AD

Μη κρατικά ΑΕΙ: Ποια ξένα πανεπιστήμια είναι πιθανό να ιδρύσουν παραρτήματα στην Ελλάδα

Το νομοσχέδιο για τη μη κρατικά πανεπιστήμια παρουσίασε χθες ο υπουργός Παιδείας Κυριάκος Πιερρακάκης, αναφέροντας, μεταξύ άλλων, ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις με γνωστά ξένα πανεπιστήμια από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ τα οποία έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να ιδρύσουν παραρτήματα στη χώρα μας.

Όπως τόνισε ο κ. Πιερρακάκης, τα μη κρατικά πανεπιστήμια θα αρχίσουν να δέχονται αιτήσεις φοιτητών από τον Σεπτέμβριο του 2025, ενώ σημείωσε ότι «είναι εξαιρετικά συγκινητική η συμμετοχή σε όλη αυτή την προσπάθεια της ελληνικής εκπαιδευτικής διασποράς με την οποία συνομιλούμε συνεχώς και παίρνουμε ιδέες».

Στη συνέχεια διατύπωσε την αισιοδοξία του πως «μεγάλα ξένα πανεπιστήμια ενδιαφέρονται ήδη για συνεργασία με ελληνικά, αλλά αυτή την ώρα δεν μπορώ να προχωρήσω σε αποκαλύψεις, θα το κάνω όταν όλα θα είναι έτοιμα». Ανέφερε, ωστόσο, ως παραδείγματα ξένων πανεπιστημίων που έχουν ιδρύσει παραρτήματα σε άλλες χώρες τη Sorbonne, το Yale, το Johns Hopkings, το Duke, το New York University, το Rochester Institute of Technology. Μεταξύ αυτών, υπάρχει ισχυρή πιθανότητα να δούμε να ιδρύονται παραρτήματα στη χώρα μας.

Επίσης, δήλωσε ότι οι τίτλοι σπουδών θα σφραγίζονται από το υπουργείο Παιδείας και δεν θα χρειάζεται αναγνώριση από το ΔΟΑΤΑΠ.

«Σε τελευταία ανάλυση είναι μια άσκηση εθνικής κυριαρχίας η νομοθέτηση από το ελληνικό κράτος μιας πραγματικότητας που υπάρχει σε ολόκληρο τον πλανήτη. Μην ξεχνάτε πως τα κολλέγιά μας ανάγκασε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και επιτρέψαμε τη λειτουργία τους, επειδή κάναμε πως δεν τα βλέπαμε ως χώρα», διευκρίνισε.

Μέσω Πανελλαδικών η είσοδος στα μη κρατικά ΑΕΙ
Αναφορικά με το πώς θα γίνεται η είσοδος στα μη κρατικά πανεπιστήμια, ο υπουργός Παιδείας τόνισε ότι αυτή θα γίνεται αποκλειστικά μέσω των Πανελλαδικών Εξετάσεων.

Η διαδικασία των Πανελλαδικών Εξετάσεων, όπως είπε, επιλέχθηκε για να υπάρχει ένα καθεστώς ισονομίας ανάμεσα σε δημόσια και μη κρατικά-μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια όσον αφορά στην εισαγωγή των Ελλήνων φοιτητών στα μη κρατικά ΑΕΙ.

«Οι υποψήφιοι που καλύπτουν αυτήν την ελάχιστη προϋπόθεση θα μπορούν να εγγράφονται στα μη κρατικά μη κερδοσκοπικά ΑΕΙ, αφού, βεβαίως, πληρούν και όλα τα επιπλέον κριτήρια που το μητρικό ξένο πανεπιστήμιο θα έχει θέσει», είπε.

Η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής
Εξήγησε, επίσης, ότι για να είναι κάποιος υποψήφιος προς φοίτηση στα μη κρατικά-μη κερδοσκοπικά ιδρύματα θα πρέπει να καλύπτει την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ) του επιστημονικού πεδίου που τον ενδιαφέρει. Αυτή ταυτίζεται με τον χαμηλότερο μέσο όρο ΕΒΕ του επιστημονικού πεδίου (και όχι τμημάτων) επί συντελεστή 0,8.

