Χάρης Μαυρουδής | Θέλω η αυριανή κοινωνία να είναι αλληλέγγυα. Αυτό μπορούμε να το αλλάξουμε;
Ο χαρισματικός ηθοποιός μιλά στη στήλη #βγαίνουμε_από_το_σπίτι του klik, για την εποχή μετά την καραντίνα εξαιτίας του κορωνοιού.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Covid-19. Ένας ιός που έχει στην κυριολεξία φέρει τα πάνω κάτω στις ζωές των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Μπορεί η ελληνική κυβέρνηση και οι Έλληνες επιστήμονες να διαχειρίστηκαν την πανδημία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τα κρούσματα και οι θάνατοι στη χώρα μας να μειώθηκαν σημαντικά, όμως τίποτα δεν έχει ακόμα τελειώσει. Αυτό το επιβεβαιώνουν οι υγειονομικές βόμβες που εμφανίστηκαν πρόσφατα.
Ωστόσο, οι οικονομικές πιέσεις οδηγούν στην σταδιακή και με προφυλάξεις άρση των μέτρων. Κι έτσι κάποια στιγμή, θα βγούμε όλοι μας έξω. Σε προσωπικό επίπεδο, η φοβία είναι εκείνη που θα πρέπει να διαχειριστούμε, γιατί δυστυχώς τίποτα και κανείς ακόμα δεν μπορεί να τη βγάλει από το μυαλό και την ψυχή μας…
Από την επόμενη Δευτέρα 4 Μαΐου, αρχίζει η σταδιακή και προσεκτική επάνοδος μας στην κάποια καινούργια “κανονικότητα”, καθώς πρέπει να διαφυλάξουμε αυτά που κερδίσαμε στις μέρες της καραντίνας, αποφεύγοντας τις τραγικές σκηνές που παρακολουθήσαμε στις μεγάλες χώρες της Δύσης.
Η στήλη #μένουμε_σπίτι του klik, αγαπήθηκε από τους αναγνώστες. Λίγο πριν την αυγή της νέας ζωής μετά την καραντίνα, ετοιμάσαμε μια νέα στήλη, #βγαίνουμε_από_το_σπίτι και φιλοξενούμε αξιόλογες προσωπικότητες από διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους, να μας απαντήσουν σε τέσσερις ερωτήσεις.
Ας δούμε τί μας είπε o κ. Χάρης Μαυρουδής.
Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα θέλατε να κάνετε όταν τελειώσει η καραντίνα ;
Όταν θα τελειώσει η καραντίνα, θα ήθελα να πάω σε μια συγκέντρωση – διαδήλωση και να διεκδικήσω από την Πολιτεία τη στήριξη του Εθνικού συστήματος Υγείας, καθώς και της αύξησης των μισθών του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.
Επειδή αυτό δεν θα είναι εφικτό λόγω των περιορισμών που θα συνεχίσουν να υφίστανται, αυτό που έχω την ανάγκη να κάνω, είναι να συναντήσω τους ανθρώπους που έχω χάσει αυτό το διάστημα, να τους αγκαλιάσω και να τους φιλήσω.
Επειδή όμως ούτε αυτό θα είναι εφικτό, θέλω μόλις τελειώσει η καραντίνα, να φύγω από την Αθήνα, να παω να δω θάλασσα και να καθίσω μέχρι να δω το ηλιοβασίλεμα με τους αγαπημένους μου ανθρώπους.
Τι θα σας λείψει από τις μέρες της καραντίνας;
Αυτό που θα μου λείψει είναι ο ελεύθερος χρόνος, ο ποιοτικός χρόνος με τα παιδιά μου και την οικογένειά μου. Είναι όμως κάτι το οποίο επειδή το επανεκτίμησα, θα προσπαθήσω να το διαφυλάξω όσο μπορώ. Και θα μπορέσω.
Στη στήλη #μένουμε_σπίτι, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που είπαν ότι ο εγκλεισμός ήταν μια ευκαιρία για εσωτερική ενδοσκόπηση, για να δούμε επιθυμίες και αλήθειες που ίσως πριν είχαμε βάλει στην άκρη. Εσάς, αυτή η περίοδος, σε τι σας ωφέλησε και σε τι σας ζημίωσε ;
Δεν με ζημίωσε σε κάτι ο χρόνος αυτός που πέρασε. Ο χρόνος είναι κάτι πολύ σχετικό και είναι χαμένος μόνο όταν δεν τον αξιοποιείς. Και εγώ τον αξιοποίησα μέσα στο πλαίσιο που είχαμε. Κατόρθωσα το σημαντικότερο για εμένα, όταν θα ρωτάνε τα παιδιά μου στο μέλλον τι θυμούνται από αυτές τις ημέρες, να απαντάνε τις βόλτες με το ποδήλατο με τον πατέρα τους. Διάβασα βιβλία που δεν θα είχα τον χρόνο να διαβάσω. Είδα την πόλη μου και τους συνανθρώπους μου με διαφορετικό τρόπο και ένιωσα πιο κοντά με τους γύρω μου. Πιο οικείος. Τώρα δε με φοβίζει ο «χαμένος» χρόνος γιατί ο χρόνος είμαστε εμείς και οι εμπειρίες μας. Και «εμείς» δε χανόμαστε…
Ποια πράγματα θα θέλατε να αλλάξουμε στην καινούργια “κανονικότητα” σε σχέση με το παρελθόν;
Νομίζω πως η ανάγκη των ανθρώπων για μαζική άθληση και ο ποιοτικός χρόνος με τους ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν είναι το στοίχημα που δεν πρέπει να χάσουμε την επόμενη μέρα. Οι υλικές ανάγκες υποχώρησαν και οι πνευματικές υπερίσχυσαν αυτό το διάστημα. Με έναν τεράστιο αστερίσκο που δεν πρέπει να μας αφήσει αδιάφορους: Οι άνθρωποι που έχουν πληγεί από την οικονομική ύφεση πρέπει να στηριχτούν από κοινωνία και κυρίως Πολιτεία. Και μέσα σε αυτούς τους ανθρώπους, είναι και οι καλλιτέχνες και οι τεχνικοί του οπτικοακουστικού χώρου. Ίσως οι άνθρωποι που θα δυσκολεύονται την επόμενη μέρα να είναι συντριπτικά περισσότεροι από εμάς τους υπόλοιπους. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να το αλλάξουμε. Και μαζί με αυτό, να αλλάξουμε τον εγωκεντρισμό μας και την αδιαφορία που έχουμε ως κοινωνία, προς τις ανάγκες και τα αδιέξοδα των υπολοίπων.
Θέλω λοιπόν η αυριανή κοινωνία να είναι αλληλέγγυα. Αυτό μπορούμε να το αλλάξουμε;
——————————————————————————————
Μπορείτε να δείτε τα πρόσωπα που φιλοξενήθηκαν στις δύο στήλες του klik :
