Το δυσοίωνο 2016
Συμβαίνει κάτι με το 2016 και φεύγουν τόσοι διάσημοι ή είναι απλώς η ιδέα μας;. Από τον Άρη Τερζόπουλο
Χθες το βράδυ την ώρα που έβλεπα εδώ κι εκεί τις αναρτήσεις στο Facebook όπου και κυριαρχούσε η είδηση για τον θάνατο του Πρινς, σε πάρα πολλές αναρτήσεις είδα και κάτι που είναι λίγο χαρακτηριστικό για αυτήν την χρονιά. Είναι σαν να υπάρχει μια διάχυτη δυσιδαιμονία γι αυτήν την χρονιά, που έχει πάρει από την ζωή πολλούς γνωστούς και διάσημους. Σε πάρα πολλές αναρτήσεις υπήρχε κάτι σχετικό με τους θανάτους γνωστών αγαπητών και διάσημων προσώπων στην διάρκεια των τεσσάρων πρώτων μηνών του 2016.
Υπάρχει πράγματι κάτι δυσοίωνο σχετικά με το 2016 ή είναι απλώς η ιδέα μας; Λογικά, όλα αυτά δεν έχουν καμία βάση. Υπάρχει μια γενική πεποίθηση που λέει ότι πολλά δυσοίωνα γεγονότα, πηγαίνουν σε τριάδες. Είναι αυτό που η λαϊκή σοφία έχει καταγράψει με το γνωστό γνωμικό «τρίτωσε το κακό». Αυτό πράγματι συμβαίνει συχνά, αν έχει κανείς την υπομονή να το παρατηρήσει. Αλλά και πάλι δεν μπορείς να το εντάξεις σε κάτι που μπορεί να αποδειχθεί «επιστημονικά». Γιατί για την επιστήμη, κανόνας είναι κάτι που μπορεί να αποδειχθεί σε συνεχή βάση. Αλλά κι αν ακόμη συνέβαινε αυτό κανείς και με κανένα τρόπο δεν θα μπορούσε να αποδείξει την σύνδεση, ανάμεσα σε δυσοίωνα επαναλαμβανόμενα γεγονότα.
Έτσι μοιραία όλα τα αυτά τα «δυσοίωνα»-αν υποθέσουμε πως ο θάνατος είναι κάτι δυσοίωνο-εντάσσονται στην «μεταφυσική» αντίληψη του καθ’ ενός. Και αυτό είναι ένα πεδίο, όπου από την φύση του- μια και πρόκειται για κάτι που δεν μπορεί να υπαχθεί σε επιστημονική καταμέτρηση καθώς ασχολείται με κάτι που βρίσκεται πέρα από την Φύση που μπορούν να αντιληφθούν οι πέντε αισθήσεις μας-δεν μπορεί να είναι αντικείμενο επιστημονικής προσέγγισης. Ανήκουν στην λεγόμενη διαισθητική σφαίρα του καθ’ ενός. Οπότε σε σχέση με το 2016, όπως και με πολλά άλλα πράγματα ισχύει ότι αντιλαμβάνεται ο καθ’ ένας. Πολλοί που ασχολούνται με την αριθμολογία, ισχυρίζονται, ότι οι πολλαπλοί θάνατοι της φετινής χρονιάς, έχουν να κάνουν με το ότι το άθροισμα των αριθμών του 2016, ισούται με το 9. Δηλαδή 2+0+1+6=9. Το 9 που είναι και ένα αντεστραμμένο 6 θεωρείται κι αυτό «δυσοίωνο».
Μοιραία όλα αυτά δεν μπορούν να ενταχθούν σε κάποια απόδειξη. Ισχύει αυτό που νομίζεις.
Η αρχή έγινε της πρώτες μέρες της χρονιάς. Ο θάνατος του Νταίηβιντ Μπόουι στις 10 Ιανουαρίου, λίγο μετά τα εξηκοστά ένατα γενέθλιά του(να κι άλλος ένας «δυσοίωνος» αριθμός), είχε και μια περίεργη ατμόσφαιρα καθώς στο τελευταίο άλμπουμ του- που είχε επίσης μια περίεργη ατμόσφαιρα- ο Νταίηβιντ Μπόουι ήταν σαν να κατέγραφε τον επικείμενο θάνατό του, τόσο μουσικά όσο και εικαστικά. Δυο ή τρία από τα κομμάτια του άλμπουμ αυτού συνοδεύονται, από πράγματι «δυσοίωνα» βίντεο και από σκοτεινούς στίχους, που φαντάζουν σαν μια επίσης «σκοτεινή προφητεία». Ο θάνατος του Μπόουι, που ήταν μια από τις πιο χαρακτηριστικές και δημιουργικές φιγούρες στην μουσική σκηνή, έρριξε μια βαριά σκιά στο ξεκίνημα της χρονιάς.
Λίγες μέρες μετά στις 14 Ιανουαρίου πέθανε ο σπουδαίος Βρετανός ηθοποιός Άλαν Ρίκμαν, επίσης στα 69 του χρόνια, ενώ στις 18 Ιανουαρίου πέθανε ο Γκλε Φρέυ του μουσικού συγκροτήματος των Eaglesπου είχαν γράψει το εμβληματικό HotelCalifornia. Λίγες μέρες αργότερα, στις 26 Ιανουαρίου πέθανε ο τραγουδιστής Black που είχε γίνει γνωστός με την μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας του το WonderfulLife, που το είχε γράψει όταν πέθανε η αγαπημένη του.
Στις 18 Φεβρουαρίου σκοτώθηκε ο δικός μας Παντελής Παντελίδης, σ’ εκείνο το αχρείαστο δυστύχημα και πάνω στην καλύτερη στιγμή της καριέρας του, ενώ μια μέρα μετά στις 19 Φεβρουαρίου πέθανε ο γνωστός Ιταλός φιλόσοφος, συγγραφέας και μετρ της σημειολογίας Ουμπέρτο Έκο.
Στις 5 Μαρτίου πέθανε ο εξαιρετικός ζωγράφος Παναγιώτης Τέτσης, ενώ στις 8 Μαρτίου πέθανε ο Τζωρτζ Μάρτιν ο επιλεγόμενος και «πέμπτος Μπητλ» που είχε διαμορφώσει το μουσικό στυλ των «Σκαθαριών». Στις 10 Μαρτίου πέθανε ο γνωστός σκηνοθέτης Κώστας Κουτσομύτης, ενώ στις 24 Μαρτίου πέθανε ένας θρύλος του ποδοσφαίρου, ο Γιόχαν Κρόιφ, ο «Ιπτάμενος Ολλανδός» βάση της θρυλικής ομάδας του Άγιαξ και της Εθνικής Ολλανδίας στην δεκαετία του ’70 και αυτός που έθεσε τις βάσεις για την δημιουργία της σημερινής Μπαρτσελόνα.
Στις 20 Απριλίου πέθανε ο Γιάννης Βόγλης, ενώ χθες στις 21 Απριλίου βρέθηκε νεκρός στην έπαυλη του, ένας από τους θρύλους της μουσικής, ο Πρινς.
Φτάνουν όλα αυτά για να χαρακτηρίσουμε αυτήν την χρονιά ως «δυσοίωνη»; Μάλλον όχι. Διάσημα πρόσωπα πεθαίνουν κάθε χρόνο και καμιά φορά, μας εντυπωσιάζουν οι θάνατοί τους περισσότερο. Το ίδιο συμβαίνει και φέτος.
Όμως ο καθ’ ένας τα βλέπει αυτά όπως νομίζει…
