Γιατί ο Θανάσης Νεοφώτιστος απέσυρε την ταινία του από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης – Η απάντηση του φεστιβάλ
πόΔιαβάστε τις ανακοινώσεις των δύο μερών αναφορικά με τη μη συμμετοχή του φιλμ «Το Αγόρι με τα Γαλάζια Μάτια».
Περιεχόμενα
Μια απροσδόκητη εξέλιξη διαδέχτηκε την ανακοίνωση του ελληνικού προγράμματος του προσεχούς 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (5-15/11), καθώς λίγο μετά μέσω δικού του δελτίου τύπου, ο σκηνοθέτης Θανάσης Νεοφώτιστος δήλωσε πως αποσύρει από τη διοργάνωση το ντεμπούτο του με τίτλο «Το Αγόρι με τα Γαλάζια Μάτια».
Ο Νεοφώτιστος βρίσκεται μεταξύ των πλέον καταξιωμένων εγχώριων σκηνοθετών, κάτι που επαληθεύεται και από τη διεθνή πορεία που έχει γνωρίσει το «Αγόρι» έως τώρα. Είναι αρκετό να αναφερθεί πως η παγκόσμια πρεμιέρα του πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο στο πλαίσιο του κορυφαίου θεσμού South by Southwest την περασμένη άνοιξη. Σημειωτέον πως παρότι δεν το είχε αναφέρει στην επίσημη – τελική λίστα των επιλογών του, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης είχε διαλέξει τη μεγάλου μήκους του Νεοφώτιστου στο πρόγραμμά του. Τους λόγους που τελικά δε θα προβληθεί στη συμπρωτεύουσα το Νοέμβριο, εξηγεί ο σκηνοθέτης παρακάτω. Οι επισημάνσεις είναι του ΚΛΙΚ.
«Η Θεσσαλονίκη ήταν για μένα πάντα κάτι πολύ περισσότερο από ένα ακόμη φεστιβάλ. Ήταν η γιορτή όπου ονειρευόμουν εδώ και χρόνια να φέρω την πρώτη μου μεγάλου μήκους ταινία, να τη δω στο σινεμά Ολύμπιον και να τη μοιραστώ με το ελληνικό κοινό, τους συνεργάτες και τους φίλους μου. Γι’ αυτό και η απόφαση αυτή με πονάει βαθιά.
Σε μια χρονιά που το ελληνικό σινεμά διαπρέπει διεθνώς, ονειρευόμουν μια Θεσσαλονίκη που θα γιόρταζε αυτή τη συγκυρία με περηφάνια και γενναιοδωρία. Μια Θεσσαλονίκη που, αν χρειαζόταν, θα ξεπερνούσε το καθιερωμένο σχήμα της, δίνοντας ακόμη περισσότερο χώρο στο ελληνικό σινεμά, στηρίζοντας και προωθώντας όσο μπορούσε καλύτερα αυτήν την τόσο δυνατή στιγμή του. Για μένα, η καλλιτεχνική κρίση οφείλει να διαμορφώνει το πρόγραμμα – όχι να περιορίζεται από αυτό. Θεωρώ πως η Καλλιτεχνική Διεύθυνση έχασε μια σημαντική ευκαιρία να το κάνει.
Μετά από μια δεκαετή διαδρομή με αυτή την ταινία, η οποία μεγάλωσε παράλληλα με τη δική μου κινηματογραφική πορεία, αισθάνομαι ότι οφείλω να την υποστηρίξω μέχρι τέλους, με τον τρόπο που πιστεύω ότι της αξίζει. Το “Αγόρι με τα Γαλάζια Μάτια” είναι πρωτίστως μια αφηγηματική, βαθιά συναισθηματική ταινία, με ιδιοσυγκρασιακή κινηματογραφική γλώσσα που υπηρετεί την ιστορία του Πέτρου. Γι’ αυτό, δυσκολεύομαι να δω τη συγκεκριμένη τοποθέτηση στο τμήμα Film Forward, που δίνει έμφαση σε avant-garde ή πειραματικές προσεγγίσεις, ως μια αμιγώς καλλιτεχνική επιλογή και όχι ως αποτέλεσμα προγραμματικών ισορροπιών. Η διαφορετικότητα βρίσκεται στην καρδιά της ιστορίας του Πέτρου, αλλά και της δικής μου ματιάς ως δημιουργού. Δεν θέλω όμως αυτή η διαφορετικότητα να μετατρέπεται σε μια ακόμη ταμπέλα που καθορίζει πού ανήκει η ταινία.
Ξέρω πολύ καλά το κόστος αυτής της επιλογής. Όμως, αν κάτι μου έμαθε αυτή η μακρά διαδρομή, είναι πως το πού στεκόμαστε απέναντι στα πράγματα είναι σημαντικότερο από όσα μπορεί να κερδίσουμε ή να χάσουμε. Ο τελικός προορισμός μιας ταινίας δεν είναι τα βραβεία ούτε τα φεστιβάλ, αλλά η συνάντησή της με το κοινό. Λυπάμαι βαθιά που αυτή η συνάντηση δεν θα γίνει στο φετινό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αλλά υπόσχομαι στο κοινό του ότι θα συναντηθούμε σύντομα αλλού.
