Τάσος Ιορδανίδης | Ο αληθινός έρωτας δεν έχει ημερομηνία λήξης.

Θαυμάζω τους ανθρώπους που αγαπούν τη ζωή και ό,τι επιλέγουν να κάνουν. Εκείνους, που με “όπλα”  το ταλέντο και τα όνειρά τους, χτίζουν “ψηλά κάστρα”, θέτοντας κάθε φορά νέους στόχους, δίχως να πτοούνται από οποιαδήποτε δυσκολία ή αναποδιά. Γιατί σημασία για εκείνους έχει “το ταξίδι”, “η διαδρομή”… Δεν υπάρχει χρόνος για φοβίες και δισταγμούς. Κι αν συναντήσουν “κύματα κι αέρα”, οφείλουν στον εαυτό τους να βγουν νικητές… 

Γράφοντας την παραπάνω περιγραφή, είχα στο μυαλό μου ένα χαρισματικό καλλιτέχνη, ο οποίος παρά το νεαρό της ηλικίας του –μόλις 35 ετών- έχει κερδίσει πολλά στοιχήματα στη ζωή του, τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. Και συνεχίζει βάζοντας ακόμα πιο ψηλά τον πήχη… Αν αναρωτηθεί κανείς ποιο είναι το “κλειδί” της επιτυχίας & ισορροπίας στη ζωή του  θα απαντήσει με συγκίνηση, πως είναι η οικογένειά του.  Ο λόγος για τον Τάσο Ιορδανίδη.

Πρόσφατα, είχα μια υπέροχη συνέντευξη με την αγαπημένη του σύζυγο, Θάλεια Ματίκα. Όταν της ζήτησα να μου μιλήσει για το σύντροφό της και το τι θαυμάζει σε εκείνον, προτίμησε να μου πει για την επαγγελματική του πορεία που πραγματικά είναι αξιοθαύμαστη…

Αξίζει να παραθέσω τα λόγια της: “Ελπίζω να μην παρεξηγηθώ, αλλά νομίζω ότι αυτά που θα πω είναι γεγονότα. Βγαίνοντας από τη σχολή του Εθνικού επέλεξε να χαράξει μία δική του διαδρομή στα θεατρικά πράγματα. Δεν εισχώρησε σε οργανισμούς,δεν μπήκε σε ασφαλείς νόρμες. Χωρίς ΚΑΜΜΙΑ οικονομική ασφάλεια,δουλεύοντας και σε άλλες δουλειές μάζεψε κεφάλαιο για να κάνει αυτό που ήθελε, αυτό που ονειρευόταν.Δικές του δουλειές. Με τη δική του αντίληψη,με τις δικές του ανάγκες και βασιζόμενος μόνο στις δικές του δυνάμεις.Στις δικές του πλάτες.Χωρίς να κουβαλάει την εξαργύρωση του χαρτιού μιας τηλεοπτικής επιτυχίας που θα του χάριζε ευρεία αναγνωρισιμότητα.Έχει φάει τα μούτρα του,έχει γονατίσει αλλά έχει ξανασηκωθεί. Αυτή τη στιγμή είναι 35,έπαιξε με τον κύριο Γιώργο Μιχαλακόπουλο για δύο χρόνια σε μία θεατρική συνάντηση δύο ηθοποιών,έπαιξε τον Πετρούκιο,τον Κοβάλσκι,το Ρασκόλνικοφ με επιτυχία,έφερε σκηνοθέτη διεθνούς εμβέλειας από το εξωτερικό, φέτος υπηρετεί ένα ρόλο όπως ο Άμλετ και μοιράζεται τη σκηνή με ηθοποιούς εγνωσμένης αξίας προσελκύοντας το κοινό με ένα τέτοιο έργο στο ελεύθερο θέατρο, από το 2012 διευθύνει ένα θέατρο με επιλογές κειμένων σημείων αναφοράς και βαδίζει. Δεν ξέρω που θα οδηγηθεί και εύχομαι να αντέξει στο στίβο του πρωταθλητισμού που έχει επιλέξει αλλά  το σίγουρο είναι ότι αν ανατρέξετε, αντίστοιχη περίπτωση στα θεατρικά ελληνικά χρονικά δε θα βρείτε εύκολα.”

“Eπικίνδυνες Σχέσεις” – Περίοδος 2010-2011 / Τάσος Ιορδανίδης & Θάλεια Ματίκα

Η κυρία Ματίκα δεν υπερβάλει. Περιέγραψε μέσα σε λίγες γραμμές την πορεία του.  Μετά από την αποφοίτησή του από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, το 2005,  ασχολείται με την υποκριτική αλλά και με την παραγωγή θεατρικών κυρίως παραστάσεων. Κάθε επιλογή του είναι ιδιαίτερη και το αποτέλεσμα εξαιρετικό, αποτελώντας παράδειγμα προς μίμηση… 

Αυτήν τη σεζόν, ο Τάσος Ιορδανίδης συναρπάζει στο ρόλο του “Άμλετ”, -το εμβληματικό έργο του σημαντικότερου δραματουργού της παγκοσμίως,  Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, στο Θέατρο Άνεσις. Μια παράσταση που νομίζω ότι όποιος επιλέγει την ποιότητα, δεν πρέπει να τη χάσει…

Πώς είναι, άραγε, να υποδύεται το σαιξπηρικό χαρακτήρα που έχει συζητηθεί περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, θέτοντας καίρια ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης, κυριότερα τον περίφημο μονόλογό του :”Να ζει κανείς ή να μη ζει, ιδού η απορία…”;

O αγαπημένος ηθοποιός, μου μίλησε για την εν λόγω θεατρική παράσταση, για τον εξαίρετο σκηνοθέτη της, Λεβάν Τσουλάτζε, την απόδοση του επίσης εξαίρετου Δημοσθένη Παπαδόπουλου και φυσικά για τους εκλεκτούς ηθοποιούς και συντελεστές της.

 Ανάμεσα σε άλλα, μοιράζεται μαζί μας τις πολύτιμες σκέψεις του για τη ζωή, την οικογένειά του, τον έρωτα…

“Δεν υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί, έξυπνοι και χαζοί, όμορφοι κι άσχημοι, αλλά μόνο άνθρωποι που αγαπήθηκαν και δεν αγαπήθηκαν.” είναι η φράση της αξέχαστης Μαλβίνας Κάραλη, με την οποία ταυτίζεται απολύτως… Μαζί του κι εγώ… Ίσως κι εσείς…

–Άμλετ. Πρωταγωνιστείτε στο ίσως πιο εμβληματικό έργο του Σαίξπηρ, με τον ομώνυμο χαρακτήρα που έχει πιθανότατα συζητηθεί περισσότερο από κάθε άλλο. Θα ήθελα να μου μιλήσετε για την εν λόγω παράσταση, το διεθνώς αναγνωρισμένο σκηνοθέτη της, Λεβάν Τσουλάτζε και τους εκλεκτούς συντελεστές της. 

-Κατ`αρχάς θα μου επιτρέψετε να υπενθυμίσω την υπόθεση του έργου.Ο Άμλετ,όπως είπατε,είναι ίσως το πιο εμβληματικό έργο του Σαίξπηρ,αλλά σίγουρα θα υπάρχουν άρκετοι αναγνώστες,στων οποίων το μυαλό η ιστορία μπορεί να έχει ξεθωριάσει,ή ακόμα και να μην έχουν έρθει ποτέ σε επαφή με το συγκεκριμένο κείμενο.

Ο Βασιλιάς της Δανίας πεθαίνει απροσδόκητα και στη θέση του αναλαμβάνει χρέη Βασιλέα ο αδερφός του Κλαύδιος αφού πρώτα παντρευτεί τη χήρα Βασίλισσα, Γερτρούδη. Ο Πρίγκιπας Άμλετ, δυσαρεστημένος από το θάνατο του πατέρα του αλλά και τον εσπευσμένο γάμο της μητέρας του με το θείο του, «βλέπει» το φάντασμα του νεκρού Βασιλιά και αποζητά δικαίωση για το νεκρό. Γύρω από τον Άμλετ της εκδοχής του Λεβάν Τσουλάτζε και το βασικό αυτό πυρήνα της ιστορίας,περιστρέφονται κωμικοτραγικοί χαρακτήρες,όπως ο βασιλικός σύμβουλος,ο γιος του,δύο υποτελείς του βασιλικού ζεύγους που προδίδουν τον ήρωα,ένας ηθοποιός και φυσικά η αμλετική αγαπημένη,ένας ρόλος σύμβολο ευαισθησίας,η τραγική Οφηλία.Η παράστασή μας και η οπτική του Λεβάν δίνει βάρος σε έναν προδομένο,χωρίς νόημα κόσμο,που έχει ακυρωθεί.Σε έναν κόσμο που κυριαρχεί η διαφθορά.Ο ήρωας, σα μοναχικός cowboy αποφασίζει να εκδικηθεί  για να φέρει γαλήνη στην ταραγμένη ψυχή του πατέρα του,αλλά και ένα μετρονόμο στο σαπίζων νέο βασίλειο της Δανίας που δομείται πάνω σε έννοιες όπως η δολοπλοκία και η προδοσία,γνωρίζοντας ότι πρέπει να θυσιάσει τον εαυτό του.

Όσον αφορά τους συντελεστές…Είμαι πολύ χαρούμενος και τυχερός που δουλεύω με  αυτους τους καλλιτέχνες.Με το Λεβάν είναι η τρίτη μας συνάντηση μετά το Λεωφορείον ο πόθος και το Έγκλημα και τιμωρία.Είναι ένας σκηνοθέτης-δώρο και αυτό αποδεικνύεται από το πως εκφράζονται για αυτόν οι ηθοποιοί που έχουν συνεργαστεί μαζί του όλα αυτά τα χρόνια.Έχει όραμα,είναι έξυπνος,μπορεί να σε καθοδηγήσει υποδειγματικά και σε θεωρητικό αλλά και σε πρακτικό επίπεδο και διαθέτει σαν άνθρωπος μεγαλείο ψυχής.Με τα χρόνια,η σχέση μας έχει μετατραπεί σε κώδικα.Γνωρίζω τι θα πει,πριν το πει,πριν το ζητήσει.Όταν είχαμε δουλέψει για πρώτη φορά μαζί κατάλαβα ότι βρήκα έναν καθοδηγητή,ένα δάσκαλο.Είμαι περήφανος που ένας καλλιτέχνης,της δικής του εμβέλειας,που προέρχεται από μια προηγμένη θεατρικά χώρα,με τιμά με τις σκηνοθετικές του υπογραφές αλλά πάνω απ`όλα με τη φιλία του.

Ιδαίτερη τιμή αποτελεί η συνύπαρξή μου με καλλιτέχνες όπως ο Δημοσθένης (Παπαδόπουλος),ο Άρης (Λεμπεσόπουλος),η Πέμη (Ζούνη),η Ιωάννα (Παππά),ο Θοδωρής (Κατσαφάδος).Έχουν διαγράψει και συνεχίζουν να διαγράφουν πορείες λαμπρές στο δύσκολο χώρο μας,χαίρουν αδιαμφισβήτητου σεβασμού και τους είμαι ευγνώμων για τη δοτικότητα που τους χαρακτηρίζει στη σύμπλευσή μας.Επίσης είναι μεγάλη ευτυχία να βρίσκεσαι επι σκηνής με άξιους εκπροσώπους της γενιάς σου όπως ο Νίκος (Πουρσανίδης) αλλά και με ηθοποιούς διαμάντια όπως ο Δημήτρηδες (Καπετανάκος-Διακοσάββας) που είναι αδέλφια μου μετά τόσα χρόνια θεατρικής συμβίωσης,ο Θοδωρής (Κανδηλιώτης) και ο μικρός της παρέας,ο Ιάσονας (Παπαματθαίου).

Κλείνοντας,το θέμα των συντελεστών…Ο Σταύρος Λίτινας με τα σκηνικά του και η Ηλένια Δουλαδήρη με τα κοστούμια της,αποτελούν βασικούς συνεργατες του Άνεσις και τους κύριους πυλώνες της εικαστικότητας της παράστασης.

-Ο ιδιαίτερα απαιτητικός ρόλος του κεντρικού ήρωα του έργου, του Άμλετ, που υποδύεστε, θα λέγαμε πως είναι ένα άλυτο μυστήριο ακόμα και για έμπειρους και μεγάλους καλλιτέχνες, σκηνοθετικά και ερμηνευτικά. Μια πρόκληση… Υπήρξε κάτι που σας φόβισε ή σας δυσκόλεψε;

–Δεν υπάρχει χρόνος για φόβο.Αν πάρεις την απόφαση να βουτήξεις πρέπει και να κολυμπήσεις.Αν συναντήσεις κύματα και αέρα (δυσκολίες) οφείλεις στον εαυτό σου να βγεις νικητής.Αν το καταφέρεις,τότε η ικανοποίηση είναι μεγάλη,οι ενδορφίνες απελευθερώνονται και  διοχετεύονται στην κυκλοφορία του αίματος.

-Η μετάφραση του έργου από τον εξαιρετικό Δημοσθένη Παπαδόπουλο, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι καθοριστική στην απόδοση του έργου. Όπως ο ίδιος αναφέρει, μετέφρασε τον Άμλετ “σ`ένα λόγο απλό Δωρικό, όπως είναι ο λόγος της τραγωδίας.” Θα ήθελα να μου μιλήσετε γι`αυτό και γιατί  θεωρείτε ότι ξεχωρίζει από άλλες αποδόσεις.

-Η παράσταση χαρακτηρίζεται από τη σύγχρονη μεταφραστική και σκηνοθετική οπτική.Ο Δημοσθένης  που υπογράφει τη μετάφραση χρησιμοποίησε ένα δωρικό λόγο κρατώντας το απόσταγμα του σαιξπηρικού λυρισμού.Η ιστορία τοποθετείται σε ένα άχρονο πλαίσιο,πολύ κοντά ή ίσως ακόμα και στο σήμερα.Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία έντονων σκηνικών σχέσεων αλλά και τον ακροδαχτυλισμό του θεατή από σκηνής.Έχει πολύ ενδιαφέρον η εισχώρηση του θεατή και η μη αποστασιοποίησή του.

-Ο `Αμλετ με τη δολοφονία του πατέρα του, έχασε πατέρα, μητέρα (την οικογενειακή τους σχέση) καθώς και το νόμιμο δικαίωμα στον θρόνο. Μια πολύπλευρη στέρηση δικαιωμάτων σημαίνει για εκείνον στέρηση του δικαιώματος για ύπαρξη.  Ο Σαίξπηρ, λοιπόν, θέτει καίρια ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης… Εσείς, τι πιστεύετε; Να ζεις… Να αντέχεις σωπαίνοντας μια μοίρα που σε ταπεινώνει ή να μη ζεις; 

-Σαφέστατα να ζεις και να υφίστασαι και την ύβρι της έξουσίας,και την ταπείνωση του ισχυρού και την απόρριψη όταν είσαι ερωτευμένος.Από την άλλα χαίρεσαι,διασκεδάζεις, αισθάνεσαι στιγμές συναισθηματικής και ψυχικής πληρότητας…Για κάποιο ανεξερεύνητο λόγο συμβαίνουν όλα στη ζωή μας.Μπορεί το τραγούδι να λέει ότι εδώ είναι το ταξίδι,αλλά ποιος μπορεί με σιγουρία να στο εγγυηθεί;

-O Σαίξπηρ “δεν ήταν μιας εποχής, αλλά όλων των εποχών” είπε κάποτε  ο Μπεν Τζόνσον. Είχε την αποκλειστική ικανότητα να αντιλαμβάνεται τη δυναμική του ανθρώπινου μυαλού και να καταλαβαίνει τις δυσλειτουργίες της ανθρώπινης ψυχής. Κλαύδιος, Γερτρούδη, Οφηλία, Λαέρτης, Οράτιος, Πολώνιος. Από όλους τους ρόλους του “Άμλετ”, ποιος σας αγγίζει συναισθηματικά και ποιος χαρακτήρας θεωρείτε ότι είναι πιο κοντά στους περισσότερους ανθρώπους, σήμερα;

-Η διαχρονικότητα του Σαίξπηρ είναι κατι που νομίζω ότι δεν αμφισβητείται από κανένα.

Έτσι και οι χαρακτήρες του έργου, οι σχεδόν αρχετυπικοί αυτοί χαρακτήρες,είναι αναγνώσιμοι στο σύγχρονο κοινό. Συναισθηματικά,με αγγίζουν όλοι.Η χάραξη της ζωτικής γραμμής τους προέρχεται από επιθυμίες,ανάγκες,ένστικτα.Ο Τσουλάτζε με την αναγωγή  σε μία κοντινή χρονικά περίοδο,τους κάνει ακόμα πιο προσιτούς και ανάγλυφους και κλείνει το μάτι. Παντού και για πάντα,σε κάθε κοινωνικό στρώμα,θα υπάρχει ένας Κλαύδιος,μια Γερτρούδη,ένας Πολώνιος,μία Οφηλία κτλ.

-Στην υπέροχη συνέντευξη που μου παραχώρησε η σύζυγός σας, Θάλεια Ματίκα, εκδηλώνοντας το θαυμασμό της προς το πρόσωπό σας, σας χαρακτήρισε ως “ακραία συναισθηματικό, παρορμητικό και ριψοκίνδυνο”. Εσείς, πώς θα χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας;

Δεν ξέρω.Για να τα λέει αυτά η Θάλεια κάτι θα ξέρει.Το σίγουρο είναι ότι στα θετικά της σχόλια υπερβάλλει γιατί με αγαπάει πολύ.

-Τα τελευταία 6 χρόνια διευθύνετε το θέατρο,  πρωταγωνιστείτε σε απαιτητικές παραστάσεις κι εκτός από σύζυγος, είστε πατέρας δύο παιδιών. Ποιο είναι το δικό σας “κλειδί” ισορροπίας κι επιτυχίας;

Η οικογένειά μου.

-Mε συγκίνησε ο υπέρμετρος θαυμασμός και η αγάπη που έδειξε για εσάς η κυρία  Θάλεια Ματίκα, μιλώντας μου για τη σχέση σας και την εξαιρετική επαγγελματική σας πορεία. Είστε από τις σπάνιες περιπτώσεις νέων ζευγαριών που είναι μαζί πολλά χρόνια και που έχουν δημιουργήσει μια όμορφη οικογένεια. Σε μια εποχή που κυριαρχούν οι χωρισμοί και τα διαζύγια, ποιά θεωρείτε ότι είναι τα στοιχεία που έχουν τη δύναμη να κρατήσουν δύο ανθρώπους τόσα χρόνια αγαπημένους κι ενωμένους; 

-Εγώ πιστευώ στις καρμικές σχέσεις.Αν είσαι τυχερός και συναντήσεις τον καρμικό σου σύντροφο,όλα γίνονται πιο εύκολα.

– Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του έρωτα στη ζωή σας και μέχρι που θα φτάνατε για ένα μεγάλο έρωτα;

–Η Μαλβίνα Κάραλη είχε πει ότι δεν υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί,έξυπνοι και χαζοί,όμορφοι και άσχημοι αλλά μόνο άνθρωποι που αγαπήθηκαν και δεν αγαπήθηκαν.Ταυτίζομαι απολύτως.Για ένα μεγάλο έρωτα θα έφτανα στο σημείο να δημιουργήσω οικογένεια και να κάνω δύο παιδιά.

-Πιστεύετε ότι ο έρωτας έχει διάρκεια και αν λήξει μπορεί να αναγεννηθεί;

-Ο αληθινός έρωτας δεν έχει ημερομηνία λήξης.