Το νομοσχέδιο για τα μη κρατικά μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια, όπως είπε ο κ. Πιερρακάκης, πρόκειται να αναρτηθεί σε δημόσια διαβούλευση έως σήμερα το βράδυ και μέχρι το τέλος Φεβρουάριου να είναι νόμος του κράτους.

Σύμφωνα με τον υπουργό, το ελάχιστο κόστος για την ίδρυση ενός τέτοιου παραρτήματος ανέρχεται σε 2 εκατ. ευρώ, το οποίο αναλύεται σε κόστος 500.000 ευρώ για κάθε μία από τις τρεις σχολές που υποχρεωτικά θα ιδρύσει το «μητρικό» ΑΕΙ σε συνεργασία με το ελληνικό πανεπιστημιακό ίδρυμα και 500.000 ευρώ για την υποβολή της αίτησης άδειας λειτουργίας. Προβλέπεται κλιμακούμενο παράβολο για κάποιο ανάλογο ίδρυμα αν επιθυμεί να ιδρύσει περισσότερες από τρεις σχολές.

Εξαιρούνται από την υποχρέωση αυτή τα 20 πρώτα στη διεθνή κατάταξη πανεπιστήμια του κόσμου που θα έχουν τη δυνατότητα να ιδρύσουν μία σχολή.

Όσον αφορά στο διδακτικό προσωπικό, κάθε μη κρατικό-μη κερδοσκοπικό πανεπιστημιακό ίδρυμα υποχρεούται να έχει διδακτικό προσωπικό τα μέλη του οποίου σε ποσοστό 80% θα πρέπει να είναι κάτοχοι διδακτορικού σε θέμα συναφές με το αντικείμενο της διδασκαλίας και να είναι εγκεκριμένα από το μητρικό ίδρυμα. Ο αριθμός τους δεν μπορεί να είναι κατώτερος των 30 για ίδρυμα τριών σχολών με προβλεπόμενο όριο διδασκαλίας τις 12 ώρες εβδομαδιαίως.

Όλα τα κριτήρια πρόσληψης και οι διαδικασίες εξέλιξης του διδακτικού προσωπικού θα είναι αντίστοιχα με αυτά που ισχύουν στο μητρικό ίδρυμα και να εγκρίνονται από αυτό.

Είσοδος χωρίς εξετάσεις στα μη κρατικά ΑΕΙ, με διεθνές μπακαλορεά
Τα κριτήρια της ίδρυσης είναι τα πιο αυστηρά σε όλη την Ευρώπη και την τήρησή τους θα έχει η Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ). Τα παραρτήματα θα είναι νομικά πρόσωπα πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, συνδεδεμένα με ένα μητρικό πανεπιστήμιο το οποίο θα είναι υπεύθυνο για τα προγράμματα σπουδών ( θα τα εγκρίνει και η ΕΘΑΑΕ), ενώ δεν θα επιτρέπεται η παράλληλη απασχόληση του διδακτικού προσωπικού των δημοσίων πανεπιστημίων στα μη κρατικά μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια.

Σύμφωνα με τον κ. Πιερρακάκη, όποιος έχει διεθνές μπακαλορεά και όποιος έχει απολυτήριο λυκείου άλλης χώρας ισότιμο με το δικό μας εγγράφεται χωρίς εξετάσεις στα μη κρατικά ΑΕΙ.

Η αυτονομία του δημόσιου πανεπιστημίου
Ο υπουργός, πριν αναφερθεί στην ίδρυση των μη κρατικών-μη κερδοσκοπικών ΑΕΙ, έκανε μια μεγάλη αναφορά στην εξαιρετικά ισχυρή ενίσχυση της αυτονομίας του δημόσιου πανεπιστημίου μα βάση τις προτάσεις της Συνόδου των Πρυτάνεων, «οι περισσότερες από αυτές που μας κατέθεσαν έγιναν δεκτές» τόνισε και επανέλαβε αναλυτικά τα πεδία της γενναίας χρηματοδότησης του δημόσιου πανεπιστημίου από τον κρατικό προϋπολογισμό, το ΕΣΠΑ και το Ταμείο Ανάκαμψης.

«Υπερβαίνει το ένα δισεκατομμύριο η συνολική χρηματοδότηση του δημόσιου πανεπιστημίου για λειτουργικά και ζητήματα υποδομών», διευκρίνισε παρουσιάζοντας τους σχετικούς πίνακες με τα εν εξελίξει έργα και τις πηγές χρηματοδότησης.

Ειδική μνεία έκανε ο κ. Πιερρακάκης στην ισχυρότατη αναβάθμιση του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, το οποίο μετατρέπεται σε «μητρικό» πανεπιστήμιο για το σύνολο των σχολών και των τμημάτων της περιοχής της Θράκης, καθώς όλες οι σχολές και τα τμήματα μεταφέρονται σε αυτό και θα λειτουργούν υπό την ευθύνη του, ενώ προγραμματίζεται η ίδρυση και νέων σχολών σε Καβάλα και Δράμα.

Για την αναβάθμιση του δημόσιου πανεπιστημίου ο κ.Πιερρακάκης παρουσίασε σειρά δράσεων που περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο και αφορούν σε θεσμικές οι χρηματοδοτικές αλλαγές. Ειδικότερα, ανέφερε την τροποποίηση της διαδικασίας χρηματοδότησής τους (από ποσοστό 80-20 που είναι σήμερα σε ποσοστό 70-30 μεταξύ της πάγιας χρηματοδότησης και αυτής που προκύπτει από την εκπαιδευτική τους αξιολόγηση), τη διεύρυνση του όρου «συνεργαζόμενος καθηγητής», τη διευκόλυνση της συνέχισης της παρουσίας στις σχολές των ομότιμων καθηγητών σε συγκεκριμένο διδακτικό και μεταπτυχιακό έργο, την απογραφή εντός 18μήνου της ακίνητης περιουσίας τους, την αύξηση των μηνιαίων απολαβών των μελών ΔΕΠ σε ποσοστό 12%-15% και την επιτάχυνση των διορισμών για να διατηρείται η αναλογία «ένα προς ένα» μεταξύ αφυπηρετησάντων και νεοπροσλαμβανόμενων.

Το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο
Για το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο δήλωσε πως θα αυτονομηθεί και θα αποκτήσει σύστημα διακυβέρνησης όπως και όλα τα υπόλοιπα δημόσια πανεπιστήμια. Επίσης, ανέφερε ότι θα υπάρχουν κοινά μεταπτυχιακά των δημοσίων πανεπιστημίων με ξένα πανεπιστήμια.

Ο κ. Πιερρακάκης τόνισε ότι χαιρετίζει την ομόφωνη απόφαση στη Συνόδου των Πρυτάνεων για ψηφιακή εξεταστική, ενώ ανέφερε ότι ο νόμος είναι νόμος: «Κάντε όση κριτική θέλετε, άλλα να μην ζημιωθούν οι φοιτητές από αυτό» είπε.

Σχολιάζοντας τα δημοσιεύματα για το εθνικό απολυτήριο ο κ. Πιερρακάκης απάντησε ότι δεν είναι ώρα για να ανοίξει αυτή η συζήτηση: «Είναι στις προθέσεις μας, αλλά όχι τώρα» απάντησε, με τη διευκρίνιση πως «και στην περίπτωση αυτή είναι κρίσιμο να μην θιγεί ο θεσμός των πανελλαδικών εξετάσεων που είναι ασφαλές κριτήριο αντικειμενικότητας».

Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει 200 άρθρα στα οποία, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονται οι ρυθμίσεις για:

τα μη κερδοσκοπικά-μη κρατικά πανεπιστήμια
τη θεσμική και οικονομική αναβάθμιση των κρατικών πανεπιστημίων
την ακαδημαϊκή αναδιάρθρωση του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης
την πλήρη διοικητική αυτονομία του Ελληνικού Δημοσίου Πανεπιστημίου
Σχετικά με τις καταλήψεις ο κ. Πιερρακάκης ανέφερε ότι «υπονομεύουν το ελληνικό δημόσιο ΑΕΙ οι καταλήψεις, η βία και οι καταστροφές. Σέβομαι το διάλογο αλλά τα υπόλοιπα υπονομεύουν τα ελληνικά ΑΕΙ».

 

Print Friendly, PDF & Email

AD

ΜΗΝ ΧΑΣΕΤΕ

Alfred Dreyfus | Το θύμα μιας από τις μεγαλύτερες δικαστικές πλάνες

12 Ιουλίου, η σημαδιακή ημερομηνία για τον Γάλλο λογαχό. Μια μέρα που σαν σήμερα, το 1906 απαλλάχτηκε από την κατηγορία της προδοσίας ενώ την ίδια ημερομηνία το 1935 έφυγε από τη ζωή.

Print Friendly, PDF & Email
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >

Bill Cosby | Η Άνοδος, η Κατάρρευση και η Αμφιλεγόμενη Επιστροφή του ‘Μπαμπά της Αμερικής’

Πριν από 87 χρόνια, στις 12 Ιουλίου 1937, γεννήθηκε ο άνθρωπος που θα γινόταν γνωστός σε εκατομμύρια ανθρώπους ως ο ‘Μπαμπάς της Αμερικής’. Ωστόσο, η φήμη του διάσημου κωμικού κλονίστηκε σοβαρά όταν καταδικάστηκε σε φυλάκιση από τέσσερα έως δέκα χρόνια για σεξουαλική παρενόχληση.

Print Friendly, PDF & Email
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >

Amedeo Modigliani | Η δύσκολη και αυτοκαταστροφική ζωή ενός θρυλικού ζωγράφου

Στις 12 Ιουλίου του 1884 γεννήθηκε ο Ιταλός ζωγράφος Amedeo Modigliani, ο οποίος είχε μια τραγικά σύντομη καριέρα. Ωστόσο, η επιρροή του συνεχίζεται τόσο έντονα όσο πολλοί από αυτούς που εργάστηκε δίπλα τους, συμπεριλαμβανομένων των Picasso, Renoir, Brancusi.

 «Είναι καθήκον σου στη ζωή να σώσεις το όνειρό σου».

 O Amedeo Modigliani έζησε σε μια εποχή της ιστορίας όπου τα καλλιτεχνικά κινήματα άλλαζαν το δημιουργικό τοπίο και ο πόλεμος διαμόρφωνε την Ευρώπη και τις κοινωνικές της δομές. Εμπνεύστηκε από τη ζωή στις καλλιτεχνικές συνοικίες του Παρισιού, τους avant-garde καλλιτέχνες του όπως οι Picasso, Henri Toulouse-Lautrec, Henri Matisse  και ποιητές όπως οι  Zborovski και  Jean Cocteau.  Μόλις βυθίστηκε στην μποέμικη ζωή στο Παρίσι, ανέπτυξε μια ακραία συμπεριφορά και αυξανόμενους εθισμούς στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά. Η βλάβη που προέκυψε στην ήδη επισφαλή υγεία του ήταν το θανατηφόρο κόστος που τελικά πλήρωσε. Ωστόσο, άφησε στον κόσμο ένα εκτενές έργο που περιλαμβάνει έργα που έχουν χαρακτηριστεί σκανδαλώδη, εμβληματικά και υπέροχα.

