10 (από τις 137) ταινίες που δεν χάνουμε στο 12ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου
«Ντίγκμπι & Καμίλ»

10 (από τις 137) ταινίες που δεν χάνουμε στο 12ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου

Οι δέκα ταινίες που δεν θα χάσουμε είτε βρεθούμε είτε όχι στις φυσικές αίθουσες του 12ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου.

Το 12ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου προβάλλει φέτος 137 ταινίες από τις 20 έως τις 29 Νοεμβρίου 2026, σε 17 πόλεις της Πελοποννήσου, από την Καλαμάτα και την Πάτρα έως τη Δημητσάνα και τη Μονεμβασιά. Για όσους δεν μπορούν να βρεθούν στις αίθουσες, περισσότερες από 70 θα είναι διαθέσιμες και online, στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ, κατά τις ημέρες διεξαγωγής του.

Το online πρόγραμμα καλύπτει όλο το εύρος του φεστιβάλ: μετανάστευση και σύνορα, κλιματική κρίση, αναπηρία και επιθυμία, ιστορική μνήμη και πορτρέτα ανθρώπων που ζουν στο περιθώριο. Παρακάτω, δέκα ταινίες που ξεχωρίζουν.

10 highlights του online προγράμματος

Ντίγκμπι & Καμίλ / Digby & Camille

Digby Ernest Webster, Trevor Graham · Αυστραλία · 92ʼ Ο ζωγράφος Digby και η μαθητεύουσα σεφ Camille, και οι δύο με σύνδρομο Down, είναι μαζί οκτώ χρόνια και θέλουν να παντρευτούν, αλλά οι γονείς τους αντιστέκονται. Μια τρυφερή και αστεία ταινία, που τη συνυπογράφει ο ίδιος ο Digby, φιναλίστ του Βραβείου Πορτρέτου Archibald.

Από τι είμαστε φτιαγμένοι / The Stuff We Are Made Of

Σιαμάκ Ετεμάντι · Ελλάδα · 96ʼ Ο Άρης, φοιτητής ψυχολογίας με τετραπληγία, ξεκινά μια πτυχιακή εργασία για τα στερεότυπα γύρω από τη σεξουαλικότητα των ατόμων με αναπηρία, που γίνεται ένα προσωπικό ταξίδι πέντε χρόνων. Στον δρόμο του συναντά την Κατερίνα Βρανά, τον Δημήτρη Ζώρζο, τον πρώτο επαγγελματία σεξουαλικό βοηθό στην Ελλάδα, και ζευγάρια κάθε ηλικίας. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις Νύχτες Πρεμιέρας και κέρδισε το Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ (Orpheus Award) στο LAGFF-DOC του Λος Άντζελες.

Σκοτεινή Κληρονομιά / Silent Legacy

Jenni Kivistö, Jussi Rastas · Μπουρκίνα Φάσο, Φινλανδία, Γαλλία · 88ʼ Ο χορογράφος Sibiry Konate επιστρέφει από τη Φινλανδία στο χωριό του στην Μπουρκίνα Φάσο, όπου όλοι τον βλέπουν ως «πλούσιο Ευρωπαίο». Μια ταινία για τις αόρατες πιέσεις που δέχονται οι μετανάστες και για την αποικιοκρατική κληρονομιά που επιμένει. Παγκόσμια πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο (Semaine de la critique) και συμμετοχές σε Γκέτεμποργκ και Βερολίνο.

Θέρετρο / Resort

Ömer Çapoğlu · Ταϊβάν, Τουρκία · 29ʼ Τα Βαρώσια, που εκκενώθηκαν το 1974, άνοιξαν ξανά 46 χρόνια αργότερα ως υπαίθριο μουσείο. Οι άνθρωποι που έχουν τις ρίζες τους εκεί περιπλανιούνται πλέον σαν τουρίστες και βλέπουν τα σπίτια τους μόνο πίσω από σχοινιά. Μια σπάνια ματιά από τουρκική πλευρά στην «σύγχρονη Πομπηΐα» της Κύπρου, που πέρασε και από το 14ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων.

Σαρμιάν Κλιφ: Μια ζωή που φλέγεται / Charmian Clift: Life Burns High

Rachel Lane · Αυστραλία · 80ʼ Η Charmian Clift ήταν μία από τις πιο αγαπημένες συγγραφείς της Αυστραλίας, που αντάλλαξε την ασφάλεια με τη μποέμ ζωή της Ύδρας, με τον σύζυγό της George Johnston και φίλους όπως ο Leonard Cohen. Ένα πορτρέτο για τον έρωτα, τη γραφή και το τίμημα μιας ζωής χωρίς συμβιβασμούς. Στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ του Σίδνεϊ 2024.

Kabouk / Kabouk

Jafar Sadeghi · Ιράν · 88ʼ Χιλιάδες αποδημητικά πουλιά κατακλύζουν κάθε βράδυ τον πορτοκαλεώνα μιας οικογένειας στο Ιράν. Ο πατέρας τα βλέπει ως ιερούς φιλοξενούμενους, ένας από τους γιους ως απειλή για τον βιοπορισμό τους. Κέρδισε το Βραβείο Κοινού και Τιμητική Διάκριση Κριτικών στο φεστιβάλ Cinema Vérité της Τεχεράνης.

Εκεί που αναπαύονται οι σκιές / Where Shadows Rest

Μαριάννα Οικονόμου · Ελλάδα · 87ʼ Ο Κώστας, ένας 75χρονος δύτης, βγάζει με τα χέρια τοξικά ναυάγια από τον κόλπο της Ελευσίνας και ονειρεύεται να κάνει το κέλυφος του «Περσεφόνη» έναν υποβρύχιο Κάτω Κόσμο. Όταν ένα μυστικό από το παρελθόν του βγαίνει στο φως, η ταινία γίνεται μια ηθική αναμέτρηση. Η νέα ταινία της Μαριάννας Οικονόμου είναι μια αλληγορία για τη φθορά και την αναγέννηση.

Πες μου / Tell Me

Νίκος Μεγγρέλης · Ελλάδα, Γερμανία · 70ʼ Οι περισσότεροι συγγενείς της φωτογράφου Renée Revah εκτοπίστηκαν από τη Θεσσαλονίκη τον Μάρτιο του 1943 και δολοφονήθηκαν στο Άουσβιτς-Μπιρκενάου, ενώ ο παππούς της επέζησε κρυμμένος στην Αθήνα. Η ίδια ακολουθεί τη διαδρομή των προγόνων της έως τα στρατόπεδα, τη φωτογραφίζει σε ασπρόμαυρο φιλμ και μιλά νοερά με τον παππού της. Μια ταινία για το τραύμα που κληρονομείται από γενιά σε γενιά και την προσπάθεια να επουλωθεί.

Δεν Είμαστε Ανίσχυροι / We Are Not Powerless

Jolyon Hoff, Muzafar Ali · Αυστραλία · 95ʼ Ο Muzafar Ali και η Nagina δραπέτευσαν από τους Ταλιμπάν και εγκλωβίστηκαν ως πρόσφυγες στην Ινδονησία. Το σχολείο δύο αιθουσών που ίδρυσαν έγινε κέντρο μιας ολόκληρης κοινότητας και μία από τις πιο επιτυχημένες πρωτοβουλίες στον κόσμο με ηγεσία προσφύγων. Η ταινία την αφηγείται ο ίδιος ο πρωταγωνιστής, ως συνσκηνοθέτης.

ΕΛΠΙΔΑ – Πέρα απ’ τους βιασμούς, τις δολοφονίες και τα εγκλήματα πολέμου / HOPE

Jochen Isensee, Gloria Akello · Ουγκάντα, Γερμανία · 86ʼ Η Gloria, νεαρή πρόσφυγας από το Νότιο Σουδάν, μας οδηγεί στην προσφυγική κρίση της Βόρειας Ουγκάντας, αλλά και σε συγκεκριμένες λύσεις. Η ταινία έγινε με τη συμμετοχή του George Clooney και την υποστήριξη της οργάνωσής του, The Sentry. Επίσημη επιλογή στο British Urban Film Festival.

Σχετικά άρθρα