«Απαράδεκτη αβλεψία» της ΕΡΤ και πώς από το «Sieg Heil» στο «θύμα απάτης», είναι ένα ξέπλυμα δρόμος
Λίγο ο καταιγισμός των θεμάτων, βάλε και την πίεση του χρόνου και κάτι η ζέστη, τα λόγια του παπά, και, να, συμβαίνουν αυτά στις ζωντανές εκπομπές!
Λένε, οι ιστορικοί, οι επιστήμονες και οι σοφοί πως στην ναζιστική εποχή, δεν υπήρχε ούτε ένας Γερμανός που να μη γνώριζε για την εξαφάνιση των Εβραίων, πρώτα απ’ όλα, και των Ρωμά, των κομμουνιστών, των ομοφυλόφιλων, των ατόμων με αναπηρία, των σλάβικων πληθυσμών, των σοβιετικών αιχμαλώτων, των μαρτύρων του Ιεχωβά. Εκατομμύρια το μάθαιναν αλλά σαν κάτι πολύ μακρινό απ’ αυτούς, μπορεί με κάποια περιέργεια, άλλοι με απέχθεια ή ίσως κάποιοι με ικανοποίηση για την εξαφάνιση ομάδων που θεωρούσαν «φυλετικά», «κοινωνικά» ή «βιολογικά» πολύ ή και ελαφρά «κατώτερες». Μα οι περισσότεροι Γερμανοί μπορεί πράγματι, να μην γνώριζαν την ύπαρξη των στρατοπέδων εξολόθρευσης συγκεκριμένα, γιατί δεν επιθυμούσαν να γνωρίζουν! Να όμως, που οι μηχανισμοί ελέγχου, ενημέρωσης ή μνήμης αμβλύνονται και στο παρόν. Και η ίδια αυτή απάθεια μπορεί να οδηγήσει σε φαινόμενα ξεπλύματος ή εξωραϊσμού προσώπων που έχουν συνδεθεί με τη νεοναζιστική ιδεολογία και τη φρικαλέα βία.
«Απαράδεκτη αβλεψία», πράγματι!
Ναι! Είναι επικίνδυνη αβλεψία και έλλειψη ιστορικών και δημοσιογραφικών αντανακλαστικών το ότι στην ενημερωτική εκπομπή «Newsroom» του ΕΡΤnews με παρουσιαστή τον Γιώργο Σιαδήμα, εμφανίστηκε σε ζωντανή σύνδεση ο Παναγιώτης Ηλιόπουλος. Ο πρώην βουλευτής και προβεβλημένο μέλος της Χρυσής Αυγής, καταδικασμένος για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, φωτογραφημένος σε περήφανη πόζα με μεγάλο τατουάζ στο χέρι με τη φράση «Sieg Heil», ή «Ζήτω η Νίκη», τον επίσημο, υποχρεωτικό πολιτικό χαιρετισμό υποταγής και τυφλής αφοσίωσης στον Αδόλφο Χίτλερ και το Γ’ Ράιχ, παρουσιάστηκε στην εκπομπή ως «ιδρυτής λέσχης μοτοσικλετιστών» και «θύμα απάτης» της ΜΚΟ «Παιδική Χαρά», χωρίς καμία απολύτως αναφορά σε αυτό το βαρύ πολιτικό, ποινικό του παρελθόν.
Ο εντελώς αναγνωρίσιμος και με γνωστή πορεία Ηλιοπουλος, αναγνωριστηκε από το κοινό, αλλά όχι από τους έμπειρους δημοσιογράφους της δημόσιας τηλεόρασης και του εξειδικευμένου της στην ενημέρωση καναλιού. Ναι, ναι! Λίγο ο καταιγισμός των θεμάτων, βάλε και την πίεση του χρόνου και που συμβαίνουν αυτά στις ζωντανές και κάτι η ζέστη, τα λόγια του παπά και πάει λέγοντας! Όπως και να ‘χει, την ίδια στιγμή η εμφάνιση του Παναγιώτη Ηλιόπουλου, που έχει καταδικαστεί από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, χωρίς ελαφρυντικά, σε ποινή κάθειρξης 7 ετών για ένταξη και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, και το 2021 είχε μεταφερθεί από τις φυλακές υψίστης ασφαλείας Δομοκού στις αγροτικές φυλακές της Κασσαβέτειας, προκάλεσε άμεσες και σφοδρές αντιδράσεις στην κοινή γνώμη και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με αποτέλεσμα η διοίκηση της ΕΡΤ να εκφράσει τη βαθιά της λύπη και να παραδεχτεί την «απαράδεκτη αβλεψία». Τελικά, η εκπομπή του Γιώργου Σιαδήμα ανεστάλη προσωρινά, ενώ οι εμπλεκόμενοι αρχισυντάκτες και ο ρεπόρτερ τέθηκαν σε υποχρεωτική αργία.
Ένα τόσο φρικαλέο και τόσο κοντινό παρελθόν
Κανείς δεν χαίρεται όταν εργαζόμενοι βλέπουν τις δουλειές τους να κλυδωνίζονται και να αιωρούνται κίνδυνοι. Όμως, όταν όχι απλά τα μέσα ενημέρωσης, αλλά η δημόσια τηλεόραση από επιπόλαιη διαχείριση της επικαιρότητας, στερεί από τον πολίτη το απαραίτητο ιστορικό πλαίσιο, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για το ξέπλυμα προσώπων, που αποδεδειγμένα έχουν ταυτιστεί με τη μισαλλοδοξία και τη βία, συνδέοντας μάλιστα με ως «θύματα» μιας υπόθεσης που έχει σοκάρει την κοινή γνώμη.
Το να εμφανίζεται ο Ηλιόπουλος θύμα εκείνων που τάχα από φιλανθρωπία μάζευαν λεφτά για άρρωστα παιδιά με βαριές ασθένειες και τα έτρωγαν οι ίδιοι κάνοντας υπερπολυτελή ζωή που ελάχιστοι από την ελίτ του πλούτου του κόσμου έχουν, είναι μια βαθιά προσβολή για την κοινή λογική και, κυρίως, για την ιστορική μνήμη. Η μάχη ενάντια στον φασισμό και τον ναζισμό δεν δίνεται μόνο στα βιβλία της Ιστορίας, αλλά στην καθημερινή ζωή στα αντανακλαστικά των θεσμών, της δημοσιογραφίας και της κοινωνίας, που οφείλουν να μην ξεχνούν ποτέ τι σημαίνουν οι λέξεις, τα σύμβολα και οι πράξεις του τόσο κοντινού παρελθόντος.