Το στυλ του είναι άμεσα αναγνωρίσιμο. Δεν έμοιαζε σχεδόν με τίποτα άλλο που έκαναν οι σύγχρονοί του εκείνη την εποχή. Σε αντίθεση με τους κυβιστές και τους μετα-ιμπρεσιονιστές που εστίαζαν στη χρήση του φωτεινού χρώματος και της αφαίρεσης, ο Modigliani επέλεξε να εμβαθύνει στην ανθρώπινη κατάσταση μέσω μιας από τις πιο δοκιμασμένες μεθόδους της ιστορίας της τέχνης – το πορτρέτο.

Έλεγε χαρακτηριστικά ότι δεν αναζητούσε το πραγματικό ή το εξωπραγματικό «αλλά μάλλον το ασυνείδητο, το μυστήριο του ενστίκτου στην ανθρώπινη φυλή». Θεωρούσε ότι μάτια ήταν ο τρόπος με τον οποίο μπορούσαμε να αποκαλύψουμε αυτά τα βαθύτερα νοήματα, και γι` αυτό εστίαζε τόσο έντονα στους ανθρώπους και στα πορτρέτα. 

Το έργο του είναι συχνά πιο εύκολα αναγνωρίσιμο στο σχήμα των ανθρώπων μέσα σε αυτό. Ο μακρύς λαιμός, οι σκυμμένες μύτες και τα περίεργα μάτια τους ήταν ειδικά για το στυλ του Modigliani και είναι αναμφίβολα ένας από τους λόγους που τώρα το έργο του είναι τόσο δημοφιλές. 

Επιπλέον, υπάρχει μεγάλο βάθος στα χρώματα που χρησιμοποιεί και οι πλούσιοι, ζεστοί τόνοι τους είναι καθοριστικοί για τη δημιουργία του ιδιότυπου στυλ του.

Η ζωγραφική δεν ήταν σε καμία περίπτωση η μόνη καλλιτεχνική του παραγωγή. Στην πραγματικότητα, για μεγάλο μέρος της καριέρας του, ο Modigliani πιστεύεται ότι το ενδιαφέρον του επικεντρωνόταν κυρίως στη γλυπτική. Τα γλυπτά του του επέτρεψαν να κατασκευάσει ακόμα πιο δυναμικά το όραμά του για τους ανθρώπους και τον κόσμο γύρω του. 

Madame Hanka Zborowska, Amedeo Modigliani, 1917

Η σύντομη και προβληματική ζωή του 

Ο Amedeo Clemente Modigliani γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1884 στο Λιβόρνο της Ιταλίας. Γεννήθηκε σε μια εύπορη, αστική και μορφωμένη οικογένεια Σεφαραδίτικων Εβραίων (με καταγωγή από την Ισπανία και την Πορτογαλία). Η οικογένειά του ενθάρρυνε τη φιλοδοξία του και τον εξέθεσε σε ταξίδια, λογοτεχνία και τέχνη. 

Ωστόσο, η παιδική ηλικία του Modigliani ήταν γεμάτη προβλήματα υγείας. Σε ηλικία 11 ετών εμφάνισε πλευρίτιδα και ένα χρόνο αργότερα προσβλήθηκε από τυφοειδή πυρετό. Στα 16 του εμφάνισε ξανά πλευρίτιδα, μετά προσβλήθηκε από φυματίωση που τελικά θα οδηγούσε στο θάνατό του. Ενώ ήταν άρρωστος και παραληρούσε με τυφοειδή πυρετό, παρακάλεσε τη μητέρα του να τον πάει στη Φλωρεντία για να δει τους πίνακες στο Uffizi και στο Palazzo Pitti. Η μητέρα του τελικά τον πήγε να τους δει και κυρίως, τον έγραψε σε μαθήματα με τον δάσκαλο της ζωγραφικής, Guglielmo Micheli. Εκεί σπούδασε ιταλική τέχνη του δέκατου ένατου αιώνα, νεκρή φύση, προσωπογραφία και γυμνό για δύο χρόνια από το 1898 έως το 1900. Η κηδεμονία του έληξε με την εμφάνιση της φυματίωσης.

