Εισαγωγή στο Surf

Πώς θα νοιώθατε αν σας ζητούσε κάποιος να γράψετε για κάτι που αγαπάτε πολύ; Το πιθανότερο είναι ότι θα γεμίζατε αμέτρητες σελίδες αφιερωμένες σε αυτό. Εγώ από την άλλη θα προσπαθήσω να είμαι λίγο πιο λακωνικός. Αλλά ας πούμε πρώτα δυο λόγια για την ιστορία του αθλήματος.

Λίγη ιστορία για το άθλημα Η ιστορία του surf ξεκινάει από τότε που ο άνθρωπος άρχισε να κολυμπάει στους ωκεανούς. Για αιώνες το surf ήταν βασικό κομμάτι της Πολυνησιακής κουλτούρας, αν και πρώτη φορά παρατηρήθηκε από Ευρωπαίους μόλις το 1767, από τον Samuel Wallis και το πλήρωμά του, οι οποίοι έφτασαν πρώτη φορά τον Ιούνιο εκείνου του έτους στο νησί της Ταϊτής. Ένας ακόμα παρατηρητής ήταν ο βοτανολόγος Joseph Banks, τον Απρίλιο του 1769 στην Ταϊτή, ο οποίος άνηκε στο πλήρωμα του εξερευνητή James Cook, στην πρώτη του αποστολή. Η πρώτη επίσημη καταγραφή για την τέχνη του surf στη Χαβάη έγινε από τον υπολοχαγό James Kingο, οποίος δημοσίευσε το ημερολόγιο του James Cook, μετά το θάνατο του Cook, το 1779. Ακόμα και ο γνωστός σε όλους μας συγγραφέας Mark Twain, όταν επισκέφτηκε τη Χαβάη το 1866, έγραψε: «Ήρθαμε σε ένα μέρος όπου ανεξαρτήτου φύλου και ηλικίας , οι κάτοικοι γυμνοί εξασκούνται στο εθνικό τους άθλημα, τη surf-κολύμβηση».  Στην Αμερική,το surf έφτασε τον Ιούλιο του 1885, όταν τρεις Χαβανέζοι πρίγκιπες -οι David Kawananakoa, Edward Keliiahonui και Jonah Kuhio Kalaniana`ole- κάνοντας διακοπές από το σχολείο τους, όπου ήταν εσώκλειστοι, αποφάσισαν να παραθερίσουν στην Santa Cruz της California και να εξασκήσουν το αγαπημένο τους άθλημα. Και παρά το γεγονός ότι το surf άρχισε να διαδίδεται πολύ στις αρχές του 20ού αιώνα, για πολλούς θεωρείται από τα αρχαιότερα αθλήματα και, όπως λένε πολλοί surfers, είναι uberalles. Το surf στην Ελλάδα Στην Ελλάδα βέβαια το surf -ή, όπως είναι στα ελληνικά, κυματολίσθηση- ήρθε στα τέλη της δεκαετίας του 60’ από νέους τότε ανθρώπους, όπως ο Κώστας Πικρός και την Πρώτη Ομάδα Κυματολίσθησης Αθηνών που ονειρεύονταν ταξίδια σε τροπικούς παραδείσους, με πλήρη άγνοια στο πώς να φτιάξουν σωστό εξοπλισμό αλλά και πώς να καβαλήσουν ένα κύμα. Έτσι οι πρώτες ελληνικές προσπάθειες έγιναν με χειροποίητες σανίδες από κόντρα πλακέ και με συνεχή αναζήτηση ενός σωστού κύματος. Έπειτα η σκυτάλη πέρασε το 1993 στους Γιώργο Παπανδρέου και Άκη Γεραλέξη στην Πρέβεζα, και το 1996 στους Αθηναίους που εξερευνούσαν ολόκληρη την Ελλάδα. Η μαζικότητα του αθλήματος βέβαια και ο λεγόμενος «χαμός» ξεκίνησε από το 2004 και μετά. Πλέον στο σποτ της Βουλιαγμένης σε ιδανικές συνθήκες, μπορεί κανείς να συναντήσει μέχρι και 300 άτομα στο νερό να περιμένουν το τέλειο κύμα.  

