Αναζητώντας την αλήθεια πίσω από την ακραία προσωπικότητα του Marilyn Manson

Παρόλο που η καλλιτεχνική περσόνα του Marilyn Manson βασιζόταν ανέκαθεν στην ιδιότητα του να σοκάρει, κατά καιρούς υπήρξαν ψήγματα πραγματικότητας που υποδήλωναν υπήρχε κάτι βαθύτερο και πιο σκοτεινό στην προσωπικότητα του. Η μακράν σοβαρότερη κατηγορία προέκυψε, όταν η 33χρονη ηθοποιός Evan Rachel Wood κατονόμασε τον 52χρονο Manson, πρώην αρραβωνιαστικό της, ως τον άνθρωπο που την κακοποίησε. «Άρχισε να με προσεγγίζει συστηματικά όταν ήμουν έφηβη και με κακοποιούσε φρικτά για χρόνια», αναφέρε η  Wood. «Μου έκαναν πλύση εγκεφάλου και με χειραγώγησε ώστε να υποταχθώ».

Ο Manson αρνήθηκε τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας ότι οι σχέσεις του ήταν πάντα «απολύτως συναινετικές», ενω η επικοινωνιακή ομάδα του άφησε να εννοηθεί ότι κάποιες από τις παλαιότερες, πιο εξωφρενικές δηλώσεις του για τη Wood έγιναν ουσιαστικά στο πλαίσιο του ρόλου του ως «θεατρικός ροκ σταρ».

Θα ήταν όντως λάθος να συγχέουμε την τέχνη του Manson με την πραγματική ζωή. Όμως ο Manson έχει ένα μακρύ ιστορικό δημόσιων τοποθετήσεων και δικαστικών υποθέσεων που θολώνουν τα όρια μεταξύ του Marilyn Manson, της περσόνας, και του Brian Warner, του ανθρώπου. Και οι ισχυρισμοί περί εσκεμμένης πρόκλησης και υπέρβασης των ορίων δεν μειώνουν τη σοβαρότητα των καταγγελιών της Wood.

Ακολουθεί ένα σύντομο χρονολόγιο του πώς η ακραία καλλιτεχνική καρικατούρα του Manson και η συμπεριφορά του στην πραγματική ζωή διασταυρώθηκαν, από την πρώτη του περίοδο διασημότητας τη δεκαετία του 1990 έως τις πρόσφατες καταγγελίες και δικαστικές περιπέτειες του.

Φεβρουάριος 1998: Ο Manson εκδίδει την αυτοβιογραφία του, The Long Hard Road Out of Hell. Όπως σχολίασε ο μουσικός δημοσιογράφος Jim Derogatis στον Chicago Reader, το βιβλίο παρουσιάζει τον Manson να «κακομεταχειρίζεται γενικά μία ή περισσότερες γυναίκες ανά σελίδα». Το πιο διαβόητο κεφάλαιο, «Meating the Fans / Meat and Greet», περιγράφει μια συνάντηση με μια κωφή θαυμάστρια, την οποία καλύπτουν με κρέας, κάνει σεξ με πολλά μέλη του συγκροτήματος και ο Manson μαζί με ένα άλλο μέλος την ουρούν. Η σκηνή παρουσιάζεται στο βιβλίο ως συναινετική, αλλά μεταγενέστεροι κριτικοί αναγνωρίζουν ότι είναι «απρεπής». Αλλού, το βιβλίο περιγράφει τη διοργάνωση διαγωνισμών για γυναίκες στα παρασκήνια, για το ποια μπορεί να κρατήσει περισσότερη ώρα ένα κλύσμα.

Νοέμβριος 1998: Ο Manson εμπλέκεται σε καβγά με τον Craig Marks, τότε διευθυντή σύνταξης του περιοδικού SPIN. Σε μια αγωγή, ο Marks ισχυρίζεται ότι ο Manson απείλησε να σκοτώσει τον ίδιο και την οικογένειά του μετά από διαφωνία για το εξώφυλλο του περιοδικού. Σε συνέντευξή του χρόνια αργότερα στο Rolling Stone, ο Manson ισχυρίζεται ότι «συνελήφθη επειδή έβαλε ένα όπλο στο στόμα ενός συντάκτη του SPIN» και «κρύφτηκε από την αστυνομία» στον Πύργο Τραμπ. Στην πραγματικότητα, ο Manson δεν συνελήφθη, όπως σημείωσε το Rolling Stone. Η αγωγή τελικά διευθετήθηκε εξωδικαστικά.

Αύγουστος 2001: Ο Manson κατηγορείται για επίθεση και σεξουαλική παρενόχληση, αφού φέρεται να έτριψε τα γεννητικά του όργανα στο κεφάλι ενός φύλακα ασφαλείας στο Ντιτρόιτ. Τελικά δηλώνει «μη παραδοχή ενοχής αλλά αποδοχή της ποινής» για ελαφρύτερες κατηγορίες διατάραξης κοινής ησυχίας και βιαιοπραγίας, για τις οποίες του επιβάλλεται πρόστιμο 4.000 δολαρίων. Επίσης, διευθετεί εξωδικαστικά μια αγωγή που κατέθεσε ο φύλακας.

Δεκέμβριος 2001: Ο Manson δέχεται αγωγή από έναν φύλακα ασφαλείας στη Μινεάπολη, ο οποίος ισχυρίζεται ότι ο Manson έτριψε επίσης τα γεννητικά του όργανα στο κεφάλι του. Ένα σώμα ενόρκων κρίνει αργότερα τον Manson μη υπεύθυνο στην αστική αγωγή, η οποία αφορούσε βιαιοπραγία και πρόκληση συναισθηματικής δυσφορίας.

Απρίλιος 2002: Ο Manson δέχεται αγωγή ως υπαίτιος θανάτου από τη μητέρα μιας γυναίκας που πέθανε σε τροχαίο ατύχημα, αφού εκείνος φέρεται να της είχε δώσει ναρκωτικά. Ο Manson χαρακτηρίζει την αγωγή «εντελώς αβάσιμη» και αρνείται τον ισχυρισμό ότι παρείχε ναρκωτικά στη γυναίκα. Το περιοδικό Paper αναφέρει αργότερα ότι το ζήτημα διευθετήθηκε και πάλι εξωδικαστικά, κάτι που υποδηλώνει ότι ο Manson για ακόμη μια φορά πλήρωσε για να αποφύγει τις συνέπειες.

Μάιος 2007: Η Wood πρωταγωνιστεί μαζί με τον Manson σε ένα σεξουαλικά προκλητικό βίντεο για το τραγούδι του «Heart-Shaped Glasses (When the Heart Guides the Hand)». Είναι γνωστό ότι η Wood βγαίνει με τον Manson, ο οποίος βρίσκεται εν μέσω διαζυγίου από τη χορεύτρια Dita Von Teese. Την επόμενη χρονιά, ο Manson και η Wood χωρίζουν.

Ιούνιος 2009: Σε συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στο SPIN, ο Manson λέει ότι αυτοτραυματίστηκε μετά τον χωρισμό του από τη Wood και ότι φαντασιώνεται να την πληγώσει. «Έχω φαντασιώσεις κάθε μέρα να της συνθλίβω το κρανίο με μια βαριοπούλα», φέρεται να δήλωσε. Το περιβάλλον του ισχυρίστηκε αργότερα ότι δεν κυριολεκτούσε και ότι έκανε τις δηλώσεις στο πλαίσιο μιας θεατρικής υπερβολής.

Ιούλιος 2009: Ο Manson φαίνεται να απειλεί με βία μουσικούς δημοσιογράφους. «Είμαι πολύ διαφορετικός από αυτό που έχει αποφασίσει να κατασκευάσει ο Τύπος, ο οποίος σύντομα-θα-δολοφονηθεί-στο-σπίτι-του», γράφει σε μια ανάρτηση  που δεν υπάρχει πλέον, απαντώντας σε μια υποτιμητική αναφορά στα μέσα ενημέρωσης. «Αν ένας ακόμα “δημοσιογράφος” κάνει μια απερίσκεπτη δήλωση για μένα και το συγκρότημά μου, θα τον επισκεφτώ προσωπικά ή με τη βοήθεια των θαυμαστών μου στο σπίτι του και θα ανακαλύψω πόσο πολύ πιστεύει στην ελευθερία του λόγου».

Νοέμβριος 2009: Ο Manson κυκλοφορεί το βίντεο για το τραγούδι του «Running to the Edge of the World», το οποίο περιέχει μια σκηνοθετημένη σκηνή όπου φαίνεται να ξυλοκοπεί βάναυσα μια γυναίκα  που, όπως σημειώνουν αρκετοί κριτικοί, μοιάζει με τη Wood.

Ιανουάριος 2010: Έχοντας συμφιλιωθεί, ο Manson και η Wood φέρονται να αρραβωνιάζονται· της κάνει πρόταση γάμου ενώ βρίσκεται στη σκηνή. Μέσα σε λίγους μήνες, χωρίζουν ξανά.

Νοέμβριος 2016: Σε συνέντευξή της στο Rolling Stone, η Wood μιλά δημόσια για πρώτη φορά για το γεγονός ότι βιάστηκε «από έναν σύντροφο ενώ ήμασταν μαζί». Αναφέρεται επίσης στη «σωματική, ψυχολογική [και] σεξουαλική» κακοποίησή της από έναν σύντροφο. Δεν δίνει λεπτομέρειες για την ταυτότητα του φερόμενου ως δράστη.

Οκτώβριος 2017: Ο επί σειρά ετών μπασίστας του Manson, Twiggy Ramirez, κατηγορείται για βιασμό. Ο Manson, αφού δηλώνει ότι «δεν γνώριζε τίποτα για αυτές τις κατηγορίες μέχρι πολύ πρόσφατα» και ότι αισθάνεται «θλίψη» για την «προφανή οδύνη» της επιζήσασας, διακόπτει τη συνεργασία του με τον Ramirez. Ο Ramirez εκδίδει δήλωση υποστηρίζοντας ότι «μόλις πρόσφατα έλαβε γνώση αυτών των κατηγοριών από πριν από 20 χρόνια» και επιμένει: «Δεν εγκρίνω το μη συναινετικό σεξ κανενός είδους».

Φεβρουάριος 2018: Η κωμικός και ηθοποιός Charlyne Yi κατηγορεί τον Manson για παρενόχληση γυναικών και ρατσιστικά σχόλια στα γυρίσματα του τηλεοπτικού δράματος House. Ο Manson δεν σχολιάζει τους ισχυρισμούς.

Τον ίδιο μήνα, και πάλι χωρίς να κατονομάσει, η Wood περιγράφει λεπτομερώς εμπειρίες σεξουαλικής επίθεσης και ενδοοικογενειακής βίας σε κατάθεσή της ενώπιον του Κογκρέσου. «Η εμπειρία μου με την ενδοοικογενειακή βία ήταν αυτή», λέει, «η τοξική ψυχική, σωματική και σεξουαλική κακοποίηση που ξεκίνησε αργά αλλά κλιμακώθηκε με την πάροδο του χρόνου, συμπεριλαμβανομένων απειλών κατά της ζωής μου, έντονου “gaslighting” και πλύσης εγκεφάλου, το να ξυπνάω δίπλα στον άνθρωπο που ισχυριζόταν ότι με αγαπούσε, ενώ με βίαζε όταν κοιμόμουν».

Αύγουστος 2018: Το Γραφείο του Εισαγγελέα της Κομητείας του Λος Άντζελες αναφέρει σε δικαστικό έγγραφο ότι αρνήθηκε να ασκήσει δίωξη κατά του Manson. Σύμφωνα με το έγγραφο, μια αστυνομική αναφορά που κατατέθηκε κατά του Manson νωρίτερα εκείνο το έτος τον κατηγορούσε για απροσδιόριστα σεξουαλικά εγκλήματα που χρονολογούνται από το 2011. Στο έγγραφο, το γραφείο του εισαγγελέα αναφέρει ότι αρνήθηκε να προχωρήσει στην υπόθεση λόγω «έλλειψης επιβεβαίωσης». Μέσω του δικηγόρου του, ο Manson αρνείται «κατηγορηματικά» τους ισχυρισμούς, αποκαλώντας τους «εντελώς παραληρηματικούς».

Απρίλιος 2019: Η Wood καταθέτει ξανά για την εμπειρία της με την ενδοοικογενειακή βία, αυτή τη φορά ενώπιον μιας επιτροπής της Γερουσίας της Καλιφόρνια. Και πάλι, αρνείται να κατονομάσει τον φερόμενο ως θύτη της. «Ο φόβος της κριτικής από την κοινωνία είναι εξουθενωτικός και ο φόβος των αντιποίνων από τον θύτη μου είναι παραλυτικός», λέει. «Έχω διαγνωστεί με σύνθετη διαταραχή μετατραυματικού στρες που περιλαμβάνει αποστασιοποίηση, κρίσεις πανικού, νυχτερινούς τρόμους, αγοραφοβία, δυσκολία ελέγχου των παρορμήσεων, χρόνιο πόνο στο σώμα μου, μεταξύ άλλων συμπτωμάτων».

Νοέμβριος 2020: Ο Manson ερωτάται για τις καταθέσεις της Wood σε συνέντευξη στο Metal Hammer. Κλείνει το τηλέφωνο στον δημοσιογράφο. Απαντώντας σε μια λίστα ερωτήσεων, ο εκπρόσωπος τύπου του Manson στο Ηνωμένο Βασίλειο λέει ότι θα ήταν «ακατάλληλο» να σχολιάσει την «προσωπική μαρτυρία» της Wood. Σχετικά με τις δηλώσεις του Manson στη συνέντευξη του 2009 για αυτοτραυματισμό και βία προς τη Wood, ο εκπρόσωπος λέει: «Τα σχόλια στο SPIN όπου ο Manson είχε μια φαντασίωση να χρησιμοποιήσει βαριοπούλα στην Evan και αυτοτραυματίστηκε 158 φορές ήταν προφανώς μια συνέντευξη ενός θεατρικού ροκ σταρ που προωθούσε έναν νέο δίσκο, και όχι μια πραγματική καταγραφή. Το γεγονός ότι η Evan και ο Manson αρραβωνιάστηκαν έξι μήνες μετά από αυτή τη συνέντευξη υποδηλώνει ότι κανείς δεν πήρε αυτή την ιστορία τοις μετρητοίς».

Φεβρουάριος 2021: Η Wood ισχυρίζεται στο Instagram και σε δήλωσή της στο Vanity Fair ότι ο Manson την προσέγγισε συστηματικά και την «κακοποίησε φρικτά» για χρόνια. Το Vanity Fair δημοσιεύει επίσης μαρτυρίες άλλων τεσσάρων γυναικών που μίλησαν για τις εμπειρίες τους με τον Manson. Η Loma Vista, η πιο πρόσφατη δισκογραφική εταιρεία του Manson, ανακοινώνει ότι διακόπτει τους δεσμούς μαζί του. Ο Manson μοιράζεται την ακόλουθη δήλωση: «Προφανώς, η τέχνη μου και η ζωή μου αποτελούν εδώ και καιρό μαγνήτες για αντιπαραθέσεις, αλλά αυτοί οι πρόσφατοι ισχυρισμοί για μένα είναι τρομερές διαστρεβλώσεις της πραγματικότητας. Οι προσωπικές μου σχέσεις ήταν πάντα απολύτως συναινετικές. Ανεξάρτητα από το πώς —και γιατί— άλλοι επιλέγουν τώρα να παρερμηνεύσουν το παρελθόν, αυτή είναι η αλήθεια».

Μάιος 2021: Η ηθοποιός του Game of Thrones, Esmé Bianco, καταθέτει επίσημη αγωγή κατά του Manson για σεξουαλική κακοποίηση, σωματική βία και εμπορία ανθρώπων. Ισχυρίζεται ότι ο Manson την κράτησε στο σπίτι του με τη βία, την εξανάγκασε σε απλήρωτη εργασία και την κακοποίησε επανειλημμένα. Και η υπόθεση διευθετήθηκε εξωδικαστικά τον Ιανουάριο του 2023.

Ιούνιος 2021: Η Ashley Walters, πρώην προσωπική βοηθός του Manson, καταθέτει αγωγή για σεξουαλική επίθεση και παρενόχληση, υποστηρίζοντας ότι ο Manson την εξανάγκαζε να εργάζεται σε ένα εχθρικό περιβάλλον και την «πρόσφερε» σε φίλους του για σεξουαλική εκμετάλλευση.

Μάρτιος 2022: Κυκλοφορεί στο HBO το ντοκιμαντέρ δύο μερών της Evan Rachel Wood, όπου περιγράφει με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες την κακοποίηση που υπέστη. Στο ντοκιμαντέρ, η Wood ισχυρίζεται ότι ο Manson την βίασε «μπροστά στην κάμερα» κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του βίντεο κλιπ “Heart-Shaped Glasses” το 2007, κάτι που ο Manson αρνείται κατηγορηματικά.

Μάρτιος 2022: Ο Manson καταθέτει αγωγή κατά της Wood, ισχυριζόμενος ότι εκείνη και η σύντροφός της, Illma Gore, συνωμότησαν για να καταστρέψουν την καριέρα του. Ισχυρίζεται ότι πλαστογράφησαν μια επιστολή από το FBI για να πείσουν άλλες γυναίκες να τον κατηγορήσουν και ότι παρείχαν «σενάρια» στα φερόμενα θύματα.

Φεβρουάριος 2023: Μία από τις βασικές κατηγόρους, το μοντέλο Ashley Morgan Smithline, ανακαλεί τις κατηγορίες της. Σε ένορκη βεβαίωση, υποστηρίζει ότι η Wood την πίεσε να ψευδομαρτυρήσει κατά του Manson και ότι η ίδια δεν είχε κακοποιηθεί ποτέ σεξουαλικά από αυτόν. Η Wood αρνήθηκε αυτούς τους ισχυρισμούς περί πίεσης.

Μάιος 2023: Ένας δικαστής στην Καλιφόρνια απορρίπτει μεγάλο μέρος της αγωγής του Manson για συκοφαντική δυσφήμιση κατά της Wood, κρίνοντας ότι οι ισχυρισμοί του για τη στρατολόγηση θυμάτων και την πλαστογραφία εγγράφων δεν ήταν επαρκώς τεκμηριωμένοι.

Ιανουάριος 2024: Μετά την απόρριψη τμημάτων της αγωγής του, το δικαστήριο διατάσσει τον Manson να καταβάλει στην Evan Rachel Wood περίπου 327.000 δολάρια για τα δικαστικά της έξοδα, βάσει της νομοθεσίας κατά των στρατηγικών αγωγών προς αποφυγή δημόσιας συμμετοχής (anti-SLAPP).

Αύγουστος 2024: Μετά από τρία χρόνια αποχής και επαγγελματικής περιθωριοποίησης, ο Manson επιστρέφει στις ζωντανές εμφανίσεις, συμμετέχοντας ως “opening act” στην περιοδεία του συγκροτήματος Five Finger Death Punch, σηματοδοτώντας την προσπάθειά του για επαγγελματική επιστροφή παρά τις εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις.