Κυριακή Δερέμπεη |Τι χρωστάνε οι παππούδες μας επειδή τα εγγόνια σουλατσάρουν άνετα στα μπουζούκια και στους σταθμούς των τρένων χωρίς μάσκα.
Η χαρισματική καλλιτέχνιδα μιλά στη νέα στήλη του klik , #καλοκαίρι&covid-19.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Τους τελευταίους μήνες μία είναι η κυρίαρχη έννοια όλων μας, παγκοσμίως… Covid-19. Ένας ιός που έχει φέρει στην κυριολεξία τα πάνω κάτω στις ζωές μας.
Προσωπικά μιλώντας, οι εικόνες που είδα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης με τους αμέτρητους νεκρούς- θύματα του ιού, αλλά και οι πρωτόγνωρες συνθήκες που βιώσαμε με το lockdown, την απομόνωση από αγαπημένα μας πρόσωπα, την ψυχαναγκαστική απολύμανση πριν αγγίξουμε οτιδήποτε, έχουν γράψει στη συνείδησή μου. Νομίζω ότι το φυσιολογικό θα ήταν όλοι μας να έχουμε πάρει ένα μάθημα από όλα αυτά που συμβαίνουν… Και όμως, τελικά δεν είναι λίγοι εκείνοι που συμπεριφέρονται λες και ζουν σε παράλληλο σύμπαν. Σαν να μην συνέβη τίποτα και είτε ήταν όλα ένα ψέμα, είτε αφορούσαν αποκλειστικά άλλους ανθρώπους…Κι ενώ είχε γίνει άρση των μέτρων κι ο τουρισμός άνοιξε, τις τελευταίες μέρες, η κυβέρνηση πήρε νέα μέτρα καθώς ο αυξημένος αριθμός κρουσμάτων επιβεβαιώνει ότι ο κορωνοιός είναι ακόμα εδώ και καλό είναι να το συνειδητοποιήσουμε. Τα μέτρα προστασίας και οι αποστάσεις θα έπρεπε να έχουν γίνει τρόπος ζωής για όλους μας. Δεν είναι δυνατόν όσους κυκλοφορούμε με μάσκα και κρατάμε αποστάσεις από τους άλλους να μας θεωρούν περίεργους ή υπερβολικούς. Η συνετή συμπεριφορά θα έπρεπε να είναι ο κανόνας.
Δυστυχώς, αυτό το καλοκαίρι -εκτός από τα προβλήματα με την Τουρκία για την χώρα μας- έχει και Covid-19. Tο τί θα συμβεί δεν μπορούμε να προβλέψουμε. Ωστόσο, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τις απόψεις σημαντικών προσώπων από διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους.
Σε αυτή την στήλη φιλοξενείται η Κυριακή Δερέμπεη.
Τις τελευταίες μέρες έχουν αυξηθεί πολύ τα κρούσματα, ώστε πολλοί να κάνουν λόγο για “δεύτερο κύμα της πανδημίας”, με αποτέλεσμα καινούργια σκληρά μέτρα που δημιουργούν οικονομικά προβλήματα σε μια οικονομία που ήδη δοκιμάστηκε σκληρά από το lock down. Τι νομίζετε ότι φταίει και πώς θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί αυτή τη η κατάσταση;
Συμμόρφωση των πολιτών που δεν λένε να καταλάβουν την σοβαρότητα της κατάστασης πρωταρχικά. Σε περίπτωση που αυτό εξελιχθεί σε μια ανεξέλεγκτη κατάσταση και άκρως επικίνδυνη, δεν θα μπορέσουμε να αποφύγουμε τα τοπικά lockdown. Το γεγονός ότι ανοίγουμε τα σύνορα, φέρνουμε τουρίστες με στόχο να συνέλθει η ελληνική επιχείρηση που βάλλεται λόγω των μέτρων τους τελευταίους μήνες είναι δίκοπο μαχαίρι. Για να σωθούν για λίγο οι επιχειρήσεις, διακινδυνεύουμε να τις ξανά κλείσουμε και να έρθει το κραχ; Αυτό διερωτώμαι. Επίσης ρισκάρουμε και παίζουμε κορώνα γράμματα με την δημόσια υγεία. Καταστήματα έκλεισαν και πολλά εξ αυτών ιστορικά με πολυετή διαδρομή. Από την άλλη εάν σκεφτούμε με θετική ματιά τα μέτρα και τον ερχομό αυτης της ξαφνικής συνθήκης, προσπαθούμε να μπούμε σε κάποιους κανόνες υγιεινής που ποτέ δεν είχαμε την διάθεση να τηρήσουμε. Αναγκαίο κακό, μα τείνει να συμμορφωσει μια σημαντική μερίδα ανθρώπων επειδή «πρέπει». Υπάρχουν και εκείνοι που αρνούνται την ύπαρξη του κορονοϊού και αντιστέκονται στα μέτρα. Δεν γνωρίζω ποιο είναι το ιδανικό, μα τα τοπικά lockdown θα επιφέρουν θετικά αποτελέσματα αλλά θα είναι και μια δεύτερη γροθιά στην οικονομία επιχειρήσεων των περιοχών, που πιθανόν να κλείσουν για δεύτερη φορά. Κι αυτή θα είναι η μοιραία.
Ποιον θεωρείτε μεγαλύτερο κίνδυνο για αυτό το καλοκαίρι και γιατί :a.Τον κορωνοϊό b.Τα οικονομικά προβλήματα και c.Τα προβλήματα με την Τουρκία.
Ο κορωνοϊος και τα οικονομικά προβλήματα είναι δυο αδελφωμένες έννοιες και καταστάσεις που δυστυχώς προσωπικά εγώ δεν μπορώ να διαχωρίσω. Ο ιός έφερε την κρίση στην οικονομία και έχει προκαλέσει ανεπανόρθωτες ζημιές. Το λυπηρό είναι πως ο κόσμος δηλώνει και έχει πλήρη άγνοια για το τι του ξημερώνει την επόμενη ημέρα. Μπροστά σε μια τηλεόραση, να λαμβάνει γνώση και να έρχεται προ τετελεσμένων γεγονότων αναγκασμένος να αποδεχτεί κάθε μετρο που θα πρέπει να τηρήσει αυστηρά. Για το καλό όλων, μα η πληγή στις επιχειρήσεις της μικρομεσαίας τάξης κι ακόμα των μεγαλύτερων επιχειρήσεων είναι μια πληγή που δεν γνωρίζω πως και εάν επουλωθεί. Ή τουλάχιστον πότε…
Η πανδημία και το lock down πιστεύετε ότι βοήθησαν τον κόσμο να να ξεκαθαρίσει κάποια πράγματα στις προσωπικές του σχέσεις ή τον μπέρδεψαν περισσότερο;
Η καραντίνα μας έδωσε αστείρευτο χρόνο να επεξεργαστούμε τις καταστάσεις, να ξεδιαλύνουν οι στόχοι, τα αισθήματα και τα θέλω μας. Γνωρίσαμε καλύτερα τον εαυτόν μας και όσοι περνούσαν τις περισσότερες ωρες εκτος σπιτιού λόγου εργασίας, γνώρισαν καλύτερα την οικογένειά τους. Λυπηρό αυτό, να υπάρχει αποστασία και ενας ιος να μας φέρνει πιο κοντά. Ομως έμελλε να συμβεί κατ’ αυτόν τον τρόπο. Επισης ξεπεράσαμε τον εαυτόν μας θα έλεγα δοκιμάζοντας τις αντοχές μας στην μοναξιά ή στην 24ωρη συμβίωση. Καθώς η καραντίνα γέννησε και αρκετά …διαζύγια, αφού μάλλον δεν ήξεραν 100% τον σύντροφο που παντρεύτηκαν και τον έμαθαν κι από την καλή, μέσα από την πραγμάτωση της καμπάνιας του «Μένουμε σπιτι». Μένουμε σπιτι, μένουμε άναυδοι… (γέλια!) με τον άνθρωπό μας.
Το καλοκαίρι είναι η εποχή που πετάς τα άγχη σου μαζί με τα ρούχα σου. Μερικές μέρες του μπορεί να μεθύσεις με την πεποίθηση ότι όλα στον κόσμο πάνε καλά» –έχει πει η ´Αντα Λουίζ Χάξταμπλ (αρχιτέκτονας-κριτικός αρχιτεκτονικής). Θα ήθελα να σχολιάσετε.
Είναι οι στιγμές της αίσθησης της πληρότητας, της ξεγνοιασιάς που καμία φορά αβίαστα σε κατακλύζει. Και καμία φορά άνευ λόγου ή αφορμής. Καμία φορά υπάρχει η αιτία, μα όχι αφορμή. Ερωτεύεσαι, γεμίζεις οξυγονο τα πνευμόνια έχοντας την ιδέα του να αγαπιέσαι και να αγαπάς κι αυτή η αίσθηση είναι το ήμισυ της μαγείας. Άλλες φορές σκέφτεσαι πως ο έρωτας είναι διάχυτος γύρω σου, σε περιβάλλει και σε εμπνέει. Είναι η φύση, το αεράκι, ο ηλιος, η διάθεση που εσύ συνειδητά ή ασυνείδητα διαλέγεις να σε ντύσει και να ενσαρκωθεί μέσα σε σένα. Όλα θα πάνε καλά για τον κόσμο, όλα κυλούν υπέροχα, μπορείς να πετύχεις όλα σου τα όνειρα και κάθε επιθυμία. Μπορείς να έχεις ότι ποθείς, η ευχή σου πραγματοποιείται από την δύναμη της θέλησής σου και τα αστέρια ακούνε την καρδιά σου που τους προειδοποιεί για την ανυπομονησία σου! Δεν μπορείς και μοιαζεις ανυπόμονος, από τότε που μπορείς να σε θυμηθείς. Κι έρχεται η στιγμή που βάζεις νερό στο κρασί σου, κανεις μια κουβεντούλα με τις μαργαρίτες που μαδάς απελπισμένα και σου βγάζουνε αυτό που ποθείς. Κάπου εκεί, χαμογελάς και λες… υπομονή, επιμονή, μπορώ, ελπίζω, αγαπώ, αξίζω, προσπαθώ και εργάζομαι επάνω σε αυτό που θέλω να συμβεί. Τερματισμός στις μοιρολατρείες. Ποιος είπε πως άνθρωπος θα πει πεσιμισμός; Κοιτάς ψηλά, απορροφώντας και δίνοντας του ηλιου τις αχτίδες, στο σήμερα και το αύριο που είναι εκεί να προσμενει την αλλαγή που σκέφτεσαι, που σου αξίζει.
Νομίζετε ότι η ανευθυνότητα που δείχνουν πολλοί καθώς συχνά συγχρωτίζονται σε κέντρα διασκέδασης ή άλλους χώρους,μετά το άνοιγμα της καραντίνας μπορεί να μας ξαναφέρει ένα νέο lockdown ;
Σας πρόλαβα και το σχολίασα αρχικώς. Εννοείται και αυτό θα συμβεί, ακριβώς αυτό είναι που οφείλει να γίνει προς συμμόρφωση και με στόχο την διαφύλαξη της δημόσιας υγείας. Τι χρωστάνε οι παππούδες μας επειδή τα εγγόνια σουλατσάρουν άνετα στα μπουζούκια και στους σταθμούς των τρένων χωρίς μάσκα. Έχουμε νέο τρέντ! Την φοράμε την μάσκα στο πιγούνι. Και εάν έχει και παγιέτες η μάσκα την προσαρμόζουμε στο πιγούνι, σαν το απόλυτο αξεσουάρ του 2020 που κρύβει και τα προγούλια. Η κατάσταση τείνει να αποδεχθεί θλιβερή με την ασυνειδησία ορισμένων. Μόλις ξανά γίνει lockdown θα απολαύσουν τους καρπούς της σκόρπιας καλοκαιρινής συμπεριφοράς τους! Και λυπάμαι που μιλάω τόσο σκληρά, αλλά ζούμε πια μια νέα πραγματικότητα. Θα βλέπουμε τον απέναντι σαν μια εστία μόλυνσης και αυτό δεν μου αρέσει καθόλου. Αγκαλιά, εμπιστοσύνη στα θέματα υγιεινής, επαφή…. όλα με μέτρο, νέους κώδικες ή ακόμα και σκέτο παρελθόν για μακροχρόνιο διάστημα.
Πόσο σας ανησυχεί η πρόσφατη αναζωπύρωση των κρουσμάτων και τι άλλαξε στο καλοκαιρινό πρόγραμμά σας γι’ αυτό;
Ανησυχώ πολύ καθώς έχουν ακυρωθεί οι συναυλίες μας. Είχαμε στις 11 Ιουλίου παράσταση στο μουσείο της Ακρόπολης με τη παρουσία του Δασκάλου Μιμη Πλεσσα, της Λουκίλας Καρρερ και άλλων πολύ αξιόλογων μορφών της τέχνης από Ελλάδα και εξωτερικό. Ακυρώθηκε. Δεν αναβλήθηκε, για να πούμε ότι κάποια στιγμή μέσα στο χειμώνα θα το παρουσιάσουμε. Έτσι είναι πολύ δύσκολη η κατάσταση για τους ανθρώπους της τέχνης καθώς οι άνθρωποι της τέχνης δίνουν πνοή στον κόσμο, μα κανένας δεν σκέφτηκε πως θα ζήσουν και θα βιοπορισθούν σαν να μην αποτελούν μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης. Ελπίζω να διορθωθούν τα πράγματα, να ξανά ανταμώσουμε συναυλιακά. Κι αυτό όπως το εκφράζω ακούγεται επικίνδυνο. Εκεί φθάσαμε! Να μοιάζει φονικό όπλο η συγκέντρωση των ανθρώπων προς ακρόαση καλλιτεχνικού θεάματος. Δύσκολοι καιροί….
Μπορείτε να δείτε τα πρόσωπα που φιλοξενήθηκαν στις δύο πρώτες στήλες του klik :
