Ο METAMAN θέλει να φτάσει στην ποπ με unpopular μέσα
Ο METAMAN έρχεται για ένα live στο ΚΛΑΚΑΖ και ήταν η ιδανική ευκαιρία για να γνωρίσουμε καλύτερα τον άνθρωπο κάτω από την κάπα του ηλεκτρονικού σούπερ ήρωα.
Είναι δεν είναι έξι χρόνια που ο METAMAN εμφανίστηκε ψυχωμένος στην εγχώρια μουσική σκηνή με τα σύνθια και τα κουμπάκια του, φέρνοντας κάτι πολύ ενδιαφέρον: το πάντρεμα προσώπων, φωνών και ειδών με έναν ηλεκτρονικό ήχο κατάλληλο για χορό. Αυτή η δημιουργικότητα τον έφερε γρήγορα σε μεγάλα stages και την καρδιά του πάρτι, από το Onassis Stegi Party μέχρι το ΑΦΤΕΡ του Φεστιβάλ Αθηνών, αλλά και την επιμέλεια του δεύτερου Αγοραφοβικού φεστιβάλ. Μέσα σ’ αυτά τα χρόνια επίσης, τηρώντας το χρονοδιάγραμμα της διετίας έχει κυκλοφορήσει τρεις δίσκους («Irina», «Ματαίωση», «VS Dr RAVE») όπου πρόλαβε να περάσει από την υπνωτιστική εσωστρέφεια των δύο πρώτων στον υπερηρωικό δυναμισμό του τελευταίου αλλά και να συνεργαστεί σε αυτούς με καταξιωμένα και ανερχόμενα ονόματα της εναλλακτικής indie σκηνής, του χιπ χοπ και της ηλεκτρονικής μουσικής (Λένα Πλάτωνος, Ζωρζ Πιλαλί, Pan Pan, Φωνόπτικον, Vasillina, A.Επίθετη, Sci-Fi River είναι μόνο κάποιοι από αυτούς). Α, και να φτιάξει την ανενεργή αυτήν την περίοδο δισκογραφική Won Ton.
Κουραστήκατε; Ο κατά κόσμον Θωμάς Γουναρόπουλος μάλλον όχι γι’ αυτό και επιστρέφει την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου στη σκηνή του ΚΛΑΚΑΖ (Αβραμιώτου 6-8) έχοντας στο πλάι του την ηθοποιό Ειρήνη Δένδη και τα Tsolimon, για μια βραδιά που θα διατρέξει την μέχρι τώρα δισκογραφία του αλλά όχι μόνο. Πριν το live, επιχειρήσαμε να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα την Κλαρκ Κεντ πλευρά του, πολύμορφη, ιντριγκαδόρικη και ατακαδόρισα όπως και η μουσική του.
Διαβάστε επίσης
Παρότι έχεις εμφανιστεί μόλις έξι χρόνια στην εγχώρια μουσική σκηνή, έχεις παίξει στο Φεστιβάλ Αθηνών και στο Onasis Stegi Party και έχεις αναλάβει το curation του Αγοραφοβικού. Περίμενες μια τόσο γρήγορη ανάληψη «ευθυνών» στη μουσική; Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση για σένα;
Έξι χρόνια δεν είναι λίγα ή ίσως έχουν γίνει τόσα πολλά στην ζωή μου και έχω γνωρίσει τόσους ανθρώπους αυτά τα χρόνια που μου φαίνεται μια ολόκληρη ζωή. Ίσως είναι αυτά τα έξι χρόνια που έψαχνε ο Τσάκωνας στο «Μάθε παιδί μου γράμματα». Όσο για την ανάληψη ευθυνών, πάντα μοιράζομαι το βάρος με ανθρώπους που εμπιστεύομαι στο αντικείμενο τους. Έτσι μπορώ εύκολα αν στραβώσει η δουλειά να πετάξω σε αυτούς το μπαλάκι. Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι αυτό που κάνω να μην είναι ούτε κιτς και έντεχνο αλλά ούτε πειραματική αβανγκάρντ για τους μυημένους.
