Ο σκοτεινός, ευαίσθητος μουσικός κόσμος του Synkro
Το ντεμπούτο άλμπουμ του Synkro “Changes” σηματοδοτεί για τον ίδιο το τέλος της επανάστασης, την αρχή της ωριμότητας και τη συμφιλίωση με το παρελθόν της ηλεκτρονικής μουσικής.
Δεν είναι λίγες οι φορές που ο Joe McBride βρέθηκε μπροστά σου την τελευταία δεκαετία. Μπορεί όχι σαν φυσική παρουσία, ειδικά αν δεν μένεις ή επισκέπτεσαι συχνά το Manchester, αλλά πολύ πιθανό κάποιο από τα κομμάτια του να σου έκανε παρέα μπροστά σε κάποιο ηλιοβασίλεμα, ή οδηγώντας στην κίνηση. Γιατί ο McBride, ή ο Synkro για να συνεννοούμαστε, ξέρει πολύ καλά να κάνει αυτό, μουσική για να σου κάνει παρέα. Μουσική για να ξεχνιέσαι, να σε πηγαίνει εκεί ακριβώς που θέλεις την κάθε στιγμή, κλείνοντας απλά τα μάτια.
Το ξεκίνημά του έγινε στα χρόνια που η Μεγάλη Βρετανία βούλιαζε στο «βρόμικο» dubstep ήχο. Στα χρόνια που μια άλλη μεγάλη μορφή της Βρετανική ηλεκτρονικής μουσικής έκανε αισθητή την παρουσία της, μάλλον τη μουσική γιατί πάντα αυτός ο Burial κρυμμένος ήταν. Και όπως για πολλούς άλλους, ο Burial ήταν πρότυπο και για τον Synkro. Αυτή η κρυμμένη ευαισθησία μέσα στα ανελέητα, βαριά beat και τις σκοτεινές ατμόσφαιρες εύκολα μπορεί να γίνει αντιληπτή στη μουσική και των δύο τους.
Ο Synkro κατάφερε να απλώσει τα πλοκάμια του και σε χώρους εκτός της σκοτεινής αυτοκρατορίας του Dubstep, με τα πολύ επιτυχημένα του remix. Αυτό που εκτόξευσε την καριέρα του ήταν στο “My Desire” του επίσης Βρετανού και θρύλου του chill out ήχου Chris Coco που γνωρίσαμε στη χώρα μας μέσα από τη συλλογή του Glass Coffe “Eclettica”.
Στις 18 του Σεπτέμβρη, ο Synkro κυκλοφορεί τον πρώτο του προσωπικό δίσκο με τίτλο “Changes”. Σαν ένα μήνυμα για γέφυρες που κόβονται με το παρελθόν, του, και μια νέα κατεύθυνση, μια αναζήτηση του παρελθόντος της ηλεκτρονικής μουσικής. Ο Sykro συνεχίζει να δημιουργεί μελαγχολικές χαλαρές συνθέσεις, βρίσκει όμως πολύ χώρο για να χρησιμοποιήσει vintage πλήκτρα και να δοκιμάσει τα όριά τους. Τι πιο σοφό από το να αλλάξεις το μέλλον πατώντας στη γνώση του παλιού; Ίσως οι αλλαγές να είναι πρώτα εσωτερικές και μετά μουσικές. Ίσως ο Synkro παύει πια να είναι ο επαναστάτης που μέσα από το dubstep διαμαρτύρεται και φωνάζει, ίσως πιο ώριμα πλέον, συμφιλιώνεται με το παλιό και χτίζει κάτι μοναδικά σύγχρονο.
Δύο εβδομάδες πριν, ας απολαύσουμε το “Midnight Sun” μέσα από το επερχόμενο Changes.
