Κέβιν Κίγκαν: Ο άνθρωπος που έγινε βασιλιάς
Όλη η καριέρα του Κίγκαν ήταν μια προσπάθεια ενός απλού παιδιού να φτάσει στην κορυφή του κόσμου αποδεικνύοντας ότι το ποδόσφαιρο μπορεί να κάνει πραγματικότητα κάθε όνειρο.
Βρήκα βαθιά συμβολικό ότι ο μεγάλος Κέβιν Κίγκαν έφυγε από την ζωή με την λήξη του μουντιάλ. Δεν ξέρω αν είδε το ματς των Αγγλων με την Αργεντινή: στο μυαλό μου θέλω να πιστεύω πως ναι. Κι αφού το είδε αποφάσισε να φύγει λέγοντας πως δεν θέλει να έχει πλέον σχέση με το τωρινό αγγλικό ποδόσφαιρο. Όχι γιατί δεν είναι όμορφο – ίσα ίσα που είναι πιο λαμπερό από τις εποχές που αυτός μεσουρανούσε ως ποδοσφαιριστής. Αλλά γιατί δεν έχει την βρετανικότητα, που είχε εκείνο του μεγάλου Κεb.
Όλη η καριέρα του Κίγκαν ήταν μια προσπάθεια ενός απλού παιδιού να φτάσει στην κορυφή του κόσμου αποδεικνύοντας ότι το ποδόσφαιρο μπορεί να κάνει πραγματικότητα κάθε όνειρο. Ο Κέβιν Κίγκαν ήταν γιος ενός ανθρακωρύχου, που μεγάλωσε κάτω από τους συννεφιασμένο ουρανό του Γιορκσάιρ. Φοίτησε σε καθολικό κολέγιο, αρχικά έπαιζε κρίκετ, αρκετά καλά μάλιστα, και σύμφωνα με την βιογραφία του ήταν μια καλόγρια – η αδελφή Μέρι Ολιβερ – που τον έπεισε ότι το πεπρωμένο του ήταν το ποδόσφαιρο: ο αδερφός της ήταν προπονητής της τοπικής ομάδας. Ο Κίγκαν ήταν ένα παιδί της εργατικής τάξης που, μέχρι το τέλος της ταινίας, καταφέρνει να κατακτήσει τον κόσμο. Κάποτε ο Μπίλ Σάνκλεϊ – ο θρυλικός προπονητής της Λίβερπουλ – είχε πει ότι χάρη στον Κίγκαν ονειρεύτηκε τον «σοσιαλισμό εφαρμοσμένο στο ποδόσφαιρο». Όταν τον ρώτησαν τι θέλει να πει ακριβώς πρότεινε στους δημοσιογράφους να ξαναδούν ένα γκολ του Κεβ στον τελικό του κυπέλου Αγγλίας του ’74 – για την ακρίβεια το γκολ του 3-0. «Είναι μια οργανωμένη προσπάθεια, γρήγορη και ακριβής στην οποία συμμετέχουν πολλοί επομένως είναι σοσιαλιστική» είπε ο Σάνκλεϊ. «Την ολοκληρώνει ο Κίγκαν ο πιο προικισμένος από όλους. Γιατί ο σοσιαλισμός πρέπει να βοηθά τις κοινωνίες, αλλά και να αναδεικνύει τον προικισμένο άνθρωπο. Αυτόν που ποτέ δεν ξεχνά ότι οφείλει να βοηθά το σύνολο» είπε ο Σάνκλεϊ. Αυτό δείχνει ότι ο Κίγκαν ήταν πηγή έμπνευσης. Αλλά και ότι γήπεδο παρά το σταριλίκι του έπαιζε πάντα με την νοοτροπία προσφοράς του παιδιού της εργατικής τάξης.
Διαβάστε περισσότερα στο karpetshow.gr