Τι έχω αποκομίσει από το τρέξιμο μέχρι σήμερα – Μέρος 2ο

Αρχικά.

Παραμένω αρχάριος. Και το καταλαβαίνω κάθε μέρα που τρέχω. Ακόμα και αν είμαι αρκετά γερός ώστε να τρέξω τον πρώτο μου Μαραθώνιο, θα είμαι τότε ένας αρχάριος μαραθωνοδρόμος.

Ημιμαραθώνιος.

Θα το έκανα ούτως ή άλλως. Επικράτησε η αφέλειά μου.  Έβαλα πείσμα να τρέξω και να τερματίσω τον ημιμαραθώνιο της Αθήνας. Το έκανα. Εξαντλήθηκα όμως γιατί δεν ήμουν έτοιμος, τραυματισμένος γαρ, βλ. Μέρος 1^ο. Επιβίωσα, αλλά το συμπέρασμα είναι ότι όσο και αν τελικά η αίσθηση του τερματισμού είναι όντως απολαυστική, δεν αξίζει να ρισκάρεις τόσο πολύ ώστε να θυσιάσεις δια παντός την δυνατότητά σου να τρέχεις. Την γλίτωσα φτηνά.

Χρόνος.

Για τους ανυπόμονους, εγώ συγκαταλέγομαι σε αυτούς, είναι το χειρότερο κομμάτι του τρεξίματος. Χρειάζεται χρόνος για τα πάντα. Χρόνος για να προσαρμοστεί το σώμα, χρόνος για να προσαρμοστεί το μυαλό. Δεν μπορείς να εκβιάσεις την προσαρμογή στα δεδομένα ενός νέου αθλήματος έτσι απότομα. Τα αποτελέσματα της βίαιης προσαρμογής, είναι κατανοητό ότι δεν είναι ευχάριστα. Σιγά σιγά.

Προπόνηση 1.

Προπόνηση με την προπόνηση αντιλαμβάνεσαι ένα παράδοξο. Το σώμα έχει τις καλές και τις κακές ημέρες. Μία μέρα μπορεί να πετάς. Την άλλη μέρα τα πόδια να είναι ασήκωτα. Από το πουθενά τη μία μέρα αποδίδεις καλύτερα από ότι μέσα σε έναν αγώνα, την άλλη μέρα δεν μπορείς να φτάσεις στον προορισμό σου και η προπόνηση μοιάζει ατελείωτη. Όμως κάθε φορά στο τέλος είτε νιώθεις το σώμα σου καλά, είτε νιώθεις καταρρακωμένος, το μυαλό είναι καλύτερα. Κάθε προπόνηση δεν βοηθάει μόνο ώστε το μυαλό να σε σπρώξει για την επόμενη. Κάθε προπόνηση βοηθάει για να πάει καλύτερα η επόμενη μέρα.

Προπόνηση 2.

Η προπόνηση έχει αρχίσει να γίνεται πιο μεθοδική. Στην αρχή απλά βάζεις στόχους. Στόχος για παράδειγμα ο πρώτος αγώνας, τα πρώτα 5 χλμ, τα πρώτα 10 χλμ, το πρώτο ορεινό τρέξιμο το πρώτο 20άρι και πάει λέγοντας. Όλα είναι καινούρια. Βάζεις στόχους όχι τόσο για να δημιουργήσεις κίνητρα. Βάζεις στόχους από άγνοια. Ο τερματισμός θα έρθει, το ορεινό τρέξιμο θα γίνει, ούτως ή άλλως είναι από μόνη της η βόλτα απολαυστική. Χωρίς σωστή και δομημένη προπόνηση όμως από απόλαυση το τρέξιμο μπορεί να γίνει βάσανο. Και δεν είναι απαραίτητο να είναι εξαντλητική προπόνηση για να σπάσουν όλα τα ρεκόρ. Μπορεί να είναι προπόνηση συντήρησης, χαλαρή, και προσαρμοσμένη στις δυνατότητές μας. Ή και σκληρή, αυτό εξαρτάται από τον καθένα. Στο κάτω κάτω της γραφής βάζεις στόχους, με βασικότερο αυτόν του να γίνεις  και να παραμείνεις δρομέας, αλλά τι να τους κάνεις τους στόχους αν δεν ξέρεις σημάδι για να τους πετύχεις;

Τραυματισμοί.

Παραμένουν οι παλαιοί και καραδοκούν νέοι. Δεν πρέπει να ξεχνάμε τι πάθαμε στο παρελθόν, πως και γιατί το πάθαμε. Φροντίζουμε το σώμα μας και αυτό θα μας ανταποδώσει την φροντίδα με καλύτερα αποτελέσματα. Ομολογώ ότι αυτό δεν γίνεται πάντα, οπότε είτε θα ξυπνήσει ο παλιός τραυματισμός, είτε πάμε για καινούριο. Προσοχή λοιπόν. Και σεβασμός. Και αφού νομίζεις ότι έχεις προστατευτεί από κάθε πιθανό τραυματισμό, συγκαίγεσαι για μία ακόμα φορά από τα ρούχα, και συνειδητοποιείς το πόσο φθαρτή είναι η ανθρώπινη φύση.

Ταπεινά.

Κάθε τερματισμός, ειδικά στις κάπως μεγαλύτερες αποστάσεις, είναι ευκαιρία για πανηγυρισμούς. Έχεις μία υπερηφάνεια, βοηθάει σε αυτό λίγο η  θρασύτητα του αρχάριου. Θα το παραδεχτώ ότι μετά τον ημιμαραθώνιο ψήλωσα 5 – 6 πόντους τουλάχιστον. Το περιφέρεις παντού, άθελά σου σίγουρα τις περισσότερες φορές. Μέχρι που πέφτεις πάνω σε κάποιον που θα σου πει με απόλυτη απάθεια πάνω στην συζήτηση ότι δικός του στόχος είναι να τρέξει στο επόμενο Σπάρταθλο, μόλις 243,5 χλμ, και σου κόβεται η λαλιά, αλλάζεις συζήτηση “…ωραίο καιρό κάνει σήμερα…”.

Ωριμότητα.

Σιγά μην αποκτήσω. Προτιμώ να το απολαμβάνω και να το χαίρομαι σαν παιδί. Πριν να ξεκινήσω το τρέξιμο πέρυσι τον Αύγουστο, είχα να τρέξω από παιδί και έτσι ένιωσα. Δεν θα ωριμάσω,  αρνούμαι να το κάνω. Ευκαιρίες να νιώθεις σαν παιδί δεν σου δίνονται τόσο συχνά.

Gadgets.

Έχω πολλά. Και θα πάρω κι άλλα. Είπαμε δεν θα ωριμάσω.

Μαραθώνιος

Εκτός από πολύ καλή παρέα, βρήκα νομίζω και σπόνσορα για τον πρώτο μου. Τώρα πια έμπλεξα.