Καλώς τον πάλι…
Ο Σιμεόνε οδήγησε την Ατλέτικο ξανά στα ημιτελικά του Τσάμπιονς λιγκ – και ίσως και σε ένα τελικό, σχεδόν δέκα χρόνια μετά τον προηγούμενο.
Το πρώτο εικοσάλεπτο της Ατλέτικο Μαδρίτης κόντρα στην Μπαρτσελόνα στο Μετροπολιτάνο δεν ήταν δύσκολο: ήταν εφιαλτικό. Η Μπαρτσελόνα είχε την πρώτη της ευκαιρία 33 δευτερόλεπτα μετά την έναρξη του ματς. Ο Γιαμάλ έκανε το 0-1 πριν καλά καλά το ματς ξεκινήσει και έμοιαζε πυραυλοκίνητος. Ο Τόρες έσβησε το 0-2 με το οποίο η Ατλέτικο προηγούταν χάρη στην ιστορική της νίκη στο Καμπ Νου χωρίς οι γηπεδούχοι να καταλάβουν πως. Η Μπάρτσα, χωρίς τον Λεβαντόφσκι, τον Ράσφορντ και τον Ραφίνια, αλλά απολύτως λειτουργική επιθετικά έμοιαζε έτοιμη να κάνει την μεγαλύτερη ίσως ανατροπή στην ιστορία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου συντρίβοντας τους γηπεδούχους που προσπαθούν μέσω του Τσάμπιονς λιγκ να σώσουν την χρονιά τους. Οι κάμερες έδειχναν σχεδόν μετά από κάθε φάση τον Σιμεόνε να φωνάζει στους δικούς του «ήρεμα ήρεμα»: ο κόουτς ήξερε ότι έπρεπε η άμυνα του να πάψει να συμπεριφέρεται πανικόβλητα – κυρίως ο Λαγκλέ, πρώην παίκτης της Μπαρτσελόνα και μέχρι εκείνη την στιγμή αρνητικός πρωταγωνιστής αφού φαινόταν να φταίει και στα δυο γκολ. Ο Σιμεόνε ήξερε ότι η ομάδα του ένα γκολ θα το βρει και αν αυτό συνέβαινε το ματς θα άλλαζε. Όταν ο Λούκμαν έκανε το 1-2 στην μόλις δεύτερη επικίνδυνη επίσκεψη της Ατλέτικο στην περιοχή της Μπάρτσα ο Τσόλο κατάλαβε ότι το ματς άλλαξε. Το κουμπί γύρισε. Κι ότι ο ίδιος θα οδηγούσε την Ατλέτικο ξανά στα ημιτελικά του Τσάμπιονς λιγκ – και ίσως και σε ένα τελικό, σχεδόν δέκα χρόνια μετά τον προηγούμενο. Είναι λίγοι οι προπονητές που το έχουν κάνει με μια ομάδα. Και ακόμα λιγότεροι αυτοί που το έκαναν δείχνοντας μάλιστα ένα άλλο ποδόσφαιρο.
Διαβάστε περισσότερα στο karpetshow.gr
