Η κλεψύδρα της (κεντρο)αριστεράς
Το μοναδικό που μπορεί να αναστρέψει την πορεία της κλεψύδρας προς την (κεντρο)αριστερά είναι μια επικράτηση Λοβέρδου.
Σε λίγες ημέρες συμπληρώνονται 10 χρόνια από την ώρα που γύρισε για πρώτη φορά η κλεψύδρα της (κεντρο)αριστεράς στην Ελλάδα, με τους κόκκους άμμου του ΠΑΣΟΚ να μειώνονται και να πηγαίνουν κατευθείαν στην πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, γεμίζοντας τη δεξαμενή του και στερεύοντας τα εκλογικά ποσοστά της Χαριλάου Τρικούπη. Ήταν η παραίτηση του Γιώργου Παπανδρέου από την πρωθυπουργία που σήμανε αυτή την αλλαγή.
Είχε προηγηθεί μια πολιτική κρίση 12 ημερών, με παραιτήσεις βουλευτών και εκβιασμούς σε απευθείας μετάδοση από πολιτικούς συντρόφους και αντιπάλους, που έφερε τον ίδιο εκτός Μαξίμου και τον Αλέξη Τσίπρα μπροστά στον καθρέφτη να προβάρει το δικό του κυβερνητικό κοστούμι που φόρεσε 4 χρόνια μετά. Στις 11/11/2011, ο Παπανδρέου έγινε ο πρώτος εκλεγμένος πρωθυπουργός μεταπολιτευτικά που μένει στον θώκο του μόλις για 25 μήνες. Στις 11/11/2011, ο ΣΥΡΙΖΑ άρχιζε ένα ξέφρενο ράλι, δημοσκοπικό και πολιτικό, που έχει -εδώ και καιρό- σταματήσει.
Δύο μνημόνια, ένα δημοψήφισμα, μια πανδημία και αρκετές πολιτικές ανακατατάξεις μετά, η κλεψύδρα της (κεντρο)αριστεράς ενδέχεται να γυρίσει ξανά για πρώτη φορά μετά από 10 χρόνια.
Οι επερχόμενες εκλογές για την ανάδειξη ηγεσίας στο Κίνημα Αλλαγής είναι πολιτικό milestone τόσο για τον χώρο του ΠΑΣΟΚ, όσο και για του ΣΥΡΙΖΑ.
Ενδεχόμενη επικράτηση Παπανδρέου ή Ανδρουλάκη θα φέρει πίσω (κάποιους από) τους κόκκους που το 2011 άλλαξαν πλευρά στην κλεψύδρα. Σίγουρα δεν πρόκειται να επιστρέψουν όλοι. Ωστόσο, όσοι το κάνουν θα αποτελέσουν μια κρίσιμη μάζα που θα αλλάξει τις εκλογικές ισορροπίες και μένει να φανεί εάν θα έχουν επίδραση και στο πολιτικό ισοζύγιο. Εξάλλου, οι εθνικές εκλογές θα διεξαχθούν με απλή αναλογική, κάτι που ευνοεί «τέρατα» στη σύνθεση του νέου κοινοβουλίου.
Είναι η πρώτη φορά εδώ και 10 χρόνια που ο ΣΥΡΙΖΑ απειλείται από τα δεξιά του. Οι τρεις φορές που είχε αντίστοιχους μνηστήρες από τα αριστερά του (Λαφαζάνης, Κωνσταντοπούλου, Βαρουφάκης) του επέφεραν χτυπήματα μεν, όχι τόσο καίρια δε. Μόνο ο Βαρουφάκης κατάφερε να μπει στη Βουλή, ενώ οι προσπάθειες Λαφαζάνη και Κωνσταντοπούλου αποτελούν ήδη ύλη για τους μελετητές της πολιτικής ιστορίας παρά εναλλακτική επιλογή με κοινοβουλευτικές αξιώσεις.
Ωστόσο, το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ δεν είναι Λαφαζάνης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ βλέπει τις εσωτερικές διαδικασίες του άλλοτε κραταιού χώρου να αποτελούν ήδη talk of the town στον δημόσιο βίο. Μετά την κηδεία της Φώφης Γεννηματά και τη νομοτελειακή επανεκκίνηση της προεκλογικής κούρσας, το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ θα μονοπωλήσει ακόμη περισσότερο τη δημόσια συζήτηση. Ο Τσίπρας θα περάσει για 30-40 ημέρες στο παρασκήνιο.
Και μπορεί αυτό να είναι χρήσιμο μερικές φορές στην πολιτική, δεν συμβαίνει το ίδιο τώρα.
Μια μονοθεματική περίοδος αφιερωμένη στη Χαριλάου Τρικούπη θα «σφραγίσει» στο εκλογικό σώμα την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ στο προσκήνιο. Θα αποτελεί πλέον κανονική εναλλακτική επιλογή και το μόνο που θα μένει να φανεί θα είναι το μέγεθος των απωλειών για την Κουμουνδούρου.
Το μοναδικό που μπορεί να αναστρέψει την πορεία της κλεψύδρας προς την (κεντρο)αριστερά είναι μια επικράτηση Λοβέρδου.
