OPINION

Νιώθω τόσο τυχερή κι ευγνώμων που μέσα από τα μάτια των παιδιών μου, μπορώ να ζήσω τη ζωή από την αρχή. Να ζήσω και πάλι όλες τις υπέροχες πρώτες φορές.Όπως την πρώτη μέρα στο σχολείο…

Η βροχόπτωση που έφερε η καταιγίδα Daniel ήταν στην πραγματικότητα ένα τσουνάμι που ήρθε από την στεριά.

Αν κρίνουμε από τις τελευταίες 30 μέρες, τα ακραία καιρικά φαινόμενα γίνονται όλο και πιο έντονα, σε κάτι που μοιάζει με Πόλεμο της Φύσης ενανντίον του Ανθρώπου. Μόνο που είναι ένα Πόλεμος που τον ξεκινήσαμε εμείς.

Ό,τι και να νομίζει κανείς ένα είναι σίγουρο. Η είσοδος του Στέφανου Κασσελάκη στην πολιτική σκηνή με ορμή μετεωρίτη, οφείλεται στην αποτελεσματική και μεθοδικά προετοιμασμένη πολιτική καμπάνια που έγινε ποτέ. Και αυτό από μόνο του λέει πολλά.

Αρνούμαστε τη λέξη «γυναικοκτονία» επειδή κατά βάθος δεν έχουμε το θάρρος να κοιτάξουμε το φαινόμενο κατάματα. Δείγμα απλού στρουθοκαμηλισμού, ή μήπως έμμεση ομολογία ενοχής μιας «μάτσο» πατριαρχικής κουλτούρας;

Ο κος Στέφανος Κασσελάκης πριν αναγγείλει την υποψηφιότητά του για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ, μας συστήθηκε με ένα video στο οποίο παρουσιάζει την ζωή του και θέτει ερωτήματα σχετικά με τα στελέχη της Κυβέρνησης.

Σε μία κοινωνία όπου κυριαρχεί ο ανταγωνισμός, ο ταλαντούχος νέος βρίσκεται κάτω από τη διαρκή πίεση να πρωτεύει. Γιατί, ο ηττημένος ανήκει εξ ορισμού σε «κατώτερο» είδος…

Για την Όλγα,  την Ελένη, την Κωνσταντίνα, τη Σούζαν, την Κάρολαιν, τη Γαρυφαλλιά… τη γειτόνισσα, φίλη, την αδελφή, την ξαδέλφη, την ταμία, την υπάλληλο, τη δικηγόρο, τη γιατρό, τη φοιτήτρια, την καθαρίστρια, την κάθε γυναίκα που φοβάται να μιλήσει. Γιατί όλοι μας ευθυνόμαστε που κυκλοφορούν ελεύθεροι ανάμεσά μας τέτοιοι ‘τύποι’ που παίζουν στη ρουλέτα τις ζωές των γυναικών.

Αναταραχή δημιουργεί στην αξιωματική αντιπολίτευση  μια πιθανή υποψηφιότητα, του άγνωστου στο ευρύ κοινό εφοπλιστή Στέφανου Κασσελάκη, που ήταν υποψήφιος Επικρατείας στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να εκλεγεί.