Ισλαμική απειλή στην καρδιά της Κίνας

Μετά από χρόνια καταπίεσης και ανελευθερίας όσον αφορά την εκδήλωσή των θρησκευτικών φρονημάτων, η Κίνα τα τελευταία χρόνια έχει δώσει κάποιες ελευθερίες στους πιστούς. Οι περισσότεροι Κινέζοι είτε πιστεύουν στον Κομφουκιανισμό είτε είναι Βουδιστές και Ταοϊστές αλλά υπάρχουν και χριστιανοί (Καθολικοί και Προτεστάντες) καθώς και Ισλαμιστές. Οι τελευταίοι είναι που απασχολούν πιο σοβαρά το Πεκίνο λόγω της τάσης των πιστών αυτών στη βία. Μουσουλμάνοι εγκαταστάθηκαν για πρώτη φορά στην Κίνα το 651, 18 χρόνια μετά το θάνατο του Μωάμεθ. Σήμερα η πλειοψηφία των Ουϊγκούρων (όπως λέγεται η φυλή τους) ζει στην επαρχία Ζινγιάνγκ καθώς και στις γειτονικές Νινγκζία και Κινγκχάϊ, όλες στην βορειοδυτική Κίνα.

Σε αριθμούς οι μουσουλμάνοι υπολογίζονται περί τα 20 εκατομμύρια ψυχές και στη χώρα υπάρχουν 35.000 τζαμιά και περίπου ισάριθμοι ιμάμηδες. Ο πολυετής περιορισμός των θρησκευτικών ελευθεριών οδήγησε πολλούς Κινέζους ισλαμιστές να διαφύγουν σε γειτονικές χώρες. Το 1949 ήταν η τελευταία φορά που προσπάθησαν να αυτονομηθούν αλλά η παταγώδης αποτυχία όχι μόνο στοίχισε χιλιάδες ζωές αλλά ανάγκασε και εκατοντάδες χιλιάδες να εκπατριστούν. Σήμερα, 350.000 εξ αυτών ζουν στο Καζακστάν και εξακολουθούν να ελπίζουν για αυτονομία και την ίδρυση του Ουϊγκουριστάν. Το έργο τους δεν είναι δύσκολο μόνο λόγω των όσων κάνουν οι φανατικοί ισλαμιστές σε όλο τον κόσμο ή της εκπεφρασμένης απόφασης του Πεκίνου να μην σηκώσει ούτε κουβέντα για τέτοιο θέμα. Γίνεται ακόμη δυσκολότερο λόγω της όλο και μεγαλύτερης επιρροής που ασκεί η πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου, όχι μόνο στις γειτονικές χώρες αλλά σε όλη την Ασία.

Η Κίνα με τις επενδύσεις της (αγωγοί πετρελαίου και αερίου, σιδηρόδρομοι κλπ) ελέγχει απόλυτα όλη την Κεντρική Ασία και είναι φυσικό επακόλουθο κανένα γειτονικό κράτος να μη θέλει να δυσαρεστήσει τον «γίγαντα» εγείροντας θέματα ανεξαρτησίας των Ουϊγκούρων. Οι φανατικοί ισλαμιστές διαμαρτύρονται γιατί στην επαρχία Ζινγιάνγκ όπου διαμένουν οι αρχές δεν επιτρέπουν στους άνδρες να αφήνουν το μακρύ μούσι που χαρακτηρίζει τους μουσουλμάνους και δεν επιτρέπουν στις γυναίκες να κυκλοφορούν με μαντίλα. Οι προσπάθειες των Ουϊγκούρων για συμπαράσταση σταματάνε στο Καζακστάν αφού ούτε το Κιργιζιστάν ή το Ουζμπεκιστάν έσπευσαν να πιάσουν τη χείρα βοηθείας που άπλωσαν οι Κινέζοι ισλαμιστές. Και είχαν καλή αφορμή.

Οι Ουϊγκούροι δεν έχουν συμπάθειες ανάμεσα στον κινέζικο πληθυσμό και φυσικά την ηγεσία της αχανούς χώρας. Ιδιαίτερα μετά από την  περσινή διπλή τρομοκρατική επίθεση: αρχικά  στην πόλη Κουνμίνγκ, τον Μάρτιο. Ισλαμιστές τρομοκράτες όρμησαν με μαχαίρια στο ανυπεράσπιστο πλήθος στο πολυσύχναστο σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης και άφησαν πίσω τους 29 νεκρούς και 123 τραυματίες. Όταν οι αρχές επενέβησαν έστειλαν 4 από τους δολοφόνους στον Αλλάχ και συνέλλαβαν τους υπόλοιπους. Λίγο αργότερα άλλοι Ουϊγκούροι εισέβαλαν στην κεντρική αγορά της Ζινγιάνγκ και έσφαξαν 31 ανθρώπους, οι οποίοι δεν τους είχαν πειράξει ποτέ στη ζωή τους.

Η κινεζική ηγεσία κατηγορεί τους μουσουλμάνους κατοίκους ότι έχουν άμεσες διασυνδέσεις με τρομοκρατικές οργανώσεις και υπάρχουν στοιχεία που καταδεικνύουν ότι πολλοί νεαροί Ουϊγκούροι έχουν άμεση σχέση με ριζοσπαστικές ισλαμικές ομάδες. Αρκετοί εξ αυτών θεωρούν ότι με τρομοκρατικές επιθέσεις θα ακουστεί το αίτημά τους και δικαιολογούν τις πράξεις τους αναφερόμενοι στα όσα πέρασε η φυλή τους τα παλιότερα χρόνια. Με τέτοιες ενέργειες πάντως δεν πρόκειται να αποκτήσουν τη συμπάθεια των γειτονικών κρατών όπως ελπίζουν.