Κάνεις σπάνια live, δεν είσαι τόσο fan της διαδικασίας ή απλώς δεν το κυνηγάς;
Ειδικά τον τελευταίο χρόνο κάνω live πιο συχνά από όσο θα φανταζόμουνα. Όντως η διαδικασία, ενώ με ενθουσιάζει, είναι αρκετά κοπιώδης αν θέλω να υπάρχει έντονο το live στοιχείο. Ευτυχώς όταν έχεις ένα άτομο που μπορεί να πάρει το βάρος της performance από πάνω σου τότε μπορείς να συγκεντρωθείς στα συνθάκια σου και στα κουμπάκια σου. Και έτσι προέκυψε η σειρά των φετινών live, με την Ειρήνη Δένδη στα φωνητικά, που θα καταλήξει στο μεγάλο Live με τα Tsolimon στο ΚΛΑΚΑΖ την Παρασκευή.
Τι να περιμένουμε από σένα την Παρασκευή στο ΚΛΑΚΑΖ;
Θα είναι το τελευταίο μεγάλο live με κομμάτια από όλους τους δίσκους και κάποια καινούρια για να δούμε αν το πάμε καλά. Με τα Τsolimon ευελπιστούμε να συνυπάρξουμε στην σκηνή και είμαι πολύ χαρούμενος με αυτό το crossover επεισόδιο.
Με ποιο κριτήριο επιλέγεις τους καλλιτέχνες με τους οποίους θα συνεργαστείς στους δίσκους σου;
Να είναι ωραία τυπάκια που θα μπορούσα να κάνω παρέα.
Υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης-απωθημένο σου που δεν του/της έχεις κάνει ακόμα πρόταση;
Ο Tricky σίγουρα, που πιστεύω θα γίνει κάποτε, και η Αρλέτα, που αυτό λογικά δεν θα γίνει.
Κέρδισες τελικά τη μάχη με τον Δρ. Ρέηβ (από τον προ διετίας δίσκο «Vs Dr RAVE»); Πότε θα ακούσουμε το επόμενο μέρος αυτής της πάλης;
Αν ο Batman κερδίσει την μάχη με τον Τζόκερ θα πάθει κατάθλιψη μάλλον. Σίγουρα δεν έχω χάσει τη μάχη, αλλά ο μοχθηρός Δόκτορας είναι πάντα εκεί και περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία.
Τι είναι για σένα ποπ σήμερα;
Για μένα η ποπ είναι ο στόχος μου, απλά θέλω να φτάσω εκεί με unpopular μέσα. Για να δούμε..
Ο κόσμος έχει ξαναρχίσει να χορεύει; Εσύ χορεύεις;
Ναι χορεύει φουλ και εγώ χορεύω, απλά εύκολα πλέον αποθαρρύνομαι όταν δεν με εμπνέει αυτό που ακούω.
Θα δοκίμαζες ποτέ να ζήσεις αποκλειστικά από τη μουσική ή προτιμάς τις επιλεγμένες κυκλοφορίες και εμφανίσεις;
Δεν μπορώ να ζήσω από την μουσική μου, κάνεις από την εναλλακτική μουσική σκηνή δεν μπορεί στην Ελλάδα, με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις που, εδώ που τα λέμε, εξ ορισμού δεν είναι πια αμιγώς εναλλακτικοί. Και όταν λέμε να ζήσεις δεν εννοούμε κάθε μήνα να μην ξέρεις αν θα μπορείς να βάλεις το νοίκι. Επίσης δεν προτιμάω να κάνω λίγες κυκλοφορίες, ό,τι γράφω και πιστεύω ότι αξίζει το βγάζω, απλά δεν είναι και τόσα πολλά τελικά.
Εντωμεταξύ, συνεχίζετε να τρέχετε τη δισκογραφική Won Ton; Θα είναι δύσκολο να έχεις τόσα παράλληλα πρότζεκτ συν την καθημερινή σου δουλειά.
Δεν θα πω ψέματα, είναι όντως αρκετά δύσκολο και αυτός είναι ο λόγος που η Won Ton είναι αυτή την στιγμή παροπλισμένη.
Ποιο τραγούδι σου θα πρότεινες σε κάποιον για να σε γνωρίσει;
Το Αθήνα 232 και την Ματαίωση.
Τι έχεις ακούσει τελευταία στο repeat και ποια είναι η πιο πρόσφατη μουσική ανακάλυψή σου;
Τελευταία στο repeat ακούω το Falling From Grace – Gentle waves, Isobel Campbell από το soundtrack του Μεγάλες Προσδοκίες. Αλλά η πρόσφατη μουσική μου ανακάλυψη είναι ο Acidulant γενικά και το Paris 1985-Lecomte De Bregeot.
Διαβάστε επίσης
