Τι να δω απόψε: Η συγκλονιστική ερμηνεία της Τζούλιαν Μουρ
Ο Σεμπάστιαν Λέλιο σκηνοθετεί την Αμερικανίδα σταρ σε μια από τις πιο δυνατές ερμηνείες της καριέρας της.
Το 2013, ο Χιλιανός Σεμπάστιαν Λέλιο σκηνοθετεί το «Γκλόρια», ένα ισπανόφωνο κινηματογραφικό πορτραίτο μιας μεσήλικης γυναίκας, με το οποίο θα ταξιδέψει στο Φεστιβάλ Βερολίνου. Από εκεί, η πρωταγωνίστρια του, Πολίνα Γκαρσία, θα φύγει με το βραβείο καλύτερης ερμηνείας. Πέντε χρόνια αργότερα, ο οσκαρικός δημιουργός φέρνει την ιστορία της Γκλόρια στο Χόλιγουντ, και σκηνοθετεί την Τζούλιαν Μουρ στο «Γκλόρια Μπελ» («Gloria Bell», 2018) που βλέπουμε Ertflix. Και παρότι η αμερικανική εκδοχή (σε παραγωγή της Α24) δεν ακολούθησε την επιτυχημένη (όσον αφορά τις τελετές απονομής) πορεία της πρωτότυπης ταινίας, εξακολουθεί να θεωρείται μια από τις καλύτερες ερμηνείες της Αμερικανίδας ηθοποιού, αλλά και μια ξεχωριστή κινηματογραφική «γιορτή» της γυναικείας απελευθέρωσης.
Η υπόθεση
Η Γκλόρια Μπελ (Μουρ) βρίσκεται διαζευγμένη, λίγο πριν τα 60 της. Τα πρωινά εργάζεται σε ένα γραφείο, όμως τα βράδια βγαίνει και χορεύει ντίσκο στα κλαμπ του Λος Άντζελες. Σε μια από αυτές τις «τελετουργικές» εξόδους της, θα γνωρίσει τον Άρνολντ (Τζον Τορτούρο), έναν επίσης χωρισμένο, ο οποίος όμως παραμένει πολύ στενά προσκολλημένος στην πρώην σύζυγο και τα παιδιά του. Μεταξύ τους θα αναπτυχθεί μια αναπάντεχη ρομαντική σχέση, η οποία θα φέρει την Γκλόρια αντιμέτωπη με το παρελθόν της, αλλά κυρίως με το μέλλον της, πυροδοτώντας την ερώτηση: πώς θέλω να ζήσω από εδώ και πέρα;
Γνώμη μας
Ένα πολύχρωμο φιλμ που φέρνει μπροστά μια πρωταγωνίστρια στη μέση ηλικία, η οποία δεν ορίζεται από την μητρότητα της, από την επαγγελματική ή την συζυγική της κατάσταση. Η Γκλόρια Μπελ θέλει απλά να υπάρξει, να χορέψει (στους ήχους των Λόρα Μπράνιγκαν, Μπόνι Τάιλερ και Γκλόρια Γκέινορ, μεταξύ άλλων) και να αγαπηθεί. Η Τζούλιαν Μουρ προσεγγίζει τον χαρακτήρα της με απόλυτη τρυφερότητα, δίνοντας χώρο για κάθε πανανθρώπινο συναίσθημα, από την ευαλωτότητα και τη θλίψη μέχρι τον πόθο και την ευφορία. Μια απελευθερωτική αποτύπωση της γυναικείας εμπειρίας μετά τον γάμο, μετά τα παιδιά και, γενικώς, μετά τα 30 – με την οποία το Χόλιγουντ δεν έχει και πάρα πολύ καλή σχέση…
