Η Μέθοδος Κομίνσκι | Ένα μικρό αριστούργημα κι ένας ρόλος ζωής για τον Μάικλ Ντάγκλας
Η πιο ποιοτική και φιλοσοφημένη σειρά του Νέφλιξ , η Μέθοδος Κομίνσκι, μια γλυκόπικρη, σοφή και σαρκαστική κωμωδία, έχει πρωταγωνιστή τον Μάικλ Ντάγκλας στον καλύτερο ρόλο της καριέρας του. Από τον Άρη Τερζόπουλο
Ο Μάικλ Ντάγκλας δεν ήταν ποτέ το καλύτερο μου. Κάτι στο βλέμα του, κάτι στο ύφος του, που για την αντίληψη μου, εξέπεμπε μια ματαιοδοξη αλαζονία, τον αντιμετώπιζα πάντα με μια δόση επιφυλακτικής αντιπάθειας.
Η πραγματικότητα ήταν μάλλον διαφορετική.
Έχοντας για πατέρα ένα θρύλο του Χόλυγουντ, τον Κερκ Ντάγκλας, στην πράξη δεν στηρίχτηκε ποτέ στην επηροή που είχε ο πατέρας του, στην κινηματογραφική βιομηχανία, παρά μόνο ίσως στην αύρα του ονόματος του. Επίσης, όπως έγινε φανερό σε όλη την διάρκεια της καριέρας του, δεν αιθάνθηκε ανταγωνισμό με την βαριά σκια του πατρέρα του, ούτε και το κόμπλεξ που συχνά αναπτύσουν, συχνά τα παιδιά πολύ διάσημων γονιών, σ` αυτήν την πού “σκληρή” βιομηχανία του θεάματος, όπου για να επιβιώσεις και να κάνεις μεγάλη καριέρα μέσα στον χρόνο, πρέπει να έχεις και ταλέντο και εξυπνάδα και δύναμη και συγχρόνως σωστές επιλογές, αλλιώς σε καταβροχθίζει, όπως καταβρόχθισε πολλούς διάττοντες αστέρες. Μια σωστή επιλογή μπορεί να σε ανεβάσει στην κορυφη και μια επομενη λάθος επιλογή μπορεί να σε βάλει στα “αζήτητα”.
Ο Μαικλ Ντάγκλας ξεκίνησε την καριέρα του από πολύ χαμηλά, παίζοντας για χρόνια πολύ μικρούς ρόλους, σε ταινίες ή τηλεοπτικές σειρές.
Η μεγάλη στροφή στην καριέρα του έγινε το 1975, όταν έλαβε από τον πατέρα του τα δικαιώματα του βιβλίου “Στην Φωλιά του Κουκου”, ένα ψυχολογικό και κοινωνικό δράμα. Ο πατέρας ήθελε πολύ τον πρωταγωνιστικό ρόλο, για τον γιο του, αλλά ο ίδιος ο Μάικλ Ντάγκλας έκρινε ότι ήταν ακόμη πολύ μικρός και ανώριμος για έναν τέτοιο ρόλο. Έτσι τον ρόλο ανέλαβε ο Τζακ Νίκολσον για τον οποίο κέρδισε και το Όσκαρ. Η “Φωλιά του Κούκου” ήταν η μεγάλη επιτυχία εκείνης της χρονιάς και ο Μάικλ Ντάγκλας κέρδισε το πρώτο του Οσκαρ ως ένας από τους παραγωγούς της ταινίας.
Από εκεί και πέρα η καριέρα του ήταν γεμάτη σωστές επιλογές. Έκανε ο ίδιος την παραγωγή στην ταινία “Το σύνδρομο της Κίνας” που ήταν και ο πρώτος μεγάλος κινηματογραφικός του ρόλος. Στην συνέχεια έκανε την παραγωγή και πρωταγωνιστησε στην ταινίας “Κυνηγώντας το Πράσινο Διαμάντι” , που ήταν και μια μεγάλη εισπρακτική επιτυχπία, δίπλα στην Κάθλιν Τέρνερ
Ακολούθησαν η “Ολέθρια Σχέση”, η “Γουώλ Στρητ” για την οποία κέρδισε και ένα Όσκαρ, στον ρόλο του αδίστακτου χρηματιστή Γκόρντον Γκέκο και το κλασικό πια “Βασικό Έντσικτο” δίπλα στην Σάρον Στόουν.
Αν η επαγγελματική του καριέρα ήταν γεμάτη επιχτυχίες, δεν ήταν το ίδιο και η προσωπική του ζωή. Ο πετυχημένος αρχικά πρώτος του γάμου καταστράφηκε εξ αιτίας του εθισμού του στο σεξ, για να απαλλαγεί από το οποίο, χρειάστηκε να νοσηλευτεπί σε ειδική κλινική.
Στη συνέχεια και μέσα από συνεχέις σωστές κινηματογραφικές επιλογές, στη ζωή του ήρθε η Καθριν Ζέτα Τζόουνς. Ο γάμος του με τη Κάθριν Ζέτα Τζόουνς είχα τα πάνω του και τα κάτω του, αλλά ο ίδιος λίγα χρόνια αργότερα αρρώστησε σοβαρά με καρκίνο στον φάρυγγα, τον οποίο όμως τελικά ξεπέρασε.
Σήμερα ο Μάικλ Ντάγκλας στα 76 του χρόνια είναι ένα διαφορετικός άνθρωπος.
Το πρόσωπο του έχει μεν γεμίσει ρυτίδες, αλλά οι ρυτίδες μπήκαν σωστά και ο ίδιος είναι πιο γοητευτικός τώρα που είναι μεγαλύτερος. Το βλέμα του έχει χάσει την νεανική ματαιόδοξη αλαζονία και κουβαλάει μαζί την σοφία που του έφεραν τα χρόνια.
Η “Μέθοδος Κομίνσκι” είναι μάλλον ο καλύτερος ρόλος της καριέρας του και του έχει φέρει ήδη ένα βραβείο στις Χρυσές Σφαίρες. Ερμηνέυοντας τον γερασμένο δάσκαλο της υποκριτικής Σάντι Κομίνσκι, δίνει ένα ρεσιτάλ ερμηνείας από την αρχή μέχρι το τέλος. Δίπλα του, στις δυο πρώτες σεζόν και στον ρόλο του παλιού του φίλου και πετυχημένου μεγαλοπαραγωγού του Χόλυγουντ, ο εξαιρετικός καρατερίστας Άλαν Άρκιν.
Η “Μέθος Κομίνσκι” ανήκει σε εκείνο το εξαιρετικό είδος παραγωγών της αμερικάνικης τηλεόρασης, που στηρίζονται σε ένα εξαιρετικό σενάριο και επίσης εξαιρετικές ερμηνείες. Παίζοντας ανάμεσα στην κωμωδία και στο δράμα, με τον τρόπο που ξέρουν να χειρίζονται πολύ σωστά οι Αμερικανοί σεναριογράφοι, η σειρά αποτελεί ένα πλήρες σχόλιο για το ανθρώπινο δράμα και αυτά που φέρνει η ζωή καθώς μεγαλώνουμε. Τις επιτυχίες τις αποτυχίες, τις σχέσεις με το άλλο φύλο, αλλά και τις σχέσεις με τους φίλους, με τα πράγματα της ζωής και φυσικά με τον αναπόφευκτο θάνατο, καθώς όπως βλέπουμε σε κάποια στροφή του σεναρίου, οι παλιοί φίλοι βρίσκουν την ευκαιρία να συναντηθούν συνήθως στις κηδείες κάποιων άλλων φίλων, τις οποίες και σχολιάζουν με τον τρόπο που θα σχολιάζαμε μια δεξίωση. “Α εξαιρετική κηδεία, περάσαμε υπέροχα” σχολιάζουν οι δυο φίλοι καθώς επιστρέφουν από μια ακόμη κηδεία.
Στην τρίτη σεζόν που άρχισε να προβάλεται πριν δυο μήνες περίπου, ο Άλαν Άρκιν δεν υπάρχει πια καθώς δεν ζει πια σύμφωνα με το σενάριο και την “παρέα” του Μάικλ Ντάγκλας έχει αναλάβει η Καθλήν Τέρνερ που υποδύεται την πρώτη σύζυγο του, τελείως αγνώριστη, καθώς ο χρόνος δεν της φέρθηκε τόσο καλά, όσο φέρθηκε στον Μάικλ Ντάγκλας.
Το τέλος της σειράς που δεν θα έχει επόμενη σεζόν αποτελεί μια αντάξια κορύφωση, για αυτό το εξαιρετικό μικρό αριστούργημα.
Η ” Μέθοςδος Κομίνσκι” είναι από τις σειρές που θα δω ευχαρίστως και δεύτερη και τρίτη φορά.
Είναι τόσο πολλά αυτά που λέγονται και σχολιάζονται που μια φορά δεν αρκεί.
