιτεχνικές συνοικίες του Παρισιού, τους avant-garde καλλιτέχνες του όπως οι Picasso, Henri Toulouse-Lautrec, Henri Matisse  και ποιητές όπως οι  Zborovski και  Jean Cocteau.  Μόλις βυθίστηκε στην μποέμικη ζωή στο Παρίσι, ανέπτυξε μια ακραία συμπεριφορά και αυξανόμενους εθισμούς στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά. Η βλάβη που προέκυψε στην ήδη επισφαλή υγεία του ήταν το θανατηφόρο κόστος που τελικά πλήρωσε. Ωστόσο, άφησε στον κόσμο ένα εκτενές έργο που περιλαμβάνει έργα που έχουν χαρακτηριστεί σκανδαλώδη, εμβληματικά και υπέροχα.

Το στυλ του είναι άμεσα αναγνωρίσιμο. Δεν έμοιαζε σχεδόν με τίποτα άλλο που έκαναν οι σύγχρονοί του εκείνη την εποχή. Σε αντίθεση με τους κυβιστές και τους μετα-ιμπρεσιονιστές που εστίαζαν στη χρήση του φωτεινού χρώματος και της αφαίρεσης, ο Modigliani επέλεξε να εμβαθύνει στην ανθρώπινη κατάσταση μέσω μιας από τις πιο δοκιμασμένες μεθόδους της ιστορίας της τέχνης – το πορτρέτο.

Έλεγε χαρακτηριστικά ότι δεν αναζητούσε το πραγματικό ή το εξωπραγματικό «αλλά μάλλον το ασυνείδητο, το μυστήριο του ενστίκτου στην ανθρώπινη φυλή». Θεωρούσε ότι μάτια ήταν ο τρόπος με τον οποίο μπορούσαμε να αποκαλύψουμε αυτά τα βαθύτερα νοήματα, και γι` αυτό εστίαζε τόσο έντονα στους ανθρώπους και στα πορτρέτα. 

Το έργο του είναι συχνά πιο εύκολα αναγνωρίσιμο στο σχήμα των ανθρώπων μέσα σε αυτό. Ο μακρύς λαιμός, οι σκυμμένες μύτες και τα περίεργα μάτια τους ήταν ειδικά για το στυλ του Modigliani και είναι αναμφίβολα ένας από τους λόγους που τώρα το έργο του είναι τόσο δημοφιλές. 

Επιπλέον, υπάρχει μεγάλο βάθος στα χρώματα που χρησιμοποιεί και οι πλούσιοι, ζεστοί τόνοι τους είναι καθοριστικοί για τη δημιουργία του ιδιότυπου στυλ του.

Η ζωγραφική δεν ήταν σε καμία περίπτωση η μόνη καλλιτεχνική του παραγωγή. Στην πραγματικότητα, για μεγάλο μέρος της καριέρας του, ο Modigliani πιστεύεται ότι το ενδιαφέρον του επικεντρωνόταν κυρίως στη γλυπτική. Τα γλυπτά του του επέτρεψαν να κατασκευάσει ακόμα πιο δυναμικά το όραμά του για τους ανθρώπους και τον κόσμο γύρω του. 

Madame Hanka Zborowska, Amedeo Modigliani, 1917

Η σύντομη και προβληματική ζωή του 

Ο Amedeo Clemente Modigliani γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1884 στο Λιβόρνο της Ιταλίας. Γεννήθηκε σε μια εύπορη, αστική και μορφωμένη οικογένεια Σεφαραδίτικων Εβραίων (με καταγωγή από την Ισπανία και την Πορτογαλία). Η οικογένειά του ενθάρρυνε τη φιλοδοξία του και τον εξέθεσε σε ταξίδια, λογοτεχνία και τέχνη. 

Ωστόσο, η παιδική ηλικία του Modigliani ήταν γεμάτη προβλήματα υγείας. Σε ηλικία 11 ετών εμφάνισε πλευρίτιδα και ένα χρόνο αργότερα προσβλήθηκε από τυφοειδή πυρετό. Στα 16 του εμφάνισε ξανά πλευρίτιδα, μετά προσβλήθηκε από φυματίωση που τελικά θα οδηγούσε στο θάνατό του. Ενώ ήταν άρρωστος και παραληρούσε με τυφοειδή πυρετό, παρακάλεσε τη μητέρα του να τον πάει στη Φλωρεντία για να δει τους πίνακες στο Uffizi και στο Palazzo Pitti. Η μητέρα του τελικά τον πήγε να τους δει και κυρίως, τον έγραψε σε μαθήματα με τον δάσκαλο της ζωγραφικής, Guglielmo Micheli. Εκεί σπούδασε ιταλική τέχνη του δέκατου ένατου αιώνα, νεκρή φύση, προσωπογραφία και γυμνό για δύο χρόνια από το 1898 έως το 1900. Η κηδεμονία του έληξε με την εμφάνιση της φυματίωσης.

Καλλιτεχνικές επιρροές

Πορτρέτο του Friedrich Nietzsche, ο οποίος ενέπνευσε μεγάλο μέρος της κοσμοθεωρίας του Modigliani 

 Το 1906, στην ηλικία 21 ετών και θέλοντας να αναπτύξει την καριέρα του ως καλλιτέχνης, ο Modigliani άφησε την Ιταλία και πήγε στο Παρίσι. Εκεί στη συνοικία της Μονμάρτρης γνώρισε πολλούς καλλιτέχνες της avant-garde και τον μελλοντικό προστάτη του Paul Alexandre στο Le Bateau Lavoir.  Γνώρισε σημαντικούς καλλιτέχνες όπως ο Pablo Picasso, ο Henri de Toulouse-Lautrec  και συνεργάστηκε με τον ζωγράφο Moise Kisling. Η απάντησή του στο να βυθιστεί στο ταραχώδες καλλιτεχνικό χωνευτήρι του Παρισιού ήταν μια μεγάλη έκρηξη από πίνακες, σχέδια και γλυπτά. Παρόλο που ο Modigliani θεωρούσε τον εαυτό του γλύπτη στην πρώιμη καλλιτεχνική του καριέρα, τον τελευταίο αιώνα έγινε ευρύτερα γνωστός ως ζωγράφος πορτρέτων και γυμνών.

Το 1908 ο Modigliani εξέθεσε στο Salon des Independants, μια ανεξάρτητη, συλλογική, ετήσια έκθεση τέχνης στο Παρίσι. 

Ο Ιταλοεβραίος ζωγράφος και γλύπτης Modigliani έζησε μια σκληρή ζωή σε άθλια φτώχεια. Πούλησε τα σχέδια και τους πίνακές του για ένα μικρό ποσό για να αγοράσει φαγητό και αλκοόλ. Η διαμονή του ήταν δύσκολη και ήταν συχνά άρρωστος από τους εθισμούς του στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά που επιδείνωναν τις αδυναμίες που είχαν απομείνει από τις παιδικές του ασθένειες.

Αν και το αποτέλεσμα μπορεί τελικά να διαμορφώθηκε πολύ διαφορετικά, ο Amedeo Modigliani επηρεάστηκε με τον ίδιο τρόπο όπως ο κυβιστης φίλος του, Pablo Picasso. Λέγεται ότι το Demoiselles D`Avignon (μεταξύ άλλων) επηρεάστηκε από τις αφρικανικές μάσκες, οι οποίες είχαν γίνει δημοφιλές συλλεκτικό αντικείμενο στη Γαλλία εκείνη την εποχή, δεδομένων των αποικιακών διασυνδέσεων και της ιστορίας της χώρας.

Όπως πολλοί καλλιτέχνες που ζούσαν στο Παρίσι στις αρχές του εικοστού αιώνα, έτσι κι ο Modigliani επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τη φιλοσοφική και πολιτική λογοτεχνία. Ακριβώς όπως οι πρόγονοί του, που ήταν μελετητές του Ταλμούδ, αγαπούσε κι εκείνος τη φιλοσοφία και τα βιβλία.

Επηρεάστηκε  σε μεγάλο βαθμό εκτός από τον Friedrich Nietzsche, από την ποίηση του Charles Baudelaire και του Comte de Lautréamont. 

