Πως το Κατάρ κερδίζει από τον πόλεμο στην Ουκρανία
Η αραβική χώρα ίσως είναι η πιο κερδισμένη από την έναρξη του πολέμου για συγκεκριμένους λόγους
Τη σχέση μπορεί να έχει μία αραβική χώρα με έναν πόλεμο που γίνεται μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά της στην Ανατολική Ευρώπη. Για την περίπτωση του Κατάρ έχει και μάλιστα μεγάλη. Το Κατάρ τα τελευταία χρόνια έχει αναδειχθεί σε μία από τις χώρες με την μεγαλύτερη παραγωγή LNG ( υγροποιημένου φυσικού αερίου ) εκμεταλλευόμενο τα τεράστια αποθέματα που διαθέτει, από τα μεγαλύτερα στο κόσμο. Με το ξέσπασμα του πολέμου και την ανάγκη για ανεύρεση ενναλακτικών πηγών από την Ευρώπη για να καλύψει τις ανάγκες της σε φυσικό αέριο αυτομάτως το Κατάρ βρέθηκε στο επίκεντρο των συζητήσεων με όλους.
Αξιωματούχοι από την ΕΕ θεωρούν το Κατάρ την σημαντικότερη άμεση πηγή προμήθειας LNG που θα υποκαταστήσει το ρωσικό φυσικό αέριο.
Οι εξαγωγές φυσικού αερίου από το Κατάρ αναμένεται να ξεπεράσουν τα 100 δις δολάρια που για μια χώρα με τον πληθυσμό της διαμορφώνει το κατά κεφαλήν εισόδημα των κατοίκων του στο αστρονομικό νούμερο των 80.000 δολαρίων.
Την υποστήριξη σε αυτή την προσφορά προς στους Ευρωπαίους στηρίζει σθεναρά και ο Αμερικάνος Πρόεδρος προσπαθώντας να κερδίσει ερείσματα στις χώρες του Κόλπου μετά τους αρχικούς κλυδωνισμούς στις σχέσεις τους, όταν άσκησε κριτική για τις δημοκρατικές ελευθερίες που επικρατούν στα περισσότερα αραβικά βασίλεια μεταξύ των οποίων και το Κατάρ.
Τα αμύθητα πλούτη του Κατάρ διοχετεύονται σε δραστηριότητες αποκατάστασης της δημόσιας εικόνας του κυρίως προς την Δύση με την ανάληψη μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων με αποκορύφωμα το επερχόμενο Μουντιάλ, που όμως δεν ξεφεύγει από την κριτική κυρίως για τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας χιλιάδων εργατών κυρίως από την Ασία που έχουν οδηγήσει σε εκατοντάδες εργατικά ατυχήματα.
Αλλά και πολιτικά το Κατάρ εφαρμόζει μία ιδιαίτερα επιθετική και φιλόδοξη πολιτική για το μέγεθός του, ειδικότερα σε σχέση με την υποστήριξη και χρηματοδότηση της Αραβικής Άνοιξης, που οδήγησε τις σχέσεις του με τα γειτονικά αραβικά κράτη στα όρια του πολέμου και οδήγησε στην εφαρμογή ενός εμπάργκο που κράτησε χρόνια και οδήγησε τον πάντα φιλόδοξο Ερντογάν να προσφέρει στρατιωτική χείρα βοηθείας με την αποστολή στρατιωτών σε μόνιμη βάση στο Κατάρ.
