Ιλένα Μπόγρη: To Life & Passion Coaching και το View Master της αλλαγής

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

«Λέξεις λέξεις, λέξεις..από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου αυτό ήταν το αγαπημένο μου παιχνίδι. 5 χρονών στις οικογενειακές γιορτές, οι συγγενείς μου δίναν ο καθένας μια λέξη και σε πολύ μικρό χρόνο με βάζαν να χτίσω την δική μου ιστορία. Μεγαλώνοντας με μαγεύαν όλο και πιο πολύ, πως παράξενα βαλμένες η μία δίπλα στην άλλη σαν βαγόνια τρένου, μπορούσαν να σε ταξιδέψουν κάθε φορά σε διαφορετικά μέρη, κλίνοντας την λέξη «εξωτικό» σ όλο της το φάσμα: Απ τα πράσινα νερά του Μαυρικίου ως την downtown slang της Ομόνοιας.»Η Ιλένα σπούδασε δημοσιογραφία και για παραπάνω από 20 χρόνια περπάτησε χιλιόμετρα τυπωμένου χαρτιού περιοδικού, εφημερίδας και digital. Συνεργάστηκε με πολλά έντυπα ως columnist όπως και με έντυπα του διεθνή τύπου.Οι προσωπικές της προκλήσεις και οι ανησυχίες της κάποια στιγμή την προσγείωσαν στον  πλανήτη του life coaching. Από εκεί ξεκίνησε ένα ακόμα ταξίδι που την βρήκε να δεσμεύεται όχι μόνο να εξερευνήσει γι’ ακόμα μια φορά το πάθος της να μάθει κι άλλα,  αλλά και την ορμή της για το πραγματικό νόημα της ευδαιμονίας. Πήρε την απόφαση να σπουδάσει Life Coaching- Strategic Intervention στην Αμερική για να μεταδόσει τον ιό της πρόκλησης παραπέρα. Με την μεγάλη τύχη να βρεθεί στα θρανία του μεγαλύτερου στον πλανήτη Master Coach, Tony Robbins, “the highest priest of  human potential” -όπως τον αποκάλεσαν οι Νew York Times.«Ξέρεις, όταν είσαι έτοιμος για την αλλαγή γίνεται κάτι στην ζωή σου, που πολύ απλά σου τραβάει την σκανδάλη. Κλικ, εκπυρσοκρότηση κι έρχεται τούμπα το κοσμικό τραπέζι για σένα. Είναι εκείνη η στιγμή που οι εσωτερικές σου ερωτήσεις διαδέχονται η μια την άλλη. «Ποια είναι η βάση σου;» «ποια θα θελες να είναι;» κι ακόμα καλύτερα « ποια ονειρεύτηκες να είναι;». Κι αλήθεια για σκέψου λίγο, πόσο τέλειος ήχος είναι το ερωτηματικό!Δεν έχει σημασία τι είδους θα ναι το κλικ, αρκεί να λάβει χώρα. Σε μένα έτυχε να είναι ένας χωρισμός που, ξέρεις το στυλ. Είμαι σίγουρη σου χει τύχει και σένα. Ναι ναι αυτό που πέφτεις στα παρκέ ή κοιτάς τα ταβάνια κι έχεις κάνει copy την Χέλμη στα «Κόκκινα Φανάρια»: «Μην φύγεις Ντορή μου θα φαρμακωθώ. Θα πέσω στη θάλασσα να πνιγώ»..χαχαχα..έρως φαρμακοποιός…ούτε φαρμακώθηκα, ούτε με κατάπιαν οι μαύροι ωκεανοί. Το επόμενο πλάνο με βρήκε να χτυπώ το κουδούνι της life coach μου. Εχοντας κάνει ψυχανάλυση πριν χρόνια ήξερα ακριβώς τι ζητούσα. Και το βρήκα. Κι έτσι γίνεται συνήθως, αν καταφέρεις ν απομακρυνθείς λίγο από το γεγονός που εκείνη την ώρα σε πληγώνει, προσπαθήσεις ν ανοίξεις το κάδρο σου και βαδίσεις προς τα μπρος, θα δεις ότι όλο το «κακό» ντηλ τελικά γίνεται για την εξέλιξή σου. Για το επόμενο σκαλοπάτι στην ανάβασή σου. Βέβαια αν βγάλεις σε γκάλοπ την ερώτηση «σου αρέσουν οι εκπλήξεις;” όλοι θα πουν «ουυυυ πολύ». Ολοι τρελαινόμαστε και θέλουμε τις εκπλήξεις, τα πακέτα δώρων που τα ανοίγουμε και μέσα κρύβουν θησαυρούς, το κουτί με το μονόπετρο, το άγιο δισκοπότηρο. 

Μας έχουν εκπαιδεύσει όμως να συνδέουμε τη λέξη «έκπληξη» με σεκάνς του happy κινηματογράφου: Το περιεχόμενο του κουτιού να είναι πάντα το αναπάντεχα καλό, με πυροτεχνήματα να σκάνε, φιλιά “for ever”, και γενικότερα να παίζει απ τα ηχεία, σ όλα τα δωμάτια της ζωής μας ένα “for ever”. Ασφάλεια, βεβαιότητα. Θυμάμαι πάντα την ατάκα του Steven Hawking που είπε: «Εχω παρατηρήσει πως ακόμα κι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι τα πάντα είναι προκαθορισμένα κι ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να τα αλλάξουμε, έχουν την έννοια να κοιτάξουν δεξιά- αριστερά πριν διασχίσουν το δρόμο».Tίποτα δεν είναι καρφωμένο. Όλα μπορούν ν αλλάξουν προς το καλύτερο. Στην ταινία 1001 γραμμάρια του Bent Hamer ακούγεται κάπου «Η ανάγκη μας  για σταθερές στην ζωή δεν είναι παρά μια βολική λύση παρηγοριάς». Νομίζω ότι το καλύτερο που μας έμαθε αυτή εδώ η λέξη «κρίση», είναι πόσο πολύτιμο πράγμα μας είναι η αβεβαιότητα. Ξανακρέμασε στο οπλοστάσιο παλιές ξεχασμένες λέξεις όπως «ευάλωτος», «ρίσκο», «ενσυναίθηση», «ορμή».Ναι είμαι παθιασμένη με τη ζωή,σε χρόνιο έρωτα μαζί της και με με το ντεπόσιτο πάντα φουλαρισμένο με συναισθηματική βαλβολίνα. Γι αυτό και διάλεξα για μότο στη ραδιοφωνική εκπομπή μου «Η ζωή είναι ένα προκλητικό παιχνίδι. Παίξτο.» Παίξτο όμως με όλες σου τις αισθήσεις στο τέρμα

Παθιασμένη με όλους εκείνους τους ανθρώπους που προσπερνάνε την μπλόφα της πανοπλίας, το κοινωνικά αποδεκτό, όλο αυτό το «τι θα πει ο κόσμος» και οδηγούν το όχημά τους κατευθείαν στ όνειρό τους. Σ αυτό που πραγματικά ποθούν, που τσιτώνει τις φλέβες τους. Και ναι, ναι έχω δει πάρα πολλούς ν αλλάζουν, ν ανακαλύπτουν μέσα τους εκείνη την πολύ συγκεκριμένη δύναμη που δίνει το ευλογημένο μπαμ στα μπαλόνια, αυτό τον ελαφρύ εκρηκτικό ήχο, που ανοίγει την κούρσα των παλμών της καρδιάς σου. Αχ, τι ωραία!Και ο.κ αντιμετωπίζουμε τον πόνο, την ταλαιπωρία, τις συγχύσεις στις επιλογές μας, αλλά δεν γίνεται ν αφήσουμε το βάρος τους να πνίξει την άγρια χαρά μας. Γι αυτό δεν έχει σημασία τι, αλλά χρειάζεται να βρεις τα πράγματα που αγαπάς. Να πας να τα συναντήσεις. Να τα προκαλέσεις. Κι άσε κάτω,  τώρα όμως, εκείνο το πασέ του Νίτσε «ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό». Που πάω στοίχημα είναι και από τα πιο πολυποσταρισμένα καδράκια στα social media. Δεν πιστεύω καθόλου σ αυτό. Τα πράγματα που επιλέγουμε να μας πυροβολούν μας κάνουν θυμωμένους και λυπημένους. Η μασίφ δύναμη σε μας έρχεται απ τις καλές μας στιγμές. Απ το να δίνουμε χωρίς να περιμένουμε, απ τον πηγαίο έρωτα, απ όλη την αγάπη που πήραμε στην παιδική μας ζώνη, απ την ικανοποίηση της δουλειάς που αγαπάμε. Αυτά είναι που θα σε κρατήσουν ολόκληρο, αυτά κιόλας είναι η uhu που θα σε συγκολήσουν όταν σπάσεις.  Είναι κι αυτές οι κλισέ εκφράσεις βρε παιδί μου, καρφωμένες στο υποσυνείδητό μας, ξέρεις, προτάσεις που καθημερινά χρησιμοποιούμε απ το κουτί του ασυνείδητου, αλλά οu la la μόνο δικές μας δεν είναι . Εκατοντάδες φράσεις που υπάρχουν στην κουλτούρα μας και πρώτα τις «τσιμπάμε» από το οικογενειακό περιβάλλον κι έπειτα τις φοράμε κατάσαρκα σαν τι- σερτ. Για πότε γίνονται οι πεποιθήσεις μας, η ζωή μας η ίδια.Μιλούσα πρόσφατα με φίλο που βρίσκεται μέσα σ’ έναν κλινικά νεκρό γάμο, για την πολιτική επικαιρότητα όταν ξαφνικά μέσα στον λόγο του πέρασε σαν φωτεινή επιγραφή «τι να διαλύσει το σπίτι του;» μ ένα τρόμο να σέρνεσαι σαν μουσικό χαλί στο ηχόχρωμα της φωνής του”. Στην προσπάθειά του να μου εξηγήσει την θέση κάποιου πολιτικού, μου εξηγούσε άθελά του, με τι τόσο καιρό έτρεφε αυτήν την εμμονή του να διατηρεί στη ζωή του κάποια συνθήκη που κάπως, κάπου, κάποτε στο παρελθόν, λειτουργούσε θετικά για εκείνον, του έδινε χαρά, αλλά που έχει μεταλλάξει το τώρα του σε ελλειμματικό και με πόνο.Οταν  πήρα το «ασανσέρ» για το life coaching, δεν πίστευα πόσο βαθιά μπορούν να μας επηρεάσουν τα story που λέμε ο καθένας στον εαυτό του καθημερινά. Σου λέω, άλλο νόημα, άλλο πηλίκο, άλλο σενάριο ζωής…Φαντάσου το άσπρο και το μαύρο έτσι;Κι αν το ψάξεις δηλαδή, θ ανακαλύψεις ότι η ανθρωπότητα έχει προχωρήσει όχι επειδή ήταν υπεύθυνη, προσεκτική, κι όλα στην θέση τους βαλμένα, αλλά όποτε ήταν παιχνιδιάρα, επαναστάτρια και με τα ζάρια να αιωρούνται στον αέρα. Για να έχεις τον έλεγχο πρέπει πρώτα να τον χάσεις. Εντελώς όμως.

http://www.ilenabogri.comfb page: Life & Passion—————————————————————-