Καλλιτεχνικές επιρροές

Πορτρέτο του Friedrich Nietzsche, ο οποίος ενέπνευσε μεγάλο μέρος της κοσμοθεωρίας του Modigliani 

 Το 1906, στην ηλικία 21 ετών και θέλοντας να αναπτύξει την καριέρα του ως καλλιτέχνης, ο Modigliani άφησε την Ιταλία και πήγε στο Παρίσι. Εκεί στη συνοικία της Μονμάρτρης γνώρισε πολλούς καλλιτέχνες της avant-garde και τον μελλοντικό προστάτη του Paul Alexandre στο Le Bateau Lavoir.  Γνώρισε σημαντικούς καλλιτέχνες όπως ο Pablo Picasso, ο Henri de Toulouse-Lautrec  και συνεργάστηκε με τον ζωγράφο Moise Kisling. Η απάντησή του στο να βυθιστεί στο ταραχώδες καλλιτεχνικό χωνευτήρι του Παρισιού ήταν μια μεγάλη έκρηξη από πίνακες, σχέδια και γλυπτά. Παρόλο που ο Modigliani θεωρούσε τον εαυτό του γλύπτη στην πρώιμη καλλιτεχνική του καριέρα, τον τελευταίο αιώνα έγινε ευρύτερα γνωστός ως ζωγράφος πορτρέτων και γυμνών.

Το 1908 ο Modigliani εξέθεσε στο Salon des Independants, μια ανεξάρτητη, συλλογική, ετήσια έκθεση τέχνης στο Παρίσι. 

Ο Ιταλοεβραίος ζωγράφος και γλύπτης Modigliani έζησε μια σκληρή ζωή σε άθλια φτώχεια. Πούλησε τα σχέδια και τους πίνακές του για ένα μικρό ποσό για να αγοράσει φαγητό και αλκοόλ. Η διαμονή του ήταν δύσκολη και ήταν συχνά άρρωστος από τους εθισμούς του στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά που επιδείνωναν τις αδυναμίες που είχαν απομείνει από τις παιδικές του ασθένειες.

Αν και το αποτέλεσμα μπορεί τελικά να διαμορφώθηκε πολύ διαφορετικά, ο Amedeo Modigliani επηρεάστηκε με τον ίδιο τρόπο όπως ο κυβιστης φίλος του, Pablo Picasso. Λέγεται ότι το Demoiselles D`Avignon (μεταξύ άλλων) επηρεάστηκε από τις αφρικανικές μάσκες, οι οποίες είχαν γίνει δημοφιλές συλλεκτικό αντικείμενο στη Γαλλία εκείνη την εποχή, δεδομένων των αποικιακών διασυνδέσεων και της ιστορίας της χώρας.

Όπως πολλοί καλλιτέχνες που ζούσαν στο Παρίσι στις αρχές του εικοστού αιώνα, έτσι κι ο Modigliani επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τη φιλοσοφική και πολιτική λογοτεχνία. Ακριβώς όπως οι πρόγονοί του, που ήταν μελετητές του Ταλμούδ, αγαπούσε κι εκείνος τη φιλοσοφία και τα βιβλία.

Επηρεάστηκε  σε μεγάλο βαθμό εκτός από τον Friedrich Nietzsche, από την ποίηση του Charles Baudelaire και του Comte de Lautréamont. 

Καλλιτεχνικά είναι σαφείς και οι επιρροές της παριζιάνικης τέχνης. Αν και ο Ιταλός ζωγράφος ήταν συχνά αποξενωμένος στιλιστικά από τους συγχρόνους του, υπάρχουν σαφείς εκφράσεις επιρροής από ανθρώπους όπως ο Henri de Toulouse-Lautrec, ο οποίος είχε κυριαρχήσει στη γενιά των καλλιτεχνών πριν από τη δική του. Ιδιαίτερα, είναι δυνατό να συσχετιστούν τα πορτρέτα του Modigliani με εκείνους τους πίνακες του Toulouse-Lautrec που απεικόνιζαν χορευτές στα καμαρίνια τους στο αγαπημένο του στέκι, το Moulin Rouge.

