Πότε η αισθητική φροντίδα γίνεται εµµονή;
Ο ρόλος του πλαστικού χειρουργού δεν είναι µόνο να διορθώνει, αλλά και να ξέρει πότε πρέπει να πει «όχι». Ο πλαστικός χειρουργός Φίλιππος Μπέκος εξηγεί.
Περιεχόμενα
Η αισθητική ιατρική έχει εξελιχθεί σηµαντικά. Οι θεραπείες είναι πλέον πιο στοχευµένες και διακριτικές, ενώ η πρόσβαση σε ενέσιµες και άλλες αισθητικές παρεµβάσεις είναι ευκολότερη από ποτέ. Παράλληλα, όµως, η συνεχής έκθεση σε εικόνες «τέλειων» προσώπων δηµιουργεί ένα σηµαντικό ερώτηµα: πότε η επιθυµία να βελτιώσουµε την εµφάνισή µας παύει να είναι επιλογή και γίνεται ανάγκη;
Η επιθυµία για βελτίωση είναι απολύτως φυσιολογική. Το πρόβληµα ξεκινά όταν η ικανοποίηση δεν έρχεται ποτέ. Ένας άνθρωπος µπορεί να κάνει µια θεραπεία, να είναι αρχικά ικανοποιηµένος και σύντοµα να αναζητήσει ένα ακόµη σηµείο που «χρειάζεται διόρθωση». Περισσότερος όγκος, πιο έντονο περίγραµµα, µια νέα επέµβαση. Το βασικό χαρακτηριστικό είναι ότι το επιθυµητό αποτέλεσµα µετακινείται συνεχώς.
Δεν είναι απαραίτητα ο αριθµός των θεραπειών που µας προβληµατίζει. Είναι κυρίως το γιατί γίνονται και πώς αισθάνεται ο ασθενής µετά από αυτές. Όταν µια αισθητική πράξη προσφέρει µόνο προσωρινή ανακούφιση από έντονη ανασφάλεια, χρειάζεται µεγαλύτερη προσοχή.
Πότε ο γιατρός πρέπει να βάλει όρια;
Από την αρχή. Το γεγονός ότι µια θεραπεία µπορεί να γίνει τεχνικά δεν σηµαίνει ότι πρέπει και να γίνει. Αν ένας ασθενής ζητά επαναλαµβανόµενα την ίδια παρέµβαση, επιθυµεί ολοένα µεγαλύτερες αλλαγές ή ζητά µια επέµβαση χωρίς σαφή ανατοµικό ή αισθητικό λόγο, ο γιατρός οφείλει να σταµατήσει και να συζητήσει µαζί του.
Ʃε αυτές τις περιπτώσεις, το «όχι» δεν είναι άρνηση του ασθενούς, αλλά µέρος της ιατρικής ευθύνης.
Τι βλέπει ο πλαστικός χειρουργός στην πράξη;
Υπάρχουν σηµάδια που µας κάνουν πιο επιφυλακτικούς: όταν κάποιος δεν µπορεί να περιγράψει τι ακριβώς τον ενοχλεί αλλά ζητά απλώς «κάτι ακόµη», όταν θέλει να µοιάσει σε µια φωτογραφία ή όταν θεωρεί ότι κάθε µικρή ατέλεια πρέπει οπωσδήποτε να διορθωθεί. Χρειάζεται επίσης προσοχή όταν επιστρέφει πολύ σύντοµα µετά από µια θεραπεία επειδή θεωρεί ότι το αποτέλεσµα δεν είναι αρκετό, παρότι η δράση της δεν έχει ακόµη ολοκληρωθεί.
Δεν χρειάζεται να βιαζόµαστε να βάλουµε µια «ταµπέλα». Ο ρόλος του γιατρού είναι πρώτα να ακούσει, να αξιολογήσει και να καταλάβει τι πραγµατικά ζητά ο ασθενής.
Διαβάστε επίσης
Όταν χρειάζεται να δούµε τον άνθρωπο συνολικά
Το πρώτο βήµα είναι η συζήτηση. Δεν αντιµετωπίζουµε έναν άνθρωπο που ζητά συνεχείς θεραπείες µε επικριτική διάθεση. Προσπαθούµε να καταλάβουµε τι βρίσκεται πίσω από αυτή την ανάγκη.
Ʃε ορισµένες περιπτώσεις µπορεί να χρειάζεται ένα διάστηµα αποχής από νέες παρεµβάσεις. Ʃε άλλες, η συζήτηση µε ειδικό ψυχικής υγείας µπορεί να βοηθήσει.
Αυτό δεν σηµαίνει ότι όποιος κάνει πολλές αισθητικές θεραπείες έχει ψυχολογικό πρόβληµα. Όταν όµως η ανάγκη για αλλαγή γίνεται επίµονη, δυσανάλογη ή επηρεάζει την καθηµερινότητα και την αυτοεικόνα, δεν αρκεί να αντιµετωπίσουµε µόνο το πρόσωπο ή το σώµα. Χρειάζεται να δούµε τον άνθρωπο συνολικά.
Το πιο σηµαντικό «φίλτρο» είναι ο γιατρός
Fillers, νευροτοξίνες, βιοδιεγέρτες, lasers και χειρουργικές τεχνικές µπορούν να προσφέρουν πολύ όµορφα και φυσικά αποτελέσµατα όταν χρησιµοποιούνται σωστά. Η τεχνολογία, όµως, δεν σηµαίνει ότι πρέπει να αυξάνεται και η ποσότητα των παρεµβάσεων. Η σύγχρονη αισθητική ιατρική θα πρέπει να οδηγεί σε ένα πρόσωπο που δείχνει καλά και παραµένει αναγνωρίσιµο.
Ο πλαστικός χειρουργός δεν είναι εδώ µόνο για να πραγµατοποιεί αυτό που ζητά ο ασθενής. Είναι εδώ για να αξιολογεί αν αυτό που ζητά είναι σωστό για εκείνον και αν µπορεί να του προσφέρει πραγµατικό όφελος.
Γιατί στην αισθητική ιατρική το όριο δεν το βάζει πάντα η τεχνική. Το βάζει η κρίση.
