Γαμπρός «λαχείο»: Ποιο είναι το νέο πρότυπο για γάμο ενόψει κρίσης

Ας υποθέσουμε ότι παντρεύεσαι, μετά τη σύναψη κουμπαριάς και την επιλογή του ιδανικού νυφικού –ύστερα από ανάγνωση τόμων περιοδικών γάμου- ήρθε η ώρα του γαμπρού. Καλά είναι τα πανηγύρια, αλλά ακόμα δεν έχει εφευρεθεί ο μοναχικός γάμος –εκτός από ένα κρούσμα στη Κίνα. Η εύρεση του καλού γαμπρού είναι η συνήθεια, που έγινε λατρεία και κατέληξε εφιάλτης για χιλιάδες ελληνικές οικογένειες.

Ξεφυλλίζοντας το manual του «καλού» γαμπρού συνειδητοποιήσαμε πως μαζί με τις εποχές αλλάξαν και τα πρότυπα. Πάρε μητέρα, θεία, ξαδέρφη και γιαγιά και ενημέρωσε για τα νέα «μοντέλα», που κυκλοφορούν στην αγορά. Το θέμα γάμος αλλάζει σύριζα (χωρίς Αλέξη). 

Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα είναι εμφανής. Δε χρειάζεσαι κανένα οδηγό για να καταλάβεις πόσο δυσκόλεψαν τα πράγματα. Η ανεργία αγγίζει το 33%, οι μισθοί μειώνονται –όταν αυτοί υπάρχουν- οι σχέσεις περνούν κρίση και ο γάμος; Ο γάμος φαντάζει όνειρο θερινής νυκτός προ 2010 εποχή. 

Ο γάμος στην ελληνική οικογένεια πάντα θα αποτελεί κεντρικό θέμα συζήτησης. Τα παιδιά της οικογένειας θα πρέπει να συνεχίσουν το όνομα, την παράδοση και να αποκατασταθούν, όμως όχι όπως κι όπως… Η επιλογή γαμπρού αλλά και νύφης αποτελεί «αγκάθι» για τη μανούλα, που δεν μπορεί να αποχωριστεί το σπλάχνο της, όχι τουλάχιστον αν δε βρει ένα ΑΑ ποιότητας συνοδοιπόρο ζωής. Κοινώς, η οικογένεια επεμβαίνει –θες, δεν θες- στην επιλογή γαμπρού και τα πράγματα παίρνουν άσχημη τροπή. Η κρίση δεν τους έβαλε μυαλό, αλλά άλλαξε κατά πολύ τις προτιμήσεις…

Ας ρίξουμε μια ματιά στο νέο μοντέλο του «καλού» γαμπρού: 

Κεφάλαιο: Δουλειά

«Να βρεις ένα παιδί καλό, μορφωμένο, με σίγουρη δουλειά». Η ατάκα, που στοίχειωσε χιλιάδες Ελληνίδες, την στιγμή που ετοιμάζονταν να παντρευτούν κάποιον που ούτε ήταν δικηγόρος, ούτε γιατρός, αλλά ούτε καν διευθυντής τράπεζας. Το πρότυπο της σίγουρης και καλής δουλειάς και του δημοσίου γκρεμίζεται συθέμελα. Το δημόσιο στενάζει και γυρίζουμε πάλι στο πρότυπο της εποχής  του ’50-’60, που ο δημόσιο-υπαλληλάκος πληρωνόταν με 3 και 60 και ήταν άκρως ακατάλληλος γαμπρός. Όσον αφορά τις καλές, διευθυντικές θέσεις πλέον δεν υπάρχουν και ξαφνικά ιδανικός γαμπρός είναι αυτός που απλά δουλεύει. Εργατικός και συνετός να μπορεί να παρέχει όσα μπορεί στην κορούλα. 

Κεφάλαιο: Αυτοκίνητο

Η μόστρα ήταν πάντα χαρακτηριστικό των Ελλήνων και η επίδειξη των νεόπλουτων βούτυρο στο ψωμί τους. Όποιος διέθετε καλό αυτοκίνητο, είτε sport είτε ακριβό, αυτόματα έμπαινε στη λίστα των wannabe γαμπρών. Η περιβόητη «μερσεντέ», όπως έλεγαν και οι παλιοί, κοστίζει πια και ξαφνικά οι πινακίδες γίνονται δωράκι για το υπουργείο Συγκοινωνιών. Το πρότυπο του αυτοκινήτου αρχίζει να υποχωρεί από τη λίστα του «καλού» γαμπρού και η οικολογική συνείδηση με τη μεταφορά του με ΜΜΜ κερδίζει έδαφος. 

Κεφάλαιο: Τραπεζικός λογαριασμός

Φυσικά ο καλός γαμπρός ήταν ο πλούσιος γαμπρός ή έστω αυτός που έχει τον τρόπο του. Όλα αυτά προ κρίσης, όταν ακόμα εργαζόταν, πληρωνόταν και δεν υπήρχαν τα capital controls να τον εμποδίζουν να σου δείξει και την οικονομική του άνεση. Πλέον οι καταθέσεις του αναζητούνται είτε στην Ελβετία, είτε στον ΟΑΕΔ. 

Κεφάλαιο: Σπίτι

Ο καλός γαμπρός εννοείται πως διαθέτει δικό του σπίτι, κληρονομιά από τους γονείς του ή ιδιόκτητο με φυσικά ξεπληρωμένο το δάνειο του. Το έχει διακοσμήσει με το γούστο του και περιμένει τη γυναικεία συντροφιά για να προσθέσει την αίγλη της. Ο νέος γαμπρός δεν έχει σπίτι –κι αν έχουν οι δικοί του, δε θέλει να το κληρονομήσει- το σπίτι είναι τεκμήριο. Η εφορία και η ανεργία εξώθησε χιλιάδες Έλληνες να παρατείνουν για λίγο ακόμα την εργένικη ζωή τους σε προστατευμένη περιοχή, στο πατρικό τους με το ζεστό φαγητό της μαμάς να τους περιμένει καθημερινά. Η εύρεση «γαμήλιας» κατοικίας είναι ξεχωριστό κεφάλαιο, που φυσικά δύσκολα γλιτώνεις την εμπλοκή των γονιών και εδώ.

Κεφάλαιο: Επαρχία

Σύμφωνα με το manual του παλιού, καλού γαμπρού, η επαρχία είναι ένα αγκάθι στο βιογραφικό του. Ελάχιστοι ήθελαν επαρχιώτη γαμπρό –το ίδιο ισχύει και για τη νύφη- το αστικό προφίλ δεν επέτρεπε αλλοίωση, λες και όλοι ήταν πρωτευουσιάνοι. Φυσικά όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Ο επαρχιώτης γαμπρός είναι ο περιζήτητος γαμπρός. Σπίτι στην επαρχία σημαίνει έτοιμο εξοχικό ή ακόμα και έσχατη λύση εσωτερικής μετανάστευσης. Η μανούλα με την παραγωγή της – από ζαρζαβατικά, πτήνα και λοιπά ζώα- στέλνει τα περιβόητα γεμάτα καλάθια (που ούτε εν έτη 2015 δεν έχουν σταματήσει). Οι συμπέθεροι τρισευτυχισμένοι, που η συμπεθέρα είναι μακριά και η νύφη χαίρεται τόσο τη σοδειά, που απολαμβάνει, όσο και την οικογενειακή ηρεμία. 

Κάπως έτσι σχηματίζεται το νέο πρότυπο του «καλού» γαμπρού. Όσο κωμικοτραγικό κι αν ακούγεται, η κρίση αλλάζει επιλογές και συνήθειες. Μπορεί τα αποτελέσματα της να είναι αρνητικά τόσο για την απόφαση για γάμο, όσο και για την ίδια την επιβίωση, έφερε όμως και ένα θετικό. Επιτέλους, η επιλογή δε γίνεται με οικονομικούς παράγοντες – τουλάχιστον στις περισσότερες περιπτώσεις- αλλά με το κατά πόσο το παιδί τους θα είναι ευτυχισμένο. Το πρότυπο του «καλού» παιδιού επανήρθε για να μείνει… 

Τώρα αν εσύ ακόμα ονειρεύεσαι χλιδή και λούσα, μάλλον δεν αναζητάς γαμπρό αλλά χορηγό. Για όλες τις υπόλοιπες, αρκεί μια αναθεώρηση στα θετικά χαρακτηριστικά του νυν ή μελλοντικού συντρόφου σας.

Υ.Γ: Αν βιάζεσαι για γάμο, προτιμήσε το δημαρχείο, λιγότερα έξοδα.

Υ.Γ2: Άντε πες το στη μανούλα ότι δε θα πας στην εκκλησία της ενορίας. Υπομονή και προσευχή (μπας και γλιτώσεις το εγκεφαλικό -της μαμάς- )