Το Μουσείο Νεότητας στο Λονδίνο έχει πανκιά, Walkman και ποδήλατα
Από mods και rockers μέχρι ravers και emo, το μουσείο που ανοίγει στις 15 Μαΐου επιχειρεί κάτι που έλειπε από τη βρετανική πολιτιστική σκηνή: να πάρει στα σοβαρά την εφηβεία.
Περιεχόμενα
Σε ένα υπόγειο στο Κάμντεν (Camden), ανάμεσα σε υγρασία, τσιμεντένιους τοίχους και τον εκκωφαντικό ήχο ενός συστήματος εξαερισμού που “δουλεύει σαν αλυσοπρίονο”, γεννιέται κάτι που μοιάζει σχεδόν αντιφατικό: ένα μουσείο αφιερωμένο στην εφηβεία.
Όπως περιγράφει ο Τζον Σουίνστεντ, ο άνθρωπος πίσω από το Museum of Youth Culture, «αυτός είναι ο ήχος που θα άκουγες αν ξέσπαγε φωτιά», προσπαθώντας να ακουστεί μέσα στο χάος του εργοταξίου. Σε λίγες εβδομάδες, ωστόσο, ο ίδιος χώρος θα έχει μεταμορφωθεί σε ένα αρχείο 100.000 αντικειμένων που αφηγούνται την ιστορία των βρετανικών youth subcultures.
Η κουλτούρα που φτιάχτηκε απ’ τις ρίζες
Η συλλογή είναι όσο χαοτική και προσωπική θα περίμενε κανείς. Ένα ποδήλατο Raleigh Chopper, ένα αυθεντικό Sony Walkman («με δύο εισόδους, μία που γράφει “guys” και μία “dolls”», όπως σημειώνει ο Σουίνστεντ), φωτογραφίες από grime καλλιτέχνες και αρχεία skinhead κουλτούρας συνυπάρχουν με σχολικά πουκάμισα γεμάτα υπογραφές και custom ρούχα. Το σημαντικότερο όμως είναι ο τρόπος που συγκεντρώθηκαν.
View this post on Instagram
«Καλέσαμε τον κόσμο να δωρίσει αντικείμενα — και αυτό δημιούργησε μια μορφή επιμέλειας από τα κάτω», εξηγεί η Λίζα ντερ Βέντουβε. «Αυτές οι κουλτούρες ήταν πάντα χειροποίητες, περιθωριακές και βαθιά προσωπικές».
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά αντικείμενα είναι μια αυτοσχέδια μάσκα συγκόλλησης από τα πρώτα punk gigs:
«Ένας άνθρωπος μάς έδωσε μια μάσκα που είχε φορέσει σε συναυλίες το 1976, γιατί φοβόταν ότι θα χάσει τη δουλειά του αν τον αναγνωρίσουν. Είχε γράψει πάνω “HATE”. Και υπάρχει φωτογραφία του έτσι, μέσα σε συναυλία των Clash».
Γιατί δεν υπάρχει μουσείο για την εφηβεία;
Το ερώτημα που θέτει η ομάδα είναι απλό:
«Αν υπάρχει μουσείο για την παιδική ηλικία, γιατί δεν υπάρχει για τους εφήβους; Τα περισσότερα μουσεία σταματούν στα 13 ή 14 — δηλαδή ακριβώς όταν αρχίζουν τα ενδιαφέροντα πράγματα».
Το project ξεκίνησε πριν από σχεδόν 30 χρόνια, κυριολεκτικά από μια καλύβα κήπου, όπου ο Σουίνστεντ μάζευε φωτογραφίες από subcultures (υποκουλτούρες) της μεταπολεμικής Βρετανίας. Σήμερα, με υποστήριξη από μεγάλα ιδρύματα και ένα 20ετές συμβόλαιο, το μουσείο φιλοδοξεί να γίνει μόνιμο σημείο αναφοράς.
View this post on Instagram
Τα subcultures δεν πέθαναν (;)
Παρά τη νοσταλγία για τις δεκαετίες του ’70 και του ’80, οι δημιουργοί του μουσείου απορρίπτουν την ιδέα ότι τα subcultures έχουν εξαφανιστεί.
«Δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά — αλλά δεν έχουν πεθάνει. Απλώς σήμερα οι άνθρωποι δεν κινούνται σε “παρέες” με τον ίδιο τρόπο. Αν δεις τη σκηνή του anime ή της K-pop, έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός κλασικού subculture: στυλ, οπτική ταυτότητα, μουσική. Είναι απλώς πιο ρευστά και πιο συγκεριμένα».
View this post on Instagram
Το Museum of Youth Culture δεν θα είναι απλώς εκθεσιακός χώρος. Θα λειτουργεί και ως χώρος εκδηλώσεων, με δικό του δισκάδικο και youth club — μια ζωντανή συνέχεια των ίδιων των κοινοτήτων που προσπαθεί να καταγράψει. Δεν πρόκειται για ένα μουσείο που κοιτάζει το παρελθόν από απόσταση, αλλά για έναν χώρο που προσπαθεί να κρατήσει την εφηβεία… σε κίνηση.
