Έρως Έρων: «Μπορείς να βρεις ψήγματα του έρωτα παντού»
Ο 22χρονος Θεσσαλονικιός γράφει μουσική γεμάτη τρυφερότητα, ψηλαφίζοντας την εμπειρία του έρωτα.
Ένα νέο πρόσωπο εμφανίστηκε μόλις στα μουσικά πράγματα της χώρας. Ο εικοσιδυάχρονος Έρως Έρων (κατά κόσμον Παναγιώτης) με έδρα τη Θεσσαλονίκη κάνει μουσική από καρδιάς, έχει ήδη συνεργαστεί με εναλλακτικούς καλλιτέχνες που μας έχουν κάνει ζημιά, όπως οι Tsugranes, και διαμορφώνει σταθερά μια δική του, ιδιαίτερη οπτική ταυτότητα. Το ντεμπούτο άλμπουμ του «Παρεμβολές» κυκλοφόρησε πριν από μόλις δέκα μέρες, ο ίδιος μετρά ήδη 13 χιλιάδες streams στο Spotify και εμείς αναρωτιόμαστε: ποιος είναι ο Έρως Έρων, τέλος πάντων;
Πότε και πώς άρχισες να ασχολείσαι με τη μουσική;
Η ενασχόληση μου με την μουσική άρχισε από πολύ μικρή ηλικία, από τότε που ανακάλυψα ότι το αποθηκακι του σπιτιού έκρυβε την παλιά κιθάρα του πατέρα μου. Ενώ ο μπαμπάς μου ήξερε κάποια κομμάτια, εγώ γρατζουνούσα μαζί του και υποδυόμουν τον Segovia. Αυτό, σε συνδυασμό με την αγάπη μου για τα τραγούδια που έπαιζαν στο σπίτι, και ήθελα μια μέρα να παίξω και εγώ, με οδήγησε σε ένα ωδείο. Μεγαλώνοντας, έπαιζα κιθάρα σε συναυλίες του σχολείου μου και τραγουδούσα στην χορωδία του γυμνασίου που φοιτούσα αλλά κάπου στο τέλος του γυμνασίου, αποφάσισα ότι θα ήθελα να δημιουργήσω κάποιες δικές μου μουσικές παραγωγές. Ξεκίνησα τον πειραματισμό μου με διάφορα είδη μουσικής και κατέληξα στο να κάνω Lo-Fi μέχρι τα πρώτα χρονια της ενηλικίωσης μου για πολλές και γνωστές δισκογραφικές εταιρείες του εξωτερικού ως Kinissue.
Πώς προέκυψε το όνομα Έρως Έρων;
Για να είμαι ειλικρινής, το όνομα «Έρως» ήταν απλά σε μια από τις πολλές λίστες που βρήκα στο διαδίκτυο για ονόματα μωρών… Το «Έρων» είναι κάτι που επινόησα ο ίδιος για να ρέει πιο εύκολα. Συνολικά πιστεύω οτι το «Έρως Έρων» έχει μια ιδιαιτερότητα και μένει σε έναν καινούργιο ακροατή, αν και τελευταία προτιμώ όλα τα άτομα που έχουν ακούσει την μουσική μου να γνωρίζουν ότι το πραγματικό μου όνομα είναι Παναγιώτης.
Μόλις κυκλοφόρησες το ντεμπούτο άλμπουμ σου «Παρεμβολές». Ποια είναι τα συναισθήματα σου αυτή τη στιγμή και οι πρώτες αντιδράσεις που έχεις πάρει;
Αυτήν την περίοδο νιώθω πολλά και αντιφατικά συναισθήματα. Ευτυχία και ικανοποίηση που μπόρεσα επιτέλους να μοιραστώ την δουλειά ενάμιση χρόνου και να την ακούσουν άτομα έξω από τον κύκλο μου, άγχος για την ανταπόκριση που μπορεί να έχει και φόβο για το μέλλον αυτού του έργου που προσπαθώ να χτίσω. Θα μπορούσα να παρομοιάσω αυτήν την κατάσταση σαν μια επίσκεψη στον γιατρό. Όλα όμως καταρρίπτονται όταν δέχομαι όμορφα μηνύματα από νέους ακροατές της μουσικής μου, τα οποία μέχρι τώρα είναι πολύ θετικά και την περιγράφουν με λόγια που διακατέχονται από έναν κοινό ενθουσιασμό και εντυπωσιασμό, σε σημείο που νιώθω ότι με κοροϊδεύουν. Ευχαριστώ ολόψυχα όλους τους ανθρώπους που μπήκαν στην διαδικασία να ακούσουν την μουσική μου και να μου περιγράψουν τα δικά τους συναισθήματα για αυτήν.
Έχεις ήδη 13k ακροατές στο Spotify! Περίμενες αυτή την ανταπόκριση τόσο γρήγορα;
Δεν πιστεύω ότι κανένας θα πρέπει να μπει στην λογική να περιγράψει μια οποιαδήποτε επιτυχία σε αριθμούς. Άλλωστε στις μέρες μας, τα νούμερα που «μετράνε» αυτήν την επιτυχία μεταβάλλονται με πολύ γρήγορο ρυθμό. Γι’ αυτό δεν αναλώνομαι στους πόσους μηνιαίους ακροατές έχω αλλά στα πόσα θετικά μηνύματα λαμβάνω, κυρίως γιατί μπορεί ένα μεγάλο ποσοστό από αυτούς τους μηνιαίους ακροατές να άκουσε την μουσική μου ακούσια. Ωστόσο πρέπει να παραδεχτώ ότι και εγώ άνθρωπος είμαι που θέλει να βλέπει ψηλά ποσοστά και αριθμούς. Ο κόσμος που φαίνεται να άκουσε τα κομμάτια μου δεν πέρασε απαρατήρητος και είχε μια επίδραση στο να με κάνει να πιστέψω ότι το πάθος μου και οι ώρες καθημερινής δουλειάς απέδωσαν.Είμαι πολύ ευγνώμων για αυτήν την ανταπόκριση αλλά εύχομαι να υπήρχε ένας ενισχυμένος ανθρώπινος παράγοντας στις πλατφόρμες streaming.
Μίλησε μας για την έμπνευση και τη διαδικασία δημιουργίας των «Παρεμβολών».
Ο δίσκος ξεκίνησε επειδή ήθελα να σύνθεσω τραγούδια με στίχους (κάτι δηλαδή διαφορετικό από την Lo-Fi), να σκιαγραφήσω την ανθρώπινη εμπειρία αλλά και να αναδείξω τις δυνατότητες μου ως μουσικός παραγωγός. Όλα μου τα τραγούδια συνήθως ξεκινάνε με μια ιδέα που μου έρχεται όσο παίζω κιθάρα πριν κοιμηθώ. Αυτή η ιδέα θα ντυθεί με μελωδίες που θα μουρμουρίσω και θα ηχογραφήσω μέχρι να κατασταλάξω στην αγαπημένη μου, κατά τις 4 το πρωί. Έχω πολλές αρχικές ιδέες που δεν έγιναν ποτέ ολοκληρωμένα τραγούδια αλλά αυτές που έγιναν, πέρασαν από κόσκινο και μήνες δουλειάς μέχρι να καταληξω σε ένα άρτιο, για εμένα, αποτέλεσμα. Είμαι πολύ ευγνώμων που μετά απο χρόνια δουλειάς σε παλαιότερες μουσικές έχω την δυνατότητα να δουλεύω στο δικό μου home studio και πολύ ευτυχισμένος που μπορώ, οποιαδήποτε στιγμή και για όση ώρα θέλω να ηχογραφώ, να αλλάζω και να επεξεργάζομαι ένα τραγουδι. Σε στιχουργικό επίπεδο, εμπνευση για τον δίσκο μου αποτελούν οι απλές καθημερινές συζητήσεις που έχουν ως θέμα την αγάπη. Αυτές τις συζητήσεις μπορείς να τις παρατηρήσεις παντού, όπως μπορείς να βρεις παντού και τον έρωτα ή ψήγματα αυτού, κάτι που προσπάθησα να αναδείξω παρομοιάζοντας τον με κόκκινα παπάκια που τοποθετούσα και βιντεοσκοπούσα σε όλη την Ελλάδα.
Πώς προέκυψε η συνεργασία με την Cilia Katrali;
Η αρχική ιδέα του δίσκου δεν με είχε σαν τραγουδιστή των κομματιών που έγραφα. Γι αυτό και είχα μπει σε μια διαδικασία να προτείνω σε διάφορους καλλιτέχνες να τα ερμηνεύσουν. Η συνεργασία μου με την Cilia προέκυψε με έναν πολύ απλό τρόπο: της έστειλα ένα μήνυμα στο instagram που εκτός από το να της περιγράφω πόσο την θαυμάζω για την δουλειά της, της παρουσίασα και κάποιες ιδέες που δούλευα εκείνη την περίοδο. Η ευγένεια της από το πρώτο μήνυμα και ο τρόπος που συνέχισε η συνεργασία μας από εκείνη την στιγμή με αφήνουν ακόμα έκπληκτο. Έχω καταλάβει ότι για έναν καλλιτέχνη που έχει εδραιωθεί στην ελληνική μουσική είναι πολύ εύκολο να σε σνομπάρει αν δεν έχεις φτάσει ή ξεπεράσει το επίπεδο του και γι’ αυτό και δεν περίμενα να μου απαντήσει ή να δείξει τόση μεγάλη πίστη στις δυνατότητες μου. Η Cilia είναι ένας πραγματικά ταλαντούχος άνθρωπος κάτι που αναδεικνύεται τοσο μέσα από την μουσική όσο και στην οπτική της ταυτότητα σαν καλλιτέχνης. Την ευχαριστώ για όλα!
