5 Ιουλίου 2015. Το μεγάλο αντίο των Grateful Dead
Μισό αιώνα μετά, οι Grearful Dead κλείνουν ένα μεγάλο τόμο της ιστορίας της μουσικής με μια συναυλία όπου η χαρά και η λύπη θα γεμίζουν δάκρυα τα μάτια.
Στα μέσα της δεκαετίας του ‘ 60, στο Palo Alto της California εμφανίστηκε ένα συγκρότημα με το όνομα The Warlocks. Την ίδια στιγμή, στην άλλη πλευρά των ΗΠΑ, στη Νέα Υόρκη, στις συζητήσεις των μουσικόφιλων μια διαφορετική μπάντα με το ίδιο όνομα γινόταν συχνά το κεντρικό θέμα. Κάποια έπρεπε να αλλάξει όνομα, τελικά άλλαξαν και οι δύο. Οι μεν της Δύσης έγιναν στο τέλος οι Grateful Dead, οι δε της Ανατολής κατέληξαν κάποια στιγμή στο Velvet Underground.
Παρά το κοινό, αρχικά, όνομα, οι Grateful Dead απείχαν από τον αστικό ήχο των Velvet Underground. Ένα συνονθύλευμα ψυχεδέλειας, country, rock, folk και γιατί όχι και jazz που σε συνδυασμό με τον ήλιο της Καλιφόρνια και το χαλαρό attitude που πηγάζει από αυτόν, τους έκαναν μια από τις πιο σημαντικές μπάντες της σκηνής της Haight street και πρωταγωνιστές στο hippie κίνημα.
Η τεράστια απήχηση και επίδραση που είχαν οι Grateful Dead στο κοινό φάνηκε από την πρώτη στιγμή στα live τους. Ταξιδεύοντας στις ΗΠΑ, η μπάντα σε κάθε επόμενη πόλη κατέφθανε μαζί με ένα πολύχρωμο καραβάνι πιστών οπαδών που ζούσαν για να την ακούν και να την ακολουθούν. Το χαρακτηριστικό τους τζαμάρισμα σε συνδυασμό με τη χρήση ψυχεδελικών ουσιών δημιουργούσε ένα εθιστικό μίγμα που για τους Deadheads έγινε τρόπος ζωής.
Ενώ όμως η κουλτούρα των hippie κρατούσε αποστάσεις από την τεχνολογία και τα αγαθά της, οι Grateful Dead είναι αποδεδειγμένα πρωτοπόροι και ένα συγκρότημα που είδε πολύ μπροστά. Πέρα από τον επαναστατικό για την εποχή ήχο τους, η ανάγκη τους για εξέλιξη τους οδηγούσε στη συνεχή δημιουργία νέων DIY μουσικών οργάνων και εξοπλισμού που θα μπορούσε να τους δώσει την απαραίτητη βοήθεια στην αναζήτηση των ορίων της μουσικής.
Από την άλλη, ίσως στους Grateful Dead χρωστάμε τη δυνατότητα να κάνουμε σήμερα share τη μουσική που μας αρέσει. Απαραίτητο αξεσουάρ σε κάθε τους εμφάνιση , το μαγνητόφωνο για την καταγραφή της. Οι φίλοι τους μπορούσαν να τοποθετούν μικρόφωνά σε σημεία που τους βόλευε και όταν αυτό άρχισε να γίνεται δυσλειτουργικό λόγω αριθμού, προβλέφθηκε χώρος σε κάθε συναυλία, πίσω από την κονσόλα του ήχου, όπου όλοι αυτοί θα μπορούσαν να καταγράφουν ανενόχλητοι. Ο περιορισμός ένας. Η μη ύπαρξη χρηματικής αμοιβής στην περίπτωση που ο ιδιοκτήτης πλέον της κασέτας θα ήθελε να τη δώσει αλλού. Με τον τρόπο αυτό κατάφεραν αυτή τη στιγμή να υπάρχει ηχογραφημένο το 90+ % των εμφανίσεών τους στην 30ετή πορεία τους.
Οι Greatful Dead κλείνουν φέτος 20 χρόνια από την τελευταία φορά που εμφανίστηκαν σαν συγκρότημα (ένα μήνα πριν το θάνατο του θρυλικού και αναντικατάστατου τραγουδιστή τους Jerry Garcia) και 50 χρόνια από την ίδρυσή τους. Με μισό αιώνα στις πλάτες τους και μια σύνθεση όσο πιο κοντά γίνεται σε εκείνη του 1995 αποφάσισαν να γιορτάσουν αλλά και να πουν ένα μεγάλο αντίο στους φίλους τους το τριήμερο της γιορτής ανεξαρτησίας των ΗΠΑ 3-4-5 Ιουλίου.
Στο Soldier Field του Σικάγο, εκεί που επίσημα τελείωσε η καριέρα τους, 20 χρόνια μετά κουβαλάνε για τελευταία φορά το πολύχρωμο καραβάνι τους που αν και πλέον έχει πολύ γκρίζο και λευκό στα μαλλιά του, αν και έχει αντικαταστήσει τη ζωή του οτοστόπ και του κοινοβίου με πτήσεις και ακριβά ξενοδοχεία, κατέφθασε από κάθε σημείο των ΗΠΑ για να γιορτάσει μαζί τους μια σελίδα της μουσικής ιστορίας που κλείνει.
Οι υπόλοιποι θα αρκεστούμε στην ακρόαση, να `ναι καλά το share. Να `ναι καλά οι Grateful dead.