 Το έργο του Ιταλού ζωγράφου Amedeo Modigliani  είναι εύκολα από τα πιο άμεσα αναγνωρίσιμα στην ιστορία της δυτικής τέχνης και το όνομά του βρίσκεται δίπλα στον Pablo Picasso και τον Piet Mondrian  – σε ηγετικές φυσιογνωμίες της ευρωπαϊκής ζωγραφικής των αρχών του εικοστού αιώνα. Δυστυχώς, κατά τη διάρκεια της ζωής του, πούλησε ελάχιστα από τη δουλειά του και ήταν γνωστός τόσο για τις συνήθειές του στο υπερβολικό ποτό και τη χρήση ναρκωτικών όσο και για τα δημιουργικά του χαρίσματα. 

Ωστόσο, η επιρροή του στους συγχρόνους του ήταν ξεκάθαρη, ακόμη και πριν από τον τραγικό θάνατό του σε ηλικία μόλις 35 ετών. Και συνέχισε να γίνεται αισθητή πολύ αργότερα, καθώς οι καλλιτέχνες εμπνεύστηκαν από τη ζωή και το έργο του Ιταλού ζωγράφου.

Kaθιστή κλόουν, του Henri de Toulouse-Lautrec, 1896, μέσω της Εθνικής Πινακοθήκης Τέχνης, Ουάσιγκτον DC

Oι φιλίες 

Πορτρέτο του Pablo Picasso by Amedeo Modigliani, 1915, σε ιδιωτική συλλογή

Ο Amedeo Modigliani για μια περίοδο, εργάστηκε στο Bateau Lavoir στη Μονμάρτρη. Πριν από τον πρόωρο θάνατό του, είχε καταφέρει να εδραιώσει μια ισχυρή φήμη στον καλλιτεχνικό φιλικό του κύκλο.

Ήταν στενός φίλος με την Ουαλή ζωγράφο Nina Hamnet η οποία είχε μετακομίσει στο Παρίσι το 1914, και της παρουσιάστηκε περίφημα ως «Modigliani, ζωγράφος και Εβραίος». Γνώριζε επίσης και συνεργάστηκε στενά με τον Πολωνό γλύπτη Constantin Brencuși, με τον οποίο σπούδασε γλυπτική για ένα χρόνο, καθώς και με τον Jacob Epstein, του οποίου τα ογκώδη γλυπτά είχαν σαφή επιρροή στο έργο του Modigliani.

Συναναστράφηκε επίσης με τους Pierre-Auguste Renoir, Giorgio de Chirico, Andre Derain, με τους οποίους ήταν ιδιαίτερα κοντά όταν μετακόμισε στη Νότια Γαλλία κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. 

   Επιρροές σε άλλους καλλιτέχνες

Πορτραίτο του André Derain, 1918-19, via La Gazette Drouot, Παρίσι

Παρά τον πρόωρο θάνατό του και τη σχετική ανωνυμία που είδε επαγγελματικά κατά τη διάρκεια της ζωής του, το έργο του Amedeo Modigliani συνέχισε να παρέχει έμπνευση σε καλλιτέχνες σε όλο τον κόσμο. Τα γλυπτά του άσκησαν επιρροή στους Βρετανούς μοντερνιστές καλλιτέχνες, τον Henry Moore και την Barbara Hepworth. 

Το ταξίδι του στη Νότια Γαλλία το 1918 άφησε επίσης αντίκτυπο στη δουλειά εκείνων των καλλιτεχνών με τους οποίους πέρασε χρόνο. Συγκεκριμένα, το Xάλκινο πορτραίτο (1918-19), το οποίο έφτιαξε την ίδια χρονιά, έχει εντυπωσιακή ομοιότητα με το στυλ του Modigliani.