Τελικά τι είναι το surf; Καλή η ιστορία, όμως τι είναι τελικά το surf;Το surf είναι κάτι μαγικό. Θεωρείται extreme sport και όπως όλα τα extreme sports, εκκρίνει αδρεναλίνη, άρα εύκολα γίνεται «εθισμός». Βέβαια υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ των surfers και των ατόμων που απλώς κάνουν surf. Κάνουν δηλαδή ποδήλατο, snowboard, skate κ.λπ. και μέσα σε όλα κάνουν και surf. Από την άλλη οι surfers βλέπουν το surf ως κάτι πιο mental. Είναι κοντά στη φύση, επικοινωνούν και εκφράζονται εντελώς διαφορετικά μέσα από αυτό. Γίνονται μέρος της φύσης, την ζουν και την βιώνουν περισσότερο. Μέσα από το surf, ο άνθρωπος μπορεί να αναθεωρήσει βασικές “αξίες” του δυτικού κόσμου, και να δει τις πραγματικές.  Αν με ρωτούσε κανείς πού είναι το ομορφότερο μέρος στο κόσμο θα του απαντούσα «εκεί που έχει καλό κύμα και ένα υποτυπώδες κατάλυμα». Και από φαί; Κάπως θα βρεθεί η άκρη. Αρκεί να έχει κύμα. Μια άποψη που πιστεύω επικρατεί στο μυαλό των περισσότερων Ελλήνων surfers. Όπως μου είχε πει κάποτε και ένας φίλος από τους πιο γνωστούς surfers στην Ελλάδα, ο Κωνσταντίνος Χατζόπουλος, «…έχω το surf μου, είμαι πλούσιος. Μπορεί να μην έχω φράγκο, αλλά με το surf νοιώθω ο πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο». Είναι η απόλυτη ψυχοθεραπεία, το απόλυτο ζεν. Είναι τρόπος ζωής. Άπαξ και κάποιος ξεκινήσει δυναμικά το surf, μέσα σε πολύ λίγο καιρό ολόκληρη η ζωή του θα καθορίζεται πλέον από αυτό το άθλημα, από την αναζήτηση του τέλειου κύματος. Εκείνη η μαγική ώρα που βρίσκεσαι όρθιος στη σανίδα σου και τσουλάς πάνω στο κύμα, αισθάνεσαι ανίκητος και ότι τα πάντα είναι δυνατά. Εξάλλου το κύμα είναι σαν τις γυναίκες. Δεν μπορείς ποτέ να το κάνεις δικό σου, να το κατακτήσεις. Μπορείς μόνο να πάρεις λίγο από την ενέργειά του. Αλλά αυτή η ενέργεια φτάνει για να θες κι άλλο… κι άλλο… κι άλλο.

Εξοπλισμός και τι τελικά χρειάζεσαι Τι χρειάζεται κάποιος για να κάνει surf; Πολύ λίγα και συνάμα πολλά. Με μια σανίδα, μπορεί πολύ εύκολα κάποιος να ξεκινήσει surf το καλοκαίρι, ενώ το χειμώνα θα χρειαστεί και μια στολή. Στην Ελλάδα βέβαια δεν είναι φθηνό άθλημα, μια και η αναζήτηση του κύματος μπορεί να κοστίσει πολλά σε βενζίνες. Όμως πέρα από τον βασικό εξοπλισμό, χρειάζεται ακόμα δίψα για περιπέτεια, όρεξη για ταξίδια, επιμονή και πολλή πολλή υπομονή. 

Προτείνω ο καθένας από εσάς με την πρώτη ευκαιρία που θα του δοθεί, να δοκιμάσει. Πριν δοκιμάσετε όμως, μην ξεχνάτε:

• Το surf δεν θα σε βοηθήσει να ρίξεις γυναίκες. Οι πιο πολλές που κάνουν είναι καλύτερες από σένα. 
• Το surf δεν θα σε βοηθήσει να εντυπωσιάσεις την παρέα σου. Ίσως το καταφέρεις, μέχρι να σε δουν να κάνεις. 
• Και, τέλος, το surf δεν θα σε κάνει πλούσιο, δημοφιλή κ.λπ. Το πιθανότερο είναι να τρως όλα σου τα λεφτά στις βενζίνες και σε νέο εξοπλισμό. Αλλά σίγουρα το surf μπορεί να σε βοηθήσει να γίνεις καλύτερος άνθρωπος.