Τέσσερις Gen Z κωμωδίες που σαρώνουν στην τηλεόραση
Οι διάδοχοι των millennials στην κλίμακα της νεανικότητας δίνουν των τόνο στη μικρή οθόνη με σειρές που γοητεύουν με το χιούμορ και την αλήθεια τους.
Περιεχόμενα
Ήταν θέμα χρόνου και πλέον είναι πραγματικότητα. Η αγγλόφωνη τηλεόραση, δηλαδή αυτή που, κακά τα ψέματα, καταναλώνουμε κατά συντριπτική πλειοψηφία, ξεπέρασε τους millennials και πια έχει στρέψει την προσοχή της στη Gen Z. Εξέλιξη αναπόφευκτη, αλλά και αναγκαία, αφού η TV αποτελεί διαχρονικά γόνιμο έδαφος για την ανάπτυξη αφηγήσεων που αναστοχάζονται, ακριβώς, τι σημαίνει να είσαι νέος στο τώρα.
Ιδιαίτερα τη διετία 2025-2026, έχουν κάνει διαδοχικά πρεμιέρα σειρές στις οποίες οι zoomers έρχονται μεν σε πρώτο πλάνο, αλλά ταυτόχρονα προσφέρουν χαρακτηριστικά απολαυστική κωμωδία. Η οποία μπορεί να βασίζεται στην οικεία συνταγη των sitcoms και των κομεντί με την ευρεία έννοια, όμως, ανανεώνουν με φρεσκάδα ένα τηλεοπτικό πεδίο όπου εδώ και καιρό απουσιάζουν οι πραγματικά ρηξικέλευθες αφηγήσεις. Ακόμα πιο ενδιαφέρον δε, πως οι δημιουργοί τους μιλούν για την κομβική δεκαετία των είκοσι την ώρα που οι ίδιοι πλησιάζουν ή έχουν περάσει το κατώφλι των τριάντα. Άρα, διαθέτουν ταυτόχρονα μια ύστερη ωριμότητα, αλλά και μια ενδοσκοπική νοσταλγία γύρω από τις εμπειρίες που καθόρισαν την περίοδο των ζωών τους όπου δεν κηδεμονεύονταν από τις ενήλικες… ενήλικες ευθύνες. Προς τιμήν τους, λοιπόν, ακολουθούν οι τηλεοπτικές παραγωγές που σκορπούν θετικό σούσουρο ονλάιν, αφουγκράζονται τις μοντέρνες υπαρξιακές ανησυχίες, η διάρκεια των επεισοδίων τους δεν ξεπερνά τη μισή ώρα και συζητιούνται έντονα αυτήν τη στιγμή.
«I Love LA» (ΗΒΟ)
Η σειρά στην οποία συντονίστηκαν όλα τα άτομα που περνάμε πολύ χρόνο στα social media, αφού από εκεί γνωρίσαμε τους περισσότερους από τους πρωταγωνιστές. Αντίστοιχα, η σειρά που απασχόλησε όλα τα κουλ παιδιά, καθώς οι συντελεστές της εκτός από το να παράγουν περιεχόμενο για χιλιάδες followers, εμφανίζονται σταθερά σε παρεάκια καλύτερα από τα δικά σου, όπου συνυπάρχουν ανθυπο-celebrities με κανονικούς celebrities σαν την Charli XCX. Η έμφαση στην εικόνα και το στιλ είναι και ένας από τους λόγους που το «I Love LA» δεν είναι ιδιαίτερα συμπαγές σε όσα επιθυμεί να θίξει, από την άλλη είναι έμπλεο χειροπιαστού ταλέντου. Η δημιουργός και κεντρική ηρωίδα Ρέιτσελ Σένοτ είναι ένα από τα πλέον υποσχόμενα ονόματα του Χόλιγουντ («Shiva Baby», «Bottoms»), ενώ ο Τζόρνταν Φέρστμαν πρόσφατα παρέδωσε ένα από τα καλύτερα σκηνοθετικά ντεμπούτα των τελευταίων ετών με το «Club Kid». Τους τελευταίους μήνες βρίσκεται στα σκαριά η δεύτερη σεζόν, επομένως, οι πιθανότητες να ανέβει ο ποιοτικος πύχης δεν είναι αμελητέες.
«Overcompensating» (Amazon Prime)
Όπως και η Σένοτ, έτσι και ο Μπενίτο Σκίνερ θέτει εαυτόν ως βασικό πρόσωπο της πλοκής που ο ίδιος σκαρφίστηκε. Με αρχική ύλη την ομώνυμη πετυχημένη κωμική παράστασή του, στο «Overcompensating» ο Αμερικανός παρωδεί τόσο τη μεγαλοποιημένη ιδέα που έχουν οι συμπατριώτες του για τη φοιητική ζωή, όσο και τις κωμωδίες που αυτή έχει εμπνεύσει. Στο επίκεντρο, βέβαια, βρίσκεται ένας ουσιαστικός συναισθηματικός πυρήνας, διότι το φλέγον διακύβευμα αφορά την καταπίεση των ερωτικών επιθυμιών τις οποίες νιώθει ο ομοφυλόφιλος χαρακτήρας που ενσαρκώνει ο Σκίνερ. Έπειτα, η κουλτούρα του ίντερνετ βρίσκεται και εδώ στο φόντο της δράσης, με το cameo της προαναφερθείσας Charli XCX να συμπυκνώνει τις μεταμοντέρνες διαστάσεις μιας αβίαστα αστείας σειράς που επιστρέφει 17 Φεβρουαρίου με δεύτερη σεζον.
«Adults» (Disney+)
Παραγωγή που έχουμε ήδη αποθεώσει, το «Adults» είναι το comfort sitcom που επενδύει γερά στο κομμάτι της παρέας και τους χαρακτήρες που μαγνητίζουν με τη χαρισματικότητά τους. Η διανομή των ηθοποιών είναι έξοχη, η μεταξύ τους χημεία μεθυστική και τα αστεία γίνονται αβίαστα ξεκαρδιστικά. Ακριβώς αυτή η χαλαρότητα και η άνεση με την οποία εκδηλώνονται τόσο το χιούμορ, όσο και η εμβάθυνση σε πολύπλοκες καθημερινές θεματικές, προσδίδει στο «Adults» μια ζεστή οικειότητα που δεν έχει καμία άλλη νέα σειρά στη μικρή οθόνη.
«It Gets Worse» (Paramount+)
Ο απλοϊκός τρόπος να περιγράψουμε την πιο πρόσφατη προσθήκη στις zoomer κωμωδίες, θα ήταν να πούμε οτι το «It Gets Worse» αποτελεί άθροισμα του «Adults» με το «Girls», αφού μέχρι και η Λένα Ντάναμ εμφανίζεται σε ένα επεισόδιο. Με αυτόν τον τρόπο, όμως, θα αδικούσαμε την εξαιρετική δουλειά που έχει κανει ο Λίο Ρέιτς, ο οποίος σαν άλλος Σκίνερ, βρήκε τα πατήματά του στο stand up προτού γίνει πρωταγωνιστής σε σειρά βασισμένη στη ζωή του. Σαφώς πιο οξυδερκές ως αφήγημα, βρετανικά ωμό και αφοπολιστικά ειλικρινές, το «It Gets Worse» ενδιαφέρεται λιγότερο να ρομαντικοποιήσει τα νιάτα και περισσότερο να αναδείξει μιια προβληματική που τα συνοδεύει, αλλά δε συζητιέται όσο θα έπρεπε. Όπως ακούγεται στο πρώτο επεισόδιο, κανένας εικοσάρης δεν περιμένει τα πράγματα στη ζωή να είναι εύκολα, αλλά τουλάχιστον θα μπορούσαν αυτές οι δυσκολίες να είναι πιο ενδιαφέρουσες. Γιατί δεν υπάρχει χειρότερη συνειδητοποίηση από τη διαπίστωση πως ούτε ξεχωριστός είσαι, αλλά ούτε και πρόσκαιρα υπέροχος, πόσω δε μάλλον αξιομνημόνευτος. Μόνο ένας Άγγλος θα μπορούσε να αποδώσει αυτό το συναίσθημα με τόση πλάκα.
Διαβάστε επίσης
