O Ρωσικός στρατός υποχωρεί άτακτα και ο Πούτιν ζει τον εφιάλτη του
Η αναπάντεχη αντεπίθεση των Ουκρανών στριμώχνουν όσο ποτέ τον Πούτιν στο αδιέξοδο που ο ίδιος δημιούργησε
Ήταν οι πρώτες ημέρες της ρωσικής εισβολής όταν οι πάντες στην Δύση θεωρούσαν ότι η πρώτη εισβολή μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, σε ευρωπαϊκή χώρα με την μορφή ολοκληρωτικής επίθεσης που ξεκινούσαν οι Ρώσοι, θα ήταν θέμα μερικών μόνο ημερών για να ολοκληρωθεί. Το βασικό επιχείρημα ήταν η τεράστια ισχύς του στρατιωτικού μηχανισμού της 2ης στρατιωτικής υπερδύναμης στον πλανήτη απέναντι στον σχεδόν ανύπαρκτο στρατό της Ουκρανίας. Οι στόχοι από την αρχή ήταν εντυπωσιακοί. Η Ρωσικός στρατός εισέβαλε από Βόρεια ( μέσω Λευκορωσίας ) και από Ανατολικά και Νότια με σκοπό την πλήρη κατοχή όσον τον δυνατόν μεγαλύτερων εδαφών της Ουκρανία συμπεριλαμβανομένης και της πρωτεύουσας το Κίεβο.
Κανείς όμως δεν μπορούσε να φανταστεί ότι μετά από 7 μήνες μαχών και μετά την μεγάλη αναδίπλωση από τα μέτωπα στα βόρεια της Ουκρανίας και την αποτυχημένη κατάληψη του Κιέβου, σήμερα θα συζητάγαμε ότι ο ρωσικός στρατός υποχωρεί ανεξέλεγκτα από περιοχές που βρίσκονται πολύ κοντά στα ρωσικά σύνορα στα βορειοανατολικά της Ουκρανίας και είχε υπό την κατοχή του από τις πρώτες ημέρες της εισβολής.
Και εδώ έρχονται κάποια πραγματικά απίστευτα συμπεράσματα σε σχέση με την αποτελεσματικότητα της ρωσικής πολεμικής μηχανής που αγγίζουν πλέον την ίδια την υπόσταση του ρωσικού καθεστώτος υπό τον Πούτιν αλλά και τον τρόπο που θα αντιμετωπίζεται από εχθρούς και φίλους ο πρώην πλέον πανίσχυρος ρωσικός στρατός.
Καταρχήν είναι αδιανόητο για τον ρωσικό στρατό να δέχεται τόσο ανέτοιμος μία αντεπίθεση που ακόμη και για έναν μη γνώστη επί των στρατιωτικών επιχειρήσεων δεν μπορεί να σχεδιάζεται και να οργανώνεται χωρίς να γίνεται αντιληπτός. Μιλάμε για την Ρωσία και ειδικότερα για την αεροπορία της, που πρακτικά έχει απόλυτη υπεροχή στο αέρα από τις πρώτες ημέρες του πολέμου μιας και δεν υφίσταται ουκρανική αεροπορία, η οποία δεν μπορεί να υποστηρίξει και να παρέχει την αντίστοιχη πληροφορία για την συγκέντρωση των ουκρανών πριν την αντεπίθεση. Μιλάμε για την 2η θεωρητικά αεροπορία τους πλανήτη απέναντι στον κανένα και όμως δεν υπάρχει πουθενά.
Δεύτερον στην πιο επίπεδη χώρα της Ευρώπης και μάλιστα στον χώρο που δοκιμάστηκε επιτυχώς το δόγμα των τεθωρακισμένων κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και το οποίο είναι το κύριο επιθετικό δόγμα της Ρωσίας με τον μεγαλύτερο αριθμό τεθωρακισμένων στον πλανήτη, σε αυτό ακριβώς τον χώρο η Ρωσία κατάφερε να καθηλωθεί και μάλιστα απέναντι από στρατό πολύ μικρότερης ισχύος.
Και εδώ φαίνεται ότι πληροφορίες που κυκλοφορήσαν τις πρώτες εβδομάδες της εισβολής, που πολλοί Έλληνες στρατιωτικοί αναλυτές λοιδορούσαν ως προπαγάνδα της Δύσης, περί χαμηλού ηθικού των Ρώσων, κακή οργανωτική δομή των μονάδων, τεράστια προβλήματα εφοδιασμού και προπάντων απαρχαιωμένο σχεδιασμό των επιχειρήσεων με μοντέλα προηγούμενων δεκαετιών, φέρνουν την ρωσική υποχώρηση. Κυρίως όμως αποκαλύπτεται ότι ο Πούτιν και Ρώσοι στρατηγοί έπεσαν θύματα της ίδιας τους της προπαγάνδας ότι αποτελούν μία ανίκητη στρατιωτική υπερδύναμη. Όπως φαίνεται ο Ρωσικός στρατός έχει πολύ χαμηλό επίπεδο αξιωματικών που η αναρρίχησή τους οφείλεται όχι στις ικανότητες τους αλλά στο πόσο ενταγμένοι είναι στο προσωποπαγές καθεστώς με αποτέλεσμα να παραλύσουν οι μονάδες στα πρώτα προβλήματα. Είναι προφανές ότι όλα αυτά τα χρόνια ο Πούτιν ακούει από του υφιστάμενούς του αυτό που θέλει να ακούσει όπως και από αυτοί από τους υφιστάμενούς τους. Είναι μια φυσιολογική κατάσταση σε κάθε ανελεύθερο καθεστώς του ενός ηγέτη που όμως στο τέλος έχει οδυνηρό τέλος για αυτόν.
Τώρα ο Πούτιν βρίσκεται στο αδιέξοδο που ο ίδιος οδήγησε τον εαυτό του. Πρέπει να πάρει αποφάσεις που δεν θα είναι ευχάριστες για την Ρωσία. Πρέπει να πλέον να προχωρήσει σε εμπλουτισμό του στρατού του με επιπλέον προσωπικό που σημαίνει επιστράτευση και που σημαίνει ότι ο πόλεμος και τα φέρετρα των νεκρών στρατιωτών θα φτάσουν σε περισσότερα ρωσικά σπίτια με όχι καλά αποτελέσματα για το προφίλ του ηγέτη που προβάλει στην Ρωσία αλλά και να αντιμετωπίσει τις αντιδράσεις των κληρωτών που θα αρνηθούν να πολεμήσουν σε έναν πόλεμο που δεν κατανοούν. Ο ολοκληρωτικός πόλεμος όμως μόνο μπορεί να ανατρέψει την κατάσταση στο πολεμικό μέτωπο που για την Ρωσία σημαίνει και χρήση τακτικών πυρηνικών. Αυτό βέβαια σημαίνει και την πλήρη απομόνωση της Ρωσίας διεθνώς και την εμπλοκή ενεργά πλέον της Δύσης. Και ενώ αυτό φαινομενικά θα μπορούσε κάποιος να πει ότι θα σύρει την Δύση σε ένα πόλεμο που δεν θέλει , παράλληλα σημαίνει όμως και την πλήρη καταστροφή της Ρωσικής οικονομίας και του βιοτικού επιπέδου της Ρωσίας που συνηθώς οδηγούν σε αλλαγές στα απολυταρχικά καθεστώτα. Σε κάθε περίπτωση τα πράγματα φαίνεται ότι θα γίνουν χειρότερα παρά καλύτερα για τον Πούτιν και την Ρωσία το προσεχές διάστημα και αυτό μάλλον θα στεναχωρήσει και διάφορούς Έλληνες ρωσολάγνους που δεν τους ακούμε πολύ συχνά να μας μιλάνε τώρα τελευταία.