Καλλιτεχνικά είναι σαφείς και οι επιρροές της παριζιάνικης τέχνης. Αν και ο Ιταλός ζωγράφος ήταν συχνά αποξενωμένος στιλιστικά από τους συγχρόνους του, υπάρχουν σαφείς εκφράσεις επιρροής από ανθρώπους όπως ο Henri de Toulouse-Lautrec, ο οποίος είχε κυριαρχήσει στη γενιά των καλλιτεχνών πριν από τη δική του. Ιδιαίτερα, είναι δυνατό να συσχετιστούν τα πορτρέτα του Modigliani με εκείνους τους πίνακες του Toulouse-Lautrec που απεικόνιζαν χορευτές στα καμαρίνια τους στο αγαπημένο του στέκι, το Moulin Rouge.

 Το έργο του Ιταλού ζωγράφου Amedeo Modigliani  είναι εύκολα από τα πιο άμεσα αναγνωρίσιμα στην ιστορία της δυτικής τέχνης και το όνομά του βρίσκεται δίπλα στον Pablo Picasso και τον Piet Mondrian  – σε ηγετικές φυσιογνωμίες της ευρωπαϊκής ζωγραφικής των αρχών του εικοστού αιώνα. Δυστυχώς, κατά τη διάρκεια της ζωής του, πούλησε ελάχιστα από τη δουλειά του και ήταν γνωστός τόσο για τις συνήθειές του στο υπερβολικό ποτό και τη χρήση ναρκωτικών όσο και για τα δημιουργικά του χαρίσματα. 

Ωστόσο, η επιρροή του στους συγχρόνους του ήταν ξεκάθαρη, ακόμη και πριν από τον τραγικό θάνατό του σε ηλικία μόλις 35 ετών. Και συνέχισε να γίνεται αισθητή πολύ αργότερα, καθώς οι καλλιτέχνες εμπνεύστηκαν από τη ζωή και το έργο του Ιταλού ζωγράφου.

Kaθιστή κλόουν, του Henri de Toulouse-Lautrec, 1896, μέσω της Εθνικής Πινακοθήκης Τέχνης, Ουάσιγκτον DC

Oι φιλίες 

Πορτρέτο του Pablo Picasso by Amedeo Modigliani, 1915, σε ιδιωτική συλλογή

Ο Amedeo Modigliani για μια περίοδο, εργάστηκε στο Bateau Lavoir στη Μονμάρτρη. Πριν από τον πρόωρο θάνατό του, είχε καταφέρει να εδραιώσει μια ισχυρή φήμη στον καλλιτεχνικό φιλικό του κύκλο.

Ήταν στενός φίλος με την Ουαλή ζωγράφο Nina Hamnet η οποία είχε μετακομίσει στο Παρίσι το 1914, και της παρουσιάστηκε περίφημα ως «Modigliani, ζωγράφος και Εβραίος». Γνώριζε επίσης και συνεργάστηκε στενά με τον Πολωνό γλύπτη Constantin Brencuși, με τον οποίο σπούδασε γλυπτική για ένα χρόνο, καθώς και με τον Jacob Epstein, του οποίου τα ογκώδη γλυπτά είχαν σαφή επιρροή στο έργο του Modigliani.

Συναναστράφηκε επίσης με τους Pierre-Auguste Renoir, Giorgio de Chirico, Andre Derain, με τους οποίους ήταν ιδιαίτερα κοντά όταν μετακόμισε στη Νότια Γαλλία κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. 

   Επιρροές σε άλλους καλλιτέχνες

Πορτραίτο του André Derain, 1918-19, via La Gazette Drouot, Παρίσι

Παρά τον πρόωρο θάνατό του και τη σχετική ανωνυμία που είδε επαγγελματικά κατά τη διάρκεια της ζωής του, το έργο του Amedeo Modigliani συνέχισε να παρέχει έμπνευση σε καλλιτέχνες σε όλο τον κόσμο. Τα γλυπτά του άσκησαν επιρροή στους Βρετανούς μοντερνιστές καλλιτέχνες, τον Henry Moore και την Barbara Hepworth. 