Αγαπώ βαθιά το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και πιστεύω ότι οι θεσμοί που αγαπάμε αξίζει να εξελίσσονται. Το “Αγόρι” μας θα συνεχίσει το ταξίδι του στον κόσμο. Το εμπιστεύομαι βαθιά και ανυπομονώ να γιορτάσουμε μαζί όταν ο Πέτρος επιστρέψει επιτέλους στην πατρίδα του».
Η απάντηση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης:
«Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης επέλεξε την ταινία του Θανάση Νεοφώτιστου “Το αγόρι με τα γαλάζια μάτια” να συμμετάσχει στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα Film Forward, μαζί με ταινίες από το εξωτερικό που έχουν προβληθεί σε μεγάλα διεθνή φεστιβάλ όπως τα Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, του Λοκάρνο και του Σάντανς. Σε αυτό το τμήμα έχουν συμμετάσχει τα τελευταία χρόνια αγαπημένες ελληνικές ταινίες οι οποίες έχουν αποσπάσει σημαντικά βραβεία. Ο σκηνοθέτης και η εταιρεία παραγωγής της ταινίας ωστόσο επέλεξαν να αποσύρουν την ταινία από το διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Film Forward και σεβόμαστε απόλυτα την απόφαση τους».
Εάν χωράει ένα σχόλιο από τη μεριά μας αυτό είναι καθαρά σινεφιλικό, αφού έτσι χάνεται η ευκαιρία να προβληθούν στο ίδιο πλαίσιο ταινίες που, όπως και το «Αγόρι», διαπρέπουν τους τελευταίους μήνες στο εξωτερικό. Αναφέρουμε ενδεικτικά τίτλους όπως ο «Τιτανικός Ωκεανός» (Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη), το «Μια Μέρα στη Ζωή της Τζο: Κεφάλαιο Φαίδρα» (Ζακλίν Λέντζου), το «Ένας Ολόκληρος Άνθρωπος Σχεδόν» (Ευθύμης Kosemund-Σανίδης) και η «Θάλασσα από Γυαλί» (Αλέξης Αλεξίου).
Τι είναι το «Αγόρι με τα Γαλάζια Μάτια»
Ακολουθεί η επίσημη παρουσίαση της μεγάλου μήκους του Νεοφώτιστου. «Το “Αγόρι με τα Γαλάζια Μάτια” είναι μια ταινία με βαθιές ρίζες στην ελληνική λαογραφία, εξαιρετική κινηματογράφηση, δυνατές ερμηνείες και υποδειγματικό ήχο, είναι μια σκοτεινή, στοιχειωμένη queer ιστορία ενηλικίωσης για τη διαφορετικότητα, την επιθυμία, το φόβο, τη δεισιδαιμονία και το θάρρος να ανακαλύψεις και να αποκαλύψεις ποιος πραγματικά είσαι. Μια ταινία αφιερωμένη σε όσους νιώθουν πως δεν “ανήκουν” πουθενά και πασχίζουν να κατανοήσουν το γιατί. Σε όσους, συχνά, η απελευθέρωση από τα δεσμά του κατεστημένου και η κατάκτηση της αυτογνωσίας πληρώνεται ακριβά.
Η δυναμική φεστιβαλική πορεία της ταινίας, σε διοργανώσεις με διαφορετικούς προσανατολισμούς και προφίλ, αντικατοπτρίζει τη συνειδητά ρευστή ταυτότητά της, που αρνείται να περιοριστεί σε συγκεκριμένο πλαίσιο και κινείται με ευελιξία ανάμεσα σε διαφορετικές κινηματογραφικές φόρμες και είδη. Ένα σινεμά δημιουργού που ελίσσεται συναρπαστικά ανάμεσα στο folk horror και το ψυχολογικό θρίλερ, τον coming-of-age πυρήνα και την queer διάσταση, τη λαϊκή παράδοση και τον κόσμο του υπερφυσικού, πλέκοντάς τα δεξιοτεχνικά σε μία σύγχρονη ελληνική τραγωδία.
Ήρωας της ταινίας είναι ένας δεκαπεντάχρονος με ασυνήθιστα μάτια, αναγκασμένος να φορά μάσκα για να μην προκαλεί τον φόβο και τις δεισιδαιμονίες των κατοίκων του απομονωμένου ορεινού χωριού του, που πιστεύουν στο «κακό μάτι». Όταν η ανάγκη του για απελευθέρωση γίνεται ακατανίκητη, η διαφορετικότητά του μετατρέπεται σε πράξη αντίστασης και η λαχτάρα του για ελευθερία γίνεται μονοπάτι αγάπης, θυσίας και αλήθειας».
Διαβάστε επίσης
Δείτε ένα απόσπασμα από το «Αγόρι με τα Γαλάζια Μάτια»:
