Μάριος Τόκας | Πώς να γλυτώσει μάτια μου ο ένας απ`τον άλλο;

«Με τα τραγούδια μου προσπαθώ να φτιάχνω παρέες. Σε μια εποχή μοναξιάς τα τραγούδια που γράφονται με συναίσθημα, αλήθεια και ψυχή μπορούν να φέρουν τους ανθρώπους τον ένα κοντά στον άλλο». είπε κάποτε ο σπουδαίος Έλληνας συνθέτης,  

Μάριος Τόκας. Και ο χρόνος έδειξε ότι τα λόγια του επαληθεύτηκαν…

Γεννήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου. Ασχολήθηκε με τη μουσική  από πολύ νωρίς -από τα μαθητικά του χρόνια-γράφοντας τραγούδια για τις παραστάσεις στο σχολείο και τις παρέες του. Η τουρκική εισβολή του 1974 τον βρίσκει φαντάρο: «Είναι μια περίοδος που μου άφησε τραυματικές εμπειρίες. Τα γεγονότα εκείνα και η γεμάτη πίκρα ζωή, είναι πηγές έμπνευσης για κάποια από τα έργα μου»  Βαθύτατα πολιτικοποιημένος, υρίζει από πόλη σε πόλη κάνοντας συναυλίες με σκοπό να εμψυχώσει τους συμπατριώτες του και να μαζέψει χρήματα για να ανακουφίσει τους πρόσφυγες.

Το 1996 έρχεται η κορυφαία στιγμή στην καριέρα του όταν πηγαίνει στο Άγιον Όρος. Εκεί,  συγκλονισμένος από τα χειρόγραφα που βρήκε και μελέτησε, γράφει το συμφωνικό έργο Θεογεννήτωρ Μαρία. Παρουσιάζεται μεταξύ άλλων και στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Στεφάνου της Βιέννης (2002), με ερμηνευτές τους Μανώλη Μητσιά και Κώστα Χατζηχριστοδούλου, το φωνητικό σύνολο ΄΄ECHO΄΄ συνοδεία της Bratislava Chamber Philharmonic Orchestra υπό την Διεύθυνση του Γιώργου Παγιάτη, στο πλαίσιο της ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.  Αξίζει να σημειωθεί ότι στον ιστορικό αυτό ναό, για πρώτη φορά ακούστηκε ελληνική μουσική.

Οι επιτυχίες του πολλές. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 και μετά, η μία διαδέχεται την άλλη. Η μουσική βρίσκει μεγάη ανταπόκριση κι απλώνεται γρήγορα με τραγούδια όπως «Αννούλα του χιονιά», «ο Αλήτης», «Σ’ αγαπώ σαν το γέλιο του Μάη», «Η νύχτα μυρίζει γιασεμί», «Σαν τρελό φορτηγό», «Εξαρτάται», «Το σημάδι», «Σ’ αναζητώ στη Σαλονίκη», «Τα λαδάδικα», «Θάλασσες», «Δίδυμα Φεγγάρια», «Μια στάση Εδώ», «Ψηλά τα χέρια», «Βίος Ανθόσπαρτος», «Επιστροφές-καταστροφές», «Φαντάσου», «Μια βροχή», «Της μοναξιάς οι σκλάβοι».

Τραγούδια του ερμήνευσαν σπουδαίοι ερμηνευτές, ανάμεσά τους: Δημήτρης Μητροπάνος, Γιάννης Πάριος, Γιώργος Νταλάρας, Μανώλης Μητσιάς, Πασχάλης Τερζής, Γλυκερία, Χάρις Αλεξίου, Δήμητρα Γαλάνη, Αντώνης Καλογιάννης, Τόλης Βοσκόπουλος, Μαρινέλλα, Στέλιος Διονυσίου, Αλέκα Κανελλίδου, Κατερίνα Κούκα, Θέμης Αδαμαντίδης, Βασίλης Σκουλάς.

Ο Μάριος Τόκας και ο Δημήτρης Μητροπάνος ήταν δύο σημαντικές προσωπικότητες που όταν συνεργάστηκαν για πρώτη φορά, είχαν ήδη μια λαμπρή πορεία πίσω τους. Η δική τους “ένωση” είχε  τόσο μεγάλη και πλατιά αποδοχή που επαναλήφθηκε και τώρα πια, δικαιωματικά μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε ως μιαν ιστορική συνάντηση.

Το 1993 τα ραδιόφωνα παίζουνε συνεχώς τα τραγούδια της πρώτης συνεργασίας τους. Το άλμπουμ τους, δε, κάνει φοβερές  πωλήσεις. Εκείνη την εποχή, ο συνθέτης γράφει μουσική για την υπέροχη φωνή της Αλέκας Κανελλίδου και καλεί ξανά τον Δημήτρη Μητροπάνο, να ηχογραφήσει μια δική του δημιουργία.  Είναι τα «Δίδυμα φεγγάρια». Ένα εκπληκτικό ντουέτο που περιλαμβάνεται στον ομότιτλο προσωπικό δίσκο της εξαιρετικής ερμηνεύτριας.

Δίδυμα Φεγγάρια

Έτσι για να πω πως σε κέρδισα

θα `θελα μια φορά να σε πληγώσω

εσύ να μου ζητάς όσα σου στέρησα

και εγώ να μην μπορώ να σου τα δώσω

Ωραία που τα λες μα έλα που σε ξέρω

τα λόγια σου σαν μάγισσα τα ξόρκισα

και άσε τις απειλές πως δήθεν θα υποφέρω

και να σκεφτείς ότι σαν σήμερα σε γνώρισα

Πώς να γλιτώσει μάτια μου ο ένας απ’ τον άλλο

πώς θες να αλλάξουμε ουρανό

τώρα που μοιάζουμε με δίδυμα φεγγάρια

που ξενυχτάνε με τον ίδιο στεναγμό

Πώς να γλιτώσει μάτια μου ο ένας απ’ τον άλλο

πώς θες να αλλάξουμε ουρανό

τώρα που μοιάζουμε με δίδυμα φεγγάρια

που ξενυχτάνε με τον ίδιο στεναγμό

Έτσι για να πω πως σε κέρδισα

θα `θελα μια φορά να σε πληγώσω

εσύ να τρέχεις πίσω μου σαν μέλισσα

και εγώ να κάνω τον αδιάφορο καμπόσο

Ωραία που τα λες μα έλα που σε ξέρω

με ένα φιλί μου θα σ’ αλλάξω την τροχιά

κι όταν θα σκέφτεσαι το πως θα υποφέρω

καινούριο πόθο θα σ’ ανάβω στην καρδιά

Πώς να γλιτώσει μάτια μου ο ένας απ’ τον άλλο

πώς θες να αλλάξουμε ουρανό

τώρα που μοιάζουμε με δίδυμα φεγγάρια

που ξενυχτάνε με τον ίδιο στεναγμό

Πώς να γλιτώσει μάτια μου ο ένας απ’ τον άλλο

πώς θες να αλλάξουμε ουρανό

τώρα που μοιάζουμε με δίδυμα φεγγάρια

που ξενυχτάνε με τον ίδιο στεναγμό