Η Ελλάδα στην ρωσική ρουλέτα

Το ελληνικό εκλογικό σώμα έχει μια ιδιομορφία. Πολύ συχνά ψηφίζει πολιτικά κόμματα για να ανέβουν στην Εξουσία, υπολογίζοντας στο ότι δεν θα πραγματοποιήσουν αυτά που λένε. Είναι ένα ψυχολογικό σύνδρομο, που θέλει το υποκείμενο να φαντασιώνεται πράξεις γενναιότητας, που δεν μπορεί να πραγματοποιήσει. Λόγω δειλίας συνήθως. Αυτό είχε συμβεί το 1981, με την άνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου και του Πασόκ στην εξουσία. Τα προεκλογικά συνθήματα τότε, που εξέφραζαν τις διαθέσεις μιας δήθεν Αριστεράς, ήταν «Έξω από την ΕΟΚ, έξω από το ΝΑΤΟ». Το Πασόκ ανέβηκε στην Εξουσία, αλλά η Ελλάδα δεν βγήκε ποτέ από την ΕΟΚ και από το ΝΑΤΟ. Α Ανδρέας έληξε το θέμα με την εκπληκτική δήλωση «Άλλο η Κυβέρνηση και άλλο το κόμμα». Από τότε και κατ’ επανάληψη στη συνέχεια, σχεδόν ποτέ κανένα από τα κόμματα που κατέκτησαν την Εξουσία στις διάφορες φάσεις τους, δεν τήρησε τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Και έτσι φτάσαμε στην περίπτωση του Σύριζα, που είδε τα ποσοστά του να ανεβαίνουν από το 4% στο 36% και τελικά να οδηγούν τον Σύριζα στην Εξουσία. Η συνθηματολογία, αλλά και οι προεκλογικές εξαγγελίες του Σύριζα ήταν πάντα σαφείς. Κατάργηση των Μνημονίων, διαγραφή του Χρέους , ενώ πολλά από τα στελέχη του, όπως ο Λαπαβίτσας υποστήριζαν, ότι η ενδεδειγμένη λύση θα ήταν η έξοδος από την ευρωζώνη και η επιστροφή στην δραχμή. Το γιατί ψήφισαν τον Σύριζα, όσοι τον ψήφισαν, είναι δικό τους θέμα. Αλλά πρέπει να δεχτούμε, ότι όσοι τον ψήφισαν, τον ψήφισαν για να πραγματοποιήσει αυτά που έλεγε. Ίσως άλλοι να τον ψήφισαν για να κάνει την γνωστή «κωλοτούμπα», αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Τώρα, μετά την προκήρυξη του δημοψηφίσματος, κανείς θα έπρεπε να είναι σίγουρος ότι και ο Αλέξης Τσίπρας και ο Σύριζα, είχαν πάντα σκοπό να τηρήσουν τις προεκλογικές τους εξαγγελίες και να οδηγήσουν την Ελλάδα, εκτός του Ευρώ και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την δήθεν διαπραγμάτευση των τελευταίων πέντε μηνών δεν μπορούμε να την λάβουμε υπ’ όψιν, μια και οι διάφοροι εκπρόσωποι του Σύριζα, κάθε μέρα στα κανάλια, είχαν και διαφορετική άποψη για το τι συνέβαινε. Αυτή η πεντάμηνη διαπραγμάτευση όμως είχε ένα άλλο αποτέλεσμα, που προφανώς αποτελεί μέρος του συνολικού σχεδίου του Σύριζα. Στέγνωσε τελείως την αγορά, αλλά και τα ταμεία του κράτους, από κάθε ρευστότητα. Η προκήρυξη του δημοψηφίσματος, είναι επίσης μέρος αυτού του σχεδίου. Όπως είχε πει και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, το 2011, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου, είχε ανακοινώσει την πρόθεσή του να διενεργήσει δημοψήφισμα, «σε τρεις ώρες μετά την προκήρυξη δημοψηφίσματος, θα έχουν αδειάσει τα ΑΤΜ». Και αυτό συμβαίνει πράγματι από χθες το βράδυ. Είναι πολύ αμφίβολο το αν οι Τράπεζες θα ανοίξουν την Δευτέρα. Εξ άλλου ο Τσίπρας ανακοίνωσε, ότι θα ζητούσε την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, μέχρι να γίνει το δημοψήφισμα, κάτι που δεν ήταν δυνατόν να γίνει.  Όπως και δεν έγινε, καθώς ο Ντράγκι απέρριψε το ελληνικό αίτημα. Οπότε από τα μεσάνυχτα της Τρίτης, καθώς λήγει η διάρκεια του ελληνικού προγράμματος, η Ελλάδα θα βρεθεί εκτός χρηματοδότησης και με τα ταμεία άδεια. Μια άλλη συνέπεια της προκήρυξης δημοψηφίσματος, θα είναι να ανακοπεί το τουριστικό ρεύμα. Η περίοδος της αβεβαιότητας, στην οποία ήδη έχει μπει η Ελλάδα, δεν την κάνει ελκυστικό προορισμό. Στο επόμενο διάστημα, είναι πολύ πιθανόν, να εκδοθούν ταξιδιωτικές οδηγίες, από διάφορα κράτη.