Συνεργάστηκες επίσης με τις Tsugranes στο δικό τους ντεμπούτο, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα της σεζόν. Θα φτιάξετε μια νέα μουσική κλίκα; Να περιμένουμε κάποιο επίσημο collab και μουσικά;
Η σχέση μου τα παιδιά μετράει πολλά χρόνια. Γνώρισα το καθένα ξεχωριστά και σε διαφορετικές χρονικές περιόδους της ζωής μου. Είμαι πολύ τυχερός που μπορώ να τους αποκαλώ φίλους μου περισσότερο από συνεργάτες. Ξεκινήσαμε με το «Ναυάγιο» (Ναι, εγώ είμαι ο Add-On) και καταλήξαμε στο να ηχογραφούμε μια πλειάδα των φωνητικών του τελευταίου τους δίσκου στο σπίτι μου και να είμαι μέρος πολλών τραγουδιών τους. Αλλά η μουσική μας σχέση δεν είναι μονόπλευρη, όλα μου τα τραγούδια έχουν περάσει από τον Χρήστο, την Ξένια και την Μ;aρσι και πάντα ανυπομονούσα να ακούσω το δικό τους ιδιαίτερο feedback. Ειδικά o Χρήστος μπήκε στον ρόλο του recording engineer κατά την διάρκεια της ηχογράφησης των φωνητικών μου, με βοήθησε στιχουργικά σε πολλά τραγούδια και ήταν εκεί να με ακούσει όταν ένιωθα ότι είχα καταβληθεί από κουράση και άγχος. Είμαι ευγνώμων για την σχέση που έχουμε δημιουργήσει και τους ευχαριστώ από καρδιάς. Δεν ξέρω αν με τα παιδιά δημιουργούμε μια μουσική κλίκα αλλά είμαι σίγουρος ότι είμαστε μια ομάδα παθιασμένων ανθρώπων που σε όλα μας τα τραγούδια κυνηγάμε την τελειότητα! Όσο αφορά τις μελλοντικές μας μουσικές προσπάθειες και συνεργασίες, έχω να πω ότι μπορείτε σίγουρα να περιμένετε κάτι και μάλιστα πολύ σύντομα!
Διαβάστε επίσης
Μου άρεσε ιδιαίτερα το εξώφυλλο του δίσκου, που δίνει την αίσθηση δερματόδετου βιβλίου. Ποιανού έμπνευση ήταν; Τι ήθελες για την οπτική ταυτότητα της δουλειάς σου;
Η οπτική ταυτότητα της δουλειάς μου είναι μια σύμπραξη ανάμεσα στις τρελές ιδέες που έχω κατά νου και στις αμέτρητες ώρες που μάλωσα με τον αδελφό μου, Στέφανο, για να τις υλοποιήσει. Είναι πολλές φορές εύκολο για εμένα να παραβλέψω το πόσο τυχερός είμαι που ο γραφίστας για ό,τι βλέπετε στα προφίλ μου στα social media είναι ο αδελφός μου αλλά, αν και ήταν πολύ δύσκολο να συντονίσουμε τα προγράμματα μας, δεν θα μπορούσα να είχα καλύτερο ή πιο ταλαντούχο συνεργάτη παρά τις αμέτρητες διορθώσεις στις οποίες υπέβαλα την δουλειά του. Δεν υπήρχε κάποιος συγκεκριμένος λόγος που τα artworks των singles και του δίσκου πήραν αυτήν την κατεύθυνση, απλά μου άρεσαν οι ιδέες στην πρώιμη μορφή τους. Ωστόσο, όλη η οπτική εικόνα του πρότζεκτ μου, κουβαλάει την αισθητική δύο αδελφών που έχουν παρόμοια ερεθίσματα και άποψη και συμπορεύονται με τον δικό τους ιδιαίτερο τρόπο.
Πότε πρόλαβε ένα τόσο νέο παιδί να αντιληφθεί και να γράψει τόσο πολλά για τον έρωτα;
Το να γράφω για τον έρωτα είναι ο τρόπος μου να παρατηρώ και να μελετώ τον κόσμο γύρω μου αλλά και να έρχομαι σε επαφή με τα συναισθήματα μου. Πολλοί από τους στίχους που ακούγονται στα τραγούδια μου είναι μικρά μέρη των ιστοριών άλλων ανθρώπων (αγνώστων και μη) που μπορεί να άκουσα λαθραία όσο περπατούσα στην Θεσσαλονίκη ή να αναλύσαμε σε τυχαίες συζητήσεις με τους φίλους μου. Από την άλλη, προφανώς και κάποια από τα τραγούδια μου αποτελούν δικά μου βιώματα, τα οποία παλεύω καθημερινά να ερμηνεύσω ή να τους δώσω μια αιτία και ένα νόημα. Δεν πιστεύω ότι γνωρίζω ή ότι έχω καταλάβει πολλά για τον έρωτα γιατί είναι κάτι το οποίο συνεχώς αλλάζει ανάλογα με τον άνθρωπο που έχεις απέναντι σου αλλά αν ξέρω κάτι, αυτό είναι ότι υπάρχει παντού.
Πώς βλέπεις αυτή τη στιγμή την εγχώρια μουσική σκηνή και ποιους καλλιτέχνες/σχήματα ξεχωρίζεις;
Η μουσική σκηνή στην Ελλάδα πηγαίνει καλύτερα από ό,τι μπορούσε να φανταστεί ο οποιοσδήποτε πριν λίγα χρόνια. Υπάρχει ένα νέο κύμα, που έρχεται να τα συνεπάρει όλα και να αναδιαμορφώσει το πώς βλέπουμε τον ανεξάρτητο καλλιτέχνη. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και πολύ ισχυρά, παλιότερα, ονόματα τα οποία δείχνουν έμπρακτα το ότι η ελληνική μουσική σκηνή ζει και ζωντανεύει όλο και περισσότερο μέσα από τις συνεργασίες τους με τους νεότερους καλλιτέχνες. Νομίζω όμως ότι έχουν ειπωθεί ήδη πολλά για τους παλιότερους καλλιτέχνες, οπότε πιστεύω ότι θα ήταν καλύτερο να αναφέρω τους μουσικούς του νέου κύματος που εγώ ξεχωρίζω. Τον τελευταίο καιρό, εκτός από τις προφανείς επιλογές όπως TSUGRANES, Cilia Katrali και Fruit Gillette, ακούω συνεχώς Χρήστο Βέργο, Σταύρο Τσαντέ, Κωστή Παλαιογιάννη, Κωστή (σ.σ. αλλιώς Κωστής Χρήστου), Καλογεράκια, Νεφέλη Φασούλη, Μίνα Πασπαλά και Μαριάννα Κατσιμίχα.
Είναι η Θεσσαλονίκη η απόλυτη μουσικο-μάνα; Ποιους Θεσσαλονικιούς καλλιτέχνες μπορεί να μην ξέρουμε και πρέπει να ανακαλύψουμε;
Μπορώ να πω με σιγουριά ότι η Θεσσαλονίκη πηγαίνει πολύ καλά στον πολιτιστικό τομέα και έχει μια πολύ δυνατή μουσική σκηνή. Δυστυχώς ομως, αν και η Θεσσαλονίκη είναι μουσικό-μάνα, πολλά παιδιά της φεύγουν καθημερινά μακριά από την αγκαλιά της καθώς η ελληνική μουσική σκηνή είναι τελείως αθηνοκεντρική. Πολλοί όμως ακόμα μένουν, αν και οι νέοι μουσικοί που έχω γνωρίσει συνέχεια μιλάνε μεταξύ τους για το πότε θα μετακομίσουν στην Αθήνα. Τα ονόματα και σχήματα που ξεχωρίζω, ανάμεσα σε άλλα στην Θεσσαλονίκη, είναι: Ήρθαν Τα Ημέρα, Φειρούζ, Δημήτρης Μαρκόπουλος, Φώνισσες, Ακαπέλες, The Gangtet (για πιο τζαζ και όχι έντεχνες διαθέσεις)
Σκέφτεσαι να ανέβεις σύντομα στη σκηνή ή θέλεις για το πρώτο διάστημα να απολαύσεις την κυκλοφορία του δίσκου;
Νομίζω ότι για τον επόμενο καιρό θα προσπαθήσω να ξεκουραστώ και απλά να ανεβάζω όμορφα βιντεάκια στα social media, καθημερινά. Από του χρόνου ωστόσο, θα έχετε να ακούσετε πολλά περισσότερα από εμένα!
Δώσε μας τα top9 album σου, για να καταλάβουμε τις επιρροές και τα γούστα σου μέσα από ένα trend!
