Κλείσε τα μάτια και φίλα με
Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί το κάνεις αυτό; Να κλείνεις ενστικτωδώς τα μάτια, όταν φιλιέσαι με το αντικείμενο του πόθου σου; Οι επιστήμονες βρήκαν την απάντηση και δεν είναι αυτή που νομίζεις… Της Χριστίνας Φαραζή
Από τα κινηματογραφικά φιλιά μέχρι εκείνα που θα δεις στην αληθινή ζωή, πουθενά δεν θα βρεις ερωτευμένο ζευγάρι να φιλιέται με τα μάτια ανοιχτά. Κι αυτό όχι γιατί το κλείσιμο των ματιών κατά τη διάρκεια του φιλιού αποτελεί ένδειξη ρομαντισμού, πάθους και συναισθηματισμού, ούτε γιατί το eye contact εκείνη τη στιγμή είναι άβολο και αμήχανο, αλλά γιατί… έτσι θέλει ο εγκέφαλός μας
Σύμφωνα με επιστημονική έρευνα του Πανεπιστημίου του Royal Holloway του Λονδίνου, που δημοσιεύτηκε στη Journal of Experimental Psychology: Human Perception and Performance και έθεσε επί του μικροσκοπίου το κλείσιμο των ματιών στο φιλί, ο εγκέφαλος είναι εκείνος που ευθύνεται για την αντανακλαστική αυτή κίνηση.
Οι γνωστικοί ψυχολόγοι Polly Dalton και Sandra Murphy διεξήγαγαν πειράματα, που δεν περιελάμβαναν φιλιά, αλλά εργασίες που σχετίζονταν με την όραση, τις οποίες ανέθεσαν στους συμμετέχοντες, ενώ ταυτόχρονα μετρούσαν πόσο ευαίσθητη ήταν η αφή τους.
Όπως ανακάλυψαν «η ευαισθητοποίηση της αφής εξαρτάται από το επίπεδο αντίληψης σε μια παράλληλη οπτική εργασία».
Με απλά λόγια, ο ανθρώπινος εγκέφαλος δυσκολεύεται να διαχειριστεί δύο αισθήσεις ταυτόχρονα, εν προκειμένω την όραση και την αφή, να επεξεργαστεί δηλαδή την αίσθηση της αφής όταν παράλληλα αναλύει οπτικά ερεθίσματα και έτσι, τη στιγμή που αρχίζει το φιλί, τα μάτια αντανακλαστικά κλείνουν.
«Όταν εστιάζουμε την προσοχή μας σε ένα οπτικό ερέθισμα, μειώνεται η επίγνωση των άλλων αισθήσεων. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το λαμβάνουν υπ’ όψιν οι σχεδιαστές αυτοκινήτων, αεροπλάνων και άλλων μηχανημάτων στα οποία η ασφάλεια έχει ζωτική σημασία», εξηγεί η Polly Dalton και συνεχίζει:
«Τα ευρήματά μας εξηγούν γιατί κλείνουμε τα μάτια όταν θέλουμε να εστιάσουμε την προσοχή μας στις άλλες αισθήσεις μας. Είναι ο τρόπος που έχουμε για να κατευθύνουμε τις νοητικές δυνάμεις μας προς αυτό που πραγματικά μας ενδιαφέρει τη δεδομένη στιγμή».