Oι πίνακές του έχουν επηρεάσει αμέτρητους καλλιτέχνες σε όλο τον αιώνα περίπου από τον θάνατό του. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι το έργο της Margaret Keane, της οποίας τα διάσημα πορτρέτα παιδιών με μεγάλα μάτια τα οποία όχι μόνο είχαν τεράστια απήχηση τη δεκαετία του 1960 αλλά και ενέπνευσαν τη βιογραφική ταινία του 2014, Big Eyes, με πρωταγωνιστές την Amy Adams και τον Christoph Waltz.

Η φιλία του Modigliani με τον Diego Rivera σήμαινε ότι το έργο του έγινε ιδιαίτερη πηγή έμπνευσης για τη Frida Kahlo. Ιδιαίτερα οι αυτοπροσωπογραφίες της, οι οποίες είναι πολλές, μοιράζονται τοn μακρύ λαιμό και τις αποκομμένες εκφράσεις του προσώπου που ήταν βασικό μέρος του έργου του Ιταλού καλλιτέχνη. 

Το πρόωρο τέλος

Ο τάφος του Modigliani και της συζύγου του, Jeanne, στο νεκροταφείο Père Lachaise, Παρίσι, μέσω της Πόλης των Αθανάτων

Ο Amedeo Modigliani ήταν από μικρός φιλάσθενος. Στην παιδική του ηλικία είχε ταλαιπωρηθεί από πλευρίτιδα, φυματίωση, τυφοειδή πυρετό,  τα οποία του προκάλεσαν μεγάλη αγωνία και είχαν ως αποτέλεσμα να εκπαιδεύεται στο σπίτι από τη μητέρα του για μεγάλο μέρος της παιδικής του ηλικίας. 

Αν και σε μεγάλο βαθμό ανάρρωσε από τις παιδικές του κρίσεις ασθένειας , ως ενήλικας δεν απελευθερώθηκε εντελώς από αυτές. Συχνά αντιμετώπιζε κοινωνικά προβλήματα, κάτι που μπορεί να ήταν αποτέλεσμα της απομονωμένης ανατροφής του.

Η σύζυγός του, Jeanne Hebuterne ήταν τόσο συγκλονισμένη που μόλις δύο μέρες μετά τον θάνατό του, πήδηξε από το παράθυρο του πέμπτου ορόφου του πατρικού της σπιτιού όπου είχε πάει να μείνει. Εκείνη την εποχή, ήταν έξι μηνών έγκυος κι έτσι με την αυτοκτονία στέρησε τη ζωή όχι μόνο από το εαυτό της αλλά και από το αγέννητο παιδί του ζευγαριού. 

Οι δυο τους θάφτηκαν χωριστά στην αρχή, δεδομένης της μακροχρόνιας αντιπάθειας της οικογένειάς της για τον Modigliani. Ωστόσο, το 1930 η οικογένεια τελικά φρόντισε να μεταφερθεί η σορός της στο νεκροταφείαο Pere Lachaise στο Παρίσι για να ενταφιαστεί δίπλα στον Amedeo.

Πάνω στις επιτύμβιες στήλες τους αναγράφεται : «χτυπημένoς από τον θάνατο τη στιγμή της δόξας» και «η αφοσιωμένη σύντροφός του στην ακραία θυσία».

Print Friendly, PDF & Email
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >

Αργύρης Αλέξανδρος | Μετανιώνω για αρνητικές, τοξικές καταστάσεις που άφησα να κρατήσουν μεγάλα χρονικά διαστήματα. 

Συνέντευξη με έναν αινιγματικό καλλιτέχνη που μετατρέπει τα συναισθήματα και τις μνήμες του σε μουσικά ταξίδια, προσκαλώντας τους ακροατές να ανακαλύψουν τον κόσμο του μέσα από τις μελωδίες του.

Print Friendly, PDF & Email
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >