Η χαμένη μαγκιά του/της βεριμπίζη*

Photo credit: Maxime Ballesteros *Βεριμπίζης: ο πολυάσχολος, ο έχων πολλά καρπούζια κάτω από την ίδια αμασχάλη. Εκ του αγγλικού very busy. Χρησιμοποιείται με χλευαστικό υπονοούμενο για τον σύγχρονο πολυτεχνίτη και ερημοσπίτη, απόγονο του Homo neanderthalensis.

Η αλλοτινή νεύρωση του «τρέχω και δε φτάνω και είμαι πολύ γαμάτος» αποδείχθηκε υπερεκτιμημένη* και πέρασε στη χώρα του Ποτέ μαζί με την έκφραση «το θέλω χτες!» και τις αναλύσεις για το σύνδρομο του burnout.  (*Υπερεκτιμημένος < μετοχή παθητικού παρακειμένου του ρήματος υπερεκτιμώ.)  Εν έτει 2015, όλα δείχνουν ότι το νόημα της ζωής, το γουλί του μαρουλιού* δηλαδή, δε βρισκόταν ποτέ στο ίδιο το μαρούλι, ούτε στην παραίσθηση κύρους που φέρνει αυτό.  (*Μαρούλι < Το χρήμα. Σε μία από τις πολλές εννοιολογικές αποχρώσεις που υποδηλώνει την ύπαρξη ή την ανάγκη αφθονίας).  Οι πεταλούδες στο στομάχι ουδέποτε συσχετίστηκαν με την απόδοση μιας καλοκουρδισμένης μηχανής υψηλής ευθύνης. Η καλοκουρδισμένη μηχανή το πολύ πολύ να κέρδιζε έναν επιπλέον κόμπο στο στομάχι. Και μια συνεδρία δώρο στο ντιβάνι του ψυ.*  (*Ψυ, ο ψυχαναλυτής. Είδος θεραπευτή που ευδοκίμησε τα χρόνια της ακμάζουσας ενασχόλησης).  

ΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΚΑΙ Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΞΕΦΛΟΥΔΙΣΜΕΝΗΣ ΜΠΑΝΑΝΑΣ* *Ξεφλουδισμένη μπανάνα: Η απολαυστική ζωή, η ζωή που στηρίζεται στην απόκτηση ύλης και εξουσίας.

Από πρόσφατη έρευνα της Microsoft γύρω από τις συνθήκες στους χώρους εργασίας μεγάλων εταιριών, προκύπτει το εξής -μέσες, άκρες- συμπέρασμα: Αν θέλουμε να συνεχίσουμε με το κεφάλι μας στη θέση του κι όχι με το κεφάλι μας καζάνι, καλό θα ήταν να αρχίσουμε να ξηλώνουμε ένα ένα τα παράσημά μας. Καμία διάκριση δεν είναι πιο σημαντική από την ατομική διάκριση απέναντι στην ευτυχία. Σε αυτό το σημείο επεμβαίνει η επιστήμη της στατιστικής, με facts and figures, και δηλώνει τα εξής: α) το 51% των υπαλλήλων στην Ευρώπη δηλώνει δυσαρεστημένο και στρεσαρισμένο μέσα στο εργασιακό του περιβάλλον, β) Το 60% των υψηλόβαθμων υπαλλήλων στην Ευρώπη υποστηρίζει την άποψη ότι η δουλειά του έχει αρνητικό αντίκτυπο στην υγεία του. Η προαναφερθείσα έρευνα συμπεραίνει, μεταξύ άλλων, ότι πέρα από τον συγκεκριμένο χρόνο που χάνουν τα στελέχη για τον έλεγχο των e-mail τους, η διακοπή αυτή τους παρασύρει να ασχοληθούν με άλλες εργασίες και εφαρμογές στον υπολογιστή τους, που αποσπούν την προσοχή τους. Παράλληλα με αυτό οι προαναφερθέντες ψυχίατροι πιστεύουν ότι οι σύγχρονοι εργασιακοί χώροι ευνοούν το χαρακτηριστικό της ελαττωματικής προσοχής. Ενώ, η «συνεχής μερική προσοχή», όπως θεωρείται η νοητική κατάσταση των σημερινών υπαλλήλων γραφείου, χαρακτηρίζεται και ως «e-mail άπνοια». Δηλαδή, ως αθέλητη διακοπή του κανονικού ρυθμού της αναπνοής, κάτι που μπορεί να συμβεί στον εργαζόμενο την ώρα που είναι απόλυτα συγκεντρωμένος στην ανάγνωση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του. Αυτή η κατάσταση θα μπορούσε να μεταφραστεί ως το ψυχεδελικό αντίθετο του προσχολικού παιχνιδιού με το ηθελημένο κράτημα της αναπνοής. Η τότε προσπάθεια εξερεύνησης των ορίων της λειτουργίας τους ανθρώπινου σώματος μετεξελίχθηκε σε βιωματικό τικ με κινδυνώδεις συνέπειες. Και άπαντες, ενταγμένοι και μη, κερδοσκόποι και οραματιστές, απολυμένοι και τσάτσοι, σπεύδουν να περισώσουν το μερτικό τους στη χαρά, ποικιλοτρόπως. Άλλοι φρενάρουν τους ρυθμούς, κάποιοι θυμούνται να ανασάνουν, κάποιοι άλλοι το ρίχνουν στα super foods και στα γκοτζιμπέρι, μερικοί κάνουν τη γάτα στο pilates. Τα εργασιακά εύσημα του μόλις χτες μοιάζουν τόσο απαρχαιωμένα όσο τα πέτα στο σακάκι του κινηματογραφικού Μαρκ Χάνα και η φράση «τα όμορφα μυαλά όμορφα καίγονται» δεν μπερδεύεται πλέον κατ’ ανάγκη με την όποια φιλοδοξία. Ένα γαϊτανάκι έλλειψης χρημάτων και απρόσμενης ελευθερίας ξεδιπλώνεται κι ενώ οι υψηλοί μισθοί πάνε περίπατο, μια αλλόκοτη, καταστασιακή ευημερία έρχεται. «Αν θέλεις να κάνεις κάποιον πλούσιο, μην του προσθέτεις χρήματα, να του αφαιρείς επιθυμίες*» είχε πει ο Επίκουρος, μεταξύ του 341 και 270 π.Χ.  (*Επιθυμία < Εν προκειμένω μεταφράζεται ως το πάθος για χρήμα, προαγωγή, αποσπασματική προσοχή).  

