«Me before you» : Ό,τι σου είπαν για τις ρομαντικές ταινίες είναι ψέματα!

Αρχικά, θα ήθελα να ξεκινήσω αυτό το κείμενο με μια απορία: υπάρχουν «ανώμαλοι» άνθρωποι που γράφουν τα συγκεκριμένα σενάρια, μα πόσο περισσότερο όμως «ανώμαλοι» είμαστε εμείς οι ίδιες που τα βλέπουμε;

Δυστυχώς, όμως τα σενάρια αυτά δεν βγαίνουν από «ανώμαλα» μυαλά αλλά από την πραγματική ζωή, που δεν υπογράφει κάθε της έργο με happy end. Η συγκεκριμένη ταινία σε ταρακουνάει για τα καλά και ρίχνει από το βάθρο την πολυξακουσμένη, ρομαντική ταινία «The Notebook». Ιεροσυλία; Καθόλου!

Θα είμαι ειλικρινής, όπως σχεδόν το 80% των γυναικών βλέπω μια ρομαντική ταινία για να κλάψω. Ναι, είναι η εκτόνωσή μας, να βλέπουμε ρομαντικές ιστορίες, που συνήθως έχουν happy end αλλά περνούν τα μύρια όσα μέχρι να πέσουν οι τίτλοι τέλους. Η συγκεκριμένη ταινία δεν είναι από αυτές (σ.σ τη στιγμή που γράφτηκε το κείμενο αυτό έχουν περάσει 4 ώρες από την προβολή και ακόμα το στομάχι μου είναι δεμένο κόμπος).

Αν θέλαμε να μιλήσουμε με κινηματογραφικούς όρους, θα λέγαμε πως είναι μια κοινωνική ταινία με έντονο το ρομαντικό στοιχείο, παρόλα αυτά πουλάει περισσότερο ως ρομαντική. Ο λόγος για την νέα ταινία, που βρίσκεται αυτό το διάστημα στις σκοτεινές αίθουσες και best seller λογοτεχνικό βιβλίο «Me before you». Δε θα σου κρύψω πως όταν είχα δει το trailer σκέφτηκα πως είναι μία από αυτές τις χαζές ταινίες, που βλέπαμε στο λύκειο κανένα καλοκαίρι όταν δεν είχαμε κανονίσει κάτι συγκλονιστικό το βράδυ. Αυτές τις ταινίες, που κοροϊδεύεις αλλά τρέχεις με ποπ κορν και άλλες διατροφικές ατασθαλίες με τις φίλες σου να δεις για να σχολιάσεις κάθε λεπτομέρεια και στο τέλος να κρυφο-κλάψεις γιατί έτσι πρέπει βάσει καταστατικού. Ρομαντική ταινία χωρίς κλάμα; Πρέπει να το προσπαθήσεις…. Αυτή η ταινία δεν είναι από αυτές και έκανα λάθος.

Η ταινία ξεκινάει με την Λου, την πρωταγωνίστρια μας να ψάχνει για δουλειά ώστε να βοηθήσει την οικογένεια της βρίσκοντας μια θέση εργασίας ως αποκλειστική ενός ανάπηρου ανθρώπου. Στην πορεία συνειδητοποιεί πως πρόκειται για ένα νέο και αρκετά γοητευτικό άνδρα και όχι κάποιον ηλικιωμένο. Η συμβίωση τους, αν και δε φαίνεται εύκολη, είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Ένας γοητευτικός και δυναμικός άνδρας, ο Γουίλ μένει ανίκανος από το στήθος και κάτω μετά από ένα τροχαίο ατύχημα, η ζωή του καταστρέφεται και τα χειρότερα σενάρια έρχονται στο μυαλό του μέχρι που του αλλάζει όλη τη ζωή η ζωηρή και γλυκιά Λου.

Κάπου εδώ βλέπουμε το ειδύλλιο να εκτυλίσσεται, μάτια λάμπουν και ένα χαζό γελάκι εμφανίζεται στο πρόσωπό σου. Ναι, είναι το σημείο που σκέφτεσαι κάποιον, κάτι, αναπωλείς όλο αυτό το «πριν», η φάση μιας σχέσης με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, που γνωρίζεις τον άλλον, κάνεις όνειρα, προσπαθείς για το «μαζί». Η χαρωπή Λου αποτελεί το νόημα της ζωής για τον Γουίλ, τον κάνει να έχει ένα κίνητρο να ξυπνήσει, να περάσει η ημέρα για να την δει, να ακούσει τα χαζά αστεία της, να δει τις παράξενες στυλιστικές της επιλογές, να γελά. Όλα αυτά μέχρι εδώ, γιατί η ταινία έρχεται να σε ρίξει στα τάρταρα, να σε προσγειώσει πιο απότομα και από χειμερινή πτήση με αναταράξεις στη μέση του πουθενά.

Το βράδυ για τον Γουίλ όμως είναι αβάστακτο, οι πόνοι γιγαντώνονται, η θέληση εξαφανίζεται και τα σενάρια για την ευθανασία πρωταγωνιστούν και πάλι στο μυαλό του. Είναι ικανός ο έρωτας να γιατρέψει την αρνητικότητα και τη μη θέληση για ζωή;

Στην ταινία αυτή βλέπεις τα δύο άκρα, που πάντα ενώνονται. Τη Λου, τη χαρά της ζωής, ένα αθώο κορίτσι που αφήνεται στην αγάπη της για τον Γουίλ και τον συντροφεύει μέχρι την τελευταία στιγμή. Κάνει τα πάντα για να του δώσει και πάλι το νόημα να ζει και να ονειρεύεται. Αστεία και αυθόρμητη, δεν έχει κάνει τίποτα στη ζωή της, όμως κρύβει μια παιδική ανεμελιά που γοητευτεί τον πρώην γόη, Γουίλ. Από την άλλη, βλέπουμε δύο χαρακτήρες του Γουίλ, εκείνου που έχει χάσει το νόημα της ζωής, ύστερα από το ατύχημα, του αντικοινωνικού και απαισιόδοξου Γουίλ και του χορτασμένου από εμπειρίες Γουίλ, που έχει όρεξη για τρέλες, για δράση, για αγάπη, όπως στο παρελθόν. Το θέμα της ευθανασίας τίθεται έντονα στη ταινία βάζοντας σε σε σκέψη, που δε θα σταματήσει έξω από τον κινηματογράφο…

Η ταινία «Me before you» μπορεί να σε κάνει να χύσεις κιλά δάκρυ, να πονέσει το στομάχι σου από την πίεση και τη στεναχώρια και να αναρωτιέσαι συνέχεια γιατί γυρίζουν τέτοιες ταινίες, όμως σου δίνει γερή γροθιά στο στομάχι και στο μυαλό ζητώντας σου να ζεις την κάθε σου στιγμή σα να είναι η τελευταία. Η ζωή είναι πολύ μικρή, μπορεί να είναι θλιβερή για λίγο, όμως εσύ καλείσαι να εκμεταλλευτείς το κάθε λεπτό προτού να είναι αργά. Βρες το νόημα της ζωής και εάν είσαι τυχερός-ή μπορεί να βρεις και τον κατάλληλο άνθρωπο να την μοιραστείς. Μην αναλώνεσαι σε λάθος ανθρώπους, που δεν σε εκτιμούν, δουλειές που δε σε γεμίζουν και «πρέπει» που σου επιβάλλουν για να είσαι αρεστός. Μην ψάχνεις για το άλλο σου μισό σε ρομαντικές ταινίες και πραγματική ζωή, η πραγματική χαρά κρύβεται στα ολόκληρα. Ποιος άλλωστε θέλει να μοιραστεί τον ζωή του με κάτι που είναι λειψό; Ψάξε εσένα και θα έρθει και το άλλο σου… ολόκληρο! Μην μιλάς, πράξε!

Υ.Γ:  Όπως κάθε δώρο έτσι και η αγάπη κρύβει την αμοιβαιότητα… Marcel Mauss