Η τραγική ιστορία των Lynyrd Skynyrd: Μια ζωή γεμάτη δόξα και …θάνατο

Είναι δύσκολο να σκεφτεί κάποις ένα συγκρότημα που να έχει δοκιμαστεί με περισσότερες τραγωδίες από ό,τι οι θρύλοι του Southern rock, οι Lynyrd Skynyrd. Με αφετηρία το Τζάκσονβιλ της Φλόριντα, το συγκρότημα έκανε πρόβες και τελειοποίησε τον ήχο του μέσα στους αποπνικτικούς βάλτους της πατρίδας τους.

Σταδιακά, άρχισαν να ξεφεύγουν από τα τοπικά σύνορα, χτίζοντας σπουδαία φήμη για τις ζωντανές τους εμφανίσεις και τον ιδιαίτερο ήχο τους – έναν συνδυασμό παραδοσιακής αμερικανικής ηλεκτρικής κάντρι και σκληρού ροκ. Μετά την υπογραφή συμβολαίου με την MCA Records, ξεκίνησαν να δημιουργούν άλμπουμ που θεωρούνται κλασικά του είδους μέχρι και σήμερα. Τραγούδια όπως το “Sweet Home Alabama”, το “Simple Man”, το “Gimme Three Steps” και το “Free Bird” σφράγισαν μια ολόκληρη εποχή και τους χάρισαν εκατομμύρια θαυμαστές σε όλο τον κόσμο.

Ωστόσο, στο εσωτερικό της μπάντας επικρατούσε μια διαρκής κατάσταση έντασης και διχόνοιας, με κεντρική φιγούρα τον τραγουδιστή Ronnie Van Zant. Αν και λειτουργούσε ως πατρική φιγούρα για τα περισσότερα μέλη, ήταν παράλληλα επιρρεπής στο αλκοόλ και τη βία. Δεν ήταν σπάνιο τα μέλη του συγκροτήματος να ανεβαίνουν στη σκηνή με μώλωπες, μαυρισμένα μάτια ή ακόμα και σπασμένα κόκκαλα, αποτέλεσμα των μεταξύ τους συγκρούσεων. Τα ναρκωτικά και το ποτό έκαναν την κατάσταση ακόμα χειρότερη.

Όταν ένα αεροπορικό δυστύχημα στοίχισε τη ζωή στον Van Zant, στον κιθαρίστα Steve Gaines και στην αδερφή του, Cassie, την εποχή που οι Skynyrd βρίσκονταν στο απόγειο της δόξας τους, οι περισσότεροι πίστεψαν ότι το συγκρότημα είχε τελειώσει οριστικά. Επέστρεψαν όμως μετά από μερικά χρόνια, όμως η τραγωδία συνέχισε να τους ακολουθεί κατά πόδας μέχρι και σήμερα. Αυτή είναι η τραγική ιστορία της πιο μεγάλης μπάντας του Southern rock, των Lynyrd Skynyrd.

Ο πατέρας του Artimus Pyle σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα

Αποτελεί μια τραγική σύμπτωση το γεγονός ότι ο ντράμερ Artimus Pyle επέζησε από ένα φρικτό αεροπορικό δυστύχημα – ένα γεγονός που επηρέασε βαθιά την παγκόσμια μουσική σκηνή. Το να πετάει αεροπλάνα ήταν ένα πάθος που μοιραζόταν με τον πατέρα του, Del Pyle, έναν απόστρατο Πεζοναύτη που είχε τιμηθεί με το παράσημο της Πορφυρής Καρδιάς για τον τραυματισμό του στις μάχες του Νοτίου Ειρηνικού κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Artimus ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, κατατάχθηκε στους Πεζοναύτες και εργάστηκε ως μηχανικός αεροπορικών ηλεκτρονικών συστημάτων, ελπίζοντας να ακολουθήσει καριέρα στην πολιτική αεροπορία μετά τη θητεία του. Μάλιστα, ξεκίνησε μαθήματα πιλότου, ενώ και ο πατέρας του, ως πολίτης πλέον, έκανε το ίδιο. Ο Del έχασε τη ζωή του σε μια σύγκρουση αεροσκαφών στον αέρα πάνω από το Αλμπουκέρκη το 1971. «Ο πατέρας μου πετούσε με ένα Cessna 150 πάνω από μια έκταση όπου σκόπευε να χτίσει σπίτια», είπε ο Artimus Pyle σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό παραγωγό Eddie Winters.

Ο Pyle περιέγραψε ότι το αεροπλάνο του πατέρα του χτυπήθηκε από πίσω και από πάνω από ένα B-57 που πετούσε στον ίδιο εναέριο χώρο. «Σκοτώθηκε ακαριαία», θυμάται ο Pyle. «Αυτό ήταν που με βοήθησε να μη χάσω τελείως τα λογικά μου, το ότι ο πατέρας μου δεν υπέφερε. Έκανε αυτό που αγαπούσε και μετά, απλώς “έφυγε”».

Βίαιες συγκρούσεις ανάμεσα στα μέλη του συγκροτήματος

Ένα εκτενές αφιέρωμα στο περιοδικό Spin περιέγραφε λεπτομερώς τον δύσβατο δρόμο που διένυσαν οι Lynyrd Skynyrd μέχρι να κατακτήσουν τα όνειρά τους. Στη διαδρομή αυτή, τα μέλη του συγκροτήματος κατέφευγαν συχνά στη βία για να λύσουν τις διαφορές τους. Αυτό ξεκίνησε πολύ πριν γίνουν διάσημοι, όταν ακόμα διαμόρφωναν τον ήχο τους κάνοντας πρόβες σε μια λαμαρινόσκεπη παράγκα χωρίς κλιματισμό στα νότια του Τζάκσονβιλ, την οποία αποκαλούσαν «Hell House». Ο τραγουδιστής Ronnie Van Zant κλείδωνε το συγκρότημα εκεί μέσα και τους πίεζε στα όρια της εξάντλησης, «σφυρηλατώντας» τους χαρακτήρες και τη μουσική τους, ενώ έγραφαν τα δύο πρώτα τους άλμπουμ.

Αυτή η κατάσταση τους οδήγησε στην επιτυχία αλλά άρχισε να δημιουργεί και σοβαρά προβλήματα μόλις την κατέκτησαν. Οι ατελείωτες περιοδείες και η εύκολη πρόσβαση σε ναρκωτικά και αλκοόλ έκαναν την κατάσταση εκρηκτική. Χαρακτηριστική είναι η ιστορία ενός καυγά σε μπαρ του Μονάχου που συνεχίστηκε μέχρι το ξενοδοχείο: εκεί, ο Van Zant έσπασε ένα μπουκάλι στο κεφάλι ενός τεχνικού της μπάντας και χρησιμοποίησε τα θραύσματα για να κόψει τα χέρια του κιθαρίστα Gary Rossington. Παρόλα αυτά, η συναυλία έγινε κανονικά την επόμενη νύχτα: ο Rossington έπαιξε με δεμένα χέρια, όπως και ο Van Zant, ο οποίος είχε σπασμένα κόκκαλα επειδή γρονθοκόπησε κάποιον. Αυτό ήταν μόνο ένα παράδειγμα των εσωτερικών συγκρούσεων που μετέτρεψαν την «αδελφότητα» των Skynyrd σε μια παράξενη και εύφλεκτη rock ‘n’ roll οικογένεια.

Τα ναρκωτικά και τα τροχαία πίσω από την επιτυχία του “That Smell”

Ένα από τα τελευταία σπουδαία τραγούδια του Ronnie Van Zant, το “That Smell”, ξεκινά με τους στίχους: «Μπουκάλια ουίσκι και ολοκαίνουργια αυτοκίνητα / Βελανιδιά, μου κλείνεις τον δρόμο». Οι στίχοι αυτοί αποτελούσαν άμεση αναφορά στο τριήμερο της Εργατικής Πρωτομαγιάς του 1976, όταν ο Gary Rossington οδηγώντας μεθυσμένος έριξε το καινούργιο του αυτοκίνητο πάνω σε ένα δέντρο, τραυματίζοντας σοβαρά τον εαυτό του.

«Λιποθύμησε στο τιμόνι της ολοκαίνουργιας Ford Torino του με το πόδι κολλημένο στο γκάζι», είχε δηλώσει ο Ronnie Van Zant στους Los Angeles Times. «Έριξε μια κολόνα του τηλεφώνου, έσκισε μια βελανιδιά στα δύο και προκάλεσε ζημιές 7.000 δολαρίων σε ένα σπίτι. Αυτό είναι απλώς καθαρή ανοησία. Του το είπα και στο κρεβάτι του νοσοκομείου». Ο Van Zant εξέφρασε αυτή την απογοήτευση και μέσα από το “That Smell”, το οποίο έγραψε με τον κιθαρίστα Allen Collins. Ωστόσο, πολλοί εικάζουν ότι γράφοντας για τη «μυρωδιά του θανάτου», ο Van Zant απευθυνόταν τόσο στον εαυτό του όσο και στον Rossington ή τα υπόλοιπα μέλη.

Ο βιογράφος των Skynyrd, Mark Ribowsky, σημειώνει στο βιβλίο του Whiskey Bottles and Brand New Cars ότι ο τραγουδιστής έκανε εκτεταμένη χρήση κοκαΐνης και υπνωτικών χαπιών, τα οποία «κατάπινε σαν καραμέλες». «Για πρώτη φορά σκέφτομαι σοβαρά το μέλλον», είχε πει τότε ο Van Zant στους Los Angeles Times. «Είμαι 27 χρονών πια, έχω μια μικρή κόρη και σκοπεύω να ζήσω για να τη δω να μεγαλώνει».

Το αεροπορικό δυστύχημα που σκότωσε τους Ronnie Van Zant, Steve Gaines και Cassie Gaines

Στις 20 Οκτωβρίου 1977, οι Lynyrd Skynyrd ετοιμάζονταν να επιβιβαστούν σε μια πτήση με προορισμό το Μπατόν Ρουζ. Ωστόσο, αρκετά μέλη του συγκροτήματος και της συνοδείας τους ένιωθαν νευρικότητα για το νοικιασμένο αεροσκάφος τύπου Convair 240 και είχαν εκφράσει τις επιφυλάξεις τους στον Ronnie Van Zant. «Φίλε, αν ο Κύριος θέλει να πεθάνεις σε αυτό το αεροπλάνο, όταν έρθει η ώρα σου, ήρθε», φέρεται να απάντησε ο Van Zant (σύμφωνα με το περιοδικό Rolling Stone). «Πάμε. Έχουμε μια συναυλία να δώσουμε».

Μετά από δύο ώρες πτήσης, και οι δύο κινητήρες του αεροπλάνου σταμάτησαν να λειτουργούν και το σκάφος άρχισε μια ελεύθερη πτώση διάρκειας 10 λεπτών, καταλήγοντας σε ένα πυκνό πευκοδάσος κοντά στα σύνορα Μισισιπή και Λουιζιάνα. Όταν όλα τελείωσαν, το πιλοτήριο και η ουρά είχαν αποκοπεί από την καμπίνα, ενώ το αεροπλάνο είχε χαράξει μια διαδρομή περίπου 150 μέτρων μέσα στο δάσος. Από τους 27 επιβαίνοντες, επτά έχασαν τη ζωή τους, ανάμεσά τους ο Ronnie Van Zant, ο κιθαρίστας Steve Gaines και η αδερφή του, Cassie, η οποία έκανε φωνητικά στο συγκρότημα.

Το τελευταίο στούντιο άλμπουμ της αρχικής σύνθεσης, το “Street Survivors”, είχε κυκλοφορήσει μόλις τρεις ημέρες πριν. Το εξώφυλλό του απεικόνιζε τα μέλη του συγκροτήματος να στέκονται ανάμεσα σε φλεγόμενα κτίρια. Ειδικά ο Steve Gaines φαινόταν σαν να είναι τυλιγμένος στις φλόγες, έχοντας τα μάτια του κλειστά. Ο δίσκος αποσύρθηκε άμεσα από τα ράφια μέχρι η δισκογραφική εταιρεία να τυπώσει ένα εναλλακτικό εξώφυλλο. Όλα έμοιαζαν ανατριχιαστικά προφητικά, αν και φυσικά κανείς δεν μπορούσε να γνωρίζει τι θα συνέβαινε. Το δυστύχημα σόκαρε τον μουσικό κόσμο και σίγησε οριστικά την κορυφαία φωνή και τον σημαντικότερο δημιουργό του Southern rock.

Ο Allen Collins βίωσε αλλεπάλληλες τραγωδίες πριν από τον πρόωρο θάνατό του

Από όλους τους επιζώντες του αεροπορικού δυστυχήματος των Lynyrd Skynyrd, ο Allen Collins έμοιαζε να είναι ο πιο «καταραμένος» —ο πιο άτυχος— αλλά και ο πιο αυτοκαταστροφικός. Μετά το δυστύχημα, οι γιατροί ήθελαν να ακρωτηριάσουν το δεξί του χέρι, όμως ο πατέρας του, ενεργώντας εκ μέρους του, αρνήθηκε να δώσει άδεια. Σύμφωνα με τον βιογράφο του συγκροτήματος, ακόμη και μετά την ανάρρωσή τους, ο Collins και ο Gary Rossington υπέφεραν από φρικτούς εφιάλτες και τις «ενοχές του επιζώντα», προσπαθώντας να καταπραΰνουν τον πόνο τους με αλόγιστη κατανάλωση κοκαΐνης, αλκοόλ και υπνωτικών χαπιών. Τελικά, κατάφεραν να ασχοληθούν ξανά με τη μουσική, σχηματίζοντας τους Rossington-Collins Band μαζί με άλλα μέλη των Skynyrd, ηχογραφώντας έναν δίσκο και ξεκινώντας μια ακόμη ροκ περιοδεία.

Ωστόσο, μόλις λίγες ημέρες μετά την έναρξη της πρώτης τους περιοδείας, η σύζυγος του Collins, Kathy, υπέστη αιμορραγία κατά τη διάρκεια μιας αποβολής και πέθανε, γεγονός που διέλυσε ψυχολογικά τον ήδη ευάλωτο κιθαρίστα. Η κατάχρηση αλκοόλ και ναρκωτικών εντάθηκε, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ρήγμα στις σχέσεις του με τον Rossington. Οι Rossington-Collins Band άντεξαν μόνο δύο χρόνια, μετά τα οποία οι εθισμοί του Collins οδήγησαν σε ολέθριες συνέπειες. Η άδεια οδήγησής του είχε ανακληθεί πολυάριθμες φορές λόγω οδήγησης υπό την επήρεια ουσιών και το 1986 ενεπλάκη σε ένα τροχαίο που στοίχισε τη ζωή στην κοπέλα του και άφησε τον ίδιο παράλυτο από τη μέση και κάτω.

Όταν τα επιζώντα μέλη των Skynyrd ξεκίνησαν μια περιοδεία-φόρο τιμής το 1987, ο Collins ήταν αδύνατον να παίξει. Η συμμετοχή του περιορίστηκε στο να εμφανίζεται στη σκηνή με το αναπηρικό του αμαξίδιο μερικές φορές σε κάθε συναυλία, ώστε να μιλάει στο κοινό για τους λόγους που δεν μπορούσε πλέον να παίξει και για τους κινδύνους των ναρκωτικών και του αλκοόλ. Ο Collins πέθανε το 1990 από επιπλοκές πνευμονίας, σε ηλικία μόλις 37 ετών.

Ο Leon Wilkeson άντεξε όσο περισσότερο μπορούσε

Ο μπασίστας Leon Wilkeson ήταν ανάμεσα σε εκείνους που τραυματίστηκαν πιο σοβαρά στο αεροπορικό δυστύχημα των Lynyrd Skynyrd. Οι αναφορές έδειχναν ότι υπέστη βαρύτατα εσωτερικά τραύματα, απώλεια δοντιών, καθώς και κατάγματα στο αριστερό χέρι και πόδι. Έχασε τεράστια ποσότητα αίματος και η καρδιά του σταμάτησε δύο φορές στο χειρουργείο.

Ο τραυματισμός στο αριστερό χέρι προκαλούσε ιδιαίτερη ανησυχία, καθώς ήταν το χέρι με το οποίο πατούσε τις χορδές στο μπάσο. Οι πληγές του είχαν μολυνθεί, φτάνοντας σε σημείο να εξετάζεται σοβαρά ο ακρωτηριασμός του. Ακόμα και μετά την ανάρρωσή του, η σοβαρή νευρική βλάβη και το περιορισμένο εύρος κίνησης στο χέρι τον ανάγκασαν να κρατά το μπάσο του σχεδόν σε κάθετη θέση για το υπόλοιπο της καριέρας του.

Στα χρόνια που ακολούθησαν το δυστύχημα, και άλλα προβλήματα κλόνισαν την υγεία του. Κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας στις αρχές της δεκαετίας του ’90, ο Wilkeson ξύπνησε μέσα στο λεωφορείο της μπάντας μέσα σε μια λίμνη αίματος, καθώς κάποιος του είχε κόψει τον λαιμό. Κατάφερε να επιζήσει, όμως ο δράστης δεν ταυτοποιήθηκε ποτέ (ανάμεσα στους υπόπτους ήταν ο κιθαρίστας Ed King και η τότε σύζυγος του Wilkeson).

Το 2001, του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για οδήγηση υπό την επήρεια ουσιών στη Φλόριντα. Ενώ προετοιμαζόταν να παρουσιαστεί στο δικαστήριο τον Ιούλιο εκείνης της χρονιάς, βρέθηκε νεκρός σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου στο Ponte Vedra της Φλόριντα. Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση, ο Wilkeson έπασχε από εμφύσημα και κίρρωση του ήπατος, ενώ η τοξικότητα από φάρμακα/ουσίες θεωρήθηκε συμβάλλων παράγοντας για τον θάνατό του.

Πέθανε ο «παράνομος» των Skynyrd, Hughie Thomasson

Ο Hughie Thomasson αποτελούσε εμβληματική μορφή του Southern rock πολύ πριν ενταχθεί στους Lynyrd Skynyrd το 1996. Ως ένας από τους ιδρυτές, βασικούς συνθέτες και τραγουδιστές των Outlaws, ήταν υπεύθυνος για μια σειρά από κλασικά κομμάτια του είδους, όπως τα “Green Grass and High Tides”, “There Goes Another Love Song”, “Hurry Sundown”, καθώς και τη δική τους εκτέλεση στον «καουμπόικο ύμνο» “(Ghost) Riders in the Sky”. Ο θρύλος λέει ότι οι Outlaws υπέγραψαν στην Arista Records το 1974 από τον πρόεδρό της, Clive Davis, αφού ο ίδιος είδε το συγκρότημα να ανοίγει τη συναυλία των Lynyrd Skynyrd, κατόπιν παρότρυνσης του Ronnie Van Zant.

Ο Thomasson είχε δηλώσει πως αρχικά εντάχθηκε στους Skynyrd με εξάμηνο συμβόλαιο, αλλά τελικά κατέληξε να μείνει εννέα χρόνια. Όταν αποχώρησε το 2005, το έκανε με τις καλύτερες σχέσεις και για τους σωστούς λόγους. «Ένιωσα απλώς ότι έπρεπε να κάνω κάτι διαφορετικό», είχε πει στο Classic Rock Revisited. «Στην πραγματικότητα δεν τραγουδούσα καθόλου με τους Skynyrd… ήθελα να επιστρέψω σε αυτό που αγαπώ να κάνω». Έτσι, επανένωσε τους Outlaws και βγήκε ξανά στον δρόμο για περιοδείες, παίζοντας ως πρώτο όνομα σε μικρούς χώρους ή ανοίγοντας τις συναυλίες μεγαλύτερων συγκροτημάτων. Ο Hughie Thomasson πέθανε από ανακοπή καρδιάς στον ύπνο του, στις 9 Σεπτεμβρίου 2017.

Τα «Χαρισματικά Χέρια» του Billy Powell σίγησαν

Ο Billy Powell παραλίγο να χάσει τη μύτη του στο αεροπορικό δυστύχημα που έβαλε τέλος στην πορεία των Lynyrd Skynyrd για μια δεκαετία. «Θυμάμαι τη ζώνη μου να σπάει», είχε αναφέρει στην εφημερίδα Orlando Sentinel, «και έπεσα με το πρόσωπο πάνω σε ένα τραπέζι». Ωστόσο, από όλους τους επιβάτες του αεροπλάνου, ο Powell ήταν ανάμεσα σε εκείνους που τραυματίστηκαν λιγότερο σοβαρά. Ήταν το μόνο μέλος των Skynyrd που κατάφερε να παρευρεθεί στις κηδείες των συναδέλφων του, Ronnie Van Zant και Steve Gaines — καθώς όλοι οι υπόλοιποι επιζώντες νοσηλεύονταν ακόμα στο νοσοκομείο.

Μετά το δυστύχημα, ο Powell έπαιξε στους Rossington-Collins Band, ενώ ο ίδιος και ο Gary Rossington ήταν τα μόνα αρχικά μέλη των Skynyrd που υπέγραψαν για την επανένωση του 1987 και τις περιοδείες που ακολούθησαν. Όμως η υγεία του δεν ήταν σε καλή κατάσταση. Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Ιανουαρίου 2009, ο Powell κάλεσε την αστυνομία στο Orange Park της Φλόριντα, παραπονούμενος για ζαλάδα και δύσπνοια.

Μέχρι να φτάσουν οι αστυνομικοί και οι διασώστες στο σπίτι του, είχε ήδη χάσει τις αισθήσεις του και δεν αντιδρούσε. Διαπιστώθηκε ο θάνατός του αφού απέτυχαν οι επανειλημμένες προσπάθειες ανάνηψης. Σύμφωνα με το CBC, την προηγούμενη μέρα δεν είχε παρουσιαστεί σε ένα προγραμματισμένο ραντεβού με καρδιολόγο. Το επόμενο άλμπουμ των Lynyrd Skynyrd, “God & Guns”, περιλάμβανε το κομμάτι “Gifted Hands”, ένα τραγούδι αφιερωμένο στη μνήμη του Powell.

Ο αντικαταστάτης του Leon Wilkeson, Ean Evans, πέθανε από καρκίνο

Η κάλυψη του κενού που άφησε ο Leon Wilkeson στους Lynyrd Skynyrd δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Ο Wilkeson ήταν ο αγαπημένος των οπαδών, ένα ακλόνητο μέλος της μπάντας και ένας άνθρωπος που, παρά τους φρικτούς τραυματισμούς του στο αεροπορικό δυστύχημα, κατάφερε να επιζήσει και να παίζει με το συγκρότημα για χρόνια. Ο θάνατός του το 2001 σόκαρε τους Skynyrd και τους θαυμαστές τους, όμως το συγκρότημα κατάφερε να προχωρήσει επιλέγοντας τον Ean Evans ως αντικαταστάτη του.

Ο Evans είχε δραστηριοποιηθεί νωρίτερα στην περιοχή της Ατλάντα με διάφορες τοπικά δημοφιλείς cover μπάντες και βιοποριζόταν ως μουσικός, πριν ο τότε ηγέτης των Outlaws, Hughie Thomasson, του ζητήσει να ενταχθεί στο συγκρότημα στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Όταν ο Thomasson αποχώρησε από τους Outlaws το 1996 για να πάει στους Skynyrd, ο Evans συνεργάστηκε με μια περιοδεύουσα εκδοχή των Humble Pie και ασχολήθηκε με άλλα μουσικά εγχειρήματα.

Ο Evans έπαιξε την πρώτη του συναυλία με τους Skynyrd τον Αύγουστο του 2001, μόλις λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Wilkeson. Συμμετείχε σε πολυάριθμες περιοδείες κατά τη διάρκεια οκτώ ετών, ακόμα και όταν υποβαλλόταν σε θεραπεία για καρκίνο του πνεύμονα, ο οποίος διαγνώστηκε το 2008. Στις 19 Απριλίου 2009, οι Skynyrd ήταν το κύριο όνομα στο Mississippi Kid Festival, το οποίο διοργάνωσε η μπάντα για να συγκεντρώσει χρήματα για τον Evans και την οικογένειά του. Ο Ean Evans πέθανε στις 6 Μαΐου εκείνης της χρονιάς, σε ηλικία 48 ετών.

Ο θάνατος του Ed King

Ένα από τα πιο ιδιαίτερα μουσικά χαρακτηριστικά των Lynyrd Skynyrd είναι η κιθαριστική τριάδα τους. Αυτό το στοιχείο δεν υπήρχε στον ήχο τους από την αρχή — προέκυψε το 1972, όταν ο Ed King, ένας νεαρός από την Καλιφόρνια, εντάχθηκε στο συγκρότημα. Το δικό του γκρουπ, οι Strawberry Alarm Clock, είχε ανοίξει τη συναυλία των Lynyrd Skynyrd στη Φλόριντα λίγα χρόνια νωρίτερα, και αρχικά η μπάντα τον προσέγγισε για να αντικαταστήσει τον μπασίστα τους, Leon Wilkeson. Όταν όμως ο Wilkeson επέστρεψε, ο King ανέλαβε τον ρόλο της τρίτης κιθάρας.

Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο King έγραψε ή συμμετείχε στη σύνθεση αρκετών τραγουδιών, ανάμεσα στα οποία και η τεράστια επιτυχία “Sweet Home Alabama”. Ωστόσο, ο King, ο οποίος δεν ήταν παιδικός φίλος του ηγέτη του συγκροτήματος Ronnie Van Zant, δεν έβλεπε με καλό μάτι το εκρηκτικό και ενίοτε βίαιο ηγετικό στυλ του τραγουδιστή. «Είμαι ο χίπης από τη Νότια Καλιφόρνια», είχε δηλώσει στο ντοκιμαντέρ “If I Leave Here Tomorrow: A Film About Lynyrd Skynyrd” , περιγράφοντας το πολιτισμικό σοκ που βίωσε. «Δεν έχω καμία σχέση με τη βία». Μετά από έναν έντονο καβγά με αφορμή κάποιες σπασμένες χορδές στο Πίτσμπουργκ το 1975, ο King εγκατέλειψε το συγκρότημα. Επέστρεψε στους επανενωμένους Lynyrd Skynyrd στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και παρέμεινε για σχεδόν 10 χρόνια, πριν αποχωρήσει οριστικά το 1996. Τη δεκαετία του 2010 διαγνώστηκε με καρκίνο του πνεύμονα και, σύμφωνα με πληροφορίες, νοσηλεύτηκε λίγο πριν το τέλος του. Άφησε την τελευταία του πνοή στις 22 Αυγούστου 2018.

Ο θάνατος του Gary Rossington

Ο Gary Rossington ήρθε αντιμέτωπος με τον θάνατο αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της θητείας του στους Lynyrd Skynyrd. Το 1976, ενεπλάκη σε ένα σοβαρό τροχαίο που ανάγκασε την μπάντα να αναβάλει τις περιοδείες της. Στο διαβόητο αεροπορικό δυστύχημα του 1977, υπέστη κατάγματα σε τρία άκρα και ρήξη σε δύο εσωτερικά όργανα, ενώ αργότερα ήρθε αντιμέτωπος με τον εθισμό στα παυσίπονα. Είχε επίσης σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα, τα οποία τον ταλαιπώρησαν ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Το 2003 υποβλήθηκε σε πενταπλό bypass όταν διαγνώστηκε με στεφανιαία νόσο, ενώ χρειάστηκε περαιτέρω χειρουργικές επεμβάσεις μετά από ένα έμφραγμα το 2015.

Αν και ο Johnny Van Zant προσπάθησε να καθησυχάσει το κοινό λέγοντας πως η κατάσταση δεν ήταν τόσο σοβαρή, η οικογένειά του άφησε να εννοηθεί το αντίθετο. «Φτάσαμε πολύ κοντά στο να τον χάσουμε αυτή τη φορά», έγραψαν σε ανάρτησή τους στο Facebook, ζητώντας από τον κόσμο να προσευχηθεί για την εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης στην αντιμετώπιση των καρδιοπαθειών.

Τον Αύγουστο του 2017, οι Lynyrd Skynyrd ανακοίνωσαν ότι ο Rossington έπρεπε να υποβληθεί σε επέμβαση στην καρδιά, γεγονός που οδήγησε στην ακύρωση συναυλιών. Με την υγεία του ηγέτη τους να αποτελεί πηγή ανησυχίας, το συγκρότημα ανακοίνωσε μια «Αποχαιρετιστήρια Περιοδεία» το 2018. «Έχω υποστεί πολλά εμφράγματα πάνω στη σκηνή», είχε δηλώσει ο Rossington στην Tampa Bay Times, προσθέτοντας: «Δεν θέλω απλώς να λέω ότι δεν θα τελειώσουμε ποτέ, γιατί δεν θέλω να πεθάνω και να τελειώσει η μπάντα με αυτόν τον τρόπο. Είναι δύσκολο θέμα συζήτησης, αλλά οφείλω να το κάνω».

Παρά τους τραυματισμούς, τις ασθένειες και τις τραγωδίες, ο Rossington δεν σταμάτησε ποτέ να παίζει κιθάρα. Με την έλευση του 21ου αιώνα, ήταν το τελευταίο από τα ιδρυτικά μέλη που παρέμενε ενεργό στους Lynyrd Skynyrd. Αν και η κλονισμένη υγεία του περιόρισε την αντοχή του για περιοδείες, η μουσική του δεινότητα παρέμεινε αναλλοίωτη. Ήταν ακόμα μέλος της μπάντας όταν έφυγε από τη ζωή στις 5 Μαρτίου 2023.

Ο τραυματισμός που έβαλε τέλος στην καριέρα του Larry Junstrom και ο θάνατός του

Ο πρώτος μπασίστας των Lynyrd Skynyrd ήταν ο Larry Junstrom, ο οποίος έπαιξε με το συγκρότημα μέχρι το 1971, λίγο πριν την ηχογράφηση του πρώτου τους άλμπουμ, “Pronounced Leh-nerd Skin-nerd”. Έξι χρόνια αργότερα, εντάχθηκε στους .38 Special, ένα συγκρότημα στο οποίο ηγείτο ο Donnie Van Zant, αδελφός του frontman των Lynyrd Skynyrd, Ronnie. Ξεκίνησε ως μέλος του τεχνικού προσωπικού προτού αναλάβει τελικά τη θέση του μπασίστα.

Ο Junstrom παρέμεινε μέλος των .38 Special καθ’ όλη τη διάρκεια της χρυσής εποχής των επιτυχιών τους, τις δεκαετίες του ’80 και τις αρχές του ’90, όμως αναγκάστηκε να αποσυρθεί πρόωρα το 2014. Υπέστη έναν τόσο σοβαρό τραυματισμό στο χέρι που χρειάστηκε χειρουργική επέμβαση, γεγονός που κατέστησε σχεδόν αδύνατο για αυτόν να συνεχίσει να παίζει μπάσο σε υψηλό επίπεδο.

Πέντε χρόνια αργότερα, το όνομα του Junstrom ήρθε ξανά στην επικαιρότητα λόγω μιας νέας τραγωδίας. Μετά τον εντοπισμό ενός όγκου στον εγκέφαλο, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών. «Ο Μεγάλος Άνθρωπος με το Μεγάλο Μπάσο μάς άφησε», ανακοίνωσε η σελίδα των .38 Special στο Facebook. «Ξεσήκωσε στάδια σε όλο τον κόσμο και κατάφερε να ζήσει το όνειρό του. Ήταν πραγματικά μοναδικός, ένας ευχάριστος συνοδοιπόρος και ένας σπουδαίος φίλος για όλους».

Ο Bob Burns έχασε τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα

Ο πρώτος ντράμερ των Lynyrd Skynyrd ήταν ο Bob Burns. Υπήρξε μέλος του γκρουπ για μια ολόκληρη δεκαετία, από την εποχή που ήταν μια εφηβική μπάντα που έπαιζε σε γκαράζ στο Τζάκσονβιλ μέχρι το 1974, όταν περιόδευαν για την προώθηση του άκρως επιτυχημένου άλμπουμ τους “Second Helping”. Κουρασμένος από την εξαντλητική ρουτίνα των περιοδειών, ο Burns αποσύρθηκε οριστικά από τη δημόσια ζωή και τη μουσική βιομηχανία, επανεμφανιζόμενος μόνο το 2006 για να παίξει με τους Lynyrd Skynyrd για μία και μοναδική βραδιά — στην τελετή ένταξης του συγκροτήματος στο Rock & Roll Hall of Fame.

Ο Burns επέστρεψε στην ήσυχη ζωή του στην κομητεία Μπάρτοου της Τζόρτζια, όπου και πέθανε το 2015. Αργά το βράδυ της 3ης Απριλίου, ο Burns οδηγούσε χωρίς να φοράει ζώνη ασφαλείας και έχασε τον έλεγχο του οχήματός του ενώ έπαιρνε μια κλειστή στροφή στον δρόμο. Προσέκρουσε σε ένα δέντρο και οι αρχές διαπίστωσαν τον θάνατό του στον τόπο του ατυχήματος. Ο πρώην ντράμερ των Lynyrd Skynyrd ήταν 64 ετών.

Ο Artimus Pyle τραυματίστηκε σοβαρά από μεθυσμένο οδηγό

Η εμπορική καταξίωση των Lynyrd Skynyrd ήρθε το 1974 με το άλμπουμ “Second Helping”. Μετά την κυκλοφορία του, ο ντράμερ και ιδρυτικό μέλος Bob Burns αποχώρησε και το συγκρότημα προσέλαβε ως αντικαταστάτη τον Artimus Pyle. Πρώην πεζοναύτης (με τιμητική αποστρατεία) και με μεγάλη εμπειρία στο Southern rock με στοιχεία country —το είδος στο οποίο οι Lynyrd Skynyrd υπήρξαν πρωτοπόροι— ο Pyle είχε ήδη παίξει ντραμς για τους Marshall Tucker Band και την Charlie Daniels Band. Έζησε τους Lynyrd Skynyrd στο απόγειο της δημοτικότητάς τους, αλλά και στις αδιανόητα τραγικές στιγμές τους, καθώς επιβίωσε από το αεροπορικό δυστύχημα του 1977 που στοίχισε τη ζωή στους συνεργάτες του Ronnie Van Zant, Steve Gaines και Cassie Gaines. «Το σκέφτομαι κάθε μέρα», δήλωσε ο Pyle στο Forbes το 2022.

Οι επιζώντες κιθαρίστες Gary Rossington και Allen Collins πέρασαν μια παρατεταμένη περίοδο προβλημάτων ψυχικής υγείας και κατάχρησης ουσιών μετά τη συντριβή, αλλά το 1979 ένιωσαν έτοιμοι να δημιουργήσουν ξανά μουσική. Επέλεξαν τον Pyle για το διάδοχο σχήμα των Lynyrd Skynyrd, τους Rossington Collins Band. Ωστόσο, ο Pyle κατάφερε να παίξει μόνο σε μία συναυλία με αυτό το σχήμα, καθώς το 1979 ενεπλάκη σε ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα. Παρασύρθηκε από μεθυσμένο οδηγό και το πόδι του έσπασε σε 21 διαφορετικά σημεία, πέρα από άλλους τραυματισμούς που υπέστη. Η ανάρρωση του Pyle διήρκεσε τρία χρόνια.

Η JoJo Billingsley πέθανε από καρκίνο

Υπήρξε μόνο μία μουσικός συνδεδεμένη με τους Lynyrd Skynyrd που δεν επέβαινε στη μοιραία πτήση η οποία στοίχισε τη ζωή σε τόσα μέλη του γκρουπ. Αυτή ήταν η Deborah Jo White, γνωστή με το καλλιτεχνικό όνομα JoJo Billingsley. Ήταν μέλος του γκόσπελ τρίο “Honkettes”, το οποίο αποτελούσε την ομάδα των δεύτερων φωνητικών των Lynyrd Skynyrd καθ’ όλη τη δεκαετία του ’70.

Τον Αύγουστο του 1977, η Billingsley αποχώρησε από το συγκρότημα για να φροντίσει την υγεία της. «Ήμουν σωματικά άρρωστη λόγω του εθισμού μου στα ναρκωτικά και το αλκοόλ, οπότε πήγα στο σπίτι της μητέρας μου στο Μισισιπή για ένα διάστημα, όπου βρισκόμουν υπό την επίβλεψη γιατρού», είχε δηλώσει η White στο Sweet Home Music. Μετά από τέσσερις συναυλίες χωρίς εκείνη, ο τραγουδιστής Ronnie Van Zant της ζήτησε να επιστρέψει. Συμφώνησε να συναντήσει την μπάντα μετά από δύο μέρες, όμως αμέσως μετά τη συνομιλία της με τον Van Zant, είχε ένα τρομακτικό προαίσθημα: «Ονειρεύτηκα ότι το αεροπλάνο συνετρίβη! … Τηλεφώνησα προσπαθώντας να τους προειδοποιήσω να μην ξαναμπούν στο αεροπλάνο».

Η White τραγούδησε για ένα διάστημα με τους Alias (ένα spinoff συγκρότημα των Skynyrd) πριν μετακομίσει στην Αλαμπάμα το 1986. Το 2010, η White έφυγε από τη ζωή λίγο μετά τη διάγνωσή της με καρκίνο. Η τραγουδίστρια των Lynyrd Skynyrd ήταν 58 ετών.

Οι αμφιλεγόμενες αποφάσεις του συγκροτήματος

Πολλά καλλιτεχνικά σχήματα έχουν στο ενεργητικό τους υλικό που μπορεί να προκαλεί ερωτηματικά καθώς τα γούστα, οι τρόποι και τα ήθη αλλάζουν με το πέρασμα του χρόνου. Η χρήση της συνομοσπονδιακής σημαίας από τους Lynyrd Skynyrd καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας τους, τόσο στις εμφανίσεις τους όσο και σε προωθητικό υλικό, έχει δεχθεί συχνά έντονη κριτική, ενώ αποτελεί αντικείμενο συζήτησης το ποια ακριβώς πτυχή του αμερικανικού Νότου εξέφραζε τελικά η μπάντα. Άλλες επιλογές τους, πέρα από το καλλιτεχνικό πλαίσιο, άφησαν πιο μόνιμα και κυριολεκτικά σημάδια στα μέλη του γκρουπ, συμπεριλαμβανομένου ενός καβγά που κόστισε στον πληκτρά Billy Powell δύο δόντια.

Η απόφαση της μπάντας να υιοθετήσει έναν τόσο άγριο και βίαιο τρόπο ζωής στο απόγειο της δόξας της, είχε σοβαρές επαγγελματικές και προσωπικές συνέπειες. Το τροχαίο ατύχημα του Gary Rossington το 1976 καθυστέρησε το πρόγραμμα των περιοδειών και του επέφερε πρόστιμο από το ίδιο το συγκρότημα. Επιπλέον, μέχρι το 1977 που οι Lynyrd Skynyrd χρειάστηκαν αεροπλάνο για τις μετακινήσεις τους, η φήμη τους για την απείθαρχη συμπεριφορά τους ήταν τέτοια που οι ιδιωτικές αεροπορικές εταιρείες τούς είχαν ουσιαστικά αποκλείσει. Η διαγωγή τους κατά τη διάρκεια των πτήσεων ήταν τόσο κακή, που υπήρχαν αναφορές ότι προσπάθησαν να πετάξουν κάποιον έξω από το αεροπλάνο εν ώρα πτήσης.

Αντί να περιορίσει τις υπερβολές της μπάντας ή να κλείσει μια εμπορική πτήση, ο μάνατζέρ τους κανόνισε να αποκτήσουν το δικό τους σκάφος: ένα παλιό Convair 240 με κακή τεχνική φήμη και αμφίβολο πλήρωμα. Αυτό ήταν το αεροπλάνο που κατέπεσε στο Μισισιπή στις 20 Οκτωβρίου 1977.