5 ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΞΕΦΥΓΕΙ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΟΥ ΒURN OUT «ΕΙΤΕ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ ΕΙΤΕ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ»

1. Σκέφτεσαι εξωκουτικά, out of the box. Οκέι, απολύθηκες, κατέβηκες κάποιους ορόφους κάτω, ως προς τα καθημερινά σου λούσα, αλλά ήταν η ευκαιρία να φτιάξεις αυτές τις υπέροχες σπιτικές μαρμελάδες, οι οποίες γίνονται ανάρπαστες κι εσύ ένα ακόμα θέμα στα σάιτ υπό τον τίτλο «Φτιάξ’ το μόνος σου». Μπορείς να αυτοχειροκροτηθείς.
2. Είσαι ο ήρωας του δικού σου βιβλίου Αναζητώντας τον Κερδισμένο Χρόνο.  Έχεις χρόνο για γιόγκα, τζόκινγκ, δουλειά, βόλτα τον σκύλο, φέισμπουκ ρούχλιασμα, υπαρξιακά ερωτήματα του τύπου «μήπως ως full time εργαζόμενος ήταν καλύτερα;»  
3. Το μεσαίο σου όνομα είναι Λέιντμπακ (laid back). Παράδειγμα Νο1: Σου λέει ο παλαιάς κοπής ανώτερός σου ότι το «θέλει χτες» και εσύ του το πας την επομένη, λέγοντάς του ότι έχεις παιδιόθεν πρόβλημα, μπερδεύεις το χτες με το αύριο και το δεξιά με το αριστερά. Παράδειγμα Νο2: Σου λέει ο νέας κοπής ανώτερός σου «φέρ’ το όταν είσαι έτοιμος» και εσύ δεν το πας ποτέ με τη δικαιολογία ότι δεν αισθάνεσαι ποτέ έτοιμος, ότι έχεις ψυχολογικό με κάθε νέο ξεκίνημα.
4. Ακούς τον συνομιλητή σου στο τηλέφωνο με προσοχή και του απαντάς. Το σημαντικό εδώ είναι ότι τα επιχειρήματά σου είναι εντός θέματος κι όχι περί άλλων ετύρβαζαν. Επίσης, έχεις πάψει προ πολλού να κάνεις εκείνο τον ήχο «τρχξσνσλκμγκφπτς» στο τέλος κάθε φράσης, που ακουγόταν σαν ξεχαρβαλωμένο γρανάζι.
5. Γνωρίζεις ανά πάσα ώρα και στιγμή πού βρίσκονται τα κλειδιά σου, το κινητό σου, τα γυαλιά σου, ο αναπτήρας σου, το τηλεχειριστήριο, η δεξιά πουά κάλτσα, η στάθμη του νερού στη λίμνη του Μαραθώνα, η πορεία της διαπραγμάτευσης με τους εταίρους.