Crowded in the U.K.

Στην Oxford Street στο Λονδίνο, ίσως στον πιο εμπορικό δρόμο της Ευρώπης ολόκληρης, έχουν δημιουργηθεί λωρίδες για να βαδίζουν οι πεζοί ανά κατεύθυνση, πεζοί οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις κατεβαίνουν στο δρόμο προκειμένου να περπατήσουν ελεύθερα. Μελέτες στη Μεγάλη Βρετανία, έφεραν στην επιφάνεια ένα μεγάλο θέμα προς συζήτηση που δεν είναι άλλο από το πληθυσμιακό. Οι μελέτες αυτές αφορούν στην ραγδαία αύξηση του πληθυσμού της Γηραιάς Αλβιώνας ∙ μελέτες οι οποίες αποτυπώνουν στο σύνολό τους τη κάθετη πληθυσμιακή αύξηση η οποία αναμένεται να κορυφωθεί μέχρι το 2050.  

Στο Λονδίνο παραδείγματος χάρη, την προηγούμενη χρονιά βάσει επίσημων μελετών, ο πληθυσμός ξεπέρασε κατά πολύ το φράγμα των 8.5 εκατομ. κατοίκων, ενώ μέχρι το 2050 ο αριθμός αυτός των κατοίκων αναμένεται να κυμανθεί στα 11 εκατομμύρια – με κάποιες εκτιμήσεις να κάνουν λόγο και για 13 εκατομμύρια.

Η πληθυσμιακή αυτή αύξηση αναμένεται να προκαλέσει μεγάλες κοινωνικoπολιτικές ανισότητες.  Από ελλείψεις σε σχολικές υποδομές και περικοπές στο κορυφαίο αγγλικό Σύστημα Υγείας, μέχρι το τεράστιο πρόβλημα της οικονομικής κρίσης (που χτύπησε τον πλανήτη από άκρο εις άκρου) και φυσικά το τεράστιο –επίσης παγκόσμιο- πρόβλημα του μεταναστευτικού.

Το 2010, μια τριμελής ομάδα, αποτελούμενη από τον βουλευτή των εργατικών και ειδικού σε θέματα φτώχειας Frank Field, τον ιστορικό  Lord Skidelsky και τον Αρχιεπίσκοπο του Canterbury Lord Carey, αποφάνθηκε  ότι μέχρι το 2030-δηλαδή σε 14 χρόνια-, ο πληθυσμός της Μεγάλης Βρετανίας εκτιμάται ότι θα αγγίξει τους 70 εκατομμύρια ανθρώπους, από τα 63 εκατομμύρια που είναι περίπου σήμερα.   Ημέρες μόλις μετά την ανακοίνωση της μελέτης αυτής, ο Βρετανός Πρωθυπουργός David Cameron ανακοίνωσε σχεδιασμό ώστε να μειωθεί η μετανάστευση.

Από την άλλη, υπάρχουν και εκείνοι οι οποίοι δεν βλέπουν κανένα κακό σε όλα τα παραπάνω! Αντιθέτως, ακούγονται και πιο προοδευτικές φωνές αναφορικά με το ζήτημα.  Μια από αυτές, ο Jonathan Portes, του Διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Οικονομίας και Κοινωνικών Ερευνών, ο οποίος λέει χαρακτηριστικά : «Η εικόνα που έχουμε εμείς οι ίδιοι για τη χώρα μας, είναι η εικόνα μιας παλαιάς, συντηρητικής στον τρόπο ζωής χώρας.  Οι νεοεισερχόμενοι στην κοινωνία, οι μετανάστες, οι αλλοδαποί, προσφέρουν διαφορετικότητα, δίνουν στη χώρα ευκαιρίες για οικονομική ανάπτυξη,  κάνουν τη λιτότητα λιγότερο επίπονη και φυσικά αυξάνουν κατά πολύ τα φορολογικά έσοδα για το κράτος άρα και το ΑΕΠ.

Αξίζει να αναφερθεί ότι στην Μεγάλη Βρετανία, είχε συμβεί  μια τεράστια αιμορραγία σε ανθρώπινο δυναμικό (ανάλογη αυτής που βιώνει τώρα η Ελλάδα).  Αφού από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990, οι νεαροί Βρετανοί –ειδικά οι φτωχότεροι- εγκατέλειπαν το «Νησί» κατά χιλιάδες προκειμένου να αναζητήσουν αλλού μια καλύτεροι τύχη.  Τώρα πια η κατάσταση έχει αντιστραφεί άρδην, με τη Μεγάλη Βρετανία –μεταξύ άλλων πλούσιων οικονομικά χωρών-, να φαντάζει Παράδεισος επί της γης, για όλους όσοι είτε προέρχονται από εμπόλεμες περιοχές, είτε αναζητούν ένα καλύτερο αύριο για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.  Σημεία των καιρών ή ρόδα είναι και γυρίζει, αυτό θα το δείξουν τα «κομπιούτερς» και οι αριθμοί.