Το ταξίδι του στη Νότια Γαλλία το 1918 άφησε επίσης αντίκτυπο στη δουλειά εκείνων των καλλιτεχνών με τους οποίους πέρασε χρόνο. Συγκεκριμένα, το Xάλκινο πορτραίτο (1918-19), το οποίο έφτιαξε την ίδια χρονιά, έχει εντυπωσιακή ομοιότητα με το στυλ του Modigliani.

Oι πίνακές του έχουν επηρεάσει αμέτρητους καλλιτέχνες σε όλο τον αιώνα περίπου από τον θάνατό του. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι το έργο της Margaret Keane, της οποίας τα διάσημα πορτρέτα παιδιών με μεγάλα μάτια τα οποία όχι μόνο είχαν τεράστια απήχηση τη δεκαετία του 1960 αλλά και ενέπνευσαν τη βιογραφική ταινία του 2014, Big Eyes, με πρωταγωνιστές την Amy Adams και τον Christoph Waltz.

Η φιλία του Modigliani με τον Diego Rivera σήμαινε ότι το έργο του έγινε ιδιαίτερη πηγή έμπνευσης για τη Frida Kahlo. Ιδιαίτερα οι αυτοπροσωπογραφίες της, οι οποίες είναι πολλές, μοιράζονται τοn μακρύ λαιμό και τις αποκομμένες εκφράσεις του προσώπου που ήταν βασικό μέρος του έργου του Ιταλού καλλιτέχνη. 

Το πρόωρο τέλος

Ο τάφος του Modigliani και της συζύγου του, Jeanne, στο νεκροταφείο Père Lachaise, Παρίσι, μέσω της Πόλης των Αθανάτων

Ο Amedeo Modigliani ήταν από μικρός φιλάσθενος. Στην παιδική του ηλικία είχε ταλαιπωρηθεί από πλευρίτιδα, φυματίωση, τυφοειδή πυρετό,  τα οποία του προκάλεσαν μεγάλη αγωνία και είχαν ως αποτέλεσμα να εκπαιδεύεται στο σπίτι από τη μητέρα του για μεγάλο μέρος της παιδικής του ηλικίας. 

Αν και σε μεγάλο βαθμό ανάρρωσε από τις παιδικές του κρίσεις ασθένειας , ως ενήλικας δεν απελευθερώθηκε εντελώς από αυτές. Συχνά αντιμετώπιζε κοινωνικά προβλήματα, κάτι που μπορεί να ήταν αποτέλεσμα της απομονωμένης ανατροφής του.

Η σύζυγός του, Jeanne Hebuterne ήταν τόσο συγκλονισμένη που μόλις δύο μέρες μετά τον θάνατό του, πήδηξε από το παράθυρο του πέμπτου ορόφου του πατρικού της σπιτιού όπου είχε πάει να μείνει. Εκείνη την εποχή, ήταν έξι μηνών έγκυος κι έτσι με την αυτοκτονία στέρησε τη ζωή όχι μόνο από το εαυτό της αλλά και από το αγέννητο παιδί του ζευγαριού. 

Οι δυο τους θάφτηκαν χωριστά στην αρχή, δεδομένης της μακροχρόνιας αντιπάθειας της οικογένειάς της για τον Modigliani. Ωστόσο, το 1930 η οικογένεια τελικά φρόντισε να μεταφερθεί η σορός της στο νεκροταφείαο Pere Lachaise στο Παρίσι για να ενταφιαστεί δίπλα στον Amedeo.

Πάνω στις επιτύμβιες στήλες τους αναγράφεται : «χτυπημένoς από τον θάνατο τη στιγμή της δόξας» και «η αφοσιωμένη σύντροφός του στην ακραία θυσία».

Print Friendly, PDF & Email
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >

Αργύρης Αλέξανδρος | Μετανιώνω για αρνητικές, τοξικές καταστάσεις που άφησα να κρατήσουν μεγάλα χρονικά διαστήματα. 

Συνέντευξη με έναν αινιγματικό καλλιτέχνη που μετατρέπει τα συναισθήματα και τις μνήμες του σε μουσικά ταξίδια, προσκαλώντας τους ακροατές να ανακαλύψουν τον κόσμο του μέσα από τις μελωδίες του.

Print Friendly, PDF & Email
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >