Ο Γουόκαπ δεν πρόδωσε κανέναν

Δεν το κρύβω ότι παρακολουθώ όλη αυτή την ιστορία της διένεξης του Τόμας Γουόκαπ με τον Ολυμπιακό, όχι με αγωνία για το πως θα καταλήξει, αλλά με μια μόνιμη απορία για το πως γίνεται οι οπαδοί που σχολιάζουν τα όσα συμβαίνουν να μην καταλαβαίνουν πως οι παίκτες είναι χρόνια τώρα μεγάλες επιχειρήσεις με στόχους και ατζέντα που ελάχιστα έχουν να κάνουν με το σε ποια ομάδα αγωνίζονται. Ο Γουόκαπ κατηγορείται για έλλειψη σεβασμού στον προπονητή του που τον ανέδειξε και τον στήριξε, για αντιεπαγγελματική συμπεριφορά απέναντι στην ομάδα, για προδοσία του κόσμου του Ολυμπιακού κτλ κτλ. Κι αν υποθέσουμε πως όλα αυτά ισχύουν και πάλι τα ανάθεμα μου φαίνονται απλές εκρήξεις ανωριμότητας. Διότι δεν διακρίνω κάποιο πρόβλημα του Γουόκαπ: ο Τεξανός κοιτάζει την πάρτι του. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πως γίνεται τόσος πολύς κόσμος να μην καταλαβαίνει ότι ο επαγγελματίας αθλητής δεν είναι οπαδός, δεν νιώθει υποχρέωση απέναντι σε κανένα και δεν αισθάνεται ότι χρωστάει. Φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις. Αλλά ο κανόνας είναι άλλος.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Διαβάστε επίσης

THE KARPET SHOW

Ολυμπιακός: H πιο παράξενη πρεμιέρα

Μάλλον θα γελούσε

Δεν χωρά αμφιβολία πως ο Ολυμπιακός βοήθησε τον Γουόκαπ να χτίσει μια καριέρα που πριν αυτός βρεθεί στον Ολυμπιακό έμοιαζε αρκετά δύσκολο να αποκτήσει τέτοια λάμψη. Αν του έλεγες του Γουόκαπ όταν έπαιζε στην Ζαλγκίρις ότι στην πορεία της καριέρας του θα κέρδιζε την Ευρωλίγκα και θα έπαιζε στο Final 4 σχεδόν κάθε χρόνο μάλλον θα γελούσε: το λέω μετά λόγου γνώσεως γιατί τον έχω γνωρίσει και ξέρω ότι έχει και χιούμορ. Κάποιος θα πει ότι το γεγονός ότι όλα αυτά συνέβησαν θα πρεπε να του δημιουργεί ένας είδος ηθικής υποχρέωσης απέναντι και στον Γιώργο Μπαρτζώκα και στον Ολυμπιακό. Οποιος το λέει δεν ξέρει τι μυαλά κουβαλάνε οι παίκτες. Ελάχιστοι παίκτες πιστεύουν ότι μια ομάδα – πόσο μάλλον ένας προπονητής – έφτιαξε την καριέρα τους. Η συντριπτική πλειοψηφία θεωρεί ότι η ομάδα τους χρωστάει. Ότι είναι η δική τους παρουσία που της επέτρεψε να κάνει βήματα μπροστά. Και σχεδόν όλοι νιώθουν, όταν η ομάδα πιάσει ένα στόχο, ότι πρέπει να τους δώσει κάτι παραπάνω. Ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με περιπτώσεις όπως του Γουόκαπ, που έχει γνωρίσει αποθεώσεις απλά γιατί έκανε κάποιες χαμαλίδικες δουλειές, το ότι θα σκεφτόταν ότι δεν χρωστά τίποτα και του χρωστάνε τα πάντα μου έμοιαζε δεδομένο. Απλά δεν περίμενα ότι οι Αγγελόπουλοι θα έδειχναν τέτοια ψυχραιμία και δεν θα του έδιναν τα λεφτά που απαιτεί. Γνωρίζοντας πως ίσως ο πιο βασικός λόγος για να τα πάρει είναι και το ελληνικό του διαβατήριο.

Πόσα να δώσει στον Φουρνιέ;