Η Μαρία Κίτσου περιέγραψε την κακοποίηση που βίωσε στο πατρικό της σπίτι

Η ηθοποιός Μαρία Κίτσου βρέθηκε καλεσμένη στις Rainbow Mermaids και μοιράστηκε για πρώτη φορά δημόσια δύσκολες στιγμές από το παρελθόν της, φωτίζοντας τραυματικές εμπειρίες που, όπως ανέφερε, κουβαλά από μικρή ηλικία.

Η Μαρία Κίτσου, μία από τις πιο ταλαντούχες και αναγνωρίσιμες ηθοποιούς της γενιάς της, με σημαντική πορεία στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό μέσα από τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά «Άγριες Μέλισσες», ενώ έχει ξεχωρίσει για τις δυνατές ερμηνείες της και την έντονη θεατρική της παρουσία.

Η ίδια περιέγραψε περιστατικά βίας που βίωσε τόσο η ίδια όσο και ο αδελφός της μέσα στο οικογενειακό τους περιβάλλον, εξηγώντας πως τέτοιες καταστάσεις ήταν, δυστυχώς, συχνές. «Είμαστε με τον φίλο μου του Σταυρού, 14 Σεπτεμβρίου, και με γυρνούσε σπίτι και μας βλέπει ο πατέρας μου, ο οποίος με είχε ήδη απειλήσει. Εντάξει, έπεσε ξύλο, πήγαμε στην αστυνομία», ανέφερε χαρακτηριστικά. Όπως εξομολογήθηκε, παρότι το συγκεκριμένο περιστατικό την συγκλόνισε, δεν ήταν κάτι πρωτόγνωρο για εκείνη: «Ήταν σοκ αυτό. Ήμουν συνηθισμένη όμως σε βαριά περιστατικά στο σπίτι».

Η ηθοποιός αποκάλυψε ακόμη ότι, σε προσπάθειές της να βρει βοήθεια, δεν έλαβε την υποστήριξη που χρειαζόταν από συγγενικά της πρόσωπα: «Είχα δοκιμάσει και νωρίτερα, στα 17 μου, να πάω σε μια θεία μου, η οποία άρχισε κι έλεγε “έχουν δίκιο οι γονείς σου”… Ενώ της ζητούσα βοήθεια, της έλεγα τι συνέβαινε… ήταν άνθρωποι ανάλγητοι».

Η ίδια στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της επικοινωνίας, τονίζοντας πως η σωτηρία της ήρθε μέσα από τη στήριξη φίλων: «Αυτό που με έσωσε εμένα είναι ότι μιλούσα στις φίλες μου και στους φίλους μου. Δεν τα έκρυβα μέσα μου… τα έβγαζα από μέσα μου».

Αναφερόμενη στον αδελφό της, σημείωσε πως εκείνος δυσκολεύτηκε περισσότερο, καθώς κρατούσε μέσα του όσα βίωνε: «Ο αδελφός μου… δεν ήθελε να μιλήσει, ήταν πιο δύσκολο γι’ αυτόν».

Η μαρτυρία της Μαρίας Κίτσου αναδεικνύει τη σημασία του να «σπάει» η σιωπή γύρω από τέτοια ζητήματα, αλλά και τον καθοριστικό ρόλο που μπορεί να παίξει η υποστήριξη από το περιβάλλον, ακόμη και όταν δεν πρόκειται για οικογένεια.