Ο Αντώνης Καρπετόπουλος γράφει μια παραίνεση, ένα χρόνο μετά το θάνατο του Σαββόπουλου
Υπάρχει η εντύπωση πως ο Διονύσης έλεγε διαρκώς ιστορίες, αλλά δεν είναι έτσι. Κυρίως άκουγε και παρατηρούσε κι έχω την εντύπωση πως ήταν αυτή η κοινωνικότητα του που λειτούργησε ως καύσιμο για την ίδια την δουλειά του.