Κατερίνα Μπέη | Να μην ξεχάσουμε, τις αξίες που αναγκαστήκαμε να εκτιμήσουμε στην καραντίνα: την υγεία, τη ζωή, την αλληλεγγύη.
Η καλύτερη- ίσως- σεναριογράφος της γενιάς της, η κα Κατερίνα Μπέη, φιλοξενείτε στη στήλη #βγαίνουμε_από_το_σπίτι και μας μιλά για τη μετά καραντίνας εποχή...-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Covid-19. Ένας ιός που έχει στην κυριολεξία φέρει τα πάνω κάτω στις ζωές των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Μπορεί η ελληνική κυβέρνηση και οι Έλληνες επιστήμονες να διαχειρίστηκαν την πανδημία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τα κρούσματα και οι θάνατοι στη χώρα μας να μειώθηκαν σημαντικά, όμως τίποτα δεν έχει ακόμα τελειώσει. Αυτό το επιβεβαιώνουν οι υγειονομικές βόμβες που εμφανίστηκαν πρόσφατα.
Ωστόσο, οι οικονομικές πιέσεις οδηγούν στην σταδιακή και με προφυλάξεις άρση των μέτρων. Κι έτσι κάποια στιγμή, θα βγούμε όλοι μας έξω. Σε προσωπικό επίπεδο, η φοβία είναι εκείνη που θα πρέπει να διαχειριστούμε, γιατί δυστυχώς τίποτα και κανείς ακόμα δεν μπορεί να τη βγάλει από το μυαλό και την ψυχή μας…
Από την επόμενη Δευτέρα 4 Μαΐου, αρχίζει η σταδιακή και προσεκτική επάνοδος μας στην κάποια καινούργια “κανονικότητα”, καθώς πρέπει να διαφυλάξουμε αυτά που κερδίσαμε στις μέρες της καραντίνας, αποφεύγοντας τις τραγικές σκηνές που παρακολουθήσαμε στις μεγάλες χώρες της Δύσης.
Η στήλη #μένουμε_σπίτι του klik, αγαπήθηκε από τους αναγνώστες. Λίγο πριν την αυγή της νέας ζωής μετά την καραντίνα, ετοιμάσαμε μια νέα στήλη, #βγαίνουμε_από_το_σπίτι και φιλοξενούμε αξιόλογες προσωπικότητες από διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους, να μας απαντήσουν σε τέσσερις ερωτήσεις.
Ας δούμε τί μας είπε συγγραφέας-σεναριογράφος, κα Κατερίνα Μπέη.
Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα θέλατε να κάνετε όταν τελειώσει η καραντίνα ;
Δεν είναι ένα. Θα πάω να δω τη μαμά μου, θα πάω δυο μέρες στο εξοχικό μου, να κάνω κανά μπάνιο στη θάλασσα -πάντα ξεκινάω αρχές Μαΐου- και θα βγω στα αγαπημένα μου μέρη στη γειτονιά μου (Ψυρρή) με φίλους, για καλοκαιρινά κρασιά και ανούσιες κουβέντες.
Τι θα σας λείψει από τις μέρες της καραντίνας;
Μένω σε μια μεγάλη πολυκατοικία στου Ψυρρή. Αυτές τις μέρες τις καραντίνας, κάναμε Πάσχα, ηλιοθεραπεία, γυμναστική, γιορτάσαμε γενέθλια, ήπιαμε καφέδες και ρακί με κιθάρες στην ταράτσα μας που χει καταπληκτική θέα όλη την πόλη, με την Ακρόπολη στο πιάτο. Κατά καιρούς ενεργοποιούσαμε την ταράτσα μας, αλλά σε αυτή τη φάση, την εκτιμήσαμε αλλιώς. Ήταν κάπως σαν σημείο επαφής με τον έξω κόσμο , σαν παράθυρο στην ζωή και μαζί σαν «φωλιά» φιλίας και συμπαράστασης για όλους μας.
Στη στήλη #μένουμε_σπίτι, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που είπαν ότι ο εγκλεισμός ήταν μια ευκαιρία για εσωτερική ενδοσκόπηση, για να δούμε επιθυμίες και αλήθειες που ίσως πριν είχαμε βάλει στην άκρη. Εσάς, αυτή η περίοδος, σε τι σας ωφέλησε και σε τι σας ζημίωσε ;
Η αλήθεια είναι πως μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς μου δεν άλλαξε και πολύ. Δουλεύω από το σπίτι ούτως η άλλως, οπότε η μισή τουλάχιστον ημέρα, δεν είχε ιδιαίτερες διαφορές με π.κ.
Κατά τ’ άλλα μπήκε περισσότερο το Skype και το Messenger στη ζωή μας, ο μοναδικός κ. Τσιόδρας, η καθημερινή αναμονή των ανακοινώσεων των έξι, περισσότερο Netflix και facebook, καθημερινή συνομιλία με ανθρώπους που αγαπάω, που δεν ήταν δεδομένη πριν και βέβαια ήταν αφορμή για επανεξέταση των ουσιωδών και συνειδητοποίηση των πόσων παίρνουμε για δεδομένα και τα προσπερνάμε υπό κανονικές συνθήκες.
Κάποια βράδια μου λειψαν οι άσκοπες βόλτες αλλά ήταν κι αφορμή να τις εκτιμήσω περισσότερο.
Ποια πράγματα θα θέλατε να αλλάξουμε στην καινούργια “κανονικότητα” σε σχέση με το παρελθόν;
Θα ήθελα να μην τρωγόμαστε τόσο πολύ. Να μη λειτουργούμε με οπαδισμό και να είμαστε σε θέση να χαρούμε με ότι ωραίο μας συμβαίνει, χωρίς να το βλέπουμε πάντα με κομματική απόχρωση.
Θα ήθελα επίσης να μην ξεχάσουμε, τις αξίες που αναγκαστήκαμε να εκτιμήσουμε στην καραντίνα: την υγεία, τη ζωή, την αλληλεγγύη. Και βέβαια να συνεχίσουμε να σεβόμαστε τους επιστήμονες και να τους αναγνωρίζουμε το αυτονόητο έργο τους, ακόμη κι όταν, νομίσουμε, ότι δεν τους έχουμε ανάγκη.
———————————————————————————————–
Covid-19. Ένας ιός που έχει στην κυριολεξία φέρει τα πάνω κάτω στις ζωές των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Μπορεί η ελληνική κυβέρνηση και οι Έλληνες επιστήμονες να διαχειρίστηκαν την πανδημία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τα κρούσματα και οι θάνατοι στη χώρα μας να μειώθηκαν σημαντικά, όμως τίποτα δεν έχει ακόμα τελειώσει. Αυτό το επιβεβαιώνουν οι υγειονομικές βόμβες που εμφανίστηκαν πρόσφατα.
Ωστόσο, οι οικονομικές πιέσεις οδηγούν στην σταδιακή και με προφυλάξεις άρση των μέτρων. Κι έτσι κάποια στιγμή, θα βγούμε όλοι μας έξω. Σε προσωπικό επίπεδο, η φοβία είναι εκείνη που θα πρέπει να διαχειριστούμε, γιατί δυστυχώς τίποτα και κανείς ακόμα δεν μπορεί να τη βγάλει από το μυαλό και την ψυχή μας…
Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
