Πορτραίτο της Marjorie Ferry | Το ακριβότερο έργο της Tamara de Lempicka που πωλήθηκε για $21,1 εκ.
Ζωγράφισε γυναίκες που ήταν απελευθερωμένες και σίγουρες για τη σεξουαλικότητά τους, γι’αυτό είναι μεγάλη θαυμάστρια της Madonna. Το Portrait de Marjorie Ferry, ζωγραφισμένο το 1932 στο στούντιο της καλλιτέχνιδας στην rue Méchain στο Παρίσι, το 2020 σημείωσε νέο ρεκόρ δημοπρασίας για το έργο της, καθώς πουλήθηκε για 21,1 εκατομμύρια δολάρια.
«Ζω τη ζωή στο περιθώριο της κοινωνίας και οι κανόνες της κανονικής κοινωνίας δεν ισχύουν για όσους ζουν στο περιθώριο.»
Όταν κάποιος αναφέρει τα Roaring Twenties, φέρνει στο νου την εποχή της τζαζ, τα flappers, την ποτοαπαγόρευση, το Charleston, τους γκάνγκστερ, το The Great Gatsby, τη Mary Pickford και τον F. Scott Fitzgerald. Οι σχεδιαστές και οι αρχιτέκτονες θυμούνται επίσης τη δεκαετία του `20 για το Chrysler Building, το πολυτελές πλοίο Normandie και το εσωτερικό του Radio City Music Hall. Όλα τα εξαιρετικά παραδείγματα του στυλ διακοσμητικών τεχνών που ονομάζεται Art Deco. Για πολλούς σχεδιαστές κοσμημάτων, επίπλων, ρούχων, υφασμάτων και κεραμικών, η Art Deco της δεκαετίας του `20 με τα γεωμετρικά μοτίβα και τα φωτεινά, τολμηρά χρώματα αντιπροσωπεύει τις καλύτερες και πιο αγνές μορφές εκείνης της περιόδου διακοσμητικής τέχνης. Art Deco, ένα κλασικό, συμμετρικό, ευθύγραμμο στυλ που έφτασε στο απόγειό του μεταξύ 1925-1935. Αντλούσε την έμπνευσή του από τέτοια σοβαρά κινήματα τέχνης όπως ο κυβισμός, ο φουτουρισμός και η επιρροή του Bauhaus. Στο Παρίσι, ήταν μια κυρίαρχη μορφή τέχνης της περιόδου 1920-1930. Από όλους τους καλλιτέχνες που ακολούθησαν το στυλ «Arts Decoratifs», ένας από τους πιο αξιομνημόνευτους ήταν η Tamara de Lempicka.
Tamara de Lempicka
Τα πορτρέτα της Tamara de Lempicka από την υψηλή κοινωνία της δεκαετίας του 1920 και του `30 είναι άμεσα αναγνωρίσιμα και εντελώς διαφορετικά. Από την αναβίωση του ενδιαφέροντος για την art deco τη δεκαετία του 1960 και την αναδρομή της δουλειάς της από αυτήν την περίοδο στη Galerie du Luxembourg στο Παρίσι το 1972, το αστέρι της – παρά την ιδιότροπη αγορά τέχνης – παρέμεινε σε ανοδική πορεία. Ενώ η ζωή της, τόσο φανταστική όσο κάθε μυθοπλασία, έδωσε το θέμα για την Tamara (1981), το μακροβιότερο θεατρικό έργο στο Λος Άντζελες. Η τέχνη της έχει επίσης απολαύσει τα φώτα της δημοσιότητας στα μουσικά βίντεο της Madonna, μιας δεινής συλλέκτριας των έργων της καλλιτέχνιδος.
Είναι περισσότερο γνωστή για τα “στιλβωμένα” πορτρέτα της με αριστοκράτες και πλούσιους της Art Deco αλλά και για τους εξαιρετικά στιλιζαρισμένους πίνακες με γυμνά της. Γεννημένη στη Βαρσοβία, η Tamara de Lempicka μετακόμισε για λίγο στην Αγία Πετρούπολη όπου παντρεύτηκε έναν διακεκριμένο Πολωνό δικηγόρο και στη συνέχεια ταξίδεψε στο Παρίσι. Σπούδασε ζωγραφική με τους Maurice Denis και Andre Lhote.
Η γλυπτική και γεωμετρική σύνθεση που χρησιμοποιεί η Łempicka είναι πολύ χαρακτηριστική. Η καλλιτέχνιδα συνδύαζε εύστοχα τις κυβιστικές μορφές με την κλασική αισθητική, δημιουργώντας έναν συνδυασμό παράδοσης και νεωτερικότητας στη ζωγραφική της. Χρησιμοποιούσε καθαρά χρώματα και τα αντικείμενα που απεικονίζονταν είχαν γυαλισμένη επιφάνεια και μεταλλική γυαλάδα. Η τέχνη της τη δεκαετία του 1920 και του 1930 έμοιαζε με εικονογραφήσεις πολυτελών περιοδικών μόδας του Μεσοπολέμου κατά κάποιο τρόπο. Η αισθητική των έργων της ταιριάζει απόλυτα, όπως και το θέμα. Η καλλιτέχνιδα ζωγράφιζε πορτρέτα όμορφων, κομψών γυναικών με έντονο ερωτισμό.
Το Portrait de Marjorie Ferry, ζωγραφισμένο το 1932 στο στούντιο της καλλιτέχνιδας στην rue Méchain στο Παρίσι, το 2020 σημείωσε νέο ρεκόρ δημοπρασίας για το έργο της, φτάνοντας 21,1 εκατομμύρια δολάρια. Ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ της, όταν το La Tunique Rose (1927) πουλήθηκε για 13,3 εκατομμύρια δολάρια σε πώληση του Sotheby`s στη Νέα Υόρκη.
Το πορτραίτο της Marjorie Ferry
Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί η Madonna ελκύεται από τα πορτρέτα της Lempicka – όχι μόνο για τη γοητεία αλλά και για την αίσθηση της γυναικείας ενδυνάμωσης και επιτυχίας. Ένα από τα πιο γνωστά έργα της Lempicka είναι μια αυτοπροσωπογραφία της με δερμάτινο κράνος και γάντια, με την καλλιτέχνιδα να κινείται με ταχύτητα στο τιμόνι ενός αγωνιστικού αυτοκινήτου Bugatti, που ανατέθηκε για το εξώφυλλο του γερμανικού περιοδικού μόδας Die Dame το 1929 (το Portrait de Marjorie Ferry ανήκε στον σχεδιαστή μόδας Wolfgang Joop μεταξύ 1995 και 2009). Η Tamara στην πράσινη Bugatti είναι η φεμινιστική προσωπογραφία της Tamara de Lempicka σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο.Η αυτοπροσωπογραφία της Lempicka είναι ένα πραγματικό έμβλημα της αναζωογόνησης και της χειραφέτησης των γυναικών στις αρχές του 20ού αιώνα. Η Tamara de Lempicka θεωρείται μια ισχυρή και μοντέρνα κυρία, σίγουρη και άνετη με τον εαυτό της, μεταφέροντας ποιητικά ένα πολύ σαφές μήνυμα: είναι μια γυναίκα, ικανή να οδηγήσει τη ζωή της.
Η Tamara στην πράσινη Bugatti
Η Lempicka ήταν ένα προνομιούχο παιδί που έφυγε από τη μετα-επαναστατική Ρωσία για το Παρίσι, και που χάρη στη δική της αποφασιστικότητα και ταλέντο χρηματοδότησε έναν ανεξάρτητο τρόπο ζωής που ήταν τόσο υπερβολικά κομψός όσο και διαβόητος. Ζωγράφισε γυναίκες που ήταν απελευθερωμένες και σίγουρες για τη σεξουαλικότητά τους. Παράλληλα με τους δύο γάμους της είχε πολυάριθμες σχέσεις με γυναίκες και άνδρες. Μπορεί να ήταν μια από τις ερωμένες της, η τραγουδίστρια και ηθοποιός του νυχτερινού κέντρου Suzy Solidor, η οποία σύστησε τη Lempicka στην πρόσφατα δεσμευμένη Ferry (είναι φανερό το δαχτυλίδι αρραβώνων στο δάχτυλό της).
Η Marjorie Ferry, μια γνωστή βρετανίδα τραγουδίστρια που παίζει στο Παρίσι, είναι η πεμπτουσία της λάμψης της εποχής της τζαζ, σαγηνευτική και αδιαμφισβήτητα μοντέρνα. Στέκεται δίπλα στο κυρτό κιγκλίδωμα μιας σκάλας ή ενός μπαλκονιού, γυρίζει το κεφάλι της και ποζάρει σαν θεά της ασημένιας οθόνης, με την ξανθιά, κομψή χαίτη της να πέφτει στο μέτωπό της όπως της Carole Lombard.
Το βλέμμα είναι ένα προκλητικό σημείο, με καθαρό δέρμα και σπαστά ξανθά μαλλιά. Η Marjorie Ferry μόλις και μετά βίας καλύπτεται με ένα ύφασμα που πολλαπλασιάζεται σε πτυχώσεις. Το πορτραίτο αυτής της καλλιτέχνιδας του καμπαρέ με τα πολύ κόκκινα χείλη, αλλά και τα νύχια, ζωγράφισε η Tamara de Lempicka το 1932, με παραγγελία του συζύγου της πρώτης.
Η φήμη της ζωγράφου στο Παρίσι μεγάλωνε εκείνα τα χρόνια σαν τον αφρό. Ήταν πολύ απαιτητική καλλιτέχνις και ο σύζυγος της Ferry ήθελε μόνο εκείνη να την απαθανατίζει.
Η Marjorie Ferry ήταν μια αρκετά δημοφιλής φιγούρα στα καμπαρέ του Λονδίνου της εποχής. Ήταν μια στιγμή υπερβολής και ήξερε πώς να εκμεταλλευτεί την έλξη που είχε στη σκηνή. Ο γάμος της με έναν χρηματοδότη παρείχε, εκτός από σταθερότητα, ένα από τα πιο εμβληματικά πορτρέτα της μοναδικής De Lempicka.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Lempicka μπορεί να επέλεξε να της απονείμει τα χαρακτηριστικά της Αθηνάς, της Ελληνίδας θεάς της σοφίας και προστάτιδας των τεχνών, που περιγράφεται στον Όμηρο ως «γκριζομάτα» επίσης γνωστή ως Athene Chryse – « Αθηνά χρυσή». Η σημασία που έδωσε η Lempicka στην περίτεχνη κουρτίνα στο πορτραίτο της Ferry είναι επίσης μια άμεση αναφορά στην κλασική αρχαιότητα.