-Τη σύζυγός σας, έχει πολλούς λόγους να τη θαυμάζει κανείς, αν αναλογιστεί τους πολλούς απαιτητικούς ρόλους που καλείται να υπηρετήσει καθημερινά και με επιτυχία. Εσείς, τι θαυμάζετε σε εκείνη, που ίσως όσοι δεν τη γνωρίζουμε, δεν μπορούμε να “δούμε”;

-Είναι όμορφη, είναι έξυπνη, συναισθηματική, ευαίσθητη, δυναμική, οργανωτική, αποτελεσματική, συντροφική, πολυσχιδης. Έχει γευθεί μεγάλες επιτυχίες στη δουλειά της και έχει καταφέρει να μείνει προσγειωμένη και ταπεινή. Βρίσκεται στο χώρο σχεδόν είκοσι χρόνια και έχει καταφέρει να είναι ενεργή στην πρώτη γραμμή. Είναι μία καλλιτέχνης που βαδίζει σε μια θεατρική πορεία, χωρίς να της έχουν μείνει κατάλοιπα και απωθημένα. Όπως καταλαβαίνετε, για μένα είναι η τέλεια γυναίκα.

Aπό τη θεατρική παράσταση “Έγκλημα και Τιμωρία”- 2015

-Από τις εμπειρίες που είχατε έως σήμερα, υπάρχει κάτι για το οποίο έχετε μετανιώσει ;

-Για πολλά πράγματα.Αλλά από τα λάθη μαθαίνουμε,ετσι δεν είναι;

-Ποιά είναι η μεγαλύτερή σας φοβία;

-Η μοναξιά

-Τί απεχθάνεστε περισσότερο από όλα στη ζωή σας;

-Τους συμφεροντολόγους.

-Αν είχατε μόνο μία συμβουλή να δώσετε στα παιδιά σας, ποιά θα ήταν αυτή;

-Να βασίζεστε μόνο στον εαυτό σας.

-Ποιον στίχο ποιήματος ή τραγουδιού αγαπάτε περισσότερο και γιατί;

–Είναι η ζωή μια θάλασσα και εμείς καπεταναίοι…Γιατί θυμάμαι τον πατέρα μου,που τον έχω χάσει,να το σιγοτραγουδάει.

-Ποιοι είναι οι ήρωές σας στην πραγματική ζωή;

-Οι εργαζόμενοι του θεάτρου Άνεσις.Είναι συγκινητική η αγάπη που δείχνουν στη δουλειά τους.

-Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;

-Τα παιδικά.Είτε προέρχονται από ενηλικους είτε από παιδιά.

-Τι είναι για εσάς ευτυχία;

-Ευτυχία λένε τη μητέρα μου. Έτσι την έννοια της ευτυχίας την προσωποποιώ πάντα σκεπτόμενος εκείνη.

-Τι θεωρείτε ως έσχατο βαθμό δυστυχίας;

-Να μην μπορείς να μοιραστείς τις σκέψεις σου,τις αγωνίες σου.

– Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σας έχουν δώσει; 

-Ο κύριος Μιχαλακόπουλος όταν παίξαμε μαζί στο “Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρήν” με γέμισε με συμβουλές που τις κρατάω ευαγγέλιο. Η πιο σημαντική, είναι ότι πρέπει να ασχολούμαι μόνο με τη δουλειά μου,να μη με νοιάζει τι λένε οι άλλοι για μένα και το βράδυ να γυρίζω στο σπίτι μου,να κλειδώνω την πόρτα και να χαίρομαι κάθε στιγμή με την οικογένειά μου.

-Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα ζωής που έχετε πάρει μέχρι στιγμής;

–Ό,τι κάνείς δεν είναι άτρωτος.

-Υπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε να προσθέσετε για τη δουλειά, τη ζωή σας ή οτιδήποτε άλλο;

-Σας ευχαριστώ πολύ για αυτή την όμορφη συζήτηση.

-Κι εγώ σας ευχαριστώ θερμά… Συγχαρητήρια…

“Θεέ μου! Πόσο έρημος είναι αυτός ο κόσμος; Γεννάει μόνο και σαπίζει.

Συνέχεια γεννάει και σαπίζει. 

Όλα είναι μάταια.

Αυτός ο κόσμος πρέπει να εξαφανιστεί.

Να βουλιάξει.”

ΑΜΛΕΤ