O Ντέιβιντ Χόκνεϊ μας άφησε λαμπερά χρώματα και μερικά ασυναγώνιστα quotes
Ο Βρετανός καλλιτέχνης Ντέιβιντ Χόκνεϊ έφυγε από τη ζωή στα 88 του χρόνια, αλλά το σπιρτόζικο πνεύμα του θα μείνει εδώ για πάντα.
Στα 88 του χρόνια έφυγε από τη ζωή ο Βρετανός καλλιτέχνης Ντέιβιντ Χόκνεϊ, όπως ανακοινώθηκε την Παρασκευή 12 Ιουνίου. «Ίσως ο πιο δημοφιλής και ευέλικτος Βρετανός καλλιτέχνης του 20ού αιώνα», «μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της σύγχρονης τέχνης τόσο στον 20ό όσο και στον 21ο αιώνα», ο καλλιτέχνης από το Γιορκσάιρ άφησε μια διακριτή σφραγίδα χάρη τόσο στην ευρηματική προσέγγισή του απέναντι στην τέχνη του και τη χρήση του χρώματος αλλά και με τον τρόπο που επέλεξε να ζήσει τη ζωή του και τις αμίμητες, θαραλλέες και γεμάτες ειλικρίνεια δηλώσεις του.
Ποιος ήταν ο Ντέιβιντ Χόκνεΐ
Γεννημένος το 1937 από γονείς εργατικής τάξης στην πόλη Μπράντφορντ της βόρειας Αγγλίας, ο Χόκνεϊ πήγε κόντρα στις συμβάσεις της μεταπολεμικής Βρετανίας, συνειδητοποιώντας σε νεαρή ηλικία ότι ήταν ομοφυλόφιλος και ότι ήθελε να γίνει καλλιτέχνης. Μέχρι το τέλος δεν σταμάτησε να αγαπά το fish and chips και το κάπνισμα και να αντιπαθεί τον Τζεφ Κουνς (τα έργα του οποίου πωλήθηκαν πιο ακριβά σε πρόσφατες δημοπρασίες) και τον Γκέρχαρντ Ρίχτερ. Ακόμα και τα τελευταία χρόνια της ζωής του που κινούνταν με αναπηρικό αμαξίδιο παρέμεινε καλλιτεχνικά και κοινωνικά ενεργός.
Ήταν αντιρρησίας συνείδησης και υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως νοσοκόμος, προτού σπουδάσει στη Σχολή Καλών Τεχνών του Μπράντφορντ και στη συνέχεια στο Βασιλικό Κολλέγιο Καλών Τεχνών του Λονδίνου από το 1959.
Αποφοίτησε με χρυσό μετάλλιο και έκανε την πρώτη του ατομική έκθεση στην γκαλερί του Τζον Κάσμιν, του οποίου είχε τραβήξει από νωρίς την προσοχή. Τα εισιτήρια εξαντλήθηκαν και ο Χόκνεϊ άρχισε να αναδεικνύεται σε εμβληματική φιγούρα με την χαρακτηριστική του ξανθιά σφουγγαρίστρα, τα στρογγυλά γυαλιά και το ιδιοσυγκρασιακό στυλ του.
Το 1964 τον βρήκε στην Αμερική. Ο Χόκνεϊ είχε μόλις μετακομίσει στην ηλιόλουστη Καλιφόρνια, το φως της οποίας έδωσε τον τόνο στα έργα που τον ξεχώρισαν. Χάρη στην προσωπικότητά του, εντάχθηκε στο διεθνές τζετ σετ ταξιδεύοντας σε όλον τον κόσμο με καλλιτέχνες φίλους του.
Εκτός από τη ζωγραφική, ασχολήθηκε και με τη σκηνογραφία, τη φωτογραφία και τη χαρακτική, ενώ ποτέ δεν φοβήθηκε την τεχνολογία, αντιθέτως τη χρησιμοποίησε για να διευρύνει τις καλλιτεχνικές του αναζητήσεις, απ’ τις Polaroid κάμερες μέχρι το Ipad. Αν μη τι άλλο, χωρίς τον Χόκνεϊ ο κόσμο είναι λίγο πιο θαμπός, αλλά τουλάχιστον θα έχουμε το τεράστιο σύνολο έργων του και το αστείρευτο χιούμορ του, όπως αυτό καταγράφηκε μέσα από τα quotes του.
Ο Χόκνεϊ με τα δικά του λόγια
«Παλιότερα δεν μπορούσες να είσαι ομοφυλόφιλος. Τώρα μπορείς να είσαι ομοφυλόφιλος, αλλά δεν μπορείς να καπνίζεις. Υπάρχει πάντα κάτι».
