AD

Εκατό χρόνια μοναξιάς | Το αριστούργημα του Gabriel Garcia Marquez

Είχε πάει στον άλλο κόσμο, αλλά γύρισε γιατί δεν άντεξε την μοναξιά, γράφει στο αριστουργηματικό βιβλίο του, ο σπουδαίος Νομπελίστας, o οποίος έφυγε από τη ζωή οκτώ χρόνια πριν, στις 17 Απριλίου του 2014.

Ο πρωτότυπος τίτλος του είναι Cien anos de Soledad… Που στην ελληνική γλώσσα σημαίνει “Εκατό χρόνια μοναξιάς”. 

Δημιουργός του,  ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του λογοτεχνικού ρεύματος του “μαγικού ρεαλισμού” και ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της Ισπανόφωνης λογοτεχνίας. Ο Κολομβιανός συγγραφέας, βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας, Gabriel Garcia Marquez.

 Κομμουνιστής και φίλος του Fidel Castro, στήριξε αριστερά καθεστώτα – που ήταν ενάντια στην Αμερική – και γι’αυτό το λόγο του απαγορεύτηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα η είσοδός του στις ΗΠΑ.

Το 1982 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας “για τα μυθιστορήματα και τα διηγήματά του, στα οποία το φανταστικό και το πραγματικό συνδυάζονται σε ένα πλούσιο κόσμο φαντασίας, αντανακλώντας τη ζωή και τις συγκρούσεις μιας ηπείρου.”

Το έργο “Εκατό χρόνια μοναξιάς” του Gabriel Garcia Marquez δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 30 Μαΐου 1967 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Το εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης, που δεν επαναλήφθηκε ποτέ, απεικόνιζε τη σιλουέτα μιας γαλέρας που επιπλέει ανάμεσα σε δέντρα σε μπλε φόντο, που έρχεται σε αντίθεση με τρία γεωμετρικά κίτρινα λουλούδια στο κάτω μέρος του εξωφύλλου στο πρώτο πλάνο (Cobo Borda 101). Το μυθιστόρημα έγινε αμέσως  best seller στα ισπανικά και σε τρεισήμισι χρόνια πούλησε σχεδόν μισό εκατομμύριο αντίτυπα. Ως αποτέλεσμα, τα προηγούμενα βιβλία του ανατυπώθηκαν σε μεγάλους αριθμούς στον ισπανόφωνο κόσμο. Όταν δημοσιεύτηκαν οι μεταφράσεις του Εκατό Χρόνια Μοναξιά , το μυθιστόρημα απέκτησε πρόσθετη αναγνώριση και βραβεύσεις: το 1969, στην Ιταλία, το βιβλίο κέρδισε το Premio Chianchiano (Βραβείο Chianchiano). Την ίδια χρονιά, στη Γαλλία, κέρδισε το Prix du meilleur livre etranger (Βραβείο καλύτερου ξένου βιβλίου). το 1970, στις Ηνωμένες Πολιτείες, επιλέχθηκε ως ένα από τα καλύτερα δώδεκα βιβλία της χρονιάς από Time . Αν και είναι δύσκολο να διαβαστεί λόγω της λογοτεχνικής του τεχνικής, η απήχησή του είναι αυτή ενός κλασικού, που γεφυρώνει τον ακαδημαϊκό κόσμο και τη λαϊκή κουλτούρα. Σύμφωνα με τον Jorge Louis Borges, τον Αργεντινό ποιητή, δοκιμιογράφο και διηγηματογράφο, το έργο “Εκατό Χρόνια Μοναξιά” είναι ένα βιβλίο τόσο «βαθύ όσο ο κόσμος και ικανό για ατελείωτες ερμηνείες» (αναφέρεται στο Cobo Borda 106).

Gabriel Garcia Marquez

Όπως πολλοί κριτικοί έχουν σημειώσει, το εν λόγω έργο γράφτηκε σε δεκαοκτώ μήνες, μετά από μια περίοδο κατά την οποία ο Gabriel Garcia Marquez υπέφερε από μπλοκάρισμα του συγγραφέα.