Για να συζητήσει κανείς για το δημοψήφισμα, δεν έχει νόημα και προϋποθέτει, προβληματική διάνοια. Δεν υπάρχει αντικείμενο. Μια και δεν υπήρξε συμφωνία με τους δανειστές, δεν υπάρχει κείμενο για να εγκριθεί ή να απορριφθεί. Εξ άλλου και αυτό που υπήρχε ως πρόταση έχει ήδη αποσυρθεί. Επίσης και οποιοδήποτε αποτέλεσμα δεν θα μπορούσε να έχει νόημα. Αν ήταν «Όχι», αυτό δεν αποτελεί, διαπραγματευτικό στοιχείο. Αν ήταν «Ναι» , πως μια Κυβέρνηση θα εφαρμόσει, ένα πρόγραμμα, με το οποίο δεν συμφωνεί.

Δεν μπορεί να είναι κανείς σίγουρος για το ποια είναι η κρυφή ατζέντα του Σύριζα. Μπορεί να είναι όμως σίγουρος για το αποτέλεσμα. Η δημιουργία κοινωνικής σύγχυσης και ίσως κοινωνικού χάους.

Το ποιο είναι το πλάνο του Τσίπρα και του Σύριζα για την επόμενη ημέρα, δεν το γνωρίζουμε, γιατί δεν το έχει πει κανείς. Δεν μπορεί όμως παρά να παρατηρήσει, την αξιοσημείωτη σύμπλευση απόψεων για το «όχι», το οπίο υποστήριξαν στην Βουλή ο Σύριζα, οι ελαφρώς ακροδεξιοί Ανεξάρτητοι Έλληνες και η τελείως ακροδεξιά Χρυσή Αυγή.Η Ελλάδα έπαιξε ρωσική ρουλέτα και τελικά κάποια στιγμή, πυροβόλησε το κεφάλι της. Μπαίνουμε σε μια περίοδο, που τα κύρια χαρακτηριστικά, είναι στην καλύτερη περίπτωση, η αβεβαιότητα και η σύγχυση, ενώ στην χειρότερη το χάος. Η οξύτητα της αντιπαράθεσης, δημιουργεί ήδη διχαστικά σύνδρομα.

Η Ελλάδα μπαίνει κατά πάσα πιθανότητα σε μια περίοδο μεγάλης ανωμαλίας, πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής. Και μπαίνει σ’ αυτήν την περίοδο ανωμαλίας στην πιο ακατάλληλη συγκυρία από γεωπολιτική  άποψη. Όσοι καταλαβαίνουν από γεωπολιτική αντιλαμβάνονται, ότι εδώ και χρόνια έχουν μπει σε μια περίοδο γεω πολιτικών αλλαγών μεγάλης κλίμακας, που περιλαμβάνει μια μεγάλη περιοχή. Μια περιοχή που αρχίζει βόρεια από την Ουκρανία, κατεβαίνει νότια στα Βαλκάνια, συνεχίζει ανατολικά προς την Τουρκία και μετά πάλι νότια προς την Συρία και το Ιράκ που ήδη φλέγονται. Η Ελλάδα μπαίνει με δική της θέληση, στο φλεγόμενο μέτωπο. Και με χιλιάδες τζιχαντιστές στο έδαφός της, ανάμεσα στους παράνομους μετανάστες, οι ενδείξεις δεν είναι καθόλου καλές. Είναι αυτό που πολλοί αποκαλούν «Νέα Γιάλτα» και περιλαμβάνει μεγάλες αλλαγές συνόρων και φυσικά εμφυλίους και άλλους πολέμους. Κάτι που ήδη συμβαίνει.

Το τι θα ψηφίσετε στο δημοψήφισμα, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Είναι μια μικρή «τεχνική» λεπτομέρεια. ΟΙ μηχανισμοί που έχουν τεθεί σε κίνηση, μας υπερβαίνουν όλους.