«Η Βοημία ήταν ενάντια στα προάστια, και τώρα τα προάστια έχουν καταλάβει. Θέλω να πω, το θέμα κατά του καπνίσματος είναι όλο κατά της Βοημίας. Η Βοημία έχει εξαφανιστεί πια. Όταν οι άνθρωποι λένε, δεν ήταν καταπληκτικό να λες ότι ήσουν ομοφυλόφιλος το 1960, τους επισημαίνω, λοιπόν, έμενα στη Βοημία, και η Βοημία είναι ένα ανεκτικό μέρος. Δεν μπορείς να έχεις μια Βοημία χωρίς καπνό. Δεν μπορείς να έχεις μια Βοημία χωρίς ναρκωτικά. Δεν μπορείς να έχεις μια Βοημία χωρίς ποτό. Τώρα όλοι ανησυχούν για τις γαμημένες κουρτίνες τους, μυρίζουν τις κουρτίνες για καπνό και τέτοια πράγματα».
«Κανείς δεν δίνει πλέον σημασία στους avant-garde. Διαπιστώνουν ότι έχουν χάσει την εξουσία τους. Νόμιζαν ότι θα αποκτούσαν εξουσία βλάπτοντας το άλλο, προηγούμενο κατεστημένο. Αλλά κάνοντας αυτό βλάπτεις όλη την εξουσία».
«Γιατί αυτό το πράγμα εξακολουθεί να είναι παράνομο; Υποθέτω ότι πίσω από τα περισσότερα πράγματα κρύβεται η δύναμη του λόμπι του αλκοόλ. Το αλκοόλ έχει βλάψει και σκοτώσει φίλους μου, αλλά δεν έχω γνωρίσει ποτέ κανέναν που να έχει πάθει κάτι από το χόρτο, του οποίου την χαλαρωτική απόλαυση απολαμβάνω εδώ και 40 χρόνια».
«Δεν υπάρχει κακός καιρός. Μπορώ να κοιτάζω τις μικρές λακκούβες στη βροχή και να τις απολαμβάνω… Αν βρέχει θα ζωγραφίσω τη βροχή, αν έχει ήλιο θα ζωγραφίσω τον ήλιο… Ο κόσμος είναι πολύ, πολύ όμορφος αν τον κοιτάξεις, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τον κοιτούν ιδιαίτερα».
«Είμαι απλώς ένας εργάτης, πάντα ήμουν. Είμαι πιο ευτυχισμένος όταν δουλεύω. Έτσι δουλεύω κάθε μέρα, τα Σαββατοκύριακα δεν κάνουν καμία διαφορά. Ως καλλιτέχνης, έχω κίνητρο. Πάντα ήμουν πραγματικά. Μπορώ ακόμα να στέκομαι όρθιος επτά ώρες την ημέρα, ζωγραφίζοντας. Οι καλλιτέχνες δεν συνταξιοδοτούνται. Συνεχίζουν».
«Είναι απείρως συναρπαστικό να κοιτάς τους ανθρώπους. Θα μπορούσα να το κάνω για πάντα. Όλοι είναι πάντα ενδιαφέροντες. Είμαστε όλοι ξεχωριστοί».
«Ο πατέρας μου ήταν ένθερμος αντικαπνιστής και πέθανε στα 76 του, οπότε τον έχω ξεπεράσει τώρα κατά τρία χρόνια».
«Οι πόλεμοι είναι για τις ανώτερες τάξεις. Γιατί να πολεμήσει ένας αγρότης; Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε το 1914 επειδή κάθε κυβέρνηση στην Ευρώπη ήταν αριστοκρατική. Τώρα, με όλα αυτά τα iPhone, το άτομο έχει περισσότερη δύναμη. Θα είχαμε τη σφαγή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου αν όλοι είχαν iPhone; Το αμφιβάλλω. Θα έστελναν τα μηνύματά τους: “Μην έρθετε στον (ποταμό) Σομ!”»
«Αν η μακροζωία είναι ο στόχος σου στη ζωή, νομίζω ότι είναι σαν να αρνείσαι τη ζωή. Επειδή πρέπει να ζήσεις. Υπήρχε ένα αστείο — αν και κανείς δεν γελάει σήμερα — όπου ένας άντρας πηγαίνει στον γιατρό και ο γιατρός λέει: “Θέλω να κόψεις το κάπνισμα, το ποτό, το πλούσιο φαγητό και το σεξ”. Ο άντρας ρωτάει: “Θα ζήσω πολύ;” “Όχι, αλλά η ζωή θα σου φαίνεται ατελείωτη!”.
