ΠΑΝΑΜΑΣ. Μαστίγιο και καρότο για τους συμμορίτες
Πως ο νέος πρόεδρος του Παναμά προσπαθεί να λύσει το πρόβλημα των συμμοριών.
Στις χώρες της Κεντρικής Αμερικής το πρόβλημα των συμμοριών είναι μεγάλο –και δυσεπίλυτο. Χρειάζονται πολλά για να φύγουν αυτά τα παιδιά από τον στραβό δρόμο και να πάψουν να αλληλοσκοτώνονται. Στον Παναμά έχουν βρει μια καλή λύση για το πρόβλημα. Ο νέος πρόεδρος (εξελέγη πέρυσι) Χουάν Κάρλος Βαρέλα ανακοίνωσε ότι όσα μέλη συμμοριών παραδώσουν τα όπλα και ενταχθούν στο πρόγραμμα κοινωνικοποίησης με τίτλο «Ασφαλέστερες Γειτονιές» θα έχουν αμνηστία για τις προηγούμενες εγκληματικές πράξεις τους.

Όσοι αποφάσισαν να ακολουθήσουν το τριετές πρόγραμμα αναμόρφωσης «ξεπλύθηκαν» από τις αμαρτίες τους (το καρότο του τίτλου). Όσοι επέλεξαν να συνεχίσουν την βίαιη δράση τους απειλούνται με πολύ βαριές ποινές φυλάκισης όταν θα συλληφθούν (το μαστίγιο).

Μία από τις χειρότερες συμμορίες της πρωτεύουσας ήταν οι Ninos Ricos. Τα «πλούσια παιδιά» (μόνο κατ΄όνομα) είδαν πέρυσι 38 από τα 65 μέλη τους να καταλήγουν στη φυλακή μετά από μια συντονισμένη αστυνομική επιχείρηση. Οι 27 εναπομείναντες αποφάσισαν ότι δεν υπήρχε λόγος να έχουν τη μοίρα των συντρόφων τους και αποφάσισαν να επανακοινωνικοποιηθούν. Στην απόφασή τους έπαιξε ρόλο και το γεγονός ότι πολλοί εξ αυτών –παρά το νεαρό της ηλικίας τους- έχουν παιδιά και δεν ήθελαν να χάσουν τη χαρά να τα μεγαλώσουν.

Η αλλαγή τους μάλιστα υπήρξε δραστική. Μια Κυριακή, φεύγοντας από την εκκλησία μετά τη λειτουργία τα (πρώην) «Πλούσια Παιδιά» έφτιαχναν πρόχειρα τέρματα για να παίξουν μπάλα στο δρόμο. Ξαφνικά εμφανίστηκε μια αντίπαλη συμμορία και άρχισε να πυροβολεί εναντίον τους. Αντί να ανταποδώσουν τα πυρά, προστάτευσαν τους εαυτούς τους όσο μπορούσαν και περίμεναν να τελειώσει η επίθεση. Ένας από την παρέα δεν τα κατάφερε. Αλλά οι υπόλοιποι ούτε σκέφτηκαν την εκδίκηση. Αυτός ο τρόπος ζωής έχει τελειώσει για τα παιδιά αυτά που ευελπιστούν σε ένα καλύτερο μέλλον. Το αναμορφωτικό κυβερνητικό πρόγραμμα δεν έχει μόνο εκκλησία και κατήχηση. Τους βοηθάει να μάθουν διάφορες τέχνες ώστε να μπορέσουν να βρουν μια τίμια και αξιοπρεπή εργασία. Και κάνουν την πρακτική τους χτίζοντας μια αίθουσα για δημόσια συσσίτια προς όσους έχουν ανάγκη.

Φυσικά το πρόγραμμα αυτό ξύπνησε αντιδράσεις στην αντιπολίτευση. Όσοι συμμετέχουν στο πρόγραμμα εκτός από την ψυχολογική υποστήριξη και την εκμάθηση τεχνών λαμβάνουν και κουπόνια φαγητού αξίας 50 δολαρίων την εβδομάδα. Κάποια στελέχη αντίθετα με την κυβέρνηση θεωρούν ότι με τον τρόπο αυτό οι έχοντες την εξουσία επιβραβεύουν την (πρώην) εγκληματική συμπεριφορά. Προφανώς οι επικριτές του προγράμματος δεν έκαναν ποτέ λάθη στη ζωή τους (ειδικά ως νέοι) και δεν χρειάστηκε ποτέ να ζητήσουν άφεση αμαρτιών και μια δεύτερη ευκαιρία.