Το βιβλίο “Εκατό Χρόνια Μοναξιάς” είναι ένα από τα ωραιότερα βιβλία που έχω διαβάσει και αποτελεί για εμένα κάτι σαν “ψηφιδωτό μοναξιάς”.  Δεν αναφέρεται στη μοναξιά σε προσωπικό επίπεδο, αλλά σφαιρικά, με έναν πραγματικά ιδιαίτερο τρόπο που ίσως μόνο ο εκείνος θα μπορούσε να γράψει…

Ο τρόπος που περιγράφει τη κοινωνία της Λατινικής Αμερικής μέσα από τη φτώχεια,  την αγάπη και τη μιζέρια είναι απλά εκπληκτικός.

Η εναλλαγή εικόνων μεταξύ της πραγματικότητας και του ρεαλισμού είναι ευρηματική.

“Πολλά χρόνια αργότερα, μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, ο συνταγματάρχης Aureliano Buendia, θα θυμόταν εκείνο το μακρινό απόγευμα που ο πατέρας του τον είχε πάει να γνωρίσει τον πάγο. Το Μακόντο ήταν τότε ένα χωριό με είκοσι σπίτια από πηλό και καλάμια, χτισμένα στην όχθη ενός ποταμού με διάφανα νερά, που κυλούσαν σε μια κοίτη με λείες πέτρες, άσπρες και τεράστιες σαν προϊστορικά αβγά. Ο κόσμος ήταν τόσο νεόπλαστος ώστε πολλά πράγματα δεν είχαν όνομα και για να τα αναφέρεις έπρεπε να δείξεις με το δάχτυλο.

Κάθε χρόνο, το Μάρτη, μια οικογένεια κουρελιάρηδων τσιγγάνων, έστηνε τη σκηνή της κοντά στο χωριό και με μεγάλη φασαρία, με σφυρίχτρες και νταούλια, επιδεικνύει τις καινούριες εφευρέσεις…”

Είναι ένα απόσπασμα από την πρώτη σελίδα του μυθιστορήματος, του αριστουργηματικού έργου που καθιέρωσε τον όρο “μαγικός ρεαλισμός”.

Οι ήρωες της ιδιαίτερης αυτής ιστορίας επτά γενεών της οικογένειας Μπουενδία, η οποία βαρύνεται από μια μακρινή προφητεία. Είναι καταδικασμένη σε εκατό χρόνια μοναξιάς εξαιτίας της αιμομιξίας που έγινε ανάμεσα σε δύο μέλη της.

Ο αφηγητής περιγράφει δίαφορες παράξενες και φανταστικές ιστορίες από τη ζωή του καθενός.

Εδώ, παρατηρεί κανείς, αρκετά στοιχεία τόσο του παραλόγου όσο και του παραμυθιού.

Το “Εκατό Χρόνια Μοναξιά” αποτελεί θεματικά μια ενότητα μαζί με τρία άλλα μυθιστορήματα του συγγραφέα- που είχε γράψει στο παρελθόν- και με δύο από τις συλλογές διηγημάτων. Σε αυτό το βιβλίο, συνεχίζονται και ολόκληρωνονται οι προηγούμενες ιστορίες.

Εδώ ολοκληρώνεται το δράμα του Συνταγματάρχη που δεν έχει κανέναν να του γράψει. Τον συναντούμε σε νεαρή ηλικία, να παραδίδει την περιουσία του επαναστατικού στρατού, παίρνοντας την απόδειξη από το χέρι του ίδιου του συνταγματάρχη Aureliano Buendia. Γνωρίζουμε  πώς τελειώνει  η ιστορία από τα Ανεμοσκορπίσματα. Επίσης, βλέπουμε τους ήρωες της Κακιάς Ώρας να ζουν και πάλι στο πρόσωπο του Jose Arcadio Buendia. Η Αθώα Ερέντιρα μαζί με την άσπλαχνοι γιαγιά της, κάνουν ένα πέρασμα από εδώ…Μας δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσουμε τη μοναξιά της εξουσίας, του μίσους,  του πολέμου και πως οι λαοί που καταδικάστηκαν “σε εκατό χρόνια μοναξιάς, δεν είχαν δεύτερη ευκαιρία πάνω στη γη”.

Ο ίδιος ο συγγραφέας στο λόγο που έβγαλε στην απονομή του βραβείου Νόμπελ, μίλησε για τη μοναξιά της Λατινικής Αμερικής και ζήτησε από τ` ανεπτυγμένα κράτη να δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία σ`εκείνους τους λαούς, ιδιαίτερα σήμερα  που αγωνίζονται για την πολιτική τους αυτονομία.

Ένα βιβλίο που αξίζει όλοι να διαβάσουν…Colombian writer and Nobel prize in literature winner Gabriel Garcia Marquez poses for a portrait session on February 20,1991 in Carthagena, Colombia.

Αποφθέγματα

Έφτασε να υποκρίνεται με τόση αληθοφάνεια, ώστε κατέληξε να παρηγορείται με τα ίδια της τα ψέματα.

Τα πράγματα έχουν τη δική τους ζωή, φτάνει μόνο να ξυπνήσεις την ψυχή τους.

Αισθάνθηκε ξεχασμένος, όχι με την επανορθώσιμη λησμονιά της καρδιάς, αλλά με την σκληρή και αμετάκλητη λησμονιά του θανάτου.

Είχε πάει στον άλλο κόσμο, αλλά γύρισε γιατί δεν άντεξε την μοναξιά.Στην πραγματικότητα δεν τον ενδιέφερε ο θάνατος, μόνο η ζωή, και γι` αυτό το συναίσθημα που αισθάνθηκε , όταν απήγγειλαν την καταδίκη ( σε θάνατο), δεν ήταν φόβος αλλά νοσταλγία.

Το μυστικό για τα καλά γηρατειά δεν ήταν τίποτε άλλο από μια τίμια συμφωνία με τη μοναξιά.

Δεν πεθαίνει κανείς όταν πρέπει, αλλά όταν μπορεί.

Ο άλλος πόλεμος , ο αιματοκυλισμένος είκοσι χρόνια, δεν τους είχε στοιχίσει τόσο όσο ο διαβρωτικός πόλεμος των αιώνιων αναβολών.

Είχε φύγει μακριά της, προσπαθώντας να τη βγάλει από το μυαλό του, όχι μόνο με την απόσταση, αλλά και με μια απερίσκεπτη ορμή, που οι σύντροφοι του έπαιρναν για τόλμη. Αλλά όσο περισσότερο βούταγε την εικόνα της στη λάσπη του πολέμου τόσο περισσότερο ο πόλεμος έμοιαζε με την Αμαράντα. Έτσι, είχε βασανιστεί στην εξορία, ψάχνοντας να βρεί τρόπο να τη σκοτώσει με τον ίδιο το θάνατο του.

Έσκαψε τόσο βαθιά στα αισθήματα του και αναζητώντας το συμφέρον, συνάντησε τον έρωτα, γιατί προσπαθώντας να την κάνει να τον αγαπήσει, κατέληξε να την αγαπήσει αυτός.

Τη συνάντησε στην εικόνα που πλημμύριζε την ίδια την τρομερή του μοναξιά.

Print Friendly, PDF & Email

AD

ΜΗΝ ΧΑΣΕΤΕ

Μαρία Καρυστιανού | «Αν είχα λίγο χρόνο μαζί της θα τα έκανα όλα διαφορετικά… Δεν ήξερα πως της κληρονόμησα κυβερνώντες που ήταν σε θέση να την κάψουν ζωντανή»

Σε εκδήλωση για τα Τέμπη, που πραγματοποιήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης, βρέθηκαν η Μαρία Καρυστιανού και ο Παύλος Ασλανίδης, που έχασαν τα παιδιά τους στο πρωτοφανές έγκλημα και αποζητούν δικαίωση και απόδοση ευθυνών.

Print Friendly, PDF & Email
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >

«Ο Αγιατολάχ μαρτύρησε» – Νεκροί ο πρόεδρος Ραϊσί και ο ΥΠΕΞ μεταδίδουν ιρανικά μέσα

Τον θάνατο του προέδρου του Ιράν, Εμπραχίμ Ραϊσί και του υπουργού Εξωτερικών της χώρας, Χουσέιν Αμιραμπντολαχιάν, ανακοίνωσε η κρατική τηλεόραση της χώρας, μετά τον εντοπισμό των συντριμμιών του ελικοπτέρου το οποίο συνετρίβη το απόγευμα της Κυριακής.

Print Friendly, PDF & Email
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >