Ήταν η Μητέρα Τερέζα τελικά μια Aγία;
Το Βατικανό ετοιμάζεται μέσα στο 2016 να ανακηρύξει Αγία τη Μητέρα Τερέζα, 19 μόλις χρόνια μετά το θάνατό της. Απόφαση που διχάζει ακόμα πιο πολύ σχετικά με το αν τελικά το έργο της αποσκοπούσε στη βοήθεια των αδυνάτων ή στην εξάπλωση του Χρiστιανισμού.
Δεν είναι λίγες οι φωνές, από την εποχή ακόμα που το Νόμπελ Ειρήνης έφτασε στα χέρια της το 1979 που κατηγορούν τη Μητέρα Τερέζα για παραπλάνηση του κόσμου. Αυτές οι φωνές έπεφταν πάντα πάνω στον τοίχο του Βατικανού και της πλειοψηφίας του Δυτικού κόσμου όπου η μορφή της πάντα έχαιρε τρομερής εκτίμησης. Φωνές που δεν λένε τίποτα λιγότερο από το ότι το βασικό κίνητρο της μεγάλης μοναχής της Χριστιανοσύνης ήταν ο θρησκευτικός της φανατισμός και όχι η αγάπη της για τον άνθρωπο.
Η Μ. Τερέζα δεν έκρυβε τα πιστεύω της. Δήλωνε σε κάθε της συνέντευξη πως θεωρούσε τον ανθρώπινο πόνο δώρο θεού και ως τέτοιο έπρεπε να το υπομένουμε. Στην πράξη αυτό μεταφράστηκε κατά τη διάρκεια του έργου της σε ελλιπείς υπηρεσίες στα ιδρύματα που διεύθυνε, ανισομερή κατανομή των δωρεών με το βάρος να πέφτει κυρίως στην εξάπλωση των κηρυγμάτων και λιγότερο σε ιατροφαρμακευτικό υλικό, αδιαφορία για τα θρησκευτικά πιστεύω όσων δέχονταν την όποια βοήθειά της.
Ίδρυσε το τάγμα των «Ιεραπόστολων της Φιλανθρωπίας» μέσα από το οποίο συγκέντρωνε δωρεές άνω των 60 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Μόνο ένα 7% αυτών των χρημάτων όμως έφτανε στους ανθρώπους που φιλοξενούνταν στα ιδρύματά της, με τα υπόλοιπα να χρησιμοποιούνται για την εξάπλωση του κηρύγματος σε όσο το δυνατό περισσότερες χώρες. Η ίδια άλλωστε δήλωσε το 1969 πως πρέπει το τάγμα να προσέχει να μη γίνει μια κοινωνική υπηρεσία αλλά να συνεχίσει να εργάζεται εκδηλώνοντας την αγάπη του για το Χριστό.
Η πλευρά της αυτή ποτέ όμως δεν προβλήθηκε ιδιαίτερα από τον τύπο, σε αυτό όμως κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει την ίδια. Ούτε τα λόγια της, ούτε οι πράξεις της προσπάθησαν να προβάλουν κάτι διαφορετικό. Θεωρούσε τον πόνο ευτυχία, ένωση με τα Θεία Πάθη. Πίστευε πως οι κακουχίες των φτωχών έδιναν δύναμη στον υπόλοιπο κόσμο. Και ο υπόλοιπος κόσμος δεν άκουγε τα λόγια της αλλά κράταγε μόνο την εικόνα μιας ηλικιωμένης μοναχής που γυρίζει όλο τον κόσμο δίνοντας βοήθεια σε όσους το έχουν ανάγκη.
Σε λίγο καιρό η Μ. Τερέζα θα έχει τη δική της μέρα στο ημερολόγιο. Αν η αγιοσύνη κρίνεται καθαρά με θρησκευτικούς όρους, το έργο της υπηρέτησε πιστά και εξάπλωσε τα πιστεύω της εκκλησίας της, το όνομά της έγινε ένα τεράστιο brand name. Τι γίνεται όμως με όρους αλτρουισμού; Η ιστορία μπορεί να κρίνει αργότερα, το Βατικανό θα έχει προλάβει…
