Common People? || This is TIRTI
Ή αλλιώς, καλώς ήρθατε στον κόσμο του Παναγιώτη Τιρτίγγου, ένα κόσμο γεννημένο από μια αντιφατική προσωπικότητα που μέσα της κλείνει μια ανερχόμενη περσόνα.
Γνώρισα τον Παναγιώτη σε μια δουλειά. Και η πρώτη μου εντύπωση για εκείνον ήταν πως είτε θα τον συμπαθείς πολύ είτε καθόλου. Είτε θα πρέπει να τον αποδεχτείς πλήρως όπως είναι είτε θα πρέπει κατευθείαν να τον απορρίψεις. Αν τον απορρίψεις δεν τον νοιάζει πραγματικά καθόλου, αν πάς να τον πληγώσεις, θα σε προλάβει. Take it or leave it. Όμως από έναν άνθρωπο που με ειλικρίνεια και σεβασμό αποδέχεται απόλυτα τον εαυτό του και φυσικά και εσένα, δε μπορείς παρά να περιμένεις πως δεν είναι για όλους, είναι για λίγους.
Πριν όμως τα καταλάβω όλα αυτά, ο Παναγιώτης με εξέπληξε για έναν άλλο λόγο. Γιατί ήταν ένας εξαιρετικός φωτογράφος. Το πρώτο πράγμα που θα έπρεπε να μάθετε λοιπόν, είναι πως έχετε να κάνετε με έναν καλλιτέχνη. Έναν νέο καλλιτέχνη, που η φρέσκια και ακούραστη ματιά που έχει, τον κάνει να ξεχωρίζει ανάμεσα στους ιδίους του. Ασχολείται κυρίως με την Conceptual φωτογραφία και εκείνη τη φωτογραφία Μόδας. Η αγάπη του για τη μόδα και την αισθητική που την περιβάλει τον οδήγησε στο να ακολουθήσει τις σπουδές γύρω από τη φωτογραφία μόδας. Έτσι και κόλλησε και ήξερε πως αυτό ήθελε να κάνει, χωρίς όμως αυτό να τον φρικάρει, χωρίς να έχει μανιάσει με αυτό, μα κυρίως θέλοντας απλά να πάρει αυτόν τον δρόμο. Στην αρχή ισχυρίζεται πως δεν πίστευε πάρα πολύ στις ικανότητες του, μη μπορώντας να ξεχωρίσει το ταλέντο του, βοηθήθηκε από το θετικό feedback που έπαιρνε από τους δικούς του ανθρώπους κι από όσους παρακολουθούσαν την δουλειά του. Έτσι είδε πως είχε τα potentials να εξελιχθεί.
Όμως για τον TIRTI, η τέχνη δε σταματάει στο να εξελίσσεις πρακτικά την κλίση σου. Δεν παράγεται μόνο παράγοντας έργο. Πιστεύει ακράδαντα πως ο καλλιτέχνης είναι αυτός που ζεί τη ζωή του σαν έργο τέχνης. «Θέλω να ζώ τη ζωή κινηματογραφικά. Θέλω κάθε στιγμή μου να τη ζώ στο τέρμα της. Γιατί αν θέλω να διαφέρω από τον οποιονδήποτε, όντας καλλιτέχνης, θα πρέπει κάθε στιγμή μου να τη ζώ έτσι. Να απολαμβάνω την κάθε κινηματογραφική στιγμή μου. Να κάθομαι σε μια γεμάτη μπανιέρα τα ξημερώματα, πίνοντας ακόμα το ποτό μου και φορώντας γυαλιά ηλίου.»
Από τη στιγμή που κάτι τον ευχαριστεί τον ίδιο δεν τον ενδιαφέρει καθόλου τη γνώμη έχει ο οποιοσδήποτε. Έτσι είναι από αυτό το σπάνιο είδος ανθρώπου, που όταν αποφασίσει κάτι θα το κάνει, όπως ακριβώς έχει φανταστεί, χωρίς κανέναν ενδοιασμό και πλήρως αφοσιωμένος στο στόχο. Είναι από εκείνους που η συμπεριφορά τους σοκάρει, πολλές φορές προκαλεί, μα ποτέ δεν είναι επιτηδευμένη. Γι αυτό λειτουργεί σε δύο φάσεις: Στην πρώτη του αρέσει να απομονώνεται, να βλέπει λίγους και καλούς φίλους ή και κανέναν και να χαλαρώνει, να γεμίζει μπαταρίες στο πατρικό του σπίτι στην Αρτάκη Ευβοίας. Στην δεύτερη περίπτωση είναι στην Αθήνα και την ξενυχτάει. Ναι, ο TIRTI είναι από τους πιο δυνατούς Nightlifers που έχω γνωρίσει. Είναι ο τύπος που θα τον δείς να μπαίνει σε μαγαζί φίσκα, ντυμένο στην τρίχα, με χαρακτηριστική γούνα, και εκεί που περιμένεις πως θα πάει να αράξει στο μπάρ να πιεί ήσυχα το ποτάκι του, τον βλέπεις να τα σπάει χωρίς κανέναν περιορισμό μέχρι το πρωί. Γιατί αυτό είναι σημαντικό; Γιατί ίσως να πρόκειται για έναν από τους λίγους καλλιτέχνες που εμπνέονται από τη νυχτερινή ζωή. Είναι από ο μόνος άνθρωπος που έχω γνωρίσει που αντί του να αναλώνεται στην έξοδο και το clubbing επιστρέφει δριμύτερος, με έμπνευση και όρεξη. Αυτοί είναι οι δύο κόσμοι του Παναγιώτη.
«Λατρεύω να βγαίνω, και συχνά με κράζουνε προσπαθώντας να με μαζέψουνε, μα δε καταλαβαίνω από τι. Ο καθένας μας βρίσκει άλλους τόπους, χρόνους, δομές και εμπειρίες για να εμπνευστεί, για να πραγματωθεί σαν καλλιτέχνης. Ειδικότερα ένας καλλιτέχνης θα έπρεπε να κάνει ακριβώς αυτό που τον ευχαριστεί ο,τι κι αν είναι αυτό. Ειδάλλως, ο άνθρωπος που διδάσκει στον κόσμο την ελευθερία μέσω της τέχνης, είναι ψεύτικος, καταπιέζεται και η τέχνη του είναι εξίσου καταπιεσμένη.»
Βλέποντας τη δουλειά του ήμουν σίγουρη πως έπρεπε να φύγει έξω. Είδα το ταμπελάκι που λέει Λονδίνο. Το ξέρει κι αυτός. Το ψυχανεμίζεται, το ονειρεύεται, το οπτικοποιεί. Δεν το κυνηγάει όμως, ότε και αν πρόκειται να γίνει ας γίνει. Θέλει να αναγνωριστεί επειδή άξιζε, όχι επειδή κυνήγησε. Ως εναλλακτικό πλάνο, σκέφτεται να φτιάξει το ρετιρέ της οικογένειας του στην Αρτάκη, και να απομονωθεί εκεί δημιουργώντας φωτογραφίσεις με concept και άλλα πολλά.
«Νιώθω πως έχουμε τόσο λίγο χρόνο για να κάνουμε όλα αυτά που θέλουμε να κάνουμε, να γίνουμε όλα αυτά που θέλουμε να γίνουμε, που δε μας αφήνει άλλη επιλογή από το να τα κάνουμε όλα τώρα και να μη το συζητάμε και πολύ.»
Στο μέλλον θα ήθελε να ασχοληθεί με το να μάθει τη γνώση της σκηνοθεσίας. Θα ήθελε να μάθει πατρόν και να κάνει τα δικά του ρούχα. Εμμένει στην μοναδικότητα του στυλ. Δε του αρέσει καθόλου να φοράει τα ίδια με οποιονδήποτε άλλο. Πιστεύει πως το στυλ μας μιλάει για την προσωπικότητα μας χωρίς να μιλάμε εμείς. Η αισθητική του κυμαίνεται μεταξύ φυσιολατρίας και εκλεπτυσμένης πολυτέλειας. Λατρεύει ο,τι προέρχεται από τη φύση, κάθε περίεργο φύλο ή φυτό, τα κόκκαλα νεκρών ζώων που βρίσκεις στα δάση, τα κλαδιά, τα κοχύλια, όλα αυτά τα σημάδια ζωής. Από την άλλη όμως έχει μια δεύτερη πλευρά που αγαπά το πολύπλοκο και edgy design, τη dark αισθητική με ισορροπημένες δόσεις του υπερβολικού.
Αγαπάει την Αθήνα, μα δεν του αρέσει καθόλου όλος αυτός ο κόσμος που βρίσκεται παντού και τον πνίγει. Του αρέσει που ζεί στην Αρτάκη και έρχεται στην Αθήνα όταν θέλει μια δόση μεγαλούπολης. Φυσικά και πιστεύει πως αν έμενε εδώ θα είχε προσαρμοστεί καλύτερα. Όσο για το τι αγαπά στους άλλους ανθρώπους, αυτό είναι η μοναδικότητα τους, το να είναι ξεχωριστοί και καλόψυχοι. Σχετικά με τον έρωτα μου λέει:
«Δε πιστεύεις πολλές φορές πως υπάρχει το perfect match; Πως κάπου εκεί έξω κυκλοφορεί ένας άγνωστος που ψάχνει έναν άνθρωπο σαν εσένα για να μπορεί να κάνει όλα αυτά που κάνει μόνος του μαζί σου; Δεν είναι το άλλο μας μισό είναι κάτι πολύ παραπάνω. Προκύπτει όταν έχεις βρεί τον εαυτό σου, όταν είσαι ολόκληρος, έχεις περισσότερες πιθανότητες να το βρείς. Αν όμως δείς πως δεν πρόκειται ο άνθρωπος αυτός να σε λατρέψει, τότε θα καταστρέψεις τον εαυτό σου δίνοντας του την απόλυτη ελευθερία πάνω σου.»
Κατά συνέπεια, ο TIRTI είναι ένας καλλιτέχνης της ζωής. Ζεί την τέχνη στην κάθε μέρα. Ως φωτογράφος μπορεί να παράγει άρτιο αποτέλεσμα, σε κάθε πιθανό υλικό που πέσει στα χέρια του. Έχει διαχειριστεί άψογα φωτογραφίσεις συλλογών Ελλήνων σχεδιαστών, τόσο θηλυκής και πληθωρικής αισθητικής, όσο και απόλυτα minimal αισθητικής. Αυτό δείχνει πως έχει τα skills. Μα τι είναι ένας μανιερίστας της τέχνης, αν σαν άνθρωπος αποφασίζει πως δε θέλει τέχνη στη ζωή του; Ευτυχώς για τον Παναγιώτη, στην δική του περίπτωση συνδυάζονται και τα δύο.
Τη δουλειά του Παναγιώτη Τιρτίγγου μπορείτε να δείτε στη σελίδα του στο facebook: https://www.facebook.com/shotbytirti/?fref=ts
