Η Ρούλη Μπουραντά βγήκε από μια κακοποιητική σχέση και θέλει να κάνεις κι εσύ το ίδιο
Η stand up κωμικός μιλάει για το χιούμορ που την οδηγεί σε όλα, για το σόλο της που είναι η ζωή της περασμένη σε κωμωδία, για τους φόβους της γενιάς της και τα κόμπλεξ της σύγχρονης γυναίκας αλλά και για την κακοποιητική σχέση που είχε και πώς κατάφερε να βγει στο φως.
Είναι μια από τις πιο ακομπλεξάριστες φωνές της κωμωδίας και στην παράσταση της «Πυρ, Γυνή & Comedy» περνάει όλη τη ζωή της μέσα από το χιούμορ που πάντα, όπως λέει και ξαναλέει, ήταν η πυξίδα της, ακόμα και στα πιο δύσκολα. Τη συναντήσαμε εν μέσω παραστάσεων για να μάθουμε πώς ένα κορίτσι από το Θέρμο Αιτωλοακαρνανίας έφτασε στη σκηνή του stand up comedy να μιλάει τόσο ελεύθερα για όλα.
Θέρμο της Αιτωλοακαρνανίας. Εκεί γεννήθηκες, εκεί μεγάλωσες. Πώς ήταν τα παιδικά χρόνια εκεί, Ρούλη;
Πολύ ανέμελα, δεν είχαμε κινητά, άγχη, τίποτα. Μακάρι να ήμουν ακόμα παιδί. Μεγάλωσα με πολύ αγάπη και πάρα πολύ χιούμορ. Δηλαδή, το χιούμορ το έχω πάρει σίγουρα από την οικογένειά μου. Ο μπαμπάς μου είναι οικοδόμος, η μαμά μου εργάζεται στο σούπερ μάρκετ. Υπήρχε μια καλλιτεχνικότητα όμως στο σπίτι. Ο μπαμπάς μου ασχολούνταν με τη μουσική, με τη ζωγραφική και πάντα με έσπρωχναν να κάνω θέατρο στο σχολείο, χορό, ό,τι μπορούσαμε, τέλος πάντων, στο χωριό. Γιατί αυτό ήταν το θέμα, δεν υπήρχαν και πολλά ερεθίσματα εκεί, πολλές επιλογές.
Φαντάζομαι ήταν και μια συντηρητική κοινωνία, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με αυτό στο οποίο έχεις εξελιχθεί τώρα.
Γι’ αυτό νομίζω μου βγήκε αυτή η ελευθερία μετά, ήταν συνειδητοποιημένη ελευθερία. Μεγάλωσα και κατάλαβα όλα αυτά που έμαθα, εν τέλει δεν με βοηθάνε πουθενά και ένιωθα ότι με καταπιέζουν πολλές φορές.
Και πότε κατάλαβες ότι έχεις ταλέντο να κάνεις τους άλλους να γελάνε;
Όταν είχαμε φτιάξει με τις φίλες μου στο σχολείο ένα δικό μας θεατρικό, τελείως αυτοσχέδιο, που σατίριζε διάφορα τηλεοπτικά προγράμματα όπως το American Idol. Αλλά και πριν από αυτό, πάντα ήμουν ο άνθρωπος που έλεγα αστεία στις φίλες μου. Τρελαινόμουν να κάνω τον άλλο να γελάσει.

Το 2019, ανεβαίνεις στη σκηνή του stand-up για πρώτη φορά.
31 Οκτωβρίου το 19, θυμάμαι και την ημερομηνία, με παίρνουν σε ένα open mic και πάω χωρίς να έχω ιδέα για τίποτα απολύτως. Απλά είχα γράψει κάποια πράγματα, περισσότερο πράγματα που ήθελα να βγάλω από μέσα μου. Με όσο χιούμορ μπόρεσα να τα τυλίξω και πάρα πολύ άγχος, εννοείται. Ακόμα το βλέπω καμιά φορά και νιώθω τόση αγάπη, συμπάσχω με αυτή την κοπέλα που έψαχνε κάπου να πιαστεί, να βρει αυτό που της αρέσει και θα την κάνει χαρούμενη επιτέλους.
Πόσο διαφορετική ήταν η Ρούλη εκείνης της βραδιάς από τη γυναίκα που βλέπουμε σήμερα στη σκηνή;
Πολύ φοβισμένη, αλλά μιλούσε τόσο ελεύθερα για πρώτη φορά, χωρίς να φοβάται τι θα πει ο κόσμος, αν είναι σωστά αυτά που λέει, ποιος θα την ακούσει. Ήταν μια ανάγκη για μένα τότε να κάνω κωμωδία γιατί είχα βγει από μία πολύ δύσκολη σχέση όπου ήμουν πολύ περιορισμένη και προσπαθούσα να βρω πίσω τη φωνή μου. Η Ρούλη του τότε και η Ρούλη του τώρα είναι η μέρα με τη νύχτα, αλλά αν δεν υπήρχε αυτός ο άνθρωπος που έκανε το βήμα, μέσα από όλο αυτό το φόβο, δεν θα υπήρχα εγώ εδώ σίγουρα.
Εννοείς ότι είχες μία σχέση κακοποιητική;
Ναι, είχα μια κακοποιητική σχέση που κράτησε αρκετό καιρό κιόλας, δυστυχώς. Ο λόγος που κράτησε καιρό ήταν γιατί δεν πίστευα ποτέ ότι θα μπορούσα εγώ να είμαι σε μία τέτοια σχέση. Ξέρεις, είναι δύσκολο να είσαι σε άρνηση της κατάστασής σου, σε κρατάει πολύ πίσω. Αλλά όταν καταλαβαίνεις επιτέλους πού είσαι, νομίζω ότι μετά δεν μπορείς να μείνεις άλλο.
Εσένα τι σε βοήθησε να το καταλάβεις;
Με βοήθησε ότι γνώρισα μία κοπέλα που περνούσε κι αυτή δύσκολα στη σχέση της και πρώτη φορά χωρίς ντροπή μιλήσαμε η μία στην άλλη για το τι περνάγαμε. Γενικά, αυτό με έχει βοηθήσει πολύ στη ζωή μου, όταν βλέπω ότι δεν είμαι μόνη μου. Τότε έβλεπα RuPaul’s Drag Race, είναι μία εκπομπή στην Αμερική με drag queens. Και έβλεπα αυτούς τους ανθρώπους που όσο καταπιεσμένοι και να ήταν από τις οικογένειές τους και όσο δύσκολα κι αν είχαν μεγαλώσει, διαλέξανε για τον εαυτό τους αγάπη και φως. Αυτό μου έδωσε μεγάλη ελπίδα ότι μπορώ να το κάνω και για μένα.

Τι θα έλεγες σε μία γυναίκα που ζει σε μία κακοποιητική σχέση και δεν έχει βρει το κουράγιο να βγει από εκεί;
Θα έλεγα ότι δεν είναι ντροπή αρχικά που βρέθηκε σ’ αυτή τη συνθήκη, πολλές φορές αυτό μας κάνει να παραμένουμε, η ντροπή του που θα το πω και πώς ξαφνικά εγώ έμπλεξα έτσι. Θα της έλεγα ότι δεν είναι τόσο δύσκολο όσο φαντάζεσαι. Μπορεί να είναι δύσκολο την ώρα που θα πάρεις την απόφαση, που θα αντιμετωπίσεις τον άλλον, αλλά είναι τόσο ωραία όλα αυτά τα πράγματα που έρχονται στο μέλλον σου. Δεν έχεις καν ιδέα ποια μπορείς να είσαι.
Υπάρχει και ο φόβος που σε καθηλώνει.
Βέβαια, και ο καθένας έχει διαφορετική συνθήκη. Βλέπουμε τι παθαίνουν πολλές γυναίκες που φεύγουν από δύσκολες καταστάσεις. Δεν το λέω δηλαδή ελαφρά τη καρδία. Απλά λέω ότι όλες αξίζουμε να είμαστε χαρούμενες.

Η παράσταση «Πυρ, Γυνή & Comedy» είναι το πρώτο σου σόλο;
Ναι, είναι όλη μου η ζωή μαζεμένη σε 90 λεπτά κωμωδίας. Το πώς έχω μεγαλώσει σαν γυναίκα σε έναν κόσμο ανδροκρατούμενο και παρανοϊκό και πώς ένας άνθρωπος που βγάζει από πάνω του την ανασφάλεια και τον φόβο για όλα αυτά τα πρέπει και τα τι θα πει ο κόσμος και διαλέγει τον εαυτό του.
Τι σε ενοχλεί πιο πολύ σε αυτόν τον κόσμο;
Η σοβαροφάνεια με ενοχλεί, που όλοι περνάμε πράγματα και κάπως σαν να τα κρατάμε μέσα μας γιατί το παίζουμε σοβαροί. Για αυτό από μικρή λάτρευα την κωμωδία, γιατί για όλα υπάρχει τρόπος να τα κάνεις να μην σε πονάνε τόσο πολύ.
Σε θεωρούν από τις πιο ακομπλεξάριστες νέες φωνές της κωμωδίας.
Χαίρομαι πολύ που βλέπουν αυτό σε μένα, γιατί δεν θα το φανταζόμουν ποτέ για μένα χρόνια πριν.
Θεωρείς ότι οι γυναίκες έχουμε κατακτήσει το ακομπλεξάριστο;
Νομίζω ότι προσπαθούμε. Είναι πολύ δύσκολο να βγάλεις από πάνω σου μαθήματα που έχουν προσπαθήσει να ποτίσουν τη ζωή σου. Γιατί έχουμε μεγαλώσει όλες με το μη, όχι αυτό, κάτσε έτσι, μη κάθεσαι. Εμένα η γιαγιά μου έλεγε: μη κάθεσαι με τα πόδια ανοιχτά. Υπήρχε σωστός τρόπος να κάθομαι δηλαδή, σαν κοπέλα. Νομίζω ότι όλες ξυπνάμε σιγά-σιγά ως προς το τι θέλουμε να είμαστε.
Το χειρότερο κόμπλεξ της σύγχρονης γυναίκας ποιο πιστεύεις ότι είναι;
Η αποδοχή από τους άντρες και ο μεταξύ μας ανταγωνισμός, που πάνε χέρι με χέρι. Αν δεν αποβάλουμε το ένα δεν θα φύγει και το άλλο. Έχουμε καταλάβει λάθος ποιος πρέπει να μας αποδεχτεί. Ο εαυτός μας πρέπει να μας αποδεχτεί και άτομα τα οποία αγαπάμε και έχουν νόημα στη ζωή μας. Τώρα να έχεις ακόμα την άποψη ότι άμα σου πει μπράβο ένας τυπάς έφτιαξε τη ζωή σου, είναι λίγο κρίμα.
Εσύ πώς ξεπερνάς τα κόμπλεξ, τα κολλήματα σου;
Με το χιούμορ σίγουρα. Και τελευταία έχω αρχίσει και ρωτάω το μικρό μου εαυτό τι θα έκανε. Και η μικρή Ρούλη δεν μασάει τα λόγια της και μου δίνει πάντα τη σωστή κατεύθυνση.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Διαβάστε επίσης
Στα κείμενα τώρα μιλάς για τις πιέσεις που δέχεται η σύγχρονη γυναίκα. Να γίνει μάνα, να παντρευτεί, να ακολουθήσει ένα χρονοδιάγραμμα συγκεκριμένο στη ζωή της. Εσύ έχεις δεχτεί αυτή την πίεση;
Εννοείται την έχω δεχτεί. Έτσι περιμένει η κοινωνία ότι πρέπει να είναι η ζωή σου. Αλλά θεωρώ ότι αυτά έχουμε αρχίσει και τα αποβάλλουμε. Οι νέες γυναίκες δεν βιαζόμαστε να πάρουμε αποφάσεις οι οποίες θα σημαδέψουν τη ζωή μας, όπως οι προηγούμενες που δεν είχαν την ελευθερία να κάνουν τις επιλογές που έχουμε εμείς τώρα. Να το θυμόμαστε πού και πού, ότι τους χρωστάμε, δεν ξυπνήσαμε μια μέρα με αυτές τις ελευθερίες, οι προηγούμενες τις διεκδίκησαν.
Τι σε φοβίζει περισσότερο στη γενιά σου; Τους 30+;
Ότι δεν έχουμε χρόνο να ζήσουμε τη ζωή μας και να την απολαύσουμε, και να έχουμε προσήλωση σε αυτά που έχουν αξία για εμάς και θα μας μείνουν. Και με τρομάζει και όλη αυτή η απομόνωση, η μοναξιά που φέρνει ο ιντερνετικός κόσμος και οι ιντερνετικές σχέσεις. Επίσης, η αστικοποίηση και το ότι είμαστε όλοι μαζεμένοι στα τσιμέντα, επειδή ίσως είμαι από χωριό έχω αρχίσει να εκτιμάω πάρα πολύ τη φύση.
Για το dating τι έχεις να πεις;
Πολύ δύσκολο! Πάλι με τα social δεν βγάζεις άκρη. Καλύτερα διάλεξε ένα χόμπι και βρες εκεί κάποιον ή κάποια να κάνεις date. Γιατί σίγουρα έχετε ένα κοινό, το βρήκαμε.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Στο podcast σου «Τι θα πει ο κόσμος» αμφισβητείς ακριβώς αυτή την ανάγκη να ζούμε με βάση τη γνώμη των άλλων. Υπάρχει κάτι που δεν έχεις τολμήσει ακόμα να κάνεις επειδή σε απασχολεί τι θα πούνε οι άλλοι;
Ναι, υπάρχει, γιατί είμαι ακόμα στην αρχή και βγάζω από πάνω μου layers σαν το κρεμμύδι. Έχω ακόμα πολλά να πω και σίγουρα να ανοιχτώ πιο προσωπικά και για άλλες ανασφάλειες που έχω.
Η πολιτική ορθότητα έχει επηρεάσει την κωμωδία σου;
Προσωπικά όχι. Γιατί δεν έχω να πω και κάτι κακό. Δεν θεωρώ ότι υπάρχει όριο στην κωμωδία, αλλά θεωρώ ότι το punch down δεν χωράει μέσα της, δηλαδή να λες αστεία για μια ομάδα ανθρώπων που είναι σε μειονεκτική θέση.
Οι νέοι κωμικοί είναι καλύτεροι από τους παλιότερους, πιο εξελιγμένα μοντέλα;
Σίγουρα έχει βοηθήσει πάρα πολύ η κάθε γενιά την επόμενη. Και θεωρώ ότι γενικά στην κωμωδία, ακόμα και το ίδιο θέμα να έχεις με κάποιον, δεν υπάρχει περίπτωση να το πιάσετε από την ίδια γωνία. Οπότε όλες οι φωνές μετράνε και θα πούνε κάτι που δεν έχει σκεφτεί ο άλλος, γιατί είναι πολύ προσωπικό πράγμα η παρατήρηση, η κωμική ματιά.
Πες μου δύο αγαπημένους σου κωμικούς Έλληνες και δύο ξένους.
Τι, μόνο δύο; Θα πω αρχικά τη φίλη μου Λίλια Τσιγάρα που κάνουμε και μαζί και το Ντελούλου. Και μετά θα γίνω κλισέ και θα πω την Κατερίνα Βρανά, τη Χρύσα Κατσαρίνη, την Ήρα Κατσούδα, τον Γιώργο Χατζηπαύλου… με όλους όσους έχω συνεργαστεί, τους εκτιμώ. Από ξένους, ο Τζορτζ Κάρλιν, τον είχα δει και έχασα το μυαλό μου.
Διαβάστε επίσης
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Τι δεν σου αρέσει στο σύγχρονο stand up;
Έχω κουραστεί με τους κωμικούς που μας λένε ότι μισούν τις γυναίκες τους, και πόσο άχρηστες είναι οι γυναίκες τους. Δεν γελάω καθόλου με αυτό. Επίσης δεν μου αρέσουν οι κωμικοί που παίρνουν hot θέματα επικαιρότητας, αλλά δεν έχουν τίποτα να πούνε γι’ αυτά, απλά τα βάζουν σε ένα special. Γίνεται πολύ στο εξωτερικό τα τελευταία χρόνια.
Μια τελευταία ερώτηση: πες μου τρία red flag σου στη ζωή.
Η γκρίνια. Η μυστικοπάθεια. Και το κακεντρεχές κουτσομπολιό. Εγώ ξεκίνησα να κάνω stand-up επειδή συνειδητοποίησα κάποια στιγμή στα 27 μου, και πολύ αργά για μένα βέβαια, ότι η ζωή είναι ένα αστείο. Γιατί ερχόμαστε εδώ μία φορά, έχουμε μια φοβερή ευκαιρία να ζήσουμε και δεν αξίζει για τίποτα να στεναχωριόμαστε και να μην βλέπουμε το μέλλον μας, να μην πιστεύουμε ότι μπορούμε να χαρούμε και να μην αγαπάμε τον εαυτό μας.
Η Ρούλη Μπουραντά τρέχει περιοδεία σε όλη την Ελλάδα την παράσταση «Πυρ, Γυνή & Comedy» αλλά μπορείς να τη δεις και στις 27 Νοεμβρίου στα DJ Fridays.
Προετοιμάζεται και για το «ΝΤΕΛΟΥΛΟΥ XMAS SPECIAL» μαζί με τη Λίλια Τσιγάρα: 10 Δεκεμβρίου στην Αρχιτεκτονική στην Αθήνα και 13 Δεκεμβρίου στο We στη Θεσσαλονίκη.