Στις 23 Σεπτεμβρίου 1939, ο Σίγκμουντ Φρόιντ πέθανε στο Λονδίνο, εξόριστος από τη Βιέννη που είχε γίνει σχεδόν συνώνυμη με το όνομά του. Ογδόντα επτά χρόνια αργότερα, πολλές από τις θεωρίες του έχουν αμφισβητηθεί, αναθεωρηθεί ή εγκαταλειφθεί από τη σύγχρονη επιστήμη
Έγραφε για όμορφα μέρη, design, ταξίδια, γκολφ και για εκείνη τη γαλλική εκδοχή του art de vivre που δεν ταυτίζει την πολυτέλεια μόνο με την τιμή, αλλά με τον τρόπο που επιλέγουμε να ζούμε
Ο θάνατος του 27χρονου γιου της, Πρίσλεϊ Γκέρμπερ, φωτίζει με τον πιο σκληρό τρόπο μια πλευρά της Σίντι Κρόφορντ που βρισκόταν πάντα πίσω από τις φωτογραφίες: τη μητέρα. Πίσω από το supermodel που έμαθε να μεγαλώνει μπροστά στον φακό, υπήρχε μια γυναίκα που είχε αποφασίσει εδώ και χρόνια ότι το πολυτιμότερο πράγμα που είχε δεν ήταν η ομορφιά, η επιτυχία ή η αιώνια νεότητα. Ήταν ο χρόνος με την οικογένειά της
Μετά από χρόνια oversharing, close friends, likes και προσωπικών ζωών που έμοιαζαν να μεταδίδονται σε live σύνδεση, κάτι αλλάζει. Η πιο online γενιά αρχίζει να ανακαλύπτει την πολυτέλεια του να μη γνωρίζουν όλοι πού βρίσκεται, με ποιον είναι και τι αισθάνεται. Και ίσως το πραγματικό status symbol της εποχής να μην είναι πλέον η προσοχή, αλλά η ιδιωτικότητα
Γεννήθηκε μέσα σε μία από τις πιο φωτογενείς οικογένειες της Αμερικής, μπήκε στη μόδα πριν ενηλικιωθεί και είχε όλα όσα, από έξω, μοιάζουν με προνόμιο
Κάποτε το «πάμε για ένα ποτό;» ήταν η αυτονόητη πρόσκληση για να γνωρίσεις κάποιον, να δεις τους φίλους σου ή απλώς να μη μείνεις σπίτι. Τώρα, από το Λονδίνο και το Βερολίνο μέχρι τη Νέα Υόρκη και το Τορόντο, μια διαφορετική μορφή εξόδου αποκτά κοινό: social saunas, cold plunges, μουσική, DJ sets, breathwork και συζητήσεις με αγνώστους – συχνά χωρίς κινητά και χωρίς αλκοόλ
Υπήρξε το κορίτσι που καθόρισε το boho των 2000s, η γυναίκα που είδε την προσωπική της ζωή να γίνεται πρωτοσέλιδο και η ηθοποιός που χρειάστηκε χρόνια για να ξεφύγει από την ίδια της την εικόνα. Στα 44 της, μητέρα τριών παιδιών και πρωταγωνίστρια του νέου WAR, η Sienna Miller μοιάζει να βρίσκεται επιτέλους σε εκείνο το σημείο της ζωής όπου δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι είναι κάτι περισσότερο από αυτό που κάποτε έβλεπαν οι άλλοι
Γιορτάζουμε γενέθλια, γάμους, πτυχία, γεννήσεις, επαγγελματικές επιτυχίες και όλες εκείνες τις στιγμές που έχουν μια συγκεκριμένη ημερομηνία και μπορούν να χωρέσουν σε μια φωτογραφία. Κι όμως, όσο μεγαλώνουμε, ανακαλύπτουμε ότι μερικές από τις σημαντικότερες αλλαγές της ζωής μας συνέβησαν αθόρυβα, χωρίς λουλούδια, χωρίς συγχαρητήρια και συχνά χωρίς να θυμόμαστε καν πότε ακριβώς έγιναν
Ο Σεπτέμβριος έχει ήδη προχωρήσει, οι βαλίτσες έχουν επιστρέψει στις ντουλάπες, τα σχολεία άνοιξαν, τα ημερολόγια γέμισαν και το καλοκαίρι αρχίζει σιγά σιγά να αποκτά τη θολή απόσταση μιας ανάμνησης. Ίσως, λοιπόν, αυτή να είναι η κατάλληλη στιγμή για μια ερώτηση που αποφεύγουμε όσο βρισκόμαστε ακόμη σε διακοπές: η ζωή στην οποία επιστρέψαμε είναι πράγματι εκείνη που θέλουμε να ζούμε;
Προίκα, πολιτικός γάμος, διαζύγιο, επώνυμο, ισότητα μέσα στην οικογένεια: πίσω από τη γυναίκα που η Ιστορία θυμάται συχνά ως «σύζυγο του Ανδρέα» υπάρχει μια πολύ πιο αυτόνομη